mijn oudste dochter heeft, ook nadat ze wist dat Sinterklaas niet bestond nog steeds gewoon hardnekkig in hem gelooft (als het dan november werd), omdat het zulk een leuke tijd is, en ook nu ze al 26 jaar oud is, is het nog altijd een leuke tijd (en stiekem denk ik dat eind november/begin december ze nog altijd eigenlijk erin wil geloven)
(ze is best wel stevig links-populistisch, maar zwarte piet heeft nog een zekere zwakke plek bij haar... en als ik haar ervoor wil waarschuwen tezeer meegseleept te worden met radikaal linkse group-think, kan ik haar er op wijzen dat binnen die radikale groepen waarin ze zich ophoud, ze moet verstoppen dat ze eigenlijk zwarte piet best leuk vind en er geen conservatief-kolonialistisch perspectief in ziet, maar gewoon een leuke jeugdherinering)
Overigens, mijn vrouw heeft een hekel aan Sinterklaas (Nikolaus) en nooit veel eraan willen doen, die is opgegroeid in een boerendorp in de duitse Eifel waar rond Nikolaus-abend vooral dronken mannen door het dorp trokken, begeleid door een Pelzbock, Beelzebub die met kettingen ratelde ... Ze heeft dat vooral als grote angst ervaren, en kan zelf niet echt genieten van het idee van 'sinterklaas-avond'.
Als ouder kun je zelf een bepaald narratief zetten... je kunt het tot een feest van angst en vrees maken... of gewoon een gezellig familiefeest, vol met fantasie en spannende zaken.
Het gaat er verder helemaal niet om dat je je kind zou moeten voorliegen:
Over het algemeen hebben kinderen zelf een enorme fantasie en kunnen zelf vanalles voorstellen en je hoeft hen hooguit de ruimte te bieden dat ze zelf die eigen fantasie kunnen aanspreken.
Ik kan me ooit nog herinneren dat ik, toen met mn beide nog zeer jonge dochters aan de ontbijttafel een enorm lang gesprek had over de "Tijdmachine" die Sinterklaas zou moeten hebben, om toch binnen de beperkte tijd, bij iedereen een kadootje te kunnen langsbrengen... ze waren ook overtuigd dat Sinterklaas deze tijdmachine ook deelde met het kerstkind én de Paashaas, en dat daarom Kerstmis en Pasen enkel plaats kon vinden nadat Sinterklaas al voorbij was.
Dat was allemaal hun eigen verzinsel, deels vermoedelijk voortkomend uit een opgroei-fase waarin die kinderen ook door beginnen te krijgen dat er allemaal losse eindjes aan dat hele "sinterklaas"-verhaal steekt.
Ik heb verder nooit de behoefte gehad op zulke moment hen voor te liegen of hen ertoe te dwingen in die Sinterklaas te 'moeten' geloven (of hen voor te schrijven "waarin" ze zouden moeten geloven)... hooguit dat ook dat geloven-in een eigen keuze is, en je vrij bent daarvoor te kiezen, bv ook omdat het vooruitzicht van kadootjes te krijgen een erg voordelige is en je geen zin hebt dat te verliezen...
[ Bericht 1% gewijzigd door RM-rf op 06-11-2026 11:59:07 ]
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25