Ubuntu was mijn eerste Linux-distributie en gebruik het uit nostalgische, warme gevoelens dus nog steeds in 2026.
Alleen vraag ik me af of Ubuntu nog wel bij mij past. Canonical heeft fantastisch werk verricht door Linux te brengen naar de gewone gebruikers en bovendien bedrijven. Ze hebben met Ubuntu Pro en Landscape mooie onderscheidende oplossingen.
Ze beginnen op een positieve manier een beetje de Micro$oft van de Linux-wereld te worden.
Waar ik onder andere echter helemaal niet zo blij mee ben zijn de nieuwe Snaps die door de strot geduwd worden. Het gaat zelfs zo ver dat het installeren van een softwarepakket met apt op de achtergrond alsnog een snap package installeert zonder dat jij het weet.
Snap is proprietary en draait volledig bij Canonical. Het is geen normale repository en wordt volledig door hen beheerd. Het is echter ook een potentiële bron van malware omdat het vaak uren of zelfs dagen duurt voordat kwaadaardige software verwijderd wordt.
Volgens Claude:Snap is een van de meest omstreden keuzes van Canonical. De kritiek komt vooral uit de Linux-community, van andere distributies en van gebruikers die er tegenaan lopen. De belangrijkste punten:
1. Gesloten, centrale store
De snapd-client is open source, maar de server achter de Snap Store is van Canonical en niet vrij beschikbaar. In de praktijk is er maar één store, door Canonical beheerd. Critici vinden dat strijdig met de open geest van Linux en zien het als een vorm van lock-in. Flatpak laat iedereen een eigen repository draaien; Flathub is daar slechts de grootste van.
2. Opgedrongen aan gebruikers
Het meest beladen verwijt. Toen Chromium alleen nog als snap kwam, installeerde apt install chromium-browser stilletjes de snap via een overgangspakket. Sinds Ubuntu 22.04 is ook Firefox standaard een snap. Gebruikers voelden zich overvallen, omdat apt ongemerkt iets anders deed dan verwacht. Dit was de directe aanleiding voor Linux Mint om snapd sinds versie 20 standaard te blokkeren. Daarom zit Snap ook niet in Mint 23.
3. Flatpak naar de achtergrond
Sinds Ubuntu 23.04 mogen de officiële flavours (Kubuntu, Xubuntu enz.) Flatpak niet meer standaard meeleveren. Dat werd gezien als het actief achterstellen van een concurrerend formaat ten gunste van Canonicals eigen systeem.
4. Prestaties
Snaps zijn gecomprimeerde images die bij het starten gemount worden, waardoor vooral de eerste start van een app merkbaar trager is. Canonical heeft dit flink verbeterd, maar het imago is blijven hangen.
5. Geforceerde automatische updates
Lange tijd kon je updates alleen uitstellen, niet uitzetten. Inmiddels kan dat met snap refresh --hold, maar het gevoel dat Canonical bepaalt wanneer jouw software verandert, voedde veel ergernis.
6. Rommel en ruimtegebruik
Elke snap verschijnt als loop-device in df en lsblk.
Er komt een ~/snap-map in je thuismap, iets waar al jaren over geklaagd wordt.
Er worden meerdere oude revisies bewaard. Een onderzoek uit 2025 concludeerde dat snaps gemiddeld inderdaad opgeblazen zijn qua grootte en verouderd qua updatefrequentie. Dat laatste is ironisch, omdat snelle updates juist een van de argumenten vóór Snap waren.
arxiv
7. Integratie en sandboxing
Thema’s, lettertypen en toegang tot bestanden buiten je thuismap (bijvoorbeeld een tweede schijf) werken niet altijd soepel door de afscherming.
8. Malware in de store
De Snap Store kreeg herhaaldelijk te maken met nep-apps, met name valse crypto-wallets die gegevens stalen. Dat leidde tot vragen over hoe goed Canonical de store controleert. Canonical voerde daarop strengere handmatige controles in voor nieuwe registraties.
9. “Not invented here”
Snap wordt vaak in één adem genoemd met eerdere solo-projecten van Canonical: Upstart (verloor van systemd), Mir (tegenover Wayland) en Unity. Het verwijt is dat Canonical liever iets eigens bouwt dan aan te sluiten bij gezamenlijke standaarden, en zo de Linux-desktop versplintert.
Wat Canonical en voorstanders ertegenover zetten:
Eén pakket werkt op veel distributies en versies. Ontwikkelaars hoeven niet voor elke Ubuntu-release apart te bouwen.
Browsers zoals Firefox en Chromium kunnen op oudere LTS-versies snel beveiligingsupdates krijgen zonder dat Canonical ze per release opnieuw moet onderhouden. Mozilla onderhoudt de Firefox-snap zelf.
Updates zijn transactioneel en kunnen worden teruggedraaid.
Op servers, IoT en Ubuntu Core werkt Snap goed en is het minder omstreden. Daar komen automatische, atomaire updates juist goed van pas.
Veel van de praktische klachten, zoals opstartsnelheid en het uitstellen van updates, zijn de afgelopen jaren verbeterd.
Kortom: de technische klachten worden langzaam kleiner, maar de principiële bezwaren blijven. Het gaat dan vooral om de gesloten store en het gevoel dat Snap gebruikers wordt opgedrongen. Daar ligt de kern van de weerstand.
-----
Ubuntu 26.04 LTS en later zien er echt werkelijk schitterend uit, maar ik vraag me af of ik me nog wel thuis voel onder de vleugels van Canonical.
Ik overweeg te vertrekken naar Fedora.

Welke distro gebruiken jullie?
[ Bericht 0% gewijzigd door MisterFox op 23-10-2026 12:01:05 ]