Voor de verandering moet ik Annemarie gelijk geven in iets: je blijft ouder (en je dus ook zorgen maken) voor de rest van je leven). Ik heb dat als jonge moeder onderschat en durf zelfs te zeggen dat ik nu andere keuzes gemaakt zou hebben. Mijn kinderen willen kinderen (en gezien hun queer-zijn wordt dat sowieso lastig) en ik juich dat alleen maar toe (hoe leuk het mij ook lijkt om oma te zijn, maar dat is puur egoïstisch gedacht).
Bij Annemarie vraag ik mij dus echt af: je wilde geen kinderen, je genoot niet van de kindertijd. Waarom dan 8 kinderen? Ik probeer het te snappen, maar ik snap het gewoon niet (ik vond, tegen mijn verwachting in, de kindertijd de meest leuke tijd van mijn leven).