Vervolg
Hoe kunnen we weten dat we daadwerkelijk in de eindtijd leven?
Waarom is dit niet slechts gewoon een periode als alle andere, maar wel degelijk het einde?
Ik begrijp dat mijn eerste stelling provocatief kan zijn. Toch denk ik dat we op basis van de profeties wel degelijk kunnen stellen dat we in de laatste fase van de wereldgeschiedenis beland zijn.
Maar zo'n uitspraak kan ik niet zomaar doen natuurlijk. Daarom heb ik hierboven al meerdere profeties genoemd die ons in staat stellen om te berekenen in welke tijd we ons bevinden. Die zal ik hier dus verder uitleggen.
Ik citeerde eerder al Daniël 8:13 Toen hoorde ik een heilige spreken, en een heilige zei tegen de Ongenoemde Die sprak:
Hoelang zal het visioen van het steeds terugkerende offer en de verwoestende afvalligheid gelden, en hoelang zal zowel het heiligdom als het leger overgegeven worden om vertrapt te worden? Hij zei tegen mij:
Tot tweeduizend driehonderd avonden en morgens. Dan zal het heiligdom in rechten hersteld worden.
2300 'avonden en morgens', een profetische formulering voor profetische dagen, oftewel jaren, zoals ik hierboven ook had beschreven.
Die tijdspanne wordt er gegeven totdat 'het heiligdom in rechten wordt hersteld'. Wat dat precies betekent, komen we later op terug. Maar deze 2300 jaar is de langste profetische periode in de bijbel.
De vraag is dan dus: wanneer is die begonnen, en wanneer eindigt die?
In Daniël 9 vinden we het startjaar voor deze profetie. Hierin krijg Daniël uitleg over het eerste gedeelte ervan tot aan de komst van de messias:
24Zeventig weken zijn er bepaald
over uw volk en uw heilige stad,
om de overtreding te beëindigen,
de zonden te verzegelen,
de ongerechtigheid te verzoenen,
om een eeuwige gerechtigheid tot stand te brengen,
om visioen en profeet te verzegelen,
en om de Heiligheid van heiligheden te zalven.
25U moet weten en begrijpen:
vanaf de tijd dat het woord uitgaat
om te laten terugkeren en om Jeruzalem te herbouwen
tot op Messias, de Vorst, verstrijken er zeven weken en tweeënzestig weken.Plein en gracht zullen opnieuw gebouwd worden,
maar wel in benauwde tijden.
'Vanaf de tijd dat het woord uitgaat om te laten terugkeren en om Jeruzalem te herbouwen' is het startjaar.
Vervolgens verstrijken er 69*7 = 483 jaar tot de komst van de messias.
Wat context: na de Exodus uit Egypte en de tocht door de woestijn, nam het Joodse volk bezit van wat nu Israël heet. Het werd een koninkrijk dat later in tweeën uiteenviel: Judah en Israël.
Dit volk werd regelmatig bestookt door de Egyptenaren die er ten zuiden van leefden, en de Babyloniërs die via het noorden kwamen.
De bijbel beschrijft dat God de Babyloniërs de Joden liet overvallen vanwege hun ontrouw en zonden. De Joden werden naar Babylon afgevoerd en daar min of meer als slaven behandeld. Dit wordt de Babylonische ballingschap genoemd. Na 70 jaar ballingschap mochten zij weer terugkeren naar hun eigen land onder het beval van de Perzische heerser Artaxerxes. De Meden en Perzen hadden immers Babylon veroverd (Mene Mene Tekel Upharsin...), en met deze verandering van regering kwam er ook nieuw beleid voor de Joden.
Er werden 3 decreten uitgevaardigd voor het herbouwen van de tempel in Jeruzalem en het herbouwen van Jeruzalem zelf, door 3 verschillende Perzische heersers:
Cyrus (538 v. Chr.): herbouwen vd tempel
Darius I (520 v. Chr.): bevestiging van het decreet van Cyrus voor het herbouwen van de tempel
Artaxerxes I (457 v. Chr.): versieren van de tempel, herbouwen van de stad
Hoe weten we dit? Deze decreten worden in de boeken Nehemiah en Ezra beschreven. De jaartallen zijn berekend op basis van die geschriften en archeologische vondsten met buitenbijbelse geschriften.
Aangezien Daniël 9 beschrijft dat het om het decreet voor het herbouwen van de stad gaat, moet 457 v. Chr. het startjaar van de 69 weken zijn.
Dat brengt ons bij 457 v. Chr. + 483 jaar = het jaar 27.
We weten dat Jezus Christus een paar jaar eerder dan het jaar 1 is geboren (het jaar 0 bestaat niet). Daarmee valt het jaar 27 dus extreem nauwkeurig samen met de komst van Jezus Christus.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat rond Zijn tijd de Joden 'in verwachting' van een messias waren. De profeties hadden hem aangekondigd. Ze keken met smart uit naar iemand die hen van het Romeinse juk zou bevrijden.
Na de 69 jaarweken volgt er nog een jaarweek. In de helft van die jaarweek wordt de messias 'uitgeroeid':
26
Na de tweeënzestig weken
zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hemzelf zijn.Een volk van een vorst, een volk dat komen zal,
zal de stad en het heiligdom te gronde richten.
Het einde ervan zal zijn in de overstromende vloed
en tot het einde toe zal er oorlog zijn,
verwoestingen waartoe vast besloten is.
27
Hij zal voor velen het verbond versterken,
één week lang.
Halverwege de week
zal Hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden.Over de gruwelijke vleugel zal een verwoester zijn, zelfs tot aan de voleinding, die, vast besloten, uitgegoten zal worden over de verwoeste.
Dus gedurende een week zal de messias het verbond versterken, maar halverwege de week 'zal Hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden'.
Slachtoffers en graanoffers waren offers die in de Joodse tempel werden uitgevoerd voor de vergeving van zonden, als dank, enzovoorts.
Een belangrijk offerdier was het lam. Een onschuldig lam werd symbool voor het plaatsvervangende offer voor de zondige mens: het lam sterft in de plaats van de mens, en de mens blijft in leven.
Dit is de basis van de Joodse tempelrituelen, en is ook de reden waarom Jezus ook wel het 'Lam Gods dat de zonden van de wereld wegneemt' wordt genoemd: de offers in de tempel waren in werkelijkheid symbolen voor de messias die later zou komen, op de vooraf aangekondigde tijd.
Toen Jezus aan het kruis stierf en daar zijn bloed vergoot, was het daadwerkelijke offer voltrokken dat nodig was om de zonden van de wereld weg te nemen.
Zou het dan nog zin hebben gehad om dieren en andere dingen te offeren, als symbolen voor de messias die nog moest komen? Nee, uiteraard niet. Met de kruisdood van Jezus konden die offers dus ook eindigen, ze hadden geen betekenis meer.
En dit gebeurde inderdaad 'in de helf vd week', oftewel 3,5 naar nadat Jezus begonnen was met Zijn missie, vanaf het moment dat Hij werd gedoopt.
Na Zijn kruisdood werd het evangelie nog 3,5 jaar voornamelijk aan de Joden gepredikt. Maar de religieuze autoriteiten stenigden een van de volgelingen van Jezus, Steven. Hiermee verzegelden zij hun eigen lot en kwam er een veel grotere focus te liggen op de niet-Joden, om het goede nieuws te brengen dat het eeuwige leven beschikbaar was via geloof in Jezus Christus. Daarom was deze eerste periode van 70 jaarweken 'bepaald over uw volk en uw heilige stad' (vers 24).
Dit kan natuurlijk allemaal toeval zijn, of fantasie. Maar feit is dat de teksten geschreven staan zoals ze geschreven staan, en de berekening van de 70 * 7 jaren wel erg perfect samenvalt met de komst en kruisdood van Jezus Christus.
Dit is dus een sterke aanwijzing dat deze methode klopt.
En als die methode klopt, kunnen we ook de rest van de 2300 jaren uitrekenen. Dan tellen we simpelweg 2300 jaar op bij het jaar 457 v. Chr.
En dan komen we uit bij het jaar 1844.
Volgens de profetie wordt sinds het jaar 1844 'het heiligdom in rechten hersteld', nadat het lange tijd vertrapt is door allerlei goddeloze machten.
Hier een visuele weergave van bovenstaande:
![29.-July-21-2017-700x315.jpg]()
Na 1844 is de wereld op revolutionaire wijze veranderd: de evolutietheorie, telecommunicatie, Marxisme en nog een aantal andere opmerkelijke zaken vinden hun wortels in dit jaar.
Er is geen specifieke profetische tijd meer na 1844, dus hoe lang de tijd nog precies doorgaat, is onduidelijk. Maar gezien de richting die de wereld sindsdien is opgegaan, lijken we wel degelijk een climax te bereiken die overeenkomt met hoe Jezus het einde der tijden heeft beschreven.
We zullen de profeties meer in detail moeten bekijken om te begrijpen waar het conflict tussen de machten die over de aarde willen heersen en de hemelse machten nu werkelijk om draait.
[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 24-09-2026 19:58:31 ]