Ik schreef een boek over meditatie – graag jullie mening

Hoi allemaal,

Ik kom oorspronkelijk uit Jieyang, in de Chinese provincie Guangdong. Gezondheid is eigenlijk al heel lang een belangrijk thema in mijn leven. Ik was van jongs af aan vaak ziek en ben daardoor jarenlang op zoek geweest naar manieren om beter met mijn lichaam en geest om te gaan.

Ik heb me verdiept in traditionele Chinese geneeskunde, verschillende vormen van meditatie en een tijdlang ook in het Theravada-boeddhisme. Uiteindelijk ben ik steeds minder geïnteresseerd geraakt in ingewikkelde namen, systemen en “de juiste methode”, en juist meer in de vraag:

wat helpt iemand in het dagelijks leven werkelijk om minder spanning vast te houden?

De afgelopen jaren heb ik mijn eigen ervaringen opgeschreven. Dat is uiteindelijk een boek geworden van ongeveer 89 pagina’s:

Laat je kaak zakken: een meditatiemethode

Het is geen religieus boek en ook geen poging om te bewijzen dat mijn methode de beste is. Het is vooral een verzameling van persoonlijke ervaringen en eenvoudige oefeningen die mij geholpen hebben.

De naam klinkt misschien een beetje vreemd, maar het idee is heel simpel.

Wanneer ik gespannen, boos of bezorgd ben, merk ik vaak dat mijn tanden ongemerkt tegen elkaar komen, mijn lippen strak worden en mijn kaak zich aanspant.

In plaats van meteen te proberen mijn gedachten stil te krijgen, begin ik daarom vaak bij iets lichamelijks:

laat de tanden iets van elkaar komen en laat de kaak stoppen met vasthouden.

Niet de mond wijd openzetten. Niet kunstmatig ontspannen. Alleen stoppen met onnodig aanspannen.

Soms verandert daardoor al verrassend veel.

Een stukje uit het boek:

Zodra je merkt dat je kaak weer gespannen is, hoef je hem niet naar beneden te duwen. Laat de tanden alleen iets van elkaar komen. Geef het gewicht van de kaak terug aan de zwaartekracht. Vaak merk je dan dat ook de keel, het voorhoofd en de schouders iets minder hard hoeven te werken.

Een tweede oefening die ik regelmatig gebruik, is het voorstellen van spanning als een knoop.

Als een plek in mijn lichaam gespannen voelt, stel ik me soms voor dat daar een touw in de knoop zit. Ik trek het niet met kracht open. Ik probeer rustig het losse uiteinde te vinden en de knoop lus voor lus los te maken.

Soms gebruik ik een nog concreter beeld: alsof ik met een klein lepeltje voorzichtig ruimte maak in een gespannen plek.

Daarbij bedoel ik niet dat er letterlijk iets slechts in het lichaam zit. Het is puur een vorm van visualisatie. Door spanning een beeld en een vorm te geven, wordt het voor mij soms gemakkelijker om haar los te laten.

Nog een stukje waar ik benieuwd naar ben hoe anderen ernaar kijken:

Je kunt ook je ogen sluiten en aandacht geven aan het licht dat je nog waarneemt. Overdag kan dat duidelijker zijn, ’s nachts subtieler. Voor mij hoeft niet bewezen te worden waar dat licht “vandaan komt”. Ik gebruik het vooral als een zacht en stabiel punt waarop de aandacht kan rusten. Soms stel ik me voor dat het de warmte van de zon is, of een symbool van energie uit een grotere wereld.

Voor mij is meditatie trouwens nadrukkelijk maar een onderdeel van het leven, niet het hele leven.

Als vijftien minuten meditatie ervoor zorgen dat je daarna rustiger met je partner of kinderen praat, zin krijgt om te wandelen of sporten, beter slaapt of eerder merkt dat je moe bent, dan heeft die oefening wat mij betreft al veel bereikt.

Ik probeer van meditatie dus geen nieuwe verplichting te maken.

Meditatie is een deur, niet het huis. Een hulpmiddel, niet het leven zelf.

Ik ben vooral benieuwd naar jullie ervaringen en kritiek.

Merken jullie bij stress ook spanning in je kaak, gezicht of keel?

Werken visualisaties zoals een knoop losmaken voor jullie, of juist helemaal niet?

En waar ligt voor jullie de grens tussen meditatie, spiritualiteit en gewoon een praktische ontspanningsoefening?

Alle reacties zijn welkom, ook als je het er totaal niet mee eens bent.

quote:

Op vrijdag 18 september 2026 07:37 schreef Droopie het volgende:
Ik heb een collega die is zich gaan interesseren in de chinese voeding en leefwijze.

"Koud" eten
"Warm" eten

En toen had ik een keer last van mn nieren en bleek dat die chinese wijsheden best wel interessant zijn, zeker als je het vergelijkt wat de westerse methodes zijn.

Meditatie heb ik niet zoveel mee.

Haha, ja. Traditionele Chinese geneeskunde is heel uitgebreid; het is een traditionele vorm van Chinese geneeskunde. Ik heb zelf ook acupunctuur gestudeerd en ik denk dat er een verband is tussen acupunctuur en meditatie. Acupunctuur is erop gericht acupunctuurpunten te stimuleren om lokale ontspanning te bereiken, terwijl meditatie ontspanning bereikt door middel van intentie. Deze twee hebben iets met elkaar gemeen.