L.P.T.T.T.K. Bericht

quote:

Op zaterdag 22 augustus 2026 21:33 schreef JAM het volgende:

[..]
Nu vraag ik me toch even af - niet om je dochter af te vallen hoor - in hoeverre je van begrip kan spreken als je weet dat jeeen schuifje op groen moet zetten. Het is een beetje: 'Hoe komt dat water toch uit de muur?' 'Simpel, dan moet je gewoon even aan dit kraantje draaien.'

Dat is dan ook precies mijn punt

Verder dan ‘zeven keer draaien aan de schijf en je hebt verbinding’ ging mijn kennis over de werking van een telefoon ook niet. Het ding deed het, mooi zo, punt.

Ja jongens, bakelietten telefoons met draaischrijven! Dat waren nog eens tijden!

Zo’n zwart bakelieten monster stond bij oma in de hoek van de kamer. Wij hadden een oranje hipstermodel.

En hoe vaak die op de grond klapte omdat je net te ver weg liep tijdens het bellen om pen en papier te pakken.

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2026 20:19 schreef Ringo het volgende:
Zo’n zwart bakelieten monster stond bij oma in de hoek van de kamer. Wij hadden een oranje hipstermodel.

[ afbeelding ]

O die is cool

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 18:39 schreef drakin het volgende:
O die is cool

Deze zag je toen echt overal. In oranje en groen, of grijs voor de kantoormuizen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 19:44 schreef Ringo het volgende:

[..]
Deze zag je toen echt overal. In oranje en groen, of grijs voor de kantoormuizen.

Iedereen had de grijze inclusief wijzelf. Of een zwarte aan de muur, die had mijn beppe.

Voor zover ik me herinner was de draaischijftelefoon bij ons thuis beige.

Grijs. En dat was een huurtoestel.

quote:

Op maandag 31 augustus 2026 14:39 schreef Lienekien het volgende:
Grijs. En dat was een huurtoestel.

Daar betaalde je ook nog 4,50 per maand voor. Daar kun je tegenwoordig al gewoon voor bellen. Gouden handel!

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2026 17:56 schreef JAM het volgende:
Ja jongens, bakelietten telefoons met draaischrijven! Dat waren nog eens tijden!

Ik vertel graag over 'vroeger'. Bijvoorbeeld telefooncellen. In de ogen van mijn kinderen is dat gewoon science-fiction.

Glazen huisjes die overal stonden. Daar kon je naar binnen met maximaal 5 man (krap) en dan was daar zo'n 'dagobert duck telefoon'. En dan een grote draaischijf waarmee je een nummer moest draaien. En hoe wist je dan welk nummer je draaien moest? Er bestonden telefoonboeken. Dat waren hele dikke boeken waarin op alfabetische volgorde alle mensen van de stad en omstreken stonden. Met hun telefoonnummers. Bijna allemaal dan. En in zo'n telefooncel hingen dan wel 12 van die boeken, van heel Brabant of nog verder. Kon je iedereen bellen. Behalve de mensen met een geheim nummer. Die kon niemand bellen. En het kostte ook geld. Veel geld. Maar je pasje deed het niet, je had niet eens een pasje. Je had een hand vol met dubbeltjes en kwartjes en die moest je dan heel snel in een gleuf gooien. Als dat niet vlug genoeg ging werd de verbinding verbroken

Dan kijken ze je aan als of je een alien bent van een andere wereld. Heerlijk

[ Bericht 0% gewijzigd door LXIV op 31-08-2026 14:54:10 ]

Omdat ik graag grapjes uithaal met mijn kinderen geloven ze me vaak niet. Zo'n 'telefoonboek' gaat net te ver. Dat kunnen ze zich dus eigenlijk niet voorstellen. "En stonden wij er dan ook in, papa?" Ja, met het telefoonnummer van Oma en haar oude adres" . En dan vertel ik dat die boeken ieder jaar gewisseld werden en er dus enorme overschotten aan oude telefoonboeken waren. En dat dan op televisie (linieair!) wedstrijden waren van sterke mannen die zulke telefoonboeken met blote handen verscheurden..

Dan bellen ze oma om te vragen of het waar is.

De reden dat ik zoveel post vandaag s dat maandag een verplichte aanwezigheidsdag is op mijn werk en ik toch moet zorgen dat ik al typend gezien wordt. Als ik op die ene dag al niet in staat ben de hele dag te werken..

Och hemel, een nieuw topic. Zijn jullie lekker nostalgisch aan het boomeren?

Ik zie die vermeende verbazing trouwens niet echt als ik mijn kinderen uitleg hoe het vroeger ging, die hebben zoiets van "oja, ditennemedat was er nog niet dus zusennemezo was de beste oplossing, makes sense". Ze snappen alleen niet dat ik vroeger best veel spijbelde. Maar dat kan nog komen, natuurlijk.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 20:40 schreef Gellius het volgende:
Ik zie die vermeende verbazing trouwens niet echt als ik mijn kinderen uitleg hoe het vroeger ging, die hebben zoiets van " oja, dit ennemedat was er nog niet dus zusenzo was de beste oplossing, makes sense". Ze snappen alleen niet dat ik vroeger best veel spijbelde. Maar dat kan nog komen, natuurlijk.

Jij moet dan ook wel extreem hoogbegaafde kinderen hebben, Gelius. Die staan natuurlijk nooit ergens van te kijken.

Nee hoor, heel gewone Amstelvenertjes zijn het.

Overigens stond er vlakbij de school nog een telefooncel toen ik hier in 2014 ging wonen. Dat vond ik wel opmerkelijk. Er zat geen telefoon meer in, dus misschien over het hoofd gezien.

Ik moest onlangs denken aan al die munten-parkeermeters (ik kan ook nostalgies zijn soms), met de draaiknop. Die zijn op een gegeven moment tamelijk rucksichtslos uit het straatbeeld verdwenen. Ik stel me dan voor dat er nog een parkeermeterkerkhof ligt, ergens diep in de provincie - misschien wel vlakbij jou, L. Dat waren robuuste apparaten, die smelt niet maar zo even om. En dan dat hele vakgebied dat dan zomaar verloren gaat.

[ Bericht 0% gewijzigd door Gellius op 01-09-2026 21:03:37 ]

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 20:46 schreef Gellius het volgende:
Overigens stond er vlakbij de school nog een telefooncel toen ik hier in 2014 ging wonen. Dat vond ik wel opmerkelijk. Er zat geen telefoon meer een, dus misschien over het hoofd gezien.

Ik moest onlangs denken aan al die munten-parkeermeter (ik kan ook nostalgies zijn soms), met de draaiknop. Die zijn op een gegeven moment tamelijk rucksichtslos uit het straatbeeld verdwenen. Ik stel me dan voor dat er nog een parkeermeterkerkhof ligt, ergens diep in de provincie - misschien wel vlakbij jou, L. Dat waren robuuste apparaten, die smelt niet maar zo even om. En dan dat hele vakgebied dat dan zomaar verloren gaat.

Een plaats diep in de provincie, omringd door wouden en vennen, waar parkeermeters op mysterieuze wijze heen verplaatsen als ze voelen dat hun laatste dagen gekomen zijn? Stel je eens voor hoeveel muntjes daar in de loop der tijden verzameld moeten zijn, die vlak voordat de parkeermeter de geest gaf nog uitgebraakt werden. Zoiets dergelijks heb ik altijd al gehoopt te vinden.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 20:55 schreef Z het volgende:
Bekijk deze YouTube-video

Snif. Een mooi stukje erkenning voor de parkeermetertechneuten van voorheen.

[ Bericht 81% gewijzigd door Gellius op 01-09-2026 21:06:55 ]

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 20:58 schreef LXIV het volgende:

[..]
Een plaats diep in de provincie, omringd door wouden en vennen, waar parkeermeters op mysterieuze wijze heen verplaatsen als ze voelen dat hun laatste dagen gekomen zijn? Stel je eens voor hoeveel muntjes daar in de loop der tijden verzameld moeten zijn, die vlak voordat de parkeermeter de geest gaf nog uitgebraakt werden. Zoiets dergelijks heb ik altijd al gehoopt te vinden.

Precies. Er moeten nog gepensioneerden zijn die je werkelijk *alles* over de parkeermeter kunnen vertellen, maar er is niemand meer die het ze vraagt. Ik dacht als kind zelf dat er toch heel wat muntjes moesten passen in zo'n meter en dat die waarschijnlijk in de paal zaten. En misschien was dat ook wel zo. Ik denk van niet.

Mij werd thuis verteld dat die muntjes terecht kwamen in een bodemloze put die de gemeente onder alle parkeermeters gegraven had.

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:01 schreef Ringo het volgende:
Mij werd thuis verteld dat die muntjes terecht kwamen in een bodemloze put die de gemeente onder alle parkeermeters gegraven had.

Metaforisch gezien volledig correct

quote:

Op vrijdag 4 september 2026 09:01 schreef Ringo het volgende:
Mij werd thuis verteld dat die muntjes terecht kwamen in een bodemloze put die de gemeente onder alle parkeermeters gegraven had.

Ik hoorde laatst dat er voor vrouw van de shogun (hij had er meerdere, natuurlijk, maar de hoofdvrouw) een hele diepe put - zeker toch zo'n dertig meter - gegraven werd die zij dan haar leven lang als toilet gebruikte en verder niemand, maar dan ook niemand anders (op straffe van je kop eraf) ook maar in de buurt mocht komen.
Daar verdween van alles en nog wat in, lang niet alleen haar uitwerpselen, en als die vrouw dan eenmaal te overlijden kwam, dan werd die put gedicht. Dat moet toch bijzonder interessant archeologisch onderzoek op hebben geleverd.