Hoe reageer jij op manipulatie etc?

Stel je hebt een conflict met iemand. Die persoon heeft om een bepaalde reden problemen met jou en confronteert jou daarmee. Jij hebt andersom geen kwade bedoelingen; je realiseert je wel dat bij sociale contacten miscommunicatie ontstaat. Je bent de kwaadste niet. Je wilt niet dat iemand zich door jou gekwetst voelt. Dus je besluit om die persoon aan te horen wat hem/haar dwars zit, zodat het eerst constructief uitgepraat kan worden. Onnodig ruzie maken is nergens goed voor, toch?

Het gaat helaas niet zo makkelijk als je gehoopt had. Ondanks dat jij jouw best doet om die persoon te begrijpen, blijft hij/zij ervan overtuigd dat jij jouw verantwoordelijkheden wilt ontlopen door je eronderuit te lullen.

Uiteindelijk krijg je in de gaten dat die persoon zijn/haar eigen issues op jou projecteert.

Hoe reageer jij daarop?

Specifieker gevraagd:
- Hoe zou jij erop willen reageren?
- Hoe hoog kunnen bij zo'n situatie jouw emoties oplopen?
- Lopen bij jou weleens de emoties te hoog op? Of ben je emotioneel stabiel genoeg dat zoiets jou niet van jouw stuk brengt?
- Als je in het heden emotioneel voldoende stabiel bent, heb je dat in het verleden moeten leren of ben je altijd zo geweest?
- Lukt het jou bij hoog opgelopen emoties om je toch te beheersen?
- Als jij de grip verliest op jouw emoties, welke primaire emotie krijgt dan de overhand? Word je dan bijvoorbeeld kwaad of ben je dan juist geneigd om te huilen? Of klap je dicht?
- Hoe lukt het jou om je daarna te kunnen herpakken?
- Wil je eventueel zelf iets toevoegen?


<sup>Ik ga hier zelf uiteraard ook antwoord op geven. Ik wil dat alleen niet in de OP doen.

Alvast bedankt aan degenen die serieus willen reageren met een antwoord. Ik hoop er zelf van te kunnen leren hoe ik zelf het beste kan omgaan met dit soort situaties.</sup>

Hoe zou jij erop willen reageren?
Bij voorkeur reageer ik helemaal niet meer. Ik weet dat bij dat soort situaties die persoon juist een reactie bij mij wilt uitlokken. Uitpraten heeft echt geen zin, want alles wat ik zeg en doe wordt hoe dan ook verdraaid. Elke reactie kan tegen mij gebruikt worden, bijvoorbeeld om andere mensen tegen mij op te stoken. Ik wil het vooral mezelf niet aandoen om mij met dit soort negativiteit in te laten. Het leven is zonder dit soort issues al lastig genoeg. Ik wil graag ook de positieve dingen van het leven kunnen ervaren, wat mij het beste zal lukken als ik mij afsluit voor onnodige negativiteit

Hoe hoog kunnen bij zo'n situatie jouw emoties oplopen?
Veel hoger dan ik zou willen. Ik groeide vroeger op met een vader die nogal een handje had van dit soort taferelen en nog steeds. Ik zou het verleden liever willen laten voor wat het is, echter ik merk dat de trauma's die ik eraan heb overgehouden mij in het heden blijven beperken. Ik merk gelukkig wel dat ik er steeds beter mee kan omgaan. Voor mijn moeder die vorig jaar overleed, is dat helaas minder goed afgelopen.
- Lopen bij jou weleens de emoties te hoog op? Of ben je emotioneel stabiel genoeg dat zoiets jou niet van jouw stuk brengt?
- Als je in het heden emotioneel voldoende stabiel bent, heb je dat in het verleden moeten leren of ben je altijd zo geweest?
- Lukt het jou bij hoog opgelopen emoties om je toch te beheersen?
- Als jij de grip verliest op jouw emoties, welke primaire emotie krijgt dan de overhand? Word je dan bijvoorbeeld kwaad of ben je dan juist geneigd om te huilen? Of klap je dicht?
- Hoe lukt het jou om je daarna te kunnen herpakken?
- Wil je eventueel zelf iets toevoegen?