Ik denk dat het gezond is om er vanuit te gaan dat er meer over jou geroddeld wordt dan je zelf vermoedt. Zolang mensen een mening hebben over jou, of die nou positief is of negatief, is het een teken dat ze jou opmerken. Als je een sociaal leven wilt hebben, is dat belangrijk. Je hoeft niet persé in het middelpunt van de belangstelling te staan, maar als jij het belangrijk vindt dat er in jouw leven vrienden en kennissen zijn, moet je een zekere mate van aandacht claimen om hen te laten merken dat je bestaat.
Als jij jouw zelfbeeld laat afhangen van de (met name negatieve) mening van anderen, blijft jouw leven erg moeilijk en dat wordt naarmate je ouder wordt, alleen maar erger.
Het is ook helemaal niet nodig. Mensen zien alleen maar jouw gedrag, maar kunnen niet zien wat jij denkt en voelt. Iedereen koppelt zijn eigen interpretatie aan het gedrag wat ze van jou zien en maken aan de hand daarvan een beeld op van jou wie jij bent als persoon. Als jij bijvoorbeeld erg direct bent in het geven van jouw mening, zullen er mensen zijn die jou daarom respecteren, maar er zullen ook mensen zijn die daarom denken dat je een lul bent die geen rekening wilt houden met de gevoelens van anderen. Uiteindelijk ben jij zelf degene die het best kunt weten wie je bent.
Jouw gevoel van eigenwaarde niet laten afhangen van de mening van anderen, betekent echter niet dat je anderen a priori niet serieus moet nemen. Als jij bijvoorbeeld jezelf kent als iemand die wel erg direct is en geen blad voor de mond neemt, omdat je gelooft dat je juist daarmee andere mensen het beste kunt helpen, uiteindelijk vang je roddels op die over jou gaande zijn waaruit duidelijk wordt dat veel mensen zich door jou geintimideerd voelen, weet je nog steeds van jezelf dat jouw bedoelingen naar anderen goed zijn, maar dat je wel iets moet veranderen in jouw gedrag naar anderen toe als je wilt dat mensen jou niet als een bedreiging ervaren.
Gedragspatronen veranderen is heel erg moeilijk. Als je altijd direct bent geweest en daarmee (zonder het je zelf te realiseren) ook vaak intimiderend op anderen overkomt, kan je niet van jezelf verwachten dat jij jouw hele manier van communiceren omgooit. Kleine aanpassingen kunnen al veel teweegbrengen. Als je bijvoorbeeld tegen anderen altijd de woorden gebruikt "jij bent", maar je begrijpt inmiddels dat mensen zich met zulke woorden persoonlijk aangevallen kunnen voelen door jou en dat je dat kunt voorkomen door in plaats daarvan de woorden "ik vind dat jij ... doet" je daarmee duidelijker naar de communiceert zoals je het werkelijk bedoelt. De ander kan zich nog steeds ongemakkelijk voelen door jouw negatieve kritiek; het verschil is dat je hem bekritiseert op iets wat hij doet en niet op wie hij is als persoon. Voor jouw idee lijkt zo'n aanpassing misschien zo'n klein detail dat je je niet voor kunt stellen dat het zin heeft. Ik denk inmiddels zelf dat je juist met die kleine aanpassingen het meest kunt bereiken.