MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
Bekijk deze YouTube-video
Bosbeetle:
Dagoducks' ouders:
En dagoduck zelf:
Gehenna:
Glad_Janus:
Pipster:
bazbo's cd's (pop/rock/jazz)
Ben je ook van plan je gehele platenkast te draaien, post hier!
(hahaha platenkast gedraaid)
Het liefst alleen reageren op en over de gedraaide platen en algemene discussies over vinyl in het vinyl-topic voeren
En weer verder...
Bosbeetle:
BB:quote:Ik ben nogal van de projectjes zie: http://forum.fok.nl/topic/2100984
Dus wordt het tijd voor een nieuw projectje, dit keer ga ik mijn platen eens beluisteren. (ik hou het eerst bij vinyl alleen) Ik zal elke plaat hier melden en er een klein tekstje bij plaatsten. Dit kan even duren(heb ooit al mijn mp3s achter elkaar geluisterd en daar was ik meer dan een jaar mee bezig dus wie weet hoe lang dit gaat duren heb ook wat minder tijd dus het zal niet elke dag geupdate worden)
Maar zonder verder getreuzel mijn platenkast:
Dagoducks' ouders:
En dagoduck zelf:
Gehenna:
Glad_Janus:
Pipster:
bazbo's cd's (pop/rock/jazz)
Ben je ook van plan je gehele platenkast te draaien, post hier!
(hahaha platenkast gedraaid)
Het liefst alleen reageren op en over de gedraaide platen en algemene discussies over vinyl in het vinyl-topic voeren
En weer verder...
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
bazbo cd3023: Frank Zappa - Zappa In New York
Zappa. Eind 1976 raakt Zappa verstrikt in een ingewikkelde rechtszaak met zijn platenmaatschappij Warner. Hij is dan net op tournee met een band die bestaat uit Terry Bozzio (drums), Patrick O'Hearn (bas), Eddie Jobson (toetsen/viool) en Ray White (gitaar/zang). In het begin van de tour doet ook Bianca Odin aka Lady Bianca (toetsen/sax/zang) mee, maar zij haakt na een paar weken af, moe van het publiek dat voortdurend schreeuwt dat ze haar tieten moet laten zien. (Ze is overigens te horen op de concertregistratie Philly '76 die postuum verschijnt in 2009.) Tussen kerst en nieuwjaar 1976 staat de band vier avonden (26/27/28/29 december) in The Palladium in New York en Zappa besluit om er een bijzondere gelegenheid van te maken: hij breidt de band uit met de blazerssectie van Saturday Night Live (Lou Marini, Tom Malone en Randy en Michael Brecker) en percussionisten David Samuels en Ruth Underwood. (Zappa was eerder in december te gast in Saturday Night Live.) Voor enkele aankondigingen nodigt hij Don Pardo uit, een dan zeer bekende radio- en televisiepresentator. Van de opnamen die Zappa alle avonden maakt, stelt hij een dubbelelpee samen. Ondertussen is het dispuut met Warner zo opgelopen, dat hij besluit om in één keer van zijn contractuele verplichtingen af te komen: in maart 1977 levert hij vier elpees tegelijkertijd (waaronder Zappa In New York), maar Warner weigert. Zeer boos mixt Zappa alle materiaal van de vier elpees opnieuw en door elkaar en stelt er de vierdubbelelpee Läther van samen, maar ook die accepteert Warner niet. Op een avond zit Zappa in oktober 1977 bij WIOQ in de radiostudio en laat hij het publiek de gehele Läther horen. 'Zet de cassetterecorders maar aan,' zegt hij erbij. Warner brengt de vier losse elpees wél uit tussen maart 1978 en mei 1979, maar niet naar tevredenheid van Zappa. Een groot euvel is het hoesontwerp van drie van de vier platen, maar erger nog vindt Zappa dat Warner Zappa In New York in een gecensureerde versie uitbrengt: het stuk Punky's Whips ontbreekt. Een dubbelcd-versie komt in 1991 en die bevat alle materiaal, plus vier extra nummers. Die koop ik op 25 juli 1992. In opener Titties And Beer speelt drummer Bozzio de duivel, die de hoofdrolspeler probeert te verleiden zijn ziel te geven in ruil voor de vrijheid van zijn vriendin. Daarna klinkt Cruising For Burgers, een bonusnummer, en de gitaarsolo hierin is er eentje die in mijn oren een van de beste van Zappa ooit is. I Promise Not To Come In Your Mouth is een kort jazzy instrumentaaltje met een prachtige Minimoogsolo van Eddie Jobson. De titel is een tekstregel uit het daaropvolgende Punky's Whips, een complex stuk waarin Zappa de draak steekt met Bozzio, die eens had laten vallen dat hij Punky Meadows, de gitarist van de rockgroep Angel, dusdanig bewonderde dat hij er wel eens opgewonden van werd. Don Pardo doet de hilarische introductie, Bozzio drumt en zingt tegelijkertijd, de blazerssectie is retestrak en Zappa's gitaarsolo verbijsterend. Honey Don't You Want A Man Like Me? is een korte liefdesgeschiedenis tussen twee mensen. In The illinois Enema Bandit vertelt Zappa het ware verhaal over Michael Kenyon, de man die vrouwen beroofde en hen vastbond en een klysma gaf; hij werd veroordeeld voor beroving maar niet voor het toedienen van een klysma, want daar was geen wet tegen. Pardo doet de introductie weer, Ray White zingt de sterren van de hemel en Zappa speelt wederom een grandioze gitaarsolo. De tweede cd start met twee stukken die niet op de oorspronkelijke elpee staan. I'm The Slime kent een fantastisch blazersarrangement, terwijl Don Pardo een deel van de tekst op zich neemt; het daarop volgende Pound For A Brown sluit hier schitterend op aan. Manx Needs Women is een gecomponeerd stuk voor percussie en daarna volgt The Black Page Drum Solo/The Black Page #1. Dit is een legendarische drumsolo die Zappa schreef voor Bozzio; de titel is een weergave van hoe de bladmuziek eruit ziet. (Zappa heeft hier overigens veel overdubs aan toegevoegd.) Het stuk gaat abrupt over in de pakkende rock 'n roll song Big Leg Emma, oorspronkelijk van Absolutely Free (uit 1967), maar hier met een heerlijk blazersarrangement. The Black Page #2 is opnieuw de drumsolo, maar nu met een gecomponeerde melodie eroverheen. Een uitvoering van Sofa No. 1 (de instrumentale versie) krijgt niet alleen een blazersarrangement, maar ook een venijnige gitaarpartij erbij. The Torture Never Stops is het vierde bonusnummer, hier subtiel gespeeld, bijna een easy-listeningversie en met een mooie gitaarsolo. Het laatste stuk is The Purple Lagoon/Approximate, dat de hele vierde elpeekant beslaat. Approximate is oorspronkelijk een atonaal stuk dat op verschillende manieren uitgevoerd kan (op instrumenten, met stampvoeten, als dans) en dat vooral in 1972/1973 is gespeeld. Hier is het te horen in combinatie met The Purple Lagoon, dat hij tijdens zijn gastoptreden in Saturday Night Live (naast Peaches En Regalia) ten gehore bracht, toen met John Belushi als samuraivechter. Na het thema volgen verschillende solo's, waaronder een meesterlijke trompetsolo van Randy Brecker. Omdat Zappa een percussiesolo wat saai vond, heeft hij er in de studio een gitaarsolo overheen gespeeld. In 2019 komt er postuum een mooie heruitgave, met daarop niet alleen het oorspronkelijk bedoelde album, maar ook vier cd's aan extra materiaal van de vier concertavonden. Dit is een van mijn (vele) favoriete Zappaplaten.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Zappa. Eind 1976 raakt Zappa verstrikt in een ingewikkelde rechtszaak met zijn platenmaatschappij Warner. Hij is dan net op tournee met een band die bestaat uit Terry Bozzio (drums), Patrick O'Hearn (bas), Eddie Jobson (toetsen/viool) en Ray White (gitaar/zang). In het begin van de tour doet ook Bianca Odin aka Lady Bianca (toetsen/sax/zang) mee, maar zij haakt na een paar weken af, moe van het publiek dat voortdurend schreeuwt dat ze haar tieten moet laten zien. (Ze is overigens te horen op de concertregistratie Philly '76 die postuum verschijnt in 2009.) Tussen kerst en nieuwjaar 1976 staat de band vier avonden (26/27/28/29 december) in The Palladium in New York en Zappa besluit om er een bijzondere gelegenheid van te maken: hij breidt de band uit met de blazerssectie van Saturday Night Live (Lou Marini, Tom Malone en Randy en Michael Brecker) en percussionisten David Samuels en Ruth Underwood. (Zappa was eerder in december te gast in Saturday Night Live.) Voor enkele aankondigingen nodigt hij Don Pardo uit, een dan zeer bekende radio- en televisiepresentator. Van de opnamen die Zappa alle avonden maakt, stelt hij een dubbelelpee samen. Ondertussen is het dispuut met Warner zo opgelopen, dat hij besluit om in één keer van zijn contractuele verplichtingen af te komen: in maart 1977 levert hij vier elpees tegelijkertijd (waaronder Zappa In New York), maar Warner weigert. Zeer boos mixt Zappa alle materiaal van de vier elpees opnieuw en door elkaar en stelt er de vierdubbelelpee Läther van samen, maar ook die accepteert Warner niet. Op een avond zit Zappa in oktober 1977 bij WIOQ in de radiostudio en laat hij het publiek de gehele Läther horen. 'Zet de cassetterecorders maar aan,' zegt hij erbij. Warner brengt de vier losse elpees wél uit tussen maart 1978 en mei 1979, maar niet naar tevredenheid van Zappa. Een groot euvel is het hoesontwerp van drie van de vier platen, maar erger nog vindt Zappa dat Warner Zappa In New York in een gecensureerde versie uitbrengt: het stuk Punky's Whips ontbreekt. Een dubbelcd-versie komt in 1991 en die bevat alle materiaal, plus vier extra nummers. Die koop ik op 25 juli 1992. In opener Titties And Beer speelt drummer Bozzio de duivel, die de hoofdrolspeler probeert te verleiden zijn ziel te geven in ruil voor de vrijheid van zijn vriendin. Daarna klinkt Cruising For Burgers, een bonusnummer, en de gitaarsolo hierin is er eentje die in mijn oren een van de beste van Zappa ooit is. I Promise Not To Come In Your Mouth is een kort jazzy instrumentaaltje met een prachtige Minimoogsolo van Eddie Jobson. De titel is een tekstregel uit het daaropvolgende Punky's Whips, een complex stuk waarin Zappa de draak steekt met Bozzio, die eens had laten vallen dat hij Punky Meadows, de gitarist van de rockgroep Angel, dusdanig bewonderde dat hij er wel eens opgewonden van werd. Don Pardo doet de hilarische introductie, Bozzio drumt en zingt tegelijkertijd, de blazerssectie is retestrak en Zappa's gitaarsolo verbijsterend. Honey Don't You Want A Man Like Me? is een korte liefdesgeschiedenis tussen twee mensen. In The illinois Enema Bandit vertelt Zappa het ware verhaal over Michael Kenyon, de man die vrouwen beroofde en hen vastbond en een klysma gaf; hij werd veroordeeld voor beroving maar niet voor het toedienen van een klysma, want daar was geen wet tegen. Pardo doet de introductie weer, Ray White zingt de sterren van de hemel en Zappa speelt wederom een grandioze gitaarsolo. De tweede cd start met twee stukken die niet op de oorspronkelijke elpee staan. I'm The Slime kent een fantastisch blazersarrangement, terwijl Don Pardo een deel van de tekst op zich neemt; het daarop volgende Pound For A Brown sluit hier schitterend op aan. Manx Needs Women is een gecomponeerd stuk voor percussie en daarna volgt The Black Page Drum Solo/The Black Page #1. Dit is een legendarische drumsolo die Zappa schreef voor Bozzio; de titel is een weergave van hoe de bladmuziek eruit ziet. (Zappa heeft hier overigens veel overdubs aan toegevoegd.) Het stuk gaat abrupt over in de pakkende rock 'n roll song Big Leg Emma, oorspronkelijk van Absolutely Free (uit 1967), maar hier met een heerlijk blazersarrangement. The Black Page #2 is opnieuw de drumsolo, maar nu met een gecomponeerde melodie eroverheen. Een uitvoering van Sofa No. 1 (de instrumentale versie) krijgt niet alleen een blazersarrangement, maar ook een venijnige gitaarpartij erbij. The Torture Never Stops is het vierde bonusnummer, hier subtiel gespeeld, bijna een easy-listeningversie en met een mooie gitaarsolo. Het laatste stuk is The Purple Lagoon/Approximate, dat de hele vierde elpeekant beslaat. Approximate is oorspronkelijk een atonaal stuk dat op verschillende manieren uitgevoerd kan (op instrumenten, met stampvoeten, als dans) en dat vooral in 1972/1973 is gespeeld. Hier is het te horen in combinatie met The Purple Lagoon, dat hij tijdens zijn gastoptreden in Saturday Night Live (naast Peaches En Regalia) ten gehore bracht, toen met John Belushi als samuraivechter. Na het thema volgen verschillende solo's, waaronder een meesterlijke trompetsolo van Randy Brecker. Omdat Zappa een percussiesolo wat saai vond, heeft hij er in de studio een gitaarsolo overheen gespeeld. In 2019 komt er postuum een mooie heruitgave, met daarop niet alleen het oorspronkelijk bedoelde album, maar ook vier cd's aan extra materiaal van de vier concertavonden. Dit is een van mijn (vele) favoriete Zappaplaten.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
'Slechte gedichten bestaan niet; er bestaan alleen slechte mensen' (Willem Bierman)
Meer informatie op www.bazbo.net
Meer informatie op www.bazbo.net
|
|
