Optie-obsessie.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 16:07 schreef Lulu888 het volgende:

[..]
Je lijkt een totaal eigen verhaal te vertellen ipv in te gaan op wat ik zeg.

Dat idee heb ik niet. Ik heb het gevoel de kern van jouw verhaal te grijpen en daar mijn eigen visie over op los te laten. Met betrekking tot "de realiteit" ben je me sowieso al direct kwijt, want dat heeft voor mij onwerkelijke ontwikkelingen doorgemaakt. Ik begrijp ook oprecht niet waarom topmodellen zoals die nieuwe zussen, de timing knapperd of Dunya interesse in me zouden moeten hebben. Zowel fysiek als mentaal kan ik nu niet zeggen dat ik interessanter ben dan de gemiddelde man. Waarom zou ik dan doen alsof ik dat wel ben?

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 16:07 schreef Lulu888 het volgende:

[..]
Je lijkt een totaal eigen verhaal te vertellen ipv in te gaan op wat ik zeg.

Ik vibe ook meer op de vibe dan op de werkelijke tekst. Ik voel me aangesproken en het activeert me, ondanks dat ik met de letterlijke tekst vrij weinig kan. De knapste vrouwen willen tegenwoordig mijn aandacht (wellicht vroeger ook, maar was ik te onzeker om dat te zien) maar ik ben momenteel in de fase van niemand willen. Ben ik dan zo'n narcistische Sid die toch maar een goed gesprekje moet aanknopen?

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 16:30 schreef Lulu888 het volgende:

[..]
Waarom heb jij zulke behoefte aan validatie?

Omdat ik met mijn denkbeelden strijd tegen een wereld die er compleet andere denkbeelden op nahoudt.

Mensen hun denken (vorm en denkwereld) is niet een a priori gegeven. Ik durf zelf te stellen dat de "vorm" van de wereld waarin we leven voor een groot deel onze manier van denken bepaalt. Media (als in, een medium, een drager van informatie) en technologie, en ook taal zijn belangijk voor hoe wij denken.

Toen de industrie opkwam kreeg de mens een sterke drang om de wereld (en het lichaam, de mens, samenleving) als een machine te zien. Toen de computers kwamen werd de wereld vooral begrepen in computertermen en processen.

Social media zal, in ieder geval op sociaal gebied, een sterke invloed hebben hoe mensen elkaar zien, begrijpen en beoordelen. Je zou kunnen spreken van een aandachtscultuur en -economie. Niet alleen dat, het mechanisme van bijvoorbeeld dating apps werkt door in de sociale wereld buiten die apps. Mensen houden eigenlijk niet op met swipen, zodra ze de app afsluiten. Mensen swipen nog steeds links en rechts als ze mensen tegenkomen. En ook op dezelfde eigenschappen als dat ze op dating profielen terugzien. Het creëert daarmee ook een verwachtingspatroon, gevormd door dating apps.

Het heeft ook invloed op (het idee van) schaarste en overvloed. Apps (en internet) ondermijnen de natuurlijke schaarste die je directe omgeving normaliter te bieden heeft. Met schaarste komt waardering. Met overvloed komt waardeloosheid. Dit zien we overal terug, de economie, voedsel, kunst, materiële zaken, etc etc. Apps bieden ogenschijnlijk overvloed, waardoor mensen verwaarloosbaar worden. Als je al van mensen kunt spreken, want net zoals een digitale bankrekening het waarde-gevoel wegneemt van geld en het tot cijfertjes op een scherm reduceert, worden mensen digitaal ook gereduceerd tot een foto met wat tekst. Een mens wordt letterlijk en figuurlijk plat geslagen.

Daarnaast is er nog een stuk misleiding dat meespeelt; de illusie dat iedereen op apps een potentiële partner is, puur omdat hij of zij op die app een profiel heeft en te swipen is. De opties lijken daardoor grenzeloos, terwijl in werkelijkheid voor velen deze aantallen niet veel groter zullen zijn dan het aantal mensen dat bij een fysieke speeddate sessie geïnteresseerd in je zijn. Toch geeft het een gevoel dat je 'recht hebt op iets', alsof het al soort van toegeëigend wordt, want je zit toch al beide in dezelfde (digitale) omgeving?

Sinds corona zijn mensen denk ik nog meer naar dating apps toegegaan, niet alleen meer voor wat casual dating, maar voor alle vormen van relaties. Het effect van social media en dating apps is sindsdien mogelijk versterkt.

[ Bericht 1% gewijzigd door Cockwhale op 02-08-2026 13:25:22 ]

Veel mensen zijn bang om alleen te zijn. Dus dan krijg je dit. En juist daardoor is de kans dat een relatie mislukt weer wat groter.

Als iemand opties nodig heeft, dan heeft iemand blijkbaar weinig fiducie in het slagen van de relatie. En als iemand dat zelf al niet heeft, dan zal de relatie vast ook wel mislukken.

Dat wordt bijna een soort van "kip-ei".

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 15:58 schreef Hyaenidae het volgende:
Ik schrijf af en toe een put, maar een obsessie kan ik het niet noemen.

Daar zat ik in eerste instantie ook aan te denken. Afgelopen week nog call's geschreven

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 15:43 schreef Lulu888 het volgende:

De afgelopen weken heb ik drie leuke gesprekken gehad met mannen van wie ik dacht dat ze intelligent en stabiel waren, maar op dat moment kon ik het gewoon niet opbrengen om daadwerkelijk te gaan daten, omdat er in mijzelf nog dingen onopgelost zijn.

Toch weer "dat gefrustreerde konijn" effect.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 15:08 schreef Lulu888 het volgende:
Toch zie ik juist mensen die allang gesetteld zouden moeten zijn ....

hoe kun jij van buitenaf bepalen of mensen "al gesettled zouden moeten zijn" ?

ik krijg een heel eng idee dat je vooral bezig bent andere mensen hun persoonlijke keuzes te bekritiseren, waarbij je jezelf en je eigen persoonlijke keuzes of verantwoordelijkheden verder geheel ignoreert

Mensen gaan soms wel echt hun partner voor lief nemen alsof die niet meer weg kan of mag, dus opeens beetje zeiken of je zelfzorg laten verslonzen. Vriend van mij had een vriendin, best mooie meid, keurig in het velletje. Toen ze een relatie hadden begon ze ineens keihard te bulken, over de jaren was ze van een keurige bmi naar nog net niet obesitas gegaan. Toen ging die vriend vreemd, ja daar kon je op wachten he? Tuurlijk, vreemdgaan kan je eigenlijk niet maken naar je partner, maar gewoon lekker bulken en vinden dat je partner dat maar gewoon moet accepteren kan je ook niet maken, dus wat mij betreft staan ze weer quitte

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2026 15:08 schreef Lulu888 het volgende:

Toch zie ik juist mensen die allang gesetteld zouden moeten zijn obsessief nadenken over vragen als: "Wat als ik de verkeerde keuze maak? Wat als er een leukere baan is? Wat als er een betere partner bestaat?"

We zijn een bron van dualiteiten, als mens. Eigenlijk is ons bestaan gebaseerd op dualiteit.
En nu meer dan ooit speelt die dualiteit uit in de buitenwereld. En dat is waarom er naar mijn mening zoveel FOMO is. We komen dichter bij onze kern als mens, maar dat gaat samen met alle dualitiet ervaren diecer is. En ook als je 60 of 80 jr oud bent nu. Misschien nog wel het meeste op oudere leeftijd nu omdat er nu veel meer groeimogelijkheden zijn geestelijk in de maatschappij

quote:

Op maandag 3 augustus 2026 05:53 schreef FrequentieHouder het volgende:

[..]
We zijn een bron van dualiteiten, als mens. Eigenlijk is ons bestaan gebaseerd op dualiteit.
En nu meer dan ooit speelt die dualiteit uit in de buitenwereld. En dat is waarom er naar mijn mening zoveel FOMO is. We komen dichter bij onze kern als mens, maar dat gaat samen met alle dualitiet ervaren diecer is. En ook als je 60 of 80 jr oud bent nu. Misschien nog wel het meeste op oudere leeftijd nu omdat er nu veel meer groeimogelijkheden zijn geestelijk in de maatschappij

Dichterbij onze kern als mens? Wat maakt dat je dat zegt? Wat mij betreft zijn we juist verder weg van onze kern als mens dan ooit

quote:

Op maandag 3 augustus 2026 10:56 schreef MultiBanaan het volgende:

[..]
Dichterbij onze kern als mens? Wat maakt dat je dat zegt? Wat mij betreft zijn we juist verder weg van onze kern als mens dan ooit

Ja inderdaad zijn we ver weg van onze kern. Ik beschreef het niet goed. Het is een lastige omdat ze zo verweven zijn. Maar naar mijn mening brengt de grote gespletenheid/dualiteit uiteindelijk een ommekeer terug naar onze kern. Ik denk wel altijd in termen van evolutie en reincarnatie en begrijp dat dat niet ieders ding is.