IPA-ruften

Ja, het is me allegaar tog weder wat.

Nauw wastik gisteravend een beetje moe toen ik uit het werk kwam, en toent ik thuiskwamp was er geen brood meer in de kast, en Tinus zei: ik kan niks veur je doen.

Dus toen bent ik uit aller moeder maar naar de kroeg op het hoekje gegaan, alwaar ik een aantal halve liters IPA-bier naar agterover hebt geslaan. Dat is een tentje vlakbij de haven, en te eten hadden ze als enigste een hardgekookt ei. Duhuss, die toen ook maar verorbert, rijkelijk besmeerd met Zaansche Mosterd.

Maar dat altezaam bleek een dodelijke cocktail, want smorregens had ik me tog een last van walmende scheten waar je de IPA-lucht nog in kon herkennen. Hebbu daar wellus las van?

Klacht: bah!