WK WK 2026
Voor alles over en rondom het WK voetbal 2026 in Amerika (een heel groot land)
Dag beste FOK!vrienden,
Vandaag keren we ongeveer 36 jaar terug in de tijd. We schrijven 21 juni 1990. Het is de laatste groepswedstrijd van de eerste ronde van het WK voetbal in Italië. Het decor: Palermo op Sicilië. Een redelijk warme dag met zo'n 28 graden, typisch warm en droog Siciliaans zomerweer. De wedstrijd wordt gespeeld in het Stadio Renzo Barbera, beter bekend als La Favorita. De Fransman Michel Vautrot heeft de leiding over de wedstrijd.
Nederland moest het opnemen tegen Ierland. Op papier een belangrijke wedstrijd, maar niemand kon toen vermoeden dat deze wedstrijd vooral de geschiedenisboeken zou ingaan vanwege de bizarre ontknoping.
Oranje begon goed. Ruud Gullit zette Nederland al vroeg op voorsprong en daarmee leek de ploeg op weg naar een relatief zorgeloze avond. Maar zoals wel vaker bij het Nederlands elftal liep het net even anders. Door een fout in de verdediging kon Niall Quinn de gelijkmaker binnenschieten. 1-1.
En toen begon het rekenen.
Alle eerdere wedstrijden in de groep waren namelijk ook in een gelijkspel geëindigd. Na negentig minuten stonden Nederland en Ierland daardoor exact gelijk in punten, exact gelijk in doelsaldo én zelfs gelijk in het aantal gemaakte doelpunten. Een situatie die tegenwoordig bijna ondenkbaar lijkt.
Wat volgde was misschien wel het meest merkwaardige slot van het hele WK. Beide ploegen beseften dat ze met deze stand vrijwel zeker door waren naar de volgende ronde. Waarom nog risico nemen? De laatste 5 minuten werd de bal daarom vooral rustig heen en weer gespeeld. Niet omdat niemand meer kon voetballen, maar omdat niemand meer wilde voetballen.
De wedstrijd kabbelde naar het einde terwijl duizenden toeschouwers zich waarschijnlijk afvroegen waar ze eigenlijk naar zaten te kijken.
De definitieve eindstand van de groep moest vervolgens worden bepaald door iets wat tegenwoordig onvoorstelbaar klinkt: een fysieke loting. Geen extra statistieken, geen fair-playklassement, geen ingewikkelde rekenmodellen. Gewoon een loting. Ierland won die loting en werd tweede. Nederland eindigde als derde, maar mocht als een van de beste nummers drie alsnog verder.
Een van de vreemdste avonden uit de geschiedenis van Oranje. En misschien ook wel een mooi voorbeeld van hoe anders het voetbal vroeger soms was.
Tot de volgende keer!
Vandaag keren we ongeveer 36 jaar terug in de tijd. We schrijven 21 juni 1990. Het is de laatste groepswedstrijd van de eerste ronde van het WK voetbal in Italië. Het decor: Palermo op Sicilië. Een redelijk warme dag met zo'n 28 graden, typisch warm en droog Siciliaans zomerweer. De wedstrijd wordt gespeeld in het Stadio Renzo Barbera, beter bekend als La Favorita. De Fransman Michel Vautrot heeft de leiding over de wedstrijd.
Nederland moest het opnemen tegen Ierland. Op papier een belangrijke wedstrijd, maar niemand kon toen vermoeden dat deze wedstrijd vooral de geschiedenisboeken zou ingaan vanwege de bizarre ontknoping.
Oranje begon goed. Ruud Gullit zette Nederland al vroeg op voorsprong en daarmee leek de ploeg op weg naar een relatief zorgeloze avond. Maar zoals wel vaker bij het Nederlands elftal liep het net even anders. Door een fout in de verdediging kon Niall Quinn de gelijkmaker binnenschieten. 1-1.
En toen begon het rekenen.
Alle eerdere wedstrijden in de groep waren namelijk ook in een gelijkspel geëindigd. Na negentig minuten stonden Nederland en Ierland daardoor exact gelijk in punten, exact gelijk in doelsaldo én zelfs gelijk in het aantal gemaakte doelpunten. Een situatie die tegenwoordig bijna ondenkbaar lijkt.
Wat volgde was misschien wel het meest merkwaardige slot van het hele WK. Beide ploegen beseften dat ze met deze stand vrijwel zeker door waren naar de volgende ronde. Waarom nog risico nemen? De laatste 5 minuten werd de bal daarom vooral rustig heen en weer gespeeld. Niet omdat niemand meer kon voetballen, maar omdat niemand meer wilde voetballen.
De wedstrijd kabbelde naar het einde terwijl duizenden toeschouwers zich waarschijnlijk afvroegen waar ze eigenlijk naar zaten te kijken.
De definitieve eindstand van de groep moest vervolgens worden bepaald door iets wat tegenwoordig onvoorstelbaar klinkt: een fysieke loting. Geen extra statistieken, geen fair-playklassement, geen ingewikkelde rekenmodellen. Gewoon een loting. Ierland won die loting en werd tweede. Nederland eindigde als derde, maar mocht als een van de beste nummers drie alsnog verder.
Een van de vreemdste avonden uit de geschiedenis van Oranje. En misschien ook wel een mooi voorbeeld van hoe anders het voetbal vroeger soms was.
Tot de volgende keer!
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Wie herinnert zich deze wedstrijd nog? Hoe oud was je destijds? Was je toen al geboren of ken je de wedstrijd alleen uit archiefbeelden? Heb je de wedstrijd live op televisie gezien? En misschien nog leuker: zijn er hier mensen die iemand kennen die destijds in Palermo aanwezig was, of die zelf op de tribune zaten? Ik ben benieuwd naar jullie herinneringen aan deze toch wel bijzondere avond uit de WK-geschiedenis.
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
benieuwd of @tong80 zich kan herinneren
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Eerste WK waar ik bewust iets van mee heb gekregen. Weet nog wel dat het ontzettend slecht was tegen Egypte, Engeland en Ierland. Daarna West-Duitsland, spuugincident en eigenlijk kansloos eraf. Verwachtingen waren een stuk hoger na het gewonnen EK in 1988. Belgie in dezelfde ronde eruit tegen Engeland.
Verder staat me Kameroen nog wel bij. Vooral de stunt tegen Argentinie, het geschop en dat dansje van Roger Milla.
Verder staat me Kameroen nog wel bij. Vooral de stunt tegen Argentinie, het geschop en dat dansje van Roger Milla.
Ik was toen al geboren en weet nog dat het niet alleen een kutwedstrijd, maar tegelijk ook een volledig kut-WK was. Verder weet ik er helaas niet veel meer van beste Capu.
Nu drinkpauze,
Nu drinkpauze,
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |