R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hallo,
Op het moment dat ik dit type gaat het echt heel slecht en heb ik het gevoel dat mijn hersenen nauwelijks nog functioneren. Ik voel me al heel lang eenzaam (6+ jaar). Ik heb niet echt vrienden. Soms vraag ik iemand om af te spreken en dan wil diegene dat wel, maar zelf nemen ze nooit initiatief. Daardoor heb ik het gevoel dat ik eigenlijk vriendloos ben.
Daarnaast heb ik nog nooit een relatie gehad. In mijn omgeving heeft zo goed als iedereen (ongeveer 70%) een partner, en dat percentage wordt nog hoger als je mensen meetelt die ooit een relatie hebben gehad. Ik heb zelf nog nooit een vriendje gehad. Dat maakt me erg eenzaam. Ik heb soms het gevoel dat het gewoon niet voor mij is weggelegd. Ik val namelijk niet op “nichterige” mannen (zoals ik het zelf ervaar). Zo goed als iedereen in mijn omgeving is hetero of niet beschikbaar, waardoor het voelt alsof er voor mij niemand is. Alleen kennissen, maar geen echte vrienden.
Ook mijn rijlessen gaan slecht (60+ lessen inmiddels). Vandaag had ik weer les en ik heb binnenkort een tussentijdse toets. Ik had aangegeven dat ik vrij snel praktijkexamen wil doen, maar mijn instructrice zei vrij stellig dat ik dat binnen twee maanden echt nog niet kan halen. Ze was daar heel zeker van. Ik vraag me af of dit komt omdat rijscholen een hoog slagingspercentage willen behouden, of omdat het echt haar inschatting is. Ze gaf aan dat mijn inzicht slecht is en dat ik niet besluitvaardig genoeg ben.
Eerlijk gezegd wil ik het gewoon proberen, maar ik wacht eerst de feedback van de examinator af. Haar opmerkingen gaven me wel het gevoel dat ik het misschien nooit ga halen. Daardoor raakte ik overprikkeld en ga ik juist slechter rijden. Het helpt ook niet dat ze vaak laat aanwijzingen geeft, waardoor ik moeilijk kan anticiperen op andere weggebruikers.
Ik studeer geneeskunde en dat is eigenlijk het enige wat goed gaat: ik haal daar best goede cijfers. Maar ook die studie geeft me veel stress, dus echt positief voelt het niet.
Wat ook speelt is dat ik de laatste 2 à 3 jaar het gevoel heb dat ik steeds moeilijker op woorden kom en ze vaker moet zoeken. Daar heb ik trouwens wel altijd moeite meegehad. Mijn tekst zijn vaak gedetailleerd, maar niet echt samenhangend. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik klink als een kind dat zich nauwelijks kan uitdrukken. Ik denk zelf dat dit komt door te weinig contact met mensen. Alsof mijn brein minder scherp is geworden door chronische eenzaamheid.
Ik denk ook weleens dat ik misschien autisme heb, maar mijn ouders vonden het niet nodig om dat te laten onderzoeken. Zelf weet ik het ook niet zeker. Wat ik wel denk is dat ik depressief ben. In elk geval wil ik soms niet meer leven. Ik voel me zo eenzaam en bijna alles gaat slecht. Ik wil gewoon een knuffel en horen dat ik er toe doe. Daarnaast ben ik elke dag ontzettend moe.
Sorry voor dit lange verhaal
Op het moment dat ik dit type gaat het echt heel slecht en heb ik het gevoel dat mijn hersenen nauwelijks nog functioneren. Ik voel me al heel lang eenzaam (6+ jaar). Ik heb niet echt vrienden. Soms vraag ik iemand om af te spreken en dan wil diegene dat wel, maar zelf nemen ze nooit initiatief. Daardoor heb ik het gevoel dat ik eigenlijk vriendloos ben.
Daarnaast heb ik nog nooit een relatie gehad. In mijn omgeving heeft zo goed als iedereen (ongeveer 70%) een partner, en dat percentage wordt nog hoger als je mensen meetelt die ooit een relatie hebben gehad. Ik heb zelf nog nooit een vriendje gehad. Dat maakt me erg eenzaam. Ik heb soms het gevoel dat het gewoon niet voor mij is weggelegd. Ik val namelijk niet op “nichterige” mannen (zoals ik het zelf ervaar). Zo goed als iedereen in mijn omgeving is hetero of niet beschikbaar, waardoor het voelt alsof er voor mij niemand is. Alleen kennissen, maar geen echte vrienden.
Ook mijn rijlessen gaan slecht (60+ lessen inmiddels). Vandaag had ik weer les en ik heb binnenkort een tussentijdse toets. Ik had aangegeven dat ik vrij snel praktijkexamen wil doen, maar mijn instructrice zei vrij stellig dat ik dat binnen twee maanden echt nog niet kan halen. Ze was daar heel zeker van. Ik vraag me af of dit komt omdat rijscholen een hoog slagingspercentage willen behouden, of omdat het echt haar inschatting is. Ze gaf aan dat mijn inzicht slecht is en dat ik niet besluitvaardig genoeg ben.
Eerlijk gezegd wil ik het gewoon proberen, maar ik wacht eerst de feedback van de examinator af. Haar opmerkingen gaven me wel het gevoel dat ik het misschien nooit ga halen. Daardoor raakte ik overprikkeld en ga ik juist slechter rijden. Het helpt ook niet dat ze vaak laat aanwijzingen geeft, waardoor ik moeilijk kan anticiperen op andere weggebruikers.
Ik studeer geneeskunde en dat is eigenlijk het enige wat goed gaat: ik haal daar best goede cijfers. Maar ook die studie geeft me veel stress, dus echt positief voelt het niet.
Wat ook speelt is dat ik de laatste 2 à 3 jaar het gevoel heb dat ik steeds moeilijker op woorden kom en ze vaker moet zoeken. Daar heb ik trouwens wel altijd moeite meegehad. Mijn tekst zijn vaak gedetailleerd, maar niet echt samenhangend. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik klink als een kind dat zich nauwelijks kan uitdrukken. Ik denk zelf dat dit komt door te weinig contact met mensen. Alsof mijn brein minder scherp is geworden door chronische eenzaamheid.
Ik denk ook weleens dat ik misschien autisme heb, maar mijn ouders vonden het niet nodig om dat te laten onderzoeken. Zelf weet ik het ook niet zeker. Wat ik wel denk is dat ik depressief ben. In elk geval wil ik soms niet meer leven. Ik voel me zo eenzaam en bijna alles gaat slecht. Ik wil gewoon een knuffel en horen dat ik er toe doe. Daarnaast ben ik elke dag ontzettend moe.
Sorry voor dit lange verhaal
-ik weet niet zo goed wat de exacte opzet was van deze post maar helpen doet het niet...
[ Bericht 89% gewijzigd door Lenny77 op 09-06-2026 22:55:17 ]
[ Bericht 89% gewijzigd door Lenny77 op 09-06-2026 22:55:17 ]
Google is your friend, abuse your friends
Wat fijn dat je het zo open deelt, maar wat naar dat je je zo voelt.
Ik kan wel mooie woorden roepen als: "je bent nog jong, dat vriendje of die vriendenclub komt wel". Maar zo zul jij het niet voelen. Dus dat knopje omzetten is dan ook lastig.
Zit je bij een studentenvereniging waar mogelijk activiteiten worden georganiseerd gaan? Lagere drempel dan mogelijkerwijs
Ik kan wel mooie woorden roepen als: "je bent nog jong, dat vriendje of die vriendenclub komt wel". Maar zo zul jij het niet voelen. Dus dat knopje omzetten is dan ook lastig.
Zit je bij een studentenvereniging waar mogelijk activiteiten worden georganiseerd gaan? Lagere drempel dan mogelijkerwijs
Wat je niet hebt of nog nooit hebt gehad, kan je alleen maar sterker maken. Dat klinkt gek, maar dat is wel zo.
Je hoeft je niet te vergelijken met anderen of op te boksen. Het leven is geen wedstrijd, trust me I know.
Volg je eigen pad, je intuïtie je gevoel en je instinct.
Een vrouw die geen relatie heeft gehad.. al heb je 20 jaar geen relatie gehad of 40 of 50, heeft in mijn optiek veel positievere eigenschappen dan een vrouw die scharrelt en in feite ook heel ongelukkig is (zo niet nog ongelukkiger is) omdat ze zich niet kan binden. Ik ken zoveel vrouwen die nooit meer gelukkig zullen worden, juist omdat ze elke maand een andere pielemuis hebben gezien.
Als je wat centjes hebt, ga gewoon eens een singlesreis doen. Ontmoet mensen die zich net zo kwetsbaar opstellen als jij.
De enige die wat kan veranderen aan jezelf is jezelf
Je hoeft je niet te vergelijken met anderen of op te boksen. Het leven is geen wedstrijd, trust me I know.
Volg je eigen pad, je intuïtie je gevoel en je instinct.
Een vrouw die geen relatie heeft gehad.. al heb je 20 jaar geen relatie gehad of 40 of 50, heeft in mijn optiek veel positievere eigenschappen dan een vrouw die scharrelt en in feite ook heel ongelukkig is (zo niet nog ongelukkiger is) omdat ze zich niet kan binden. Ik ken zoveel vrouwen die nooit meer gelukkig zullen worden, juist omdat ze elke maand een andere pielemuis hebben gezien.
Als je wat centjes hebt, ga gewoon eens een singlesreis doen. Ontmoet mensen die zich net zo kwetsbaar opstellen als jij.
De enige die wat kan veranderen aan jezelf is jezelf
Zonder het woord van God is er alleen duisternis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
TS is een manquote:Op dinsdag 9 juni 2026 22:55 schreef Viesdik het volgende:
Wat je niet hebt of nog nooit hebt gehad, kan je alleen maar sterker maken. Dat klinkt gek, maar dat is wel zo.
Je hoeft je niet te vergelijken met anderen of op te boksen. Het leven is geen wedstrijd, trust me I know.
Volg je eigen pad, je intuïtie je gevoel en je instinct.
Een vrouw die geen relatie heeft gehad.. al heb je 20 jaar geen relatie gehad of 40 of 50, heeft in mijn optiek veel positievere eigenschappen dan een vrouw die scharrelt en in feite ook heel ongelukkig is omdat ze zich niet kan binden. Ik ken zoveel vrouwen die nooit meer gelukkig zullen worden, juist omdat ze elke maand een andere pielemuis hebben gezien.
Als je wat centjes hebt, ga gewoon eens een singlesreis doen. Ontmoet mensen die zich net zo kwetsbaar opstellen als jij.
De enige die wat kan veranderen aan jezelf is jezelf
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Klopt.. viesdik ookquote:
Zonder het woord van God is er alleen duisternis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
Knuffel! Je doet er toe!
Je bent natuurlijk nog jong en je beste jaren liggen nog voor je! Je bent intelligent dus dat komt ook wel goed.
Is het geen idee om het stukje relatie even helemaal los te laten? Spiegel je niet aan anderen. Heteroseksuelen komen natuurlijk ook meer potentiële partners tegen. Jouw vijver is wat kleiner. Maar ook een relatie is niet zaligmakend.. Tegen dat je 30 bent gaan weer meer deuren open.
Focus nu op je studie en probeer eens te kijken waar je vrienden kan tegenkomen. Je netwerk zou wat groter moeten worden zodat je dat gevoel van eenzaamheid minder zal hebben. Probeer op andere manieren plezier uit je leven te halen.
Je bent natuurlijk nog jong en je beste jaren liggen nog voor je! Je bent intelligent dus dat komt ook wel goed.
Is het geen idee om het stukje relatie even helemaal los te laten? Spiegel je niet aan anderen. Heteroseksuelen komen natuurlijk ook meer potentiële partners tegen. Jouw vijver is wat kleiner. Maar ook een relatie is niet zaligmakend.. Tegen dat je 30 bent gaan weer meer deuren open.
Focus nu op je studie en probeer eens te kijken waar je vrienden kan tegenkomen. Je netwerk zou wat groter moeten worden zodat je dat gevoel van eenzaamheid minder zal hebben. Probeer op andere manieren plezier uit je leven te halen.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Mja omdat je het specifiek over een vrijgezelle vrouw had.quote:
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
TS allereerst: wat vervelend dat je je zo eenzaam voelt. Ik kan vanuit je profiel en je post niet zien hoe oud je bent en of je man of vrouw bent dus bij dezen de vraag?
Mocht je 30+ zijn, weet dan dat de meesten van die leeftijd en ouder moeilijk nieuwe contacten opdoen. En contact onderhouden is soms lastig als (bijna) iedereen een partner en/of kind(eren) heeft. Nou moet ik zeggen dat de 70% die jij noemt helemaal niet per se veel is. Klinkt alsof er nog wel iets van variatie zit in de groep die je om je heen hebt. Ik lees wel dat je studeert, ben je actief bij een studievereniging of iets dergelijks en ontmoet je daar nog nieuwe mensen?
Wat betreft je rijlessen: er zijn ook instructeurs speciaal voor mensen met bv faalangst of mensen die extra begeleiding nodig hebben. Je zou er naar kunnen vragen. Overigens, is dat rijbewijs echt noodzaak? Heb je het nodig voor je werk, je familie of andere contacten? Of zou je het ook zonder af kunnen? Het is in het algemeen geen must, maar ook weer afhankelijk van de vraag waar/hoe je woont (dorp/stad, kwaliteit OV) en of je het voor werk of familie nodig hebt.
Waarom denk je dat je autisme hebt? En zou het een idee zijn om dit eens te laten testen? Het kan je misschien antwoord geven op de vraag waarom je contacten zo moeizaam lopen of waarom het niet lukt met de rijlessen. Zie het als een opstap naar passende hulp voor deze dingen.
Is er een specifieke reden dat je studie je stress geeft? Omdat er teveel wordt verwacht? Door coschappen/praktijk stages? Of gaat het meer om de "soft skills" die je nodig hebt om een goede arts te zijn?
Dat zijn een hoop vragen, maar wie weet geeft het opties waarmee je hulp kan vragen en de problemen die je beschrijft aan te pakken.
Mocht je 30+ zijn, weet dan dat de meesten van die leeftijd en ouder moeilijk nieuwe contacten opdoen. En contact onderhouden is soms lastig als (bijna) iedereen een partner en/of kind(eren) heeft. Nou moet ik zeggen dat de 70% die jij noemt helemaal niet per se veel is. Klinkt alsof er nog wel iets van variatie zit in de groep die je om je heen hebt. Ik lees wel dat je studeert, ben je actief bij een studievereniging of iets dergelijks en ontmoet je daar nog nieuwe mensen?
Wat betreft je rijlessen: er zijn ook instructeurs speciaal voor mensen met bv faalangst of mensen die extra begeleiding nodig hebben. Je zou er naar kunnen vragen. Overigens, is dat rijbewijs echt noodzaak? Heb je het nodig voor je werk, je familie of andere contacten? Of zou je het ook zonder af kunnen? Het is in het algemeen geen must, maar ook weer afhankelijk van de vraag waar/hoe je woont (dorp/stad, kwaliteit OV) en of je het voor werk of familie nodig hebt.
Waarom denk je dat je autisme hebt? En zou het een idee zijn om dit eens te laten testen? Het kan je misschien antwoord geven op de vraag waarom je contacten zo moeizaam lopen of waarom het niet lukt met de rijlessen. Zie het als een opstap naar passende hulp voor deze dingen.
Is er een specifieke reden dat je studie je stress geeft? Omdat er teveel wordt verwacht? Door coschappen/praktijk stages? Of gaat het meer om de "soft skills" die je nodig hebt om een goede arts te zijn?
Dat zijn een hoop vragen, maar wie weet geeft het opties waarmee je hulp kan vragen en de problemen die je beschrijft aan te pakken.
Als je denkt dat je misschien autisme hebt zou ik het zeker laten testen. Mocht je dat hebben, dan kun je daar makkelijker hulp bij krijgen en begrijpen waarom sommige dingen moeilijker gaan.
Hoe je als gay anno nu aan een vriendje komt is niet echt mijn kennisgebied. Maar daar zijn vast wel wat lui hier die het wel weten.
Maar wat altijd werkt. Probeer een beetje actief te worden in netwerken en clubs rondom je interesses. Rondom geneeskunde en je geaardheid zijn die er genoeg. Als je een band met iemand op inhoud hebt komt daar veel sneller vriendschap uit.
Hoe je als gay anno nu aan een vriendje komt is niet echt mijn kennisgebied. Maar daar zijn vast wel wat lui hier die het wel weten.
Maar wat altijd werkt. Probeer een beetje actief te worden in netwerken en clubs rondom je interesses. Rondom geneeskunde en je geaardheid zijn die er genoeg. Als je een band met iemand op inhoud hebt komt daar veel sneller vriendschap uit.
Goed dat je hier schrijft.
1 van de lastige dingen is als het op meerdere vlakken niet zo prettig gaat. Wat ik je absoluut zou willen aanraden is om jezelf te gaan bewegen. Je lijf te bewegen. Beweging is zo goed voor ons hele welzijn, zowel lijf en psyche.
En het hoeft niet persee in teamverband, kan wel. Maar kijk wat bij je aansluit. Is er een sport of beweging die je als kind deed en wel leuk vind? Bijvoorbeeld trampoline springen? Trampoline springen kan echt goed zijn om je lijf losser te maken, wat goede stofjes vrij te maken in je lijf. En met die goede stofjes zou zomaar het praten, op woorden komen, wat makkelijker gaan.
Wat is een andere interesse die je als kind had en die je nog leuk vindt? Het is namelijk veel makkelijker om iets te ondernemen en mensen te ontmoeten met iets waar je zelf motivatie voor hebt.
Vind je zingen leuk?
Het is goed voor de stem en woorden. Dingen vloeien wat makkelijker, alsof je olie op je stembanden en spieren sproeit. Hoeft niet buitenshuis, koop een karaoke set en zing thuis ( niet te hard…..😁)
Als je zingt, beweeg je lijf ook, is goed voor flow
Jouw gevoelens en gedachten doen er toe. Jij doet er toe, Knuffel
1 van de lastige dingen is als het op meerdere vlakken niet zo prettig gaat. Wat ik je absoluut zou willen aanraden is om jezelf te gaan bewegen. Je lijf te bewegen. Beweging is zo goed voor ons hele welzijn, zowel lijf en psyche.
En het hoeft niet persee in teamverband, kan wel. Maar kijk wat bij je aansluit. Is er een sport of beweging die je als kind deed en wel leuk vind? Bijvoorbeeld trampoline springen? Trampoline springen kan echt goed zijn om je lijf losser te maken, wat goede stofjes vrij te maken in je lijf. En met die goede stofjes zou zomaar het praten, op woorden komen, wat makkelijker gaan.
Wat is een andere interesse die je als kind had en die je nog leuk vindt? Het is namelijk veel makkelijker om iets te ondernemen en mensen te ontmoeten met iets waar je zelf motivatie voor hebt.
Vind je zingen leuk?
Het is goed voor de stem en woorden. Dingen vloeien wat makkelijker, alsof je olie op je stembanden en spieren sproeit. Hoeft niet buitenshuis, koop een karaoke set en zing thuis ( niet te hard…..😁)
Als je zingt, beweeg je lijf ook, is goed voor flow
Jouw gevoelens en gedachten doen er toe. Jij doet er toe, Knuffel
Je bent nog jong. Denk eraan dat het normaal is om je zo te voelen als je jong bent. Je ontwikkelt je nog als persoon. Je komt in deze fase los van je ouders, als het goed is. Als dat nog niet het geval is, doe er dan zoveel mogelijk aan om daar los van te komen.
Stop je te vergelijken met anderen en vooral je iets aan te trekken wat anderen van je vinden. Doe wat je zelf wilt. Als je een partner wilt, ga dan op zoek. Als je vrienden wilt, ga dan op zoek. Als je ze niet wilt: ook prima. Ik heb jarenlang partners en vrienden en dergelijke gehad, en heb daar nu minder behoefte aan.
Als je je rijbewijs wilt halen en je het lastig vindt: misschien past deze rijschool of rij-instructeur niet bij je. Heb ik zelf ook meegemaakt. Ik was angstig, had instructeurs die mij nog angstiger maakten en die mij bleven zeggen dat ik meer lessen nodig had. Uiteindelijk met vlag en wimpel geslaagd en ik rijd nu beter dan de meeste mensen. Er zijn rijscholen voor mensen met angst.
Geloof me, dat angstige, verdrietige gevoel dat je hebt is niet echt wie jij bent. Je durft gewoon nog niet echt 100% jezelf te zijn. Zelf was ik vroeger ook zo. Altijd te lief, altijd te afwachtend, altijd te angstig. Nu ben ik gewoon mezelf. Fuck wat anderen van je denken. Uit je zoals je je wilt uiten. Doe wat je wilt doen.
Stop je te vergelijken met anderen en vooral je iets aan te trekken wat anderen van je vinden. Doe wat je zelf wilt. Als je een partner wilt, ga dan op zoek. Als je vrienden wilt, ga dan op zoek. Als je ze niet wilt: ook prima. Ik heb jarenlang partners en vrienden en dergelijke gehad, en heb daar nu minder behoefte aan.
Als je je rijbewijs wilt halen en je het lastig vindt: misschien past deze rijschool of rij-instructeur niet bij je. Heb ik zelf ook meegemaakt. Ik was angstig, had instructeurs die mij nog angstiger maakten en die mij bleven zeggen dat ik meer lessen nodig had. Uiteindelijk met vlag en wimpel geslaagd en ik rijd nu beter dan de meeste mensen. Er zijn rijscholen voor mensen met angst.
Geloof me, dat angstige, verdrietige gevoel dat je hebt is niet echt wie jij bent. Je durft gewoon nog niet echt 100% jezelf te zijn. Zelf was ik vroeger ook zo. Altijd te lief, altijd te afwachtend, altijd te angstig. Nu ben ik gewoon mezelf. Fuck wat anderen van je denken. Uit je zoals je je wilt uiten. Doe wat je wilt doen.
The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money
Wat betreft een relatie of vrienden, dat is ook best lastig. Meestal is het beste naar plekken toegaan waar mensen dingen doen die jij ook geweldig vindt om te doen.
Verder is één van je grootste bron van onderzekerheid: het vergelijken met anderen. Stel jezelf eerst eens de vraag of het echt zo erg is (vanuit eigen ervaring) of dat het vooral ligt in 'het vergelijken', het voldoen aan een sociale norm. Je stress komt voor uit de eisen die je vanuit dat perspectief oplegt. Als je dat meer los kunt laten, kun je ook genieten van wat je wel hebt en doet.
Wat betreft de contacten die je hebt; je kunt ze ook open en luchtig vragen waarom zij nooit initiatief nemen en zeggen dat je het zou waarderen als ze dat wel deden. Deel eens hoe je je voelt, wellicht dat dat de banden versterkt.
Verder is één van je grootste bron van onderzekerheid: het vergelijken met anderen. Stel jezelf eerst eens de vraag of het echt zo erg is (vanuit eigen ervaring) of dat het vooral ligt in 'het vergelijken', het voldoen aan een sociale norm. Je stress komt voor uit de eisen die je vanuit dat perspectief oplegt. Als je dat meer los kunt laten, kun je ook genieten van wat je wel hebt en doet.
Wat betreft de contacten die je hebt; je kunt ze ook open en luchtig vragen waarom zij nooit initiatief nemen en zeggen dat je het zou waarderen als ze dat wel deden. Deel eens hoe je je voelt, wellicht dat dat de banden versterkt.
Je doet er niet toe
Je krijgt geen knuffel
Je blijft eenzaam tot het einde der tijden
En dan zit je op de bodem, maar besef je opeens dat de vrije val is gestopt, de bodem ook wel houvast geeft en realiseer je je dat je vrij bent en alle kanten op kan.
Loskomen van gedachten, gevoelens en mensen is de paradox van meer in connectie komen met jezelf.
Sterkte. Je zit in een lastige periode.
Je krijgt geen knuffel
Je blijft eenzaam tot het einde der tijden
En dan zit je op de bodem, maar besef je opeens dat de vrije val is gestopt, de bodem ook wel houvast geeft en realiseer je je dat je vrij bent en alle kanten op kan.
Loskomen van gedachten, gevoelens en mensen is de paradox van meer in connectie komen met jezelf.
Sterkte. Je zit in een lastige periode.
"Doe maar gek, want er zijn al genoeg gewone mensen" - Ted Langenbach
Je klinkt als een rasechte autist. En dat bedoel ik niet negatief want ik ben het zelf ook.. Denken we.
Laat je testen of praat er in ieder geval over. Oplossen lukt helaas niet maar je kunt wel handvatten krijgen om er mee om te gaan.
Sterkte!
Laat je testen of praat er in ieder geval over. Oplossen lukt helaas niet maar je kunt wel handvatten krijgen om er mee om te gaan.
Sterkte!
Het klinkt alsof er een enorme druk op je schouders ligt, zowel door je studie als door die constante onzekerheid over rijlessen en sociale contacten. Ik geloof er zelf sterk in dat iedereen uiteindelijk op zichzelf is aangewezen en de kracht in zichzelf moet vinden om de eigen weg te bewandelen, hoe pittig dat soms ook is. Zie ook @Koekoekmakto Maar dat betekent niet dat het niet verdomd zwaar mag zijn. Ik hoop dat je voor jezelf de tijd neemt om wat ademruimte te creëren en dat je de moed vindt om stap voor stap te kijken wat er voor jou persoonlijk nodig is om je weer wat sterker te voelen. Sterkte met alles.
Je bent volwassen, dus je kan nu zelf beslissen om je te laten testen. Doen! Als je je talenten en beperkingen kent, dan kun je er ook rekening mee gaan houden en hulp voor krijgen.
Verder zou ik de gedachte loslaten dat je geen vrienden hebt omdat men geen initiatief neemt als ze wel positief reageren als jij wil afspreken. Dat is om te beginnen niet waar en bovendien geen helpende gedachte.
Geen vriend gehad tot nu toe? Ja, dat zegt niet zoveel. Wellicht merk je zelf hints niet op als iemand interesse in jou toont en lijkt het voor die ander dan dat jij geen interesse hebt. Veel mannen zijn toch wat bangig om een blauwtje te lopen en zeker de huidige generatie. Maar als je straks meer inzicht hebt in jezelf en de juiste hulp krijgt kan dat natuurlijk zo veranderen.
Niet op woorden kunnen komen is ook allesbehalve abnormaal. Ik heb het zelf ook. En ik heb in mijn leven vaak in het openbaar gesproken (ook ad lib), gedoceerd, interviews gedaan op radio/tv. Beetje handigheid krijgen daarmee kan door trainen en heel belangrijk: het accepteren daarvan. Want als jij er ok mee omgaat valt het de omgeving eigenlijk helemaal niet op.
Verder zou ik de gedachte loslaten dat je geen vrienden hebt omdat men geen initiatief neemt als ze wel positief reageren als jij wil afspreken. Dat is om te beginnen niet waar en bovendien geen helpende gedachte.
Geen vriend gehad tot nu toe? Ja, dat zegt niet zoveel. Wellicht merk je zelf hints niet op als iemand interesse in jou toont en lijkt het voor die ander dan dat jij geen interesse hebt. Veel mannen zijn toch wat bangig om een blauwtje te lopen en zeker de huidige generatie. Maar als je straks meer inzicht hebt in jezelf en de juiste hulp krijgt kan dat natuurlijk zo veranderen.
Niet op woorden kunnen komen is ook allesbehalve abnormaal. Ik heb het zelf ook. En ik heb in mijn leven vaak in het openbaar gesproken (ook ad lib), gedoceerd, interviews gedaan op radio/tv. Beetje handigheid krijgen daarmee kan door trainen en heel belangrijk: het accepteren daarvan. Want als jij er ok mee omgaat valt het de omgeving eigenlijk helemaal niet op.
Heftig, ik heb zelf ook een lange periode gehad dat ik amper sociale contacten had, vond het zeer moeilijk dat op de pakken en voelde me soms ook eenzaam, uiteindelijk de weg gevonden via inlopen waar je mensen ontmoet met problematiek die herkenbaar is, dat vind ik fijn want dan heb je het idee dat je er niet alleen voor staat en mensen begrijpen je en luisteren, erg belangrijk vind ik dat
Ik hoop dat je je weg hierin vind
Ik hoop dat je je weg hierin vind
Bewegen jongen. Ga sporten. Maak die gelukstofjes aan, haal jezelf uit dat negatieve cirkeltje.
-> Discipline, zelfrespect, en een heel andere kijk op jezelf en op de wereld om je heen.
-> Discipline, zelfrespect, en een heel andere kijk op jezelf en op de wereld om je heen.
Misschien is ze al dood?
Zonder het woord van God is er alleen duisternis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
Als je niet kan relativeren, heb je weinig aan kennis.
|
|
