[Giro 2026] Etappe 21: Rome - Rome #1 This is the end

Verslag etappe 20
Helaas heb ik door sociale verplichtingen niet heel veel mee kunnen krijgen van de etappe, dus ik vaar op de samenvatting, het livetopic van gisteren en de verslagen elders. Zoals ik in de voorbeschouwing al had gezegd, was de aanloop naar de twee beklimmingen van Piancavallo nogal vlak. Dat maakt het toch een stuk onaantrekkelijker voor renners die nog een plaatsje willen stijgen in het klassement om vroeg in de aanval te trekken, het was veel te makkelijk te controleren. Dat bleek ook, want we kregen een overzichtelijke kopgroep die vrij snel wegreed van vijf mannen. Geens, Huens, Haig, Leknessund en Silva gingen op avontuur. Tarozzi en Warbasse bedachten dat ze hier ook wel aan mee wilden doen en sloten na een tijdje aan bij de kopgroep.

Zij kregen een voorsprong van enkele minuten, er zaten in deze groep geen gevaarlijke mannen voor het algemeen klassement, dus het peloton liet ze een beetje gaan. Het was wel duidelijk dat het gewoon afwachten was tot de beklimmingen van Piancavallo voordat we echte actie gingen zien. Hier nam de Vismatrein het heft in handen en ging maar weer eens flink tempo maken. Tim Rex deed T-Rex dingen tot hij compleet geparkeerd stond en de achterstand op de kopgroep verdampte als sneeuw voor de zon. In de kopgroep vielen er ook wat slachtoffers, alleen Haig, Warbasse, Leknessund en Huens konden nog enigszins standhouden.

Door het tempo van Visma, was het verschil richting de top maar iets meer dan een minuut. Dat zagen Arrieta en Crescioli wel als een uitnodiging om de oversteek te maken naar de kopgroep. Net na de top wisten zij, met de intussen toch nog geloste Huens, de aansluiting te maken. Achter de kopgroep had Ciccone intussen zijn bergtrui veilig weten te stellen door nog wat puntjes te sprokkelen op de top van de eerste passage Piancavallo.

Na de afdaling en de omweg om weer bij de voet van de klim te komen, was het dan tijd voor de laatste berg van deze Giro d’Italia. We gingen nog een keer de Piancavallo op en vanuit de kopgroep wilde Crescioli toch z’n geluk beproeven. Zonder al te veel succes, want Vingegaard wilde nog een keer laten zien dat hij met afstand de beste is deze Giro. Op 10 kilometer van de streep vertrok hij en zoals de hele Giro het geval is, kon alleen France Gall nog een poging doen zijn karretje aan te haken om iets later alsnog te lossen.

Visafslag reed snel naar de kop van de koers en zou onbedreigd de rit gaan winnen en daarmee de puntjes op de i zetten. Wint zo toch mooi eerder dan Pogi de drie grote rondes. Daarachter had onze landgenoot Arensman nog een knecht bij zich die deze etappe goud waard was in de persoon van Egan Bernal. Thymen had alweer niet zo’n goede dag, zijn beste derde week gaat blijkbaar niet op als hij niet de openingsweek verprutst. Gee zag zijn kans om nog wat te kunnen klimmen in het klassement, geschaduwd door Hindley. Dankzij Bernal kon Arensman toch terugkomen en rekende het groepje Gall ook nog in. Uiteindelijk zouden de plekken in de top van het klassement dus vast blijven staan.

Dan was er ook nog de strijd om het wit. Piganzoli moest nog een goede minuut terug zien te pakken op Eulálio. Gezien alle eerdere bergetappes leek dit niet onmogelijk, maar de Portugees deelde de klim erg goed in, had een betere dag dan Piganzoli en eindigde dan ook voor de Italiaan. Ook het wit zou dus dezelfde eigenaar blijven houden als het begin van de dag. Stiekem was deze rit zo toch zonder echte consequenties voor de klassementen.



Terugblik Giro 2026
En met de etappe van vandaag komt er een einde aan de Giro van 2026. Drie weken geleden begonnen we, om mij nog altijd onduidelijke redenen, in Bulgarije. Een openingsweek die vooral herinnerd zal worden om sprintetappes, regen, valpartijen en een opvallend volle ziekenboeg. Paul Magnier maakte meteen indruk met twee sprintzeges, terwijl UAE al vroeg afscheid moest nemen van onder anderen Soler, Vine en Yates. Op dat moment leek de Giro voor de Emiratenploeg vooral een kwestie van schade beperken te worden.

De eerste echte hoofdrolspeler van deze ronde bleek echter Afonso Eulálio. De Portugees reed zich na een chaotische rit naar Potenza in het roze en hield die leiderstrui verrassend lang vast. Zelfs op de Blockhaus, waar Jonas Vingegaard zijn eerste ritzege pakte en de verhoudingen in het klassement zichtbaar werden, wist Eulálio zich kranig te weren.

Vingegaard maakte in die eerste anderhalve week sowieso niet direct de indruk van een renner die de Giro compleet zou domineren. Hij won weliswaar op de Blockhaus en later ook op Corno alle Scale, maar Gall bleef telkens best dichtbij. Daar kwam nog een opvallend matige tijdrit bij, met dit niveau kunnen we de Tour sowieso wel schriftelijk afdoen. Bleek uiteindelijk dat hij een beetje ziekig was geweest. In de tweede helft van de Giro begon de Deen eindelijk naar het niveau te groeien wat we van hem verwachten. Misschien is er toch nog hoop voor een strijd in de komende Tour!

Achter Vinjego ontwikkelde zich een veel spannender gevecht. Felix Gall groeide uit tot de meest constante uitdager van Vingegaard en reed zich naar een verdiende tweede plaats. Voor plek drie was het toch een stuk spannender. Uiteindelijk zou dit een strijd worden tussen Hindley en Arensman. ONZE Thymen Arensman leek dankzij zijn uitstekende tijdrit en zijn traditioneel sterke derde week toch wel favoriet voor de derde stek, maar tradities zijn er om verbroken te worden. Juist in de laatste bergritten moest hij uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Hindley. Vierde, het is toch een beetje zo’n net niets plekje. Zou zomaar kunnen dat dit aan het einde van zijn carrière dé kans op een podium in een grote ronde blijkt te zijn geweest.

Buiten het klassement kende deze Giro nog een hele reeks andere verhalen. Jonathan Narváez groeide ondanks de vroege problemen bij UAE uit tot dé rittenkaper van deze ronde met drie etappezeges. Giulio Ciccone maakte van het bergklassement zijn persoonlijke missie en trok vol zenuwen en woede praktisch elke bergetappe in de aanval. Astana verzamelde ook mooi 3 ritoverwiningen, Fredrik Dversnes verraste de sprinters in Milaan, Valgren won een van de mooiste finales van de derde week en Sepp Kuss herinnerde zich dat hij toch wel een goede klimmer was in de voorlaatste bergetappe.

En zo zijn we in Rome beland. Met Vingegaard stevig in het roze, Gall als overtuigende nummer twee, Hindley op weg naar het podium, Ciccone in de bergtrui, Eulálio in het wit en Magnier die alleen nog de finish hoeft te halen om ook de paarse trui veilig te stellen. Niet iedere etappe was een klassieker en niet iedere dag leverde vuurwerk op, maar we hebben elkaar toch weer drie weken lang weten te vermaken.



Voorbeschouwing etappe 21
Ik wilde het vandaag iets korter houden in de voorbeschouwing voor de etappe zelf. Rome kent u wel, dus daar hoef ik alvast niet het VVV-boekje voor open te slaan. En over de route van vandaag zijn we snel uitgepraat, we kunnen er behoorlijk kort over zijn. We starten in Rome, rijden richting de kust, rijden terug, gaan rondjes rijden en aan het einde sprinten. Zo. Dat is het voor vandaag. Ik kom straks nog wel met wat namen voor de favorieten en zo. Voor de liefhebbers nog een kaartje en profiel.







Uw voorbeschouwer heeft vroeger klassieke talen gehad op de middelbare school en eindexamen gedaan in Grieks, dus op zo’n dag als vandaag herbeleef ik ik mijn hel die klassieke culturele vorming heet, heerlijk! Zal ik toch heel kort een rondje maken langs het parcours zodat je weet wat je er allemaal kan vinden.

We beginnen de ronde bij start/finish. Hier rijden we lang het Circus Maximus. Een groot stadion waar vroeger ook wagenrennen werden gehouden. Ligt in de vallei tussen de Palatijn- en Aventijnheuvel. Dat zijn twee van de zeven heuvels waar Rome op is gebouwd. Er is niet zo heel veel meer van over tegenwoordig, maar gelukkig hebben we digitale plaatjes met hoe het er vroeger ongeveer uit moet hebben gezien!



Tegenwoordig wordt het gebruikt als park waar ook regelmatig manifestaties, feesten en concerten zijn. Zo werd hier de WK-zege in het voetjebal – nog altijd geen sport – gevierd en heeft Genesis nog een liveregistratie gemaakt van hun laatste concertreeks met een drummende Phil Collins. Voor de liefhebber van drums en een stukje progrock:

Bekijk deze YouTube-video

We rijden door in zuidoostelijke richting rondom de Thermen van Caracalla, een van de grootste badcomplexen uit het Romeinse Rijk. Hier konden ooit duizenden Romeinen tegelijk terecht om te baden, sporten, lezen of simpelweg een middag door te brengen. Eigenlijk was het meer een recreatiepark dan een badhuis.

Minstens zo indrukwekkend was de techniek. De thermen beschikten al over vloerverwarming, stromend water en een uitgebreid rioleringssysteem. Terwijl veel Europese steden daar eeuwen later nog mee worstelden, wandelden de Romeinen hier al van een warm bad naar een koud bad en weer terug. Onderhoud was dan weer niet zo goed, ook hier zijn nog alleen ruïnes overgebleven.



Na het rondje om de Thermen heen, gaan we over de Via di San Gregorio naar het icoon van Rome: het Colosseum. Natuurlijk vonden hier gladiatorengevechten plaats, maar in de beginjaren werd de arena soms zelfs onder water gezet voor nagebootste zeeslagen. Tenminste, dat vertelt de overlevering ons. Dan voeren er daadwerkelijk schepen rond in een stadion midden in de stad, wel gaaf.

Dit was dus de grootste arena van het Romeinse Rijk. Er konden meer dan 50.000 mensen plaatsnemen. Menig stadion in Nederland wordt hier stikjaloers van! We kennen het Colosseum natuurlijk van al die bogen, vroeger hebben op de tweede en derde verdieping dus allemaal beelden gestaan, waarschijnlijk om goddelijke en mythische figuren te eren. Het is wat allemaal. De Romeinse elite had toch een ding aardig door: geef het VOLLUK wat te vreten, iets waar ze zich druk om kunnen maken en je zit redelijk gebakken.



We rijden om het Colosseum heen en rijden over de Via dei Fori Imperiali, vernoemd naar de vijf keizerlijke fora waar deze straat door- en overheen gaat. Hier zien we aan onze linkerkant ook nog het Forum Romanum , eeuwenlang het bestuurlijke centrum van Rome. Hier stonden de Senaat, gerechtsgebouwen, tempels, markthallen en allerlei andere openbare gebouwen. Als je in het Romeinse Rijk iets wilde regelen, verkopen, aanklagen, besturen of aanbidden, was de kans groot dat je vroeg of laat op het Forum terechtkwam.

Het Forum groeide eeuwenlang mee met de stad. Iedere keizer wilde er wel een tempel, boog of monument aan toevoegen. Daardoor werd het uiteindelijk een wirwar van gebouwen, pleinen, zuilengalerijen en standbeelden. Tegenwoordig is het een indrukwekkend archeologisch gebied, maar voor de Romeinen was dit gewoon het centrum van de stad. Een beetje zoals het Binnenhof, de Zuidas, Hoog Catharijne en de Kalverstraat in één.



Aan het einde van deze straat rijden we ook nog langs het Monument voor Vittorio Emanuele II. Het werd gebouwd ter ere van de eerste koning van het verenigde Italië, maar de meeste Romeinen noemen het gewoon de Bruidstaart. Als je het ziet, begrijp je direct waarom. Het spierwitte monument steekt nogal af tegen de rest van de stad en is zelfs vanuit grote delen van Rome zichtbaar.



Hierna slaan we linksaf en gaan we in noordwestelijke richting naar de Tiber fietsen. Vlak voor de rivier die dwars door Rome meandert slaan we linksaf. Dat is bij de brug die ook vernoemd is naar Vittorio Emanuele II. Hier zijn overigens een paar prachtige beelden op te vinden. Maar daar wil ik het niet over hebben nu, want als we nog even snel naar rechts kijken, zien we aan de overkant van de Tiber ook nog de Engelenburcht.

Die burcht werd oorspronkelijk gebouwd als mausoleum voor keizer Hadrianus, maar kreeg in de eeuwen daarna ongeveer iedere denkbare functie. Het deed dienst als fort, gevangenis, pauselijke schuilplaats en werd zelfs via een geheime gang verbonden met het Vaticaan zodat pausen in geval van nood snel konden vluchten.

De naam dankt de burcht aan een visioen uit het jaar 590. Volgens de overlevering zag paus Gregorius de Grote boven het gebouw de aartsengel Michaël verschijnen, waarna een pestepidemie ten einde kwam. Of dat laatste echt door die engel kwam, of dat men wat beter ging letten op de hygiëne, laten we maar even in het midden, maar de naam is blijven hangen.



We zijn dus bij de Tiber, een belangrijk onderdeel van de Roomse geschiedenis. De stad heeft er deze naam door gekregen. Daarvoor moeten we naar het verhaal van Romulus en Remus, die als baby in een mandje op de rivier werden achtergelaten en uiteindelijk door een wolvin werden grootgebracht. Historisch bewijs ontbreekt volledig, maar het is nog altijd een stuk beter verhaal dan de gemiddelde gemeentelijke gebiedsvisie.

De Tiber speelde eeuwenlang een hoofdrol in het leven van de stad. Niet alleen kwamen via de rivier goederen en reizigers Rome binnen, ook lijken belandden er regelmatig in. Veroordeelde misdadigers werden na hun executie in de Tiber gegooid. Zelfs pauselijke lijken waren niet veilig voor dit lot. Paus Formosus was werd na zijn overlijden zonder pardon in de Tiber getyft. Beste man was eerst wel begraven, maar zijn opvolger was niet bepaald zijn beste vriend. Ze hebben toen eerst zijn lijk opgegraven, vervolgens op een stoel gezet met alle pauselijke kleden aan, berecht en schuldig bevonden. Daarna dus hup, zo de Tiber in. Dit schouwspel staat bekend als de Kadaversynode. Rare jongens, die Rooms-katholieken.



We volgen uiteindelijk de Tiber tot we weer bij het Circus Maximus zijn. Dit rondje doen we in totaal 8 keer en dan zwaaien we de Giro d’Italia van 2026 definitief uit.

Weer, tijdsschema en tv
De weergoden zijn ook voor deze laatste dag goed gezind, we krijgen zon met een klein zuchtje wind en tussen de 27 en 29 graden. We beginnen vandaag nog een keer lekker laat, zodat wij allemaal goed uitgerust voor de tv kunnen zitten om naar niets te kijken qua fietsen en een boel schoonheid langs het parcours. We starten om 15:40 met een kort stukje neutralisatie, 5 minuten later volgt het officiële startschot. De finish van deze Giro d’Italia verwachten we tussen 18:36 en 18:52.

Favorieten
Voor de laatste keer geef ik je nog wat compleet willekeurige namen die gaan sprinten vandaag, doe ermee wat je wil.

1. Paul Magnier. Elke massasprint tot nu toe gewonnen, drager van de Maglia Ciclamino, wie anders?
2. Dylan Groenewegen. Helaas voor de Rockets geen etappezeges bij hun debuut, wel nog een podiumplaats.
3. Jonathan Milan. Rijdt een bijzonder matige Giro eigenlijk en maakt dat ook vandaag niet alsnog goed.
4. Corbin Strong. Kan hij toch nog een strong einde geven aan zijn Giro?
5. Tobias Lund Andresen. Tsja. Ik moest toch tot vijf namen zien te komen.

En tot slot een speciale dank aan iedereen die mee heeft gewerkt aan de voorbeschouwingen (en nu hopen dat ik niemand vergeet): @VoMy @Frozen-assassin @Slobeend @Remco @Dale_Cooper @hhh38 @Felagund @AllesKaputt

Maar ook aan jou, die de voorbeschouwingen daadwerkelijk leest en reageert in de topics. Zonder de users zouden we het allemaal voor niets doen, samen maken we WLR tot de plek die het is! Bedankt voor het volgen van deze Giro, ci vediamo il prossimo anno!