R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Mijn moeder vindt dat ik snel moet trouwen en een vriend moet krijgen. Ze pusht me met jongens en vindt dat ik meer moeite moet doen. Ze stelt ook actief jongens voor, wat ik enerzijds lief vind, maar anderzijds zit ze er dan zó dik bovenop. Ik moet en zal trouwen en voor kleinkinderen zorgen voor haar gevoel. Omdat ik nog thuis woon, moet ik leven met haar gezeur hierover. Ik kan nog niet op mezelf wonen, omdat ik nog geen inkomen en huis heb, al ben ik wel actief op zoek naar werk. Ik ben net afgestudeerd en heb bijna een baan.
Ze bedoelt het goed. Ze werkt in de ouderenzorg en ziet hoeveel ouderen eenzaam zijn en daarover klagen. Ze is ouderwets en trouwde zelf na één ontmoeting met haar man, die achteraf een gediagnosticeerde narcist bleek te zijn en van wie ze inmiddels gescheiden is. Ze had destijds het gevoel dat ze geen keuze had, anders zou de kinderbescherming haar kinderen afpakken. Het lastige is ook dat ze soms wél gelijk heeft. Het irriteert me zelfs dat ik dat moet toegeven, want als ik eerder naar haar had geluisterd, was ik misschien niet opgenomen geweest in een kliniek.
Maar juist op het vlak van liefde vind ik het heel moeilijk om haar advies te volgen. Haar woorden doen me echt pijn. Ze zegt wel sorry, maar later begint ze weer opnieuw. Ze heeft mij heel lief opgevoed en pas in therapie heb ik geleerd wat grenzen zijn en hoe ik meer van mezelf kan laten zien. Toch moedigt ze me onbewust aan om ook op liefdesvlak telkens over mijn grenzen heen te gaan. Ik kan het ook niet zomaar naast me neerleggen, omdat ik nog thuis woon. Daar ben ik deels dankbaar voor, maar ergens vind ik het op mijn leeftijd ook jammer dat ik nog niet echt op mezelf ben. Tegelijkertijd durft zij mij ook niet helemaal los te laten.
Ik weet gewoon niet goed hoe ik hier emotioneel mee om moet gaan. Ik ben bang om haar advies níét te volgen en uiteindelijk inderdaad te eindigen als een van die eenzame ouderen die zij beschrijft. Maar ik ben ook bang om met de verkeerde persoon te eindigen en ongelukkig te worden. Het voelt zwaar. Anderen merken ook op dat ik veel naar mijn moeder luister, en ergens klopt dat ook wel. Ik ben gewoon heel bang om fouten te maken, terwijl ik tegelijkertijd probeer te leren dat fouten maken ook onderdeel van het leven is en dat je ze nooit helemaal kunt voorkomen.
Ze bedoelt het goed. Ze werkt in de ouderenzorg en ziet hoeveel ouderen eenzaam zijn en daarover klagen. Ze is ouderwets en trouwde zelf na één ontmoeting met haar man, die achteraf een gediagnosticeerde narcist bleek te zijn en van wie ze inmiddels gescheiden is. Ze had destijds het gevoel dat ze geen keuze had, anders zou de kinderbescherming haar kinderen afpakken. Het lastige is ook dat ze soms wél gelijk heeft. Het irriteert me zelfs dat ik dat moet toegeven, want als ik eerder naar haar had geluisterd, was ik misschien niet opgenomen geweest in een kliniek.
Maar juist op het vlak van liefde vind ik het heel moeilijk om haar advies te volgen. Haar woorden doen me echt pijn. Ze zegt wel sorry, maar later begint ze weer opnieuw. Ze heeft mij heel lief opgevoed en pas in therapie heb ik geleerd wat grenzen zijn en hoe ik meer van mezelf kan laten zien. Toch moedigt ze me onbewust aan om ook op liefdesvlak telkens over mijn grenzen heen te gaan. Ik kan het ook niet zomaar naast me neerleggen, omdat ik nog thuis woon. Daar ben ik deels dankbaar voor, maar ergens vind ik het op mijn leeftijd ook jammer dat ik nog niet echt op mezelf ben. Tegelijkertijd durft zij mij ook niet helemaal los te laten.
Ik weet gewoon niet goed hoe ik hier emotioneel mee om moet gaan. Ik ben bang om haar advies níét te volgen en uiteindelijk inderdaad te eindigen als een van die eenzame ouderen die zij beschrijft. Maar ik ben ook bang om met de verkeerde persoon te eindigen en ongelukkig te worden. Het voelt zwaar. Anderen merken ook op dat ik veel naar mijn moeder luister, en ergens klopt dat ook wel. Ik ben gewoon heel bang om fouten te maken, terwijl ik tegelijkertijd probeer te leren dat fouten maken ook onderdeel van het leven is en dat je ze nooit helemaal kunt voorkomen.
Uhm..Normaal moet je eerst een vriend krijgen voordat je gaat trouwen, andersom is vrij lastig
What lies behind makes no sense in my mind
Zodra je straks werkt en geld verdiend, en uit huis kan gaan, ben je onafhankelijk. Dan is wat je moeder vindt niet meer zo belangrijk.
-nee-
Ja duhquote:Op vrijdag 8 mei 2026 23:48 schreef cosmosis het volgende:
Uhm..Normaal moet je eerst een vriend krijgen voordat je gaat trouwen, andersom is vrij lastig
Zo zijn moeders soms. Maar kies voor jezelf! Het is jouw leven!
Op woensdag 19 januari 2011 22:10 schreef JaneDoe het volgende:
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
Het natuurlijke overlevingsinstinct van de mens. Alleen liberalen en individualisten kijken daar op neer, maar tot ongeveer één generatie geleden was dat gedurende tientallen generaties heel normaal. Kortom, een prachtmoeder.
Dus omdat het normaal was was het ook OK?quote:
Het natuurlijke overlevingsinstinct van de mens. Alleen liberalen en individualisten kijken daar op neer, maar tot ongeveer één generatie geleden was dat gedurende tientallen generaties heel normaal. Kortom, een prachtmoeder.
Op woensdag 19 januari 2011 22:10 schreef JaneDoe het volgende:
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
dit is SHO, where you're guilty until proven innocent
Tegenwoordig is de focus te veel verschoven naar hedonisme, zonder oog voor de lange termijn. Een moeder als deze brengt op gezinsniveau weer balansquote:
Hoe oud ben je?
18, beetje zielig van je moeder
20-24, nog steeds beetje zielig van je moeder.
24+ goddamn, ga eens hard werken om onder de vleugels van je moeder te komen. Qua leven, maar ook wat je van haar aantrekt.
18, beetje zielig van je moeder
20-24, nog steeds beetje zielig van je moeder.
24+ goddamn, ga eens hard werken om onder de vleugels van je moeder te komen. Qua leven, maar ook wat je van haar aantrekt.
Ja idd op je 24e nog thuiswonen in Nederland anno 2026 is echt heel uniek…quote:Op zaterdag 9 mei 2026 00:37 schreef bleiblei het volgende:
Hoe oud ben je?
18, beetje zielig van je moeder
20-24, nog steeds beetje zielig van je moeder.
24+ goddamn, ga eens hard werken om onder de vleugels van je moeder te komen. Qua leven, maar ook wat je van haar aantrekt.
quote:
[..]
Tegenwoordig is de focus te veel verschoven naar hedonisme, zonder oog voor de lange termijn. Een moeder als deze brengt op gezinsniveau weer balans
Heb je geen broertje of zusje die je moeder daarin kan voorzien? Ik zou er zeker niet aan gaan beginnen als het voor jou niet goed voelt. Ik word ook gepushed om mijn best te doen, mezelf voor te stellen en fatsoenlijke gesprekjes aan te knopen, maar dat komt als het komt.
That's the drugs talking and truth be told, I like what they're saying.
Het thuiswonen niet, maar geen enkele vorm van inkomen hebben en volledig afhankelijk zijn van welquote:
[..]
Ja idd op je 24e nog thuiswonen in Nederland anno 2026 is echt heel uniek…
Laffe huichelaar
Is goed Andrew, we zullen tegen alle wandelende broedmachines weer zeggen dat ze hun bek moeten houden en moeten gaan koken.quote:
[..]
Tegenwoordig is de focus te veel verschoven naar hedonisme, zonder oog voor de lange termijn. Een moeder als deze brengt op gezinsniveau weer balans
Ik weet ook niet hoe ze die kettingen steeds loskrijgen
Laffe huichelaar
Dingen doen omdat je er zelf aan toe bent komt niet voor in de FvD-denkwijze.quote:
[..]
Tegenwoordig is de focus te veel verschoven naar hedonisme, zonder oog voor de lange termijn. Een moeder als deze brengt op gezinsniveau weer balans
U zult zo snel en efficiënt mogelijk boreale broedkip worden .
Gefeliciteerd met je afstuderen! Je hebt heel wat meegemaakt de afgelopen jaren, dus dit is best een mijlpaal. Werk vinden gaat ook vast lukken. Hoe snel het dan lukt om op jezelf te gaan wonen, is nog een beetje de vraag.
Hoe zie je zelf je toekomst? Heb je een kinderwens?
Je moeder wil het beste voor je, maak ik uit je woorden op. En je bent bang om zelf fouten te maken in de toekomst. Maak je nu niet te druk over een toekomst die er nog niet is. Ga leren om op jezelf te vertrouwen. Voor de komende tijd: vind een baan in je richting, zoek een plek waar je alleen kunt wonen. Daar hoort imo ook bij dat je van jezelf fouten mag maken met het vertrouwen dat je die fouten ook wel weer kunt herstellen. Bevalt je werkplek niet? Dan kun je een andere baan zoeken. Heb je een tijdje verkering maar voelt het niet goed om met hem de volgende stap te zetten? Vraag jezelf dan eerlijk af of het alleen een kwestie van ‘nog niet’ is of van ‘helemaal niet’. Als je moeder je dan vanuit haar liefde en bezorgdheid aan het pushen is: terug naar jezelf: wat wil jij, waar ben jij wel of niet aan toe?
Laat je niet pushen om over je grenzen te gaan. Laat je keuzes ook niet bepalen door angst voor de toekomst. Als je eigenlijk geen kinderwens hebt, laat je dan niet bang maken met verhalen over eenzame ouderen.
Hoe zie je zelf je toekomst? Heb je een kinderwens?
Je moeder wil het beste voor je, maak ik uit je woorden op. En je bent bang om zelf fouten te maken in de toekomst. Maak je nu niet te druk over een toekomst die er nog niet is. Ga leren om op jezelf te vertrouwen. Voor de komende tijd: vind een baan in je richting, zoek een plek waar je alleen kunt wonen. Daar hoort imo ook bij dat je van jezelf fouten mag maken met het vertrouwen dat je die fouten ook wel weer kunt herstellen. Bevalt je werkplek niet? Dan kun je een andere baan zoeken. Heb je een tijdje verkering maar voelt het niet goed om met hem de volgende stap te zetten? Vraag jezelf dan eerlijk af of het alleen een kwestie van ‘nog niet’ is of van ‘helemaal niet’. Als je moeder je dan vanuit haar liefde en bezorgdheid aan het pushen is: terug naar jezelf: wat wil jij, waar ben jij wel of niet aan toe?
Laat je niet pushen om over je grenzen te gaan. Laat je keuzes ook niet bepalen door angst voor de toekomst. Als je eigenlijk geen kinderwens hebt, laat je dan niet bang maken met verhalen over eenzame ouderen.
The love you take is equal to the love you make.
Vertel je moeder maar eens een keer keihard dat ze zich met 'r eigen zaken moet bemoeien.quote:
Mijn moeder vindt dat ik snel moet trouwen en een vriend moet krijgen. Ze pusht me met jongens en vindt dat ik meer moeite moet doen. Ze stelt ook actief jongens voor, wat ik enerzijds lief vind, maar anderzijds zit ze er dan zó dik bovenop. Ik moet en zal trouwen en voor kleinkinderen zorgen voor haar gevoel. Omdat ik nog thuis woon, moet ik leven met haar gezeur hierover. Ik kan nog niet op mezelf wonen, omdat ik nog geen inkomen en huis heb, al ben ik wel actief op zoek naar werk. Ik ben net afgestudeerd en heb bijna een baan.
Ze bedoelt het goed. Ze werkt in de ouderenzorg en ziet hoeveel ouderen eenzaam zijn en daarover klagen. Ze is ouderwets en trouwde zelf na één ontmoeting met haar man, die achteraf een gediagnosticeerde narcist bleek te zijn en van wie ze inmiddels gescheiden is. Ze had destijds het gevoel dat ze geen keuze had, anders zou de kinderbescherming haar kinderen afpakken. Het lastige is ook dat ze soms wél gelijk heeft. Het irriteert me zelfs dat ik dat moet toegeven, want als ik eerder naar haar had geluisterd, was ik misschien niet opgenomen geweest in een kliniek.
Maar juist op het vlak van liefde vind ik het heel moeilijk om haar advies te volgen. Haar woorden doen me echt pijn. Ze zegt wel sorry, maar later begint ze weer opnieuw. Ze heeft mij heel lief opgevoed en pas in therapie heb ik geleerd wat grenzen zijn en hoe ik meer van mezelf kan laten zien. Toch moedigt ze me onbewust aan om ook op liefdesvlak telkens over mijn grenzen heen te gaan. Ik kan het ook niet zomaar naast me neerleggen, omdat ik nog thuis woon. Daar ben ik deels dankbaar voor, maar ergens vind ik het op mijn leeftijd ook jammer dat ik nog niet echt op mezelf ben. Tegelijkertijd durft zij mij ook niet helemaal los te laten.
Ik weet gewoon niet goed hoe ik hier emotioneel mee om moet gaan. Ik ben bang om haar advies níét te volgen en uiteindelijk inderdaad te eindigen als een van die eenzame ouderen die zij beschrijft. Maar ik ben ook bang om met de verkeerde persoon te eindigen en ongelukkig te worden. Het voelt zwaar. Anderen merken ook op dat ik veel naar mijn moeder luister, en ergens klopt dat ook wel. Ik ben gewoon heel bang om fouten te maken, terwijl ik tegelijkertijd probeer te leren dat fouten maken ook onderdeel van het leven is en dat je ze nooit helemaal kunt voorkomen.
De enige inbreng die er toe doet over hoe of wat jij moet doen in je relatie's en liefdesleven is ie van jezelf.
Bedankt voor je felicitatie en voor je motiverende bericht..ik moet het inderdaad loslaten en haar gedachten bij haar laten en teruggaan naar mijn gevoel.. naar wat wil ik.quote:
Gefeliciteerd met je afstuderen! Je hebt heel wat meegemaakt de afgelopen jaren, dus dit is best een mijlpaal. Werk vinden gaat ook vast lukken. Hoe snel het dan lukt om op jezelf te gaan wonen, is nog een beetje de vraag.
Hoe zie je zelf je toekomst? Heb je een kinderwens?
Je moeder wil het beste voor je, maak ik uit je woorden op. En je bent bang om zelf fouten te maken in de toekomst. Maak je nu niet te druk over een toekomst die er nog niet is. Ga leren om op jezelf te vertrouwen. Voor de komende tijd: vind een baan in je richting, zoek een plek waar je alleen kunt wonen. Daar hoort imo ook bij dat je van jezelf fouten mag maken met het vertrouwen dat je die fouten ook wel weer kunt herstellen. Bevalt je werkplek niet? Dan kun je een andere baan zoeken. Heb je een tijdje verkering maar voelt het niet goed om met hem de volgende stap te zetten? Vraag jezelf dan eerlijk af of het alleen een kwestie van ‘nog niet’ is of van ‘helemaal niet’. Als je moeder je dan vanuit haar liefde en bezorgdheid aan het pushen is: terug naar jezelf: wat wil jij, waar ben jij wel of niet aan toe?
Laat je niet pushen om over je grenzen te gaan. Laat je keuzes ook niet bepalen door angst voor de toekomst. Als je eigenlijk geen kinderwens hebt, laat je dan niet bang maken met verhalen over eenzame ouderen.
Ik wil natuurlijk wel trouwen en kinderen hebben, maar niet mezelf helemaal wegcijferen en constant op mijn tenen te lopen om een relatie tot stand te kunnen brengen. Het moet een beetje van twee kanten komen. Mijn moeder vindt dan dat ik niet genoeg moeite doe.. maar ik behoor idd te luisteren naar mijn gevoel en dan maak ik maar fouten daarin.. als het niet altijd klopt..
Maar goed.. dat dus eigenlijk
Nogmaals bedankt voor je reactie. Ik zal wel echt proberen om er mentaal aan te werken en sterker te worden.
Mijn zusje zegt wel vaak tegen mijn moeder dat ik mijn eigen keuzes moet maken en ze mij niet moet pushen qua trouwen en kinderen. Mijn zusje heeft zelf wel een vriend en woont nu veel uit huis.. bij haar vriend. Dus mijn moeder valt haar niet lastig met haar zorgen.quote:
Heb je geen broertje of zusje die je moeder daarin kan voorzien? Ik zou er zeker niet aan gaan beginnen als het voor jou niet goed voelt. Ik word ook gepushed om mijn best te doen, mezelf voor te stellen en fatsoenlijke gesprekjes aan te knopen, maar dat komt als het komt.
Ze pusht wel dat mijn zusje moet trouwen met die vriend. Daar ook flinke bonje mee gehad.. maar nu is ze er wel mee gestopt volgens mij.
Het kan wel, maar wordt meestal niet gewaardeerdquote:
Uhm..Normaal moet je eerst een vriend krijgen voordat je gaat trouwen, andersom is vrij lastig
Eerst maar eens volwassen worden. Dat kost tijd. Ik bedoel het niet vervelend, maar uit je verhaal spreekt nog veel onervarenheid met het echte (harde) leven. Dat is ook wel mooi, je klinkt nog jong en onbedorven. Neem rustig de tijd. Als 35 bent kun je ook nog moeder worden. Of misschien wil je zelf geen kinderen. Jouw angst om met de verkeerde persoon te eindigen is niet onterecht.quote:
Mijn moeder vindt dat ik snel moet trouwen en een vriend moet krijgen. Ze pusht me met jongens en vindt dat ik meer moeite moet doen. Ze stelt ook actief jongens voor, wat ik enerzijds lief vind, maar anderzijds zit ze er dan zó dik bovenop. Ik moet en zal trouwen en voor kleinkinderen zorgen voor haar gevoel. Omdat ik nog thuis woon, moet ik leven met haar gezeur hierover. Ik kan nog niet op mezelf wonen, omdat ik nog geen inkomen en huis heb, al ben ik wel actief op zoek naar werk. Ik ben net afgestudeerd en heb bijna een baan.
Ze bedoelt het goed. Ze werkt in de ouderenzorg en ziet hoeveel ouderen eenzaam zijn en daarover klagen. Ze is ouderwets en trouwde zelf na één ontmoeting met haar man, die achteraf een gediagnosticeerde narcist bleek te zijn en van wie ze inmiddels gescheiden is. Ze had destijds het gevoel dat ze geen keuze had, anders zou de kinderbescherming haar kinderen afpakken. Het lastige is ook dat ze soms wél gelijk heeft. Het irriteert me zelfs dat ik dat moet toegeven, want als ik eerder naar haar had geluisterd, was ik misschien niet opgenomen geweest in een kliniek.
Maar juist op het vlak van liefde vind ik het heel moeilijk om haar advies te volgen. Haar woorden doen me echt pijn. Ze zegt wel sorry, maar later begint ze weer opnieuw. Ze heeft mij heel lief opgevoed en pas in therapie heb ik geleerd wat grenzen zijn en hoe ik meer van mezelf kan laten zien. Toch moedigt ze me onbewust aan om ook op liefdesvlak telkens over mijn grenzen heen te gaan. Ik kan het ook niet zomaar naast me neerleggen, omdat ik nog thuis woon. Daar ben ik deels dankbaar voor, maar ergens vind ik het op mijn leeftijd ook jammer dat ik nog niet echt op mezelf ben. Tegelijkertijd durft zij mij ook niet helemaal los te laten.
Ik weet gewoon niet goed hoe ik hier emotioneel mee om moet gaan. Ik ben bang om haar advies níét te volgen en uiteindelijk inderdaad te eindigen als een van die eenzame ouderen die zij beschrijft. Maar ik ben ook bang om met de verkeerde persoon te eindigen en ongelukkig te worden. Het voelt zwaar. Anderen merken ook op dat ik veel naar mijn moeder luister, en ergens klopt dat ook wel. Ik ben gewoon heel bang om fouten te maken, terwijl ik tegelijkertijd probeer te leren dat fouten maken ook onderdeel van het leven is en dat je ze nooit helemaal kunt voorkomen.
Oké, maar waarom denk je dit en blijkt dit volgens jou dan?quote:
[..]
Eerst maar eens volwassen worden. Dat kost tijd. Ik bedoel het niet vervelend, maar uit je verhaal spreekt nog veel onervarenheid met het echte (harde) leven. Dat is ook wel mooi, je klinkt nog jong en onbedorven. Neem rustig de tijd.
En wat bedoel je met onervarenheid met het echte harde leven...?
Is wel oud ja maar je moeder is ook lekker op tijd dat ze 10 jaar heeft gewacht en blijkbaar je niet genoeg geprikkelt had zodat je eens wat van je leven ging maken als je dan nog thuis woont maar goed met die huizenmarkt van tegenwoordig is t ook lastig maar ja dan zal ik gewoon een vent zoeken die al een huis heeft als ik jou wasquote:
quote:
[..]
Is wel oud ja maar je moeder is ook lekker op tijd dat ze 10 jaar heeft gewacht en blijkbaar je niet genoeg geprikkelt had zodat je eens wat van je leven ging maken als je dan nog thuis woont maar goed met die huizenmarkt van tegenwoordig is t ook lastig maar ja dan zal ik gewoon een vent zoeken die al een huis heeft als ik jou was
The love you take is equal to the love you make.
quote:
[..]
Is wel oud ja maar je moeder is ook lekker op tijd dat ze 10 jaar heeft gewacht en blijkbaar je niet genoeg geprikkelt had zodat je eens wat van je leven ging maken als je dan nog thuis woont maar goed met die huizenmarkt van tegenwoordig is t ook lastig maar ja dan zal ik gewoon een vent zoeken die al een huis heeft als ik jou was
OH NOES!!1*&@^!!*@!!@$*^!!!!!!!!
Ik ben nu 38 geworden en heb spijt dat ik niet eerder heb gesetteld toen ik veel opties had. Ik hoop dat het nog niet te laat is voor mij. Er is een vrouw uit mijn verleden waar ik nog steeds van hou en altijd van zal blijven houden, Ik hoop dat ik mijn band met haar kan herstellen en een familie met haar mag beginnen. De tijd zal het leren.
In jouw geval ben je nog heel jong, maar ik vraag me af of je hechte banden hebt met mannen die jij potentieel als relatiemateriaal ziet? Je kan alvast hechte vriendschappen aangaan met leuke mannen en kijken welke van die mannen verliefd op jou worden? Heb je goede mannen in je leven waarmee je omgaat?
In jouw geval ben je nog heel jong, maar ik vraag me af of je hechte banden hebt met mannen die jij potentieel als relatiemateriaal ziet? Je kan alvast hechte vriendschappen aangaan met leuke mannen en kijken welke van die mannen verliefd op jou worden? Heb je goede mannen in je leven waarmee je omgaat?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Succes met de 21e eeuw. Er is totaal geen oog voor de lange termijn: alles draait om politieke hokjes, ideologische moddergevechten, de waan van de dag en het individu. Er lijkt geen enkel vermogen te zijn om uit te zoomen en verder te kijken dan het jaar 2026. Bah.quote:
[..]
Is goed Andrew, we zullen tegen alle wandelende broedmachines weer zeggen dat ze hun bek moeten houden en moeten gaan koken.
Ik weet ook niet hoe ze die kettingen steeds loskrijgen
[ Bericht 1% gewijzigd door Peppert op 09-05-2026 23:25:24 ]
|
|
