Hoihoi,
Korte vraag (met intro):
Ik werk (vrijwillig) bij een koffietent. Laagdrempelig, goedkoop.. dus 90% van de bezoekers valt onder 'de onderkant van de samenleving'. Dat vind ik persoonlijk leuk, want deze groep heeft mijns inziens te weinig 'leuke dingen'.
We zijn dus een beetje een 'aparte mensen magneet'. Dat weten vaste gasten ook wel, dus die weten ook wel dat ze niet hun telefoon op tafel moeten leggen als er iemand op het terras zit die ze niet kennen, zeg maar.
De sfeer is doorgaans heel gemoedelijk, er ontstaan echt oprechte vriendschappen.
Nu zat er van de week een oudere (hij zei dat 'ie 70+ was) meneer op het terras. Praatgraag, enorm extravert. Dus ik heb 'm lekker laten kletsen met anderen, zodat ik even kon poetsen (op gehoorafstand).
Een van mijn vaste gasten is een vader met dochter (net 3). Zij zaten op een bankje naast Praatgraag, terwijl Praatgraag een monoloog begon over de historie van nabijgelegen standbeeld. Leuk verhaal. Nadat zijn verhaal klaar was, haalde hij een boek uit zijn tas met vergelijkbare verhalen uit de stad. Gaf deze aan kindje, kindje blij want gratis cadeau.
Nu het ding waar ik mee zit:
Als dank voor het boek, zei vader: "Zeg je dankjewel voor het boek?", waarop kind naar Praatgraag liep, "dankjewel" mompelde en met lichte tegenzin haar armen uitstak voor een omhelzing (schijnbaar is 'dankjewel' in hun gezin gelijk aan 'een knuffel geven').
Praatgraag nam deze uitnodiging aan en knuffelde terug.
Ik zag dit vanuit mijn ooghoek gebeuren en dacht: "Moet ik hier nou iets mee?"
En uiteraard was ik te sloom, iedereen vertrok hierna naar huis.
Ik overweeg nu een briefje aan die vader te schrijven, met als strekking: 'misschien was dit niet zo handig, zo'n vreemde meneer die je kind knuffelt' en dat briefje volgende keer toestoppen zodat kind deze 'kritiek' niet meekrijgt'.
Vraag: stel dat dit jouw kind was, wat is dan een acceptabele manier om van een (vrijwillige) koffietent-uitbater te horen 'sorry dat ik niet ingreep toen een vreemde meneer je kind knuffelde'? Of is dat helemaal niet aan mij? Vader zat er immers vlak naast..? Klinkt zo'n briefje misschien als kritiek op de opvoeding?
(Autistisch, niet zo handig met interpersoonlijk gedoe en grenzen opmerken/bewaken)