Mijn meest bijzondere grenservaring was van Iran naar Pakistan, toen ik overland naar India reisde.
Eigenlijk iedereen die ik erover sprak, mensen thuis, andere reizigers, maar ook locals in Turkije en Iran raadden het met klem af want deze regio (Baluchistan) zou echt niet veilig zijn. Wetteloos, leeg, vol rovers en bandieten, gevaarlijk verkeer, etc etc. Maar ja ik had niet zo veel alternatieven dus ik deed het toch gewoon.
Toen ik in het grensstadje Mirjave aankwam werd ik meteen aangesproken door een gast die zei dat ie van de "secret police" was. Hij liet me niet meer met rust. Hij leek doodsbenauwd dat ik kwijt zou raken of dat me iets zou overkomen. Even later regelde die gast een tweetal bewapende militairen die me niet uit het oog mochten verliezen. Vooral irritant maar soms ook wel komisch. Al mijn papieren en visa waren in orde dus ze konden me, na alles meerdere keren gecheckt te hebben, niet tegenhouden.
Uiteindelijk ben ik in een politiewagen naar de Pakistaanse grens vervoerd, waar ik zonder problemen te voet ben overgestoken. Aan de andere kant bleek alleen dat de bus naar Quetta die dag niet meer reed, pas de volgende ochtend weer. Maar ik mocht niet naar een hotel van de Pakistaanse politie. Prima zei ik, dan slaap ik wel op het politiebureau. Maar dat was ook niet helemaal de bedoeling. Toen kregen ze een idee en werd ik gewoon bij een groep andere buitenlanders gedumpt, een Duits/Zwitserse karavaan die met een bus en twee vrachtwagens ook op weg naar India waren. Zij werden er nogal door overvallen, ik ook, maar ik kon na wat overleg wel met ze meerijden, tot aan Quetta, dwars door Baluchistan, wat vooral heel irritant bleek door alle vervelende leger- en politieposten waar men elke keer ontzettend moeilijk deed. Uiteindelijk zonder grote problemen veilig in Quetta aangekomen.
De op 1 na meest bijzondere grenservaring was overigens de Pakistaans-Indiaanse grens tussen Lahore en Amritsar, waar ik de
dagelijkse border ceremony heb bijgewoond. Bizar.