Ik vond
dit een erg goed artikel vanuit het oogpunt van een asielzoeker. Journalist in eigen land, besloot hier bij te gaan houden hoe zijn procedure verliep. Erg interessant.
Wat voor mij eruit sprong, is dat er vaak (terecht) geroepen wordt dat mensen door een X aantal veilige landen hier zijn aangekomen en dus volgens het Dublin-akkoord geen recht hebben op asiel hier. En wat blijkt (opnieuw weer eens...) dit loopt spaak door de traagheid in Nederland zelf:
quote:
Als je asielverzoek wordt afgewezen op Dublin-gronden, kun je daartegen in beroep gaan. Je mag dat beroep in een azc afwachten. Bovendien moet dat Dublin-land je ook nog willen ‘terugnemen’. Vaak is zo’n overdracht in de praktijk heel lastig. Tussen 2017 en 2023 probeerde Nederland 62.500 mensen over te dragen aan hun Dublin-land, maar dat lukte in slechts 28 procent van de gevallen. De termijn voor zo’n overdracht is anderhalf jaar. Dit is heel belangrijk: als het de IND niet lukt je binnen die tijd over te dragen, vervalt de Dublin-claim, en heb je alsnog recht op een behandeling van je asielaanvraag in Nederland.
En blijkbaar speelt er ook willekeur:
quote:
We horen vreemde dingen over het Dublin-proces. Het bizarste verhaal is dat van twee zussen die samen met hun families naar Nederland kwamen, hetzelfde Dublin-land hadden, dezelfde omstandigheden, hetzelfde probleem dat hun terugkeer verhinderde, dezelfde advocaat, maar de ene had een zitting in Haarlem en de andere in Groningen. De ene kreeg een positief oordeel, de andere een negatief!
Ook is die termijn dus bekend bij de mensen die hier komen en wordt er actief op geageerd:
quote:
In het jargon van de asielketen zijn Yahya en zijn vrouw op dit moment ‘MOB’. Vertrokken ‘met onbekende bestemming’. Dit gebeurt vaak als mensen uitgezet dreigen te worden. Voor Yahya en zijn vrouw geldt dat ze eigenlijk het recht hebben om hun beroepszaak nog af te wachten in het azc. Maar de DT&V hoopt hen met een stukje powerplay sneller weg te krijgen uit Nederland.
Ze zullen in de komende maanden bij verschillende mensen thuis verblijven – veelal mensen die vanuit het kerkelijke circuit vaker ongedocumenteerde mensen helpen. In afwachting van de uitspraak in hun beroepszaak zijn ze nog legaal in Nederland. Daarna niet meer. Maar wanneer hun Dublin-termijn verloopt, kunnen ze opnieuw een asielaanvraag indienen. Daar wedden ze op.
En er zitten nog meer adders onder het gras wat betreft onzorgvuldigheid bij de beoordeling.
quote:
De vrijwillige jurist van Inlia laat weten dat de Raad van State onze uitzetting naar het Dublin-land heeft afgekeurd. De minister krijgt een boete opgelegd wegens nalatigheid betreffende de medische situatie van mijn vrouw. Totdat de IND onze medische situatie meeneemt in de beoordeling, zijn we weer legaal in Nederland. Na bijna twee maanden kunnen we eindelijk opgelucht ademhalen. De vraag die de IND nu moet beoordelen, is of mijn vrouw een goede medische behandeling kan krijgen in het Dublin-land.
...
Vandaag heeft de IND een brief aan de Raad van State gestuurd, waarvan wij ook een kopie hebben ontvangen. In die brief staat een lijst van medische centra in ons land van herkomst, met de conclusie dat wij daarom naar het Dublin-land kunnen worden teruggestuurd. Hier snappen we niks van. Wat hebben de medische centra in ons land van herkomst ermee te maken? De vraag is toch of mijn vrouw een goede behandeling in het Dublin-land kan krijgen?
...
We melden dit aan de vrijwillige jurist, die de brief van de IND leest en net als wij verbaasd is. Ze wijst er bovendien op dat in de tekst op één plek over mijn vrouw met een mannelijk voornaamwoord wordt gesproken – een teken, zegt ze, van het gebrek aan zorgvuldigheid.
Ook zie ik een gemiste kans, opnieuw door al die traagheid bij de taalverwerving. Als je mensen namelijk laat zwemmen wat dat betreft, dan bereikt iemand na een maand of 6 een soort plateau waarvan het heel moeilijk is om dit nog op te krikken.
quote:
Vandaag doen we mee aan de Nederlandse taaltoets om in te stromen in de seizoenscursussen van BOOST. We scoren allebei rond de 60 procent, ergens tussen niveau A1 en A2. Na zes maanden en zonder officiële Nederlandse taallessen is dat niet slecht.
Al met al lijkt me dat de capaciteit, de inhoudelijke zorgvuldigheid en het tempo als eerste flink opgekrikt mag worden, maar ja, in de eerste regels van het artikel lees je al:
quote:
Door de lange wachttijden bij de IND, de weerstand bij gemeenten om asielzoekerscentra te openen, het tekort aan sociale huurwoningen en de structurele onderfinanciering van het COA is het asielsysteem de afgelopen jaren ontspoord in een wirwar van noodoplossingen. Opvanglocaties openen en sluiten aan de lopende band
De mensen uit dit artikel lijken me mensen die hier iets te zoeken hebben en iets willen bijdragen maar die verzuipen dus jarenlang in onnodige stress en verwikkelingen en tegelijkertijd krijgen we rotte appels met geen mogelijkheid weg.
We doen het onszelf aan. Dit is het gevolg van beleid. Slecht, clueless beleid.