R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Liefde met hem was vooral luisteren.
Begreep ik hem verkeerd, dan was zwijgen nodig om ruimte te laten.
Om te herstellen wat hij had verloren,
kwam er dan weer een verhaal.
En wat deed hij dat mooi.
Hij had momenten waarop alles zacht werd.
Zijn stem. Zijn handen. Zijn blik.
Daar wilde ik voor altijd zijn.
Daar wilde ik blijven wonen.
In zijn armen.
Dan zei hij dingen die niemand anders zei.
Over verbanden. Over patronen.
Over hoe hij dingen kon aanvoelen vóór ze zichtbaar werden.
Een gevoeligheid waardoor hij meer hoorde, meer zag en meer voelde.
Hoe vorm je jezelf daaromheen?
Als alles altijd te veel is voor iemand?
Ik paste mij aan. Niet omdat ik naar zijn pijpen wilde dansen.
Maar omdat ik wilde leren.
Ik wilde leren van hem, en begrijpen.
Hem begrijpen.
Het was geen angst.
Het was… voorzichtigheid.
Ik wilde hem niet corrigeren.
Ik wilde hem beschermen.
En ergens ook hoopte ik dat hij naar mij zou luisteren.
Dat ik hem mee kon nemen in mijn wereld.
Want het leven was zo slecht nog niet.
Heling is mogelijk. Er is hoop. Er is liefde.
Er is een creator die het goed met je meent.
Als je het maar toelaat. Dus begon ik hem dat te vertellen.
En hij luisterde. Totdat…
Opeens was alles verkeerd.
Draaide het compleet om.
Was ik niet meer iemand die hij vertrouwde.
Was ik eropuit om hem kapot te maken.
Kon ik hem maar laten voelen dat ik het meende. Dat het echt was.
Ik klampte mij aan hem vast.
Zo bang was ik dat ik hem nooit meer terug zou zien.
Vrees voor wat er met hem zou gebeuren als ik niet bij hem was.
Kom bij me terug.
Verlaat mij niet.
En iedere keer kwam hij daadwerkelijk terug.
Hij had alleen tijd nodig.
Om zijn gedachten weer te ordenen.
Het bracht hem altijd weer terug bij mij.
Keer op keer.
Begreep ik hem verkeerd, dan was zwijgen nodig om ruimte te laten.
Om te herstellen wat hij had verloren,
kwam er dan weer een verhaal.
En wat deed hij dat mooi.
Hij had momenten waarop alles zacht werd.
Zijn stem. Zijn handen. Zijn blik.
Daar wilde ik voor altijd zijn.
Daar wilde ik blijven wonen.
In zijn armen.
Dan zei hij dingen die niemand anders zei.
Over verbanden. Over patronen.
Over hoe hij dingen kon aanvoelen vóór ze zichtbaar werden.
Een gevoeligheid waardoor hij meer hoorde, meer zag en meer voelde.
Hoe vorm je jezelf daaromheen?
Als alles altijd te veel is voor iemand?
Ik paste mij aan. Niet omdat ik naar zijn pijpen wilde dansen.
Maar omdat ik wilde leren.
Ik wilde leren van hem, en begrijpen.
Hem begrijpen.
Het was geen angst.
Het was… voorzichtigheid.
Ik wilde hem niet corrigeren.
Ik wilde hem beschermen.
En ergens ook hoopte ik dat hij naar mij zou luisteren.
Dat ik hem mee kon nemen in mijn wereld.
Want het leven was zo slecht nog niet.
Heling is mogelijk. Er is hoop. Er is liefde.
Er is een creator die het goed met je meent.
Als je het maar toelaat. Dus begon ik hem dat te vertellen.
En hij luisterde. Totdat…
Opeens was alles verkeerd.
Draaide het compleet om.
Was ik niet meer iemand die hij vertrouwde.
Was ik eropuit om hem kapot te maken.
Kon ik hem maar laten voelen dat ik het meende. Dat het echt was.
Ik klampte mij aan hem vast.
Zo bang was ik dat ik hem nooit meer terug zou zien.
Vrees voor wat er met hem zou gebeuren als ik niet bij hem was.
Kom bij me terug.
Verlaat mij niet.
En iedere keer kwam hij daadwerkelijk terug.
Hij had alleen tijd nodig.
Om zijn gedachten weer te ordenen.
Het bracht hem altijd weer terug bij mij.
Keer op keer.
wat wil je precies bereiken? Want je vorige topic hier was ook al zo gedicht-achtig. Wat is je doel?quote:Op zaterdag 3 januari 2026 20:52 schreef Noa44 het volgende:
Liefde met hem was vooral luisteren.
Begreep ik hem verkeerd, dan was zwijgen nodig om ruimte te laten.
Om te herstellen wat hij had verloren,
kwam er dan weer een verhaal.
En wat deed hij dat mooi.
Hij had momenten waarop alles zacht werd.
Zijn stem. Zijn handen. Zijn blik.
Daar wilde ik voor altijd zijn.
Daar wilde ik blijven wonen.
In zijn armen.
Dan zei hij dingen die niemand anders zei.
Over verbanden. Over patronen.
Over hoe hij dingen kon aanvoelen vóór ze zichtbaar werden.
Een gevoeligheid waardoor hij meer hoorde, meer zag en meer voelde.
Hoe vorm je jezelf daaromheen?
Als alles altijd te veel is voor iemand?
Ik paste mij aan. Niet omdat ik naar zijn pijpen wilde dansen.
Maar omdat ik wilde leren.
Ik wilde leren van hem, en begrijpen.
Hem begrijpen.
Het was geen angst.
Het was… voorzichtigheid.
Ik wilde hem niet corrigeren.
Ik wilde hem beschermen.
En ergens ook hoopte ik dat hij naar mij zou luisteren.
Dat ik hem mee kon nemen in mijn wereld.
Want het leven was zo slecht nog niet.
Heling is mogelijk. Er is hoop. Er is liefde.
Er is een creator die het goed met je meent.
Als je het maar toelaat. Dus begon ik hem dat te vertellen.
En hij luisterde. Totdat…
Opeens was alles verkeerd.
Draaide het compleet om.
Was ik niet meer iemand die hij vertrouwde.
Was ik eropuit om hem kapot te maken.
Kon ik hem maar laten voelen dat ik het meende. Dat het echt was.
Ik klampte mij aan hem vast.
Zo bang was ik dat ik hem nooit meer terug zou zien.
Vrees voor wat er met hem zou gebeuren als ik niet bij hem was.
Kom bij me terug.
Verlaat mij niet.
En iedere keer kwam hij daadwerkelijk terug.
Hij had alleen tijd nodig.
Om zijn gedachten weer te ordenen.
Het bracht hem altijd weer terug bij mij.
Keer op keer.
Breitling - Instruments for Professionals
Wat een empathie, geeft iemand eens het voordeel van de twijfel. Misschien wil deze persoon gewoon even wat van zich afschrijven. Als we allemaal gaan belagen met 'WAT WIL JE?' 
Mensen, het spijt me, ik mag niemand meer liken.
Er poppen er nu wel extreem veel op. Zou haast gaan geloven dat er een gebande d.m.v. AI/ChatGPT een verkapte aanval aan het uitvoeren is.quote:
Ook in moeilijke tijden.
patotaquote:
stupidity has become as common as common sense was before
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Travel Is Fatal To Prejudice, Bigotry and Narrow-Mindedness
~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Travel Is Fatal To Prejudice, Bigotry and Narrow-Mindedness
Heftig dit. 
Om aan te geven hoe hoog Erdogan het moederschap acht, gaf hij een voorbeeld uit de praktijk. ''Ik kuste wel eens de voeten van mijn moeder omdat ze naar het paradijs roken. Zij wierp me dan een zedige blik toe en huilde soms.''
Hij was dus ook in touch met zijn spirituele kant, erg mooi om te zien.
Appears.
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Je bent een Heraclied, of je bent het niet!
Daar hebben ze dagboeken voor uitgevondenquote:
Wat een empathie, geeft iemand eens het voordeel van de twijfel. Misschien wil deze persoon gewoon even wat van zich afschrijven. Als we allemaal gaan belagen met 'WAT WIL JE?'
je bent zijn moeder?quote:
Vrees voor wat er met hem zou gebeuren als ik niet bij hem was.
Ik plinkte (plonk/plank/ploenk) een traantje wegquote:Op zaterdag 3 januari 2026 23:36 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
Korte zinnen.
Een paar spaties.
En voila.
Er ontstaat als vanzelf.
Een sentimenteel gedicht.
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Ik niet. Zat wel hoog in mijn emotie.quote:Op zondag 4 januari 2026 17:53 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Ik plinkte (plonk/plank/ploenk) een traantje weg
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
Dat is een transformatie.quote:
[..]
Ik niet. Zat wel hoog in mijn emotie.
"They are rage. Brutal, without mercy. But you.... You will be worse. Rip and tear, until it is done!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
"Omae wa mou shindeiru."
"All we know is... he's called The Stig!"
Daar moet je niet te hoog in komen te zitten, is niet goed voor je heb ik gehoordquote:
[..]
Ik niet. Zat wel hoog in mijn emotie.
Whehehe, rollen we dan ook out?quote:
[..]
Dat is een transformatie.
Nee, ik weet het.quote:
[..]
Daar moet je niet te hoog in komen te zitten, is niet goed voor je heb ik gehoord
“A wizard is never late, nor is he early .He arrives precisely when he means to.”
|
|
