OOR Oorlog en Defensie
Oorlogen en conflicten - zoals Rusland-Oekraïne - en andere internationale (militaire) conflicten kun je hier bespreken, evenals alles op het gebied van defensie, zoals materiaal, missies, selectieprocedures, collega's etc.
Franky en Coen springen op de bres daar waar het nodig is.
Coen is een snackbarhouder met een snackbar "De frietketel" (voorheen het Carmelietje) in Waspik en Franky is een snackbarhouder met een snackbar "Franky’s Fish and Chips" in Eindhoven. Daarbij werkt Franky ook met een snackwagen op locaties. Franky en Coen zijn al meer dan vijfentwintig jaar bevriend.
Toen de oorlog in Oekraïne begon vond Franky dat hij iets moest doen voor de Oekraïnse vluchtelingen.
Toen Franky dit tegen Coen vertelde zei Coen meteen: Ik doe mee. Met een klein budget van ¤ 4000 eigen geld hebben ze de aanhanger aangekoppeld en zijn zo naar de Pools / Oekraïnse grens gereden. Daar hebben ze gratis friet en snacks uitgedeeld. Natuurlijk was het budget veel te klein maar omdat ondertussen de media het verhaal had opgepakt kwam er donatie geld binnen waardoor ze in die korte periode zo’n 12.000 porties friet en 10.000 snacks hebben kunnen uitdelen.
Sindsdien reizen ze regelmatig naar Oekraïne om friet en snacks, toetjes, snoep en ander lekkers uit te delen. Ook helpen ze regelmatig mensen met geld of andere goederen zoals kooktoestellen en generatoren, en hebben ze sinds kort een eigen opvangcentrum voor vluchtelingen uit oost Oekraïne in de regio Dnipro.
Raketinslag in Kramatorsk
Helaas waren ze 27 juni 2023 aanwezig in het Ria Lounge restaurant in Kramatorsk waar een zware (3800kilo) Iskander raket insloeg. Hierbij vielen 13 doden en meer dan 60 gewonden. Bij de mensen die overleden waren oa twee meisjes van 14 jaar en 1 van 17. Deze meisjes waren bedienend personeel en persoonlijk bekenden van Franky en Coen.
Ze hadden extreem veel geluk en werden slechts lichtgewond. Dit omdat er precies daar waar ze zaten het dak niet was ingestort.
Hun koelauto werd zwaar beschadigd maar zelf kwamen ze er met lichte verwondingen vanaf.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Franky en Coen plaatsen hier zelf berichten, en ook worden hun Youtube-filmpjes en nieuwsbrieven hier gepost.
Een paar filmpjes van de afgelopen tijd:
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
En de 2 filmpjes met een 92-jarige vrouw die maar 2 eieren kon betalen.
Bekijk deze YouTube-video
Bekijk deze YouTube-video
Wil je ze steunen? Kijk dan op https://www.frankyandcoen.nl/doneer-nu:
De website van Franky en Coen:https://www.frankyandcoen.nl/
En hun Youtube: https://www.youtube.com/@frankyandcoenintothebreach1579
Hartverwarmendquote:Op vrijdag 26 december 2025 13:01 schreef qltel het volgende:
Een vrolijk filmpje van onze frituurhelden om het jaar af te sluiten.
Bekijk deze YouTube-video
Nooit gedacht dat wij een tattoo zouden zetten
En yes, de winterkindervakantie gaat door
Goederen aangekomen in Dnipro
De volle vrachtwagen met goederen die we hebben verstuurd via Vught naar Oekraïne is goed aangekomen
In totaal zijn er 33 pallets in Oekraïne aangekomen. 5 pallets zijn in West Oekraïne gebleven bij een organisatie die ook weer verder verdeelt De rest van de goederen is aangekomen bij ons magazijn in Dnipro.
Een deel van de goederen is al weer verstuurd naar Kherson en de komende dagen komen ook andere organisaties uit de Donbas en Zaparozhye goederen ophalen. De medische goederen gaan naar o.a. ziekenhuizen en naar andere medische instellingen.
De medicijnen die in Vught zijn ingezameld worden door onze organisatie in Dnipro verdeeld en de medicijnen die wij hebben ingezameld tijdens onze open dag gaan met Hans mee naar noodziekenhuizen in de Donbas. Hierover vertellen we in een van de volgende nieuwsbrieven meer.
Soms vragen mensen of mensen medicijnen rechtstreeks naar Hans mogen sturen maar in overleg met Hans hebben we besloten dat de medicijnen naar Helmond mogen worden verstuurd.
Naar: Franky en Coen, Hof Bruheze 428, 5704NR, Helmond.
Dit geldt alleen voor medicijnen!
Geen kerstpakket maar kerstpallet
In The Holland House kregen ze dit jaar een prachtig kerstfeest want in Vught hadden ze een pallet klaargemaakt met extra leuke dingen om te krijgen. Op het pallet waren flink wat lekkernijen gepakt waaronder heel veel sinterklaassnoep (De kerstman lijkt best wel op de kerstman). Ook was er leuke kleding gesorteerd en andere leuke cadeau dingen.
Op 25 december was de kerstviering. Velen gingen naar de kerk en savonds was er een kerstdiner in The Holland House. Afleiding van de oorlog met kerstmis is natuurlijk heel welkom. Iedereen in The Holland House heeft een heel moeilijke tijd achter de rug (en nu nog steeds). En iedereen kende Alyona en Zhenya maar ook hebben velen familie en vrienden verloren of vechtend aan het front. Natuurlijk werd er aan hen gedacht maar er werd toch een feestelijke avond van gemaakt..
Ondanks dat Dnipro 14 uur per dag zonder stroom zit hadden ze in The Holland House (mede door de stroomgenerator) een mooie avond.
Kerst met Franky en Coen meermaals uitgezonden
Wij waren heel blij met de tv-uitzending waarin onze vaste Nederlandse cameraman Paul Lensink, oorlogsheld Denys Khrystov en de beroemde oorlogsfotograaf Eddy van Wessel aanwezig waren.
Dit zijn echte vrienden van ons geworden in de afgelopen jaren dus het was voor ons een eer dat ze aanwezig waren. Heel bijzonder waren de warme woorden van de Oekraïense ambassadeur die zijn respect uitsprak en ons dankte voor onze werkzaamheden.
Ook geweldig was het dat Commandant Der Strijdkrachten aanwezig was en ons uitnodigde voor een gesprek op het ministerie in de Haag. Kortom voor ons was het geweldig. Dank ook aan Robert van Beckhoven die belangeloos een hele dag gratis friet en worstenbroodjes heeft uitgedeeld en aan Natasja Froger die de presentatie op zich nam. Indien u het programma heeft gemist, het wordt vandaag meermaals uitgezonden:
zo 28-dec 11:00u Kerst met Franky en Coen RTL4
zo 28-dec 16:30u Kerst met Franky en Coen RTL7
zo 28-dec 17:30u Patatje Hoop S2 aflevering 6 RTL7
www.PatatjeHoop.nl
We weten dat de uitzendtijden van onze tv-serie en de Kerstuitzending niet voor iedereen op de meest ideale tijdstippen wordt uitgezonden. Voor hen hebben we goed nieuws want op de website patatjehoop.nl staan niet alleen de afleveringen van seizoen 1 maar vanaf vandaag ook alle nieuwe afleveringen van seizoen 2.
Tattoos
Wij hadden nooit gedacht dat wij een tattoo zouden laten zetten. Toch gaat dit vandaag gebeuren. Er is de laatste tijd zoveel gebeurd en we beseffen heel goed dat we zelf ook risico’s lopen. Wij zullen er alles aan doen om zo veilig mogelijk te werken maar onze werkzaamheden zullen hoe dan ook risico’s blijven geven.
Als er iets gebeurd is het heel belangrijk dat doktoren direct kunnen zien wat onze bloedgroep is en daarom hebben we besloten om in ieder geval onze bloedgroep te tatoeëren hoog op onze bovenarmen.
Nadat we besloten hadden dit te gaan doen heben wij uitgezocht wie er mooi, goed en veilig kan tatoeëren. Zo kwamen wij uit bij contact Shannon Romijn die in 2020 zelfs als beste tattoo artiest ter wereld is gekozen.
Toen ik per telefoon contact opnam kreeg ik haar moeder aan de lijn en ze vertelde dat ze onze serie volgen op tv.
Ze riep Shannon erbij en die zei meteen:
Ik wil jullie gratis tatoeëren. Wauw! Ondanks dat de shop tot einde zomer vol is geboekt maakt ze speciaal voor ons vandaag tijd vrij om ons te tatoeëren! Hoe de tattoos eruit komen te zien weten we nog niet maar zullen we binnenkort aan jullie tonen.
2025 in een notendop (nieuwe Video)
Over enkele weken begint onze eerste reis van 2026. Maar voordat we vooruitkijken, staan we graag even stil bij 2025. Een jaar waarin we zes keer naar Oekraïne reisden. Een jaar dat vraagt om een recap.
Van het bakken van friet voor honderden kinderen tot het bieden van steun aan lokale ouderen. Van het afleveren van levensnoodzakelijke medicijnen in noodhospitalen aan het front tot het uitvoeren van gevaarlijke evacuaties, samen met Oekraïense militairen. Van de start van onze eigen televisieserie op RTL4 tot Kerst met Franky en Coen op RTL7.
Het jaar kende talloze mooie momenten. De (zomer)kindervakantie in de Karpaten. Geslaagde evacuaties van families uit frontgebieden. Maar vooral ook intens verdrietige gebeurtenissen. Zoals de explosie waarbij het jongetje David zwaargewond raakte en het onbeschrijfelijke verlies van onze dierbare vrienden Alyona en Zhenya, die omkwamen bij een laffe droneaanval. En het vermist raken aan het front van vrienden en familie
Met deze recap willen we terugblikken op het afgelopen jaar. Een jaar vol extreme uitdagingen, maar ook vol hoop. We ontmoetten soldaten aan het front, bakten friet in bevrijde dorpen en redden levens tijdens evacuaties. Dankzij jullie steun konden we duizenden mensen helpen.
Daarom delen we graag een aantal van de meest bijzondere momenten van 2025 met jullie.
Klik op de knop “Video” om deze video te bekijken
16 januari gaan we weer op reis
Afgelopen jaar hebben we zes Oekraïne reizen gemaakt en dit jaar zullen het er waarschijnlijk minstens evenveel zijn.
We gaan beginnen met enkele dagen Tsjerkasy bij ons nieuwe Holland House want vanaf 1 januari kunnen we daar vol gas aan beginnen. Het zal een heel moeilijk, zwaar en duur project worden maar het gaat ons lukken dat weten we zeker! Na het bezoek aan Tsjjerkasy gaan we door richting Dnipro, Zaparozhye en de Donbas waar we met een deels vernieuwd team heen gaan voor het uitdelen van heel veel generatoren, evacueren, voedsel uitdelen en meer. Natuurlijk houden we jullie op de hoogte maar we kunnen jullie nu helaas nog niet veel vertellen.
NIEUWS: Winterkindervakantie
(En onze excuses)
Afgelopen zomer hebben we een kindervakantie georganiseerd voor een 50-tal (veelal wees) kinderen en dit was een groot succes. We hebben de kinderen met jullie geweldige steun een supervakantie kunnen bieden. Even geen oorlog en even echt een gelukkig kind zijn.
Voor de kinderen was het top en hebben we het goed heel gedaan maar tegenover jullie hebben we wel een beetje verzaakt. Velen van jullie hebben voor die vakantie een donatie gedaan en we zouden daarvoor van de kinderen een herinnering terug bezorgen en nou net daar ging het mis. De tekeningen die de kinderen speciaal voor de donateurs hadden gemaakt zijn wij kwijtgeraakt. We weten niet hoe maar we hebben ze niet meer terug kunnen vinden. We hebben alles afgezocht. Onze excuses aan diegenen die toen hebben gedoneerd voor de vakantie en aan wie we de tekeningen hadden beloofd.
We hebben goed nagedacht over waar we de vakantie zullen organiseren. Omdat de armste kinderen geen internationaal paspoort hebben organiseren we de vakantie binnen Oekraïne. De vakantie in de Karpaten (het veiligste gebied binnen Oekraïne)
Ook deze vakantie kost ¤390 per kind inclusief reis, hotel, heerlijk 3x per dag buffet eten, entertainment en excursies. We hopen ook dat er nu weer mensen zijn die ons helpen met de kosten. 35 kinderen zullen we sowieso een mooie vakantie geven maar als er extra steun komt dan kunnen er nog meer kinderen mee.
De vakantie begint al voor de kinderen op 27 januari. Natuurlijk gaan we zelf ook enkele dagen mee. Indien iemand een donatie doet van ¤390 dan begrijpen wij dat dit een donatie is speciaal voor een kindervakantie. Wij zullen dan een extra kind toevoegen aan de lijst.
En deze keer, zo beloven we, krijgt iedereen die een kindervakantie financiert absoluut een blijvende herinnering gemaakt door het kind zelf
Zware aanvallen op Oekraïne en bijna duizend generatoren onderweg
De afgelopen dagen waren er bijzonder zware aanvallen op Oekraïne. Niet alleen aan het front, maar juist ook diep in het land. Steden die relatief veilig leken, werden hard geraakt.
In Kyiv alleen al, zit op dit moment ongeveer 40 procent van de huishoudens zonder stroom en vooral zonder warmte. Dat gaat om een stad met ruim drie miljoen inwoners. Simpel gezegd betekent dit dat zo’n 1,2 miljoen mensen momenteel in hun eigen huis zonder verwarming zitten. En dat terwijl de komende dagen en nachten de temperaturen ver onder nul zakken.
En als dit al de situatie is in één stad, hoe groot is het probleem dan in de rest van Oekraïne?
Voor ons is dit het moment om een duidelijke zware keuze te maken. We hebben besloten fors te investeren in generatoren, omdat dit nu letterlijk het verschil maakt tussen kou lijden of het enigszins warm houden van een gezin.
Daarom hebben we ruim 900 kleine generatoren besteld. Deze worden deze en volgende week op transport gezet richting Oekraïne. Eén generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg om basisvoorzieningen draaiend te houden en vooral om warmte te creëren.
Voor de gezinnen die wij hiermee kunnen helpen, betekent zo’n generator geen luxe, maar veiligheid. Licht in huis. Warmte. En een klein beetje rust in een winter die voor velen allesbehalve normaal is.
Tot Slot
Over dik twee weken gaan we opnieuw naar het front, met een nog sterkere wil om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen.
We sturen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen vanaf het front en we helpen dieren, we steunen shelters en we staan midden in gebieden waar elke dag levens kapot worden gemaakt.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat. Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk hondje dat wordt gered en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Als u ons wilt steunen klik dan hier.
Bekijk deze YouTube-video
En yes, de winterkindervakantie gaat door
Goederen aangekomen in Dnipro
De volle vrachtwagen met goederen die we hebben verstuurd via Vught naar Oekraïne is goed aangekomen
In totaal zijn er 33 pallets in Oekraïne aangekomen. 5 pallets zijn in West Oekraïne gebleven bij een organisatie die ook weer verder verdeelt De rest van de goederen is aangekomen bij ons magazijn in Dnipro.
Een deel van de goederen is al weer verstuurd naar Kherson en de komende dagen komen ook andere organisaties uit de Donbas en Zaparozhye goederen ophalen. De medische goederen gaan naar o.a. ziekenhuizen en naar andere medische instellingen.
De medicijnen die in Vught zijn ingezameld worden door onze organisatie in Dnipro verdeeld en de medicijnen die wij hebben ingezameld tijdens onze open dag gaan met Hans mee naar noodziekenhuizen in de Donbas. Hierover vertellen we in een van de volgende nieuwsbrieven meer.
Soms vragen mensen of mensen medicijnen rechtstreeks naar Hans mogen sturen maar in overleg met Hans hebben we besloten dat de medicijnen naar Helmond mogen worden verstuurd.
Naar: Franky en Coen, Hof Bruheze 428, 5704NR, Helmond.
Dit geldt alleen voor medicijnen!
Geen kerstpakket maar kerstpallet
In The Holland House kregen ze dit jaar een prachtig kerstfeest want in Vught hadden ze een pallet klaargemaakt met extra leuke dingen om te krijgen. Op het pallet waren flink wat lekkernijen gepakt waaronder heel veel sinterklaassnoep (De kerstman lijkt best wel op de kerstman). Ook was er leuke kleding gesorteerd en andere leuke cadeau dingen.
Op 25 december was de kerstviering. Velen gingen naar de kerk en savonds was er een kerstdiner in The Holland House. Afleiding van de oorlog met kerstmis is natuurlijk heel welkom. Iedereen in The Holland House heeft een heel moeilijke tijd achter de rug (en nu nog steeds). En iedereen kende Alyona en Zhenya maar ook hebben velen familie en vrienden verloren of vechtend aan het front. Natuurlijk werd er aan hen gedacht maar er werd toch een feestelijke avond van gemaakt..
Ondanks dat Dnipro 14 uur per dag zonder stroom zit hadden ze in The Holland House (mede door de stroomgenerator) een mooie avond.
Kerst met Franky en Coen meermaals uitgezonden
Wij waren heel blij met de tv-uitzending waarin onze vaste Nederlandse cameraman Paul Lensink, oorlogsheld Denys Khrystov en de beroemde oorlogsfotograaf Eddy van Wessel aanwezig waren.
Dit zijn echte vrienden van ons geworden in de afgelopen jaren dus het was voor ons een eer dat ze aanwezig waren. Heel bijzonder waren de warme woorden van de Oekraïense ambassadeur die zijn respect uitsprak en ons dankte voor onze werkzaamheden.
Ook geweldig was het dat Commandant Der Strijdkrachten aanwezig was en ons uitnodigde voor een gesprek op het ministerie in de Haag. Kortom voor ons was het geweldig. Dank ook aan Robert van Beckhoven die belangeloos een hele dag gratis friet en worstenbroodjes heeft uitgedeeld en aan Natasja Froger die de presentatie op zich nam. Indien u het programma heeft gemist, het wordt vandaag meermaals uitgezonden:
zo 28-dec 11:00u Kerst met Franky en Coen RTL4
zo 28-dec 16:30u Kerst met Franky en Coen RTL7
zo 28-dec 17:30u Patatje Hoop S2 aflevering 6 RTL7
www.PatatjeHoop.nl
We weten dat de uitzendtijden van onze tv-serie en de Kerstuitzending niet voor iedereen op de meest ideale tijdstippen wordt uitgezonden. Voor hen hebben we goed nieuws want op de website patatjehoop.nl staan niet alleen de afleveringen van seizoen 1 maar vanaf vandaag ook alle nieuwe afleveringen van seizoen 2.
Tattoos
Wij hadden nooit gedacht dat wij een tattoo zouden laten zetten. Toch gaat dit vandaag gebeuren. Er is de laatste tijd zoveel gebeurd en we beseffen heel goed dat we zelf ook risico’s lopen. Wij zullen er alles aan doen om zo veilig mogelijk te werken maar onze werkzaamheden zullen hoe dan ook risico’s blijven geven.
Als er iets gebeurd is het heel belangrijk dat doktoren direct kunnen zien wat onze bloedgroep is en daarom hebben we besloten om in ieder geval onze bloedgroep te tatoeëren hoog op onze bovenarmen.
Nadat we besloten hadden dit te gaan doen heben wij uitgezocht wie er mooi, goed en veilig kan tatoeëren. Zo kwamen wij uit bij contact Shannon Romijn die in 2020 zelfs als beste tattoo artiest ter wereld is gekozen.
Toen ik per telefoon contact opnam kreeg ik haar moeder aan de lijn en ze vertelde dat ze onze serie volgen op tv.
Ze riep Shannon erbij en die zei meteen:
Ik wil jullie gratis tatoeëren. Wauw! Ondanks dat de shop tot einde zomer vol is geboekt maakt ze speciaal voor ons vandaag tijd vrij om ons te tatoeëren! Hoe de tattoos eruit komen te zien weten we nog niet maar zullen we binnenkort aan jullie tonen.
2025 in een notendop (nieuwe Video)
Over enkele weken begint onze eerste reis van 2026. Maar voordat we vooruitkijken, staan we graag even stil bij 2025. Een jaar waarin we zes keer naar Oekraïne reisden. Een jaar dat vraagt om een recap.
Van het bakken van friet voor honderden kinderen tot het bieden van steun aan lokale ouderen. Van het afleveren van levensnoodzakelijke medicijnen in noodhospitalen aan het front tot het uitvoeren van gevaarlijke evacuaties, samen met Oekraïense militairen. Van de start van onze eigen televisieserie op RTL4 tot Kerst met Franky en Coen op RTL7.
Het jaar kende talloze mooie momenten. De (zomer)kindervakantie in de Karpaten. Geslaagde evacuaties van families uit frontgebieden. Maar vooral ook intens verdrietige gebeurtenissen. Zoals de explosie waarbij het jongetje David zwaargewond raakte en het onbeschrijfelijke verlies van onze dierbare vrienden Alyona en Zhenya, die omkwamen bij een laffe droneaanval. En het vermist raken aan het front van vrienden en familie
Met deze recap willen we terugblikken op het afgelopen jaar. Een jaar vol extreme uitdagingen, maar ook vol hoop. We ontmoetten soldaten aan het front, bakten friet in bevrijde dorpen en redden levens tijdens evacuaties. Dankzij jullie steun konden we duizenden mensen helpen.
Daarom delen we graag een aantal van de meest bijzondere momenten van 2025 met jullie.
Klik op de knop “Video” om deze video te bekijken
16 januari gaan we weer op reis
Afgelopen jaar hebben we zes Oekraïne reizen gemaakt en dit jaar zullen het er waarschijnlijk minstens evenveel zijn.
We gaan beginnen met enkele dagen Tsjerkasy bij ons nieuwe Holland House want vanaf 1 januari kunnen we daar vol gas aan beginnen. Het zal een heel moeilijk, zwaar en duur project worden maar het gaat ons lukken dat weten we zeker! Na het bezoek aan Tsjjerkasy gaan we door richting Dnipro, Zaparozhye en de Donbas waar we met een deels vernieuwd team heen gaan voor het uitdelen van heel veel generatoren, evacueren, voedsel uitdelen en meer. Natuurlijk houden we jullie op de hoogte maar we kunnen jullie nu helaas nog niet veel vertellen.
NIEUWS: Winterkindervakantie
(En onze excuses)
Afgelopen zomer hebben we een kindervakantie georganiseerd voor een 50-tal (veelal wees) kinderen en dit was een groot succes. We hebben de kinderen met jullie geweldige steun een supervakantie kunnen bieden. Even geen oorlog en even echt een gelukkig kind zijn.
Voor de kinderen was het top en hebben we het goed heel gedaan maar tegenover jullie hebben we wel een beetje verzaakt. Velen van jullie hebben voor die vakantie een donatie gedaan en we zouden daarvoor van de kinderen een herinnering terug bezorgen en nou net daar ging het mis. De tekeningen die de kinderen speciaal voor de donateurs hadden gemaakt zijn wij kwijtgeraakt. We weten niet hoe maar we hebben ze niet meer terug kunnen vinden. We hebben alles afgezocht. Onze excuses aan diegenen die toen hebben gedoneerd voor de vakantie en aan wie we de tekeningen hadden beloofd.
We hebben goed nagedacht over waar we de vakantie zullen organiseren. Omdat de armste kinderen geen internationaal paspoort hebben organiseren we de vakantie binnen Oekraïne. De vakantie in de Karpaten (het veiligste gebied binnen Oekraïne)
Ook deze vakantie kost ¤390 per kind inclusief reis, hotel, heerlijk 3x per dag buffet eten, entertainment en excursies. We hopen ook dat er nu weer mensen zijn die ons helpen met de kosten. 35 kinderen zullen we sowieso een mooie vakantie geven maar als er extra steun komt dan kunnen er nog meer kinderen mee.
De vakantie begint al voor de kinderen op 27 januari. Natuurlijk gaan we zelf ook enkele dagen mee. Indien iemand een donatie doet van ¤390 dan begrijpen wij dat dit een donatie is speciaal voor een kindervakantie. Wij zullen dan een extra kind toevoegen aan de lijst.
En deze keer, zo beloven we, krijgt iedereen die een kindervakantie financiert absoluut een blijvende herinnering gemaakt door het kind zelf
Zware aanvallen op Oekraïne en bijna duizend generatoren onderweg
De afgelopen dagen waren er bijzonder zware aanvallen op Oekraïne. Niet alleen aan het front, maar juist ook diep in het land. Steden die relatief veilig leken, werden hard geraakt.
In Kyiv alleen al, zit op dit moment ongeveer 40 procent van de huishoudens zonder stroom en vooral zonder warmte. Dat gaat om een stad met ruim drie miljoen inwoners. Simpel gezegd betekent dit dat zo’n 1,2 miljoen mensen momenteel in hun eigen huis zonder verwarming zitten. En dat terwijl de komende dagen en nachten de temperaturen ver onder nul zakken.
En als dit al de situatie is in één stad, hoe groot is het probleem dan in de rest van Oekraïne?
Voor ons is dit het moment om een duidelijke zware keuze te maken. We hebben besloten fors te investeren in generatoren, omdat dit nu letterlijk het verschil maakt tussen kou lijden of het enigszins warm houden van een gezin.
Daarom hebben we ruim 900 kleine generatoren besteld. Deze worden deze en volgende week op transport gezet richting Oekraïne. Eén generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg om basisvoorzieningen draaiend te houden en vooral om warmte te creëren.
Voor de gezinnen die wij hiermee kunnen helpen, betekent zo’n generator geen luxe, maar veiligheid. Licht in huis. Warmte. En een klein beetje rust in een winter die voor velen allesbehalve normaal is.
Tot Slot
Over dik twee weken gaan we opnieuw naar het front, met een nog sterkere wil om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen.
We sturen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen vanaf het front en we helpen dieren, we steunen shelters en we staan midden in gebieden waar elke dag levens kapot worden gemaakt.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat. Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk hondje dat wordt gered en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Als u ons wilt steunen klik dan hier.
Bekijk deze YouTube-video
Met vastberadenheid 2026 in!
Lieve vrienden,
Het nieuwe jaar
2026 is begonnen en we hopen allemaal van harte dat dit jaar beter wordt dan het vorige. Het afgelopen jaar stond opnieuw in het teken van ellende, onzekerheid en verlies. Deze oorlog duurt al elf jaar. De totale oorlog inmiddels al bijna vier. En we vragen ons af: wordt de wereld dit jaar eindelijk wakker? Ziet men eindelijk in dat dit zo niet door kan gaan?
Zo moeilijk kan het toch niet zijn?
President Volodymyr Zelenskyy verwoordde het onlangs heel helder: We hoeven geen helden te zijn. We hoeven alleen te doen wat nodig is. Eerlijk, en samen.
Dat is precies waar wij ons aan vasthouden.
Wat zouden we graag zien dat 2026 het jaar van de ommekeer wordt. Dat we volgend nieuwjaar in Kyiv kunnen staan, zonder angst en zonder stress. Dat mensen weer durven vooruit te kijken en opnieuw kunnen bouwen aan hun toekomst. Aan een leven waarin een gelukkig nieuwjaar geen wens meer is, maar iets vanzelfsprekends. Dat gunnen we de mensen daar. En dat wensen we jullie ook, uit de grond van ons hart:
Een gelukkig en vredig nieuwjaar.
We beginnen met een klein kerstwondertje.
Het hondje Victor, inmiddels omgedoopt tot Prya, is terechtgekomen bij Norma van Norma’s Universum. Norma is een ongelooflijke topper die zich ontfermt over gehandicapte, verlaten en ernstig zieke dieren. Zij zorgt nu ook voor Prya.
In Oekraïne had dit hondje geen enkele overlevingskans gehad.
Ook hier in Nederland was de dierenarts zeer sceptisch. Zo sceptisch zelfs dat het advies was om hem te laten inslapen. Dat voelde voor ons niet goed. We hebben daarop contact opgenomen met Norma, en zij wilde Prya niet laten vallen. Ook Norma dacht aanvankelijk dat Prya nooit meer zou kunnen lopen. Maar zij zag wél een hondje dat, ondanks alles, gelukkig zou kunnen worden. We besloten hem daarom toch uit Oekraïne over te laten komen.
Prya begon Norma al snel te vertrouwen. En toen gebeurde er iets bijzonders. Norma merkte dat de “verlamde” achterpootjes toch niet volledig gevoelloos waren. Ze is gestart met medicatie om de zwellingen in zijn achterlijf te laten afnemen. Langzaam maar zeker begon Prya zijn achterlijfje steeds meer te gebruiken.
En toen gebeurde het echte wonder.
Prya loopt. En hij klimt zelfs al zelfstandig op de bank.
We zijn zó dankbaar aan Norma. En zó blij dat we tegen alle adviezen in hebben geluisterd naar ons en haar gevoel en dit hondje toch een kans hebben gegeven. Wie weet delen we binnenkort wel een video, want dit verhaal verdient het om gezien te worden.
Tattoo
Ja, we hebben inderdaad tattoos laten zetten.
Zoals we vorige week al vertelden zijn wij allesbehalve de typische tattooshop-klanten. Sterker nog: Wij hebben altijd gezegd dat we nooit een tattoo zou nemen. Maar een tattoo met onze bloedgroep is geen statement, het is puur voor de veiligheid aan het front. Het is gewoon verstandiger om het te doen.
Toen die beslissing al was genomen, dachten we: als we dit doen, dan willen we dit moment ook gebruiken om onze vrienden Alyona en Zhenya te eren. De afgelopen drie maanden waren de moeilijkste en verdrietigste uit ons leven. Het voelde belangrijk om hen een plek te geven die altijd bij ons blijft.
We wilden geen namen laten tatoeëren. Maar wat zegt meer dan een camera en een microfoon? De stem en de ogen van de Donbas. Zo blijven ze bij ons, op een manier die past bij wie zij waren en wat zij deden.
Daarnaast wilden we ook onze chauffeur Sascha eren. Hij heeft bijna zijn leven gegeven en raakte zwaar gewond. Ook hij hoort bij dit verhaal. Zijn woorden, die hij vaker uitsprak na gevaarlijke acties en ook na de raketaanslag die we met veel geluk overleefden, raakten ons diep.
“Not Today.” Dat zei hij ook meteen toen we hem opzochten in het ziekenhuis.
Uiteindelijk is het één tattoo geworden met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.
Mannon en alle anderen bij Instinkt: heel hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en voor deze bijzondere tattoos.
We hopen dat jullie het ook mooi vinden.
Maar hoe dan ook: wij dragen hem met trots.
Veel snoep van een bekende snoepwinkelketen
We hebben deze week iets heel bijzonders ontvangen. Van Jamin kregen we maar liefst zo’n 300 dozen snoep. Superluxe chocoladeletters, met smaken als Dubai-chocolade, aardbei en zelfs Fristi. Dat ze echt lekker zijn, kan ik bevestigen… ik kon de verleiding niet weerstaan.
Normaal gesproken kopen we snoep zelf in, vaak met flinke kortingen. Maar deze keer was het nog mooier: we kregen alles gratis. Een groot deel gaat met een vrachtwagen mee naar Oekraïne. Een ander deel nemen we zelf mee, speciaal om de kinderen (en anderen) tijdens hun vakantie extra te verwennen.
Alsof dat nog niet genoeg is, verwachten we komende week ook nog zo’n twintig pallets met handdoeken, badjassen en vergelijkbare spullen van een sponsor. Daarnaast kregen we van Bidfood een dubbele koelunit en een flinke hoeveelheid foodproducten gesponsord. Het laat ons elke keer weer zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen.
300 dozen snoep… dat zijn waarschijnlijk meer dan 5000 glimlachen.
Harry met brandweerwagen op pad
Enige tijd geleden is ons een bijzondere auto geschonken. Een voormalige wagen van de Duitse brandweer. De afgelopen periode is deze auto licht aangepast. We willen deze wagen gebruiken voor evacuaties, maar niet om ermee naar het front te rijden. Hij zal worden ingezet net iets verder van de frontlinie. Niet binnen de laatste dertig kilometer, want daar willen en moeten we gepantserd zijn.
Deze wagen gaat ons helpen bij het veilig vervoeren van mensen uit risicogebieden, waar snelheid, ruimte en betrouwbaarheid het verschil maken. Eind deze week vertrekt Harry al met deze auto richting Oekraïne. We willen hem daar op tijd beschikbaar hebben tijdens onze volgende reis. Uiteraard houden we jullie op de hoogte van Harry’s reis en later van de inzet van deze wagen.
Kindervakantie
We ontvingen veel extra donaties. Verschillende mensen maakten precies ¤390,00 over en sommigen zelfs een veelvoud daarvan. Dit bedrag voor één extra kind dat mee op vakantie kan. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm lief op gereageerd. Al zeker 52 kinderen kunnen daardoor eind deze maand mee op vakantie. We hebben dus nog 8 plekken te vullen.
Van iedereen die ¤390 via onze website heeft gedoneerd, hebben we het e-mailadres. Deze mensen hebben inmiddels een mail van ons ontvangen ter bevestiging. Van donaties die rechtstreeks van bank naar bank zijn overgemaakt, hebben we helaas niet altijd een e-mailadres. Heeft u ¤390 overgemaakt via een bankoverschrijving en nog geen mail van ons ontvangen, wilt u ons dan uw e-mailadres even doorgeven?
Hoe dan ook: we verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Deze week gaan we de kinderen uitnodigen en de voorbereidingen treffen. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Talkshow Eindje van de Week (video)
Kortgeleden was ik (Franky) te gast in een talkshow bij Studio 040 in Eindhoven. Het werd een gesprek dat anders was dan de interviews die we normaal geven. Natuurlijk ging het ook over onze werkzaamheden in Oekraïne. Maar dit keer bleef het niet bij friet bakken en hulpverlening alleen. Er was ruimte om dieper in te gaan op andere onderwerpen: over de situatie in het land zelf, over achtergronden, over verlies, en over wat deze oorlog ook voor ons en voor Nederland betekent.
Dat vinden we belangrijk. We merken dat we vaak worden uitgenodigd om te vertellen wat we doen, maar minder vaak om te delen wat we zien, horen en begrijpen na jaren werken in en rond het front. Terwijl juist daar onze ervaring ligt en we daar heel veel over kunnen vertellen.
We hebben regelmatig overleg en gesprekken met politici en met defensie in Nederland, die onze kennis en ervaringen serieus nemen. Bij studio 040 was er ruimte voor dat bredere verhaal, en dat maakte dit gesprek voor ons bijzonder waardevol.
Regelmatig geven we lezingen over onze ervaringen met unieke verhalen en beelden. Dat doen we voor gemeentes, defensie, scholen, bedrijven en allerhande andere organisaties.
Het interview bij 040 is terug te kijken middels de knop Studio 040 onderaan deze nieuwsbrief.
Meer informatie over lezingen en boekingen met onze frietwagen vindt u meer informatie op onze website,
Holland House 2.0 in Tsjerkasy
Sinds drie dagen kunnen we officieel aan het werk bij The Holland House 2.0 in Tsjerkasy. Het nieuwe opvanghotel voor vluchtelingen waar we nu ook daadwerkelijk kunnen beginnen met bouwen. Tijdens onze komende reis is dit één van de absolute prioriteiten.
De eerste fase bestaat uit grof en noodzakelijk werk: strippen wat niet goed is, ongeschikte muren slopen, opruimen en het verwijderen van bomen die nu schade veroorzaken aan het dak. Dat alleen al is een flinke klus, maar noodzakelijk om door te kunnen.
Februari staat volledig in het teken van het op orde brengen van de basis: herstel van beschadigde muren, het dichten van eventuele daklekkages en het aanleggen van stroom, riolering, water en gas. Tegelijkertijd kunnen de nieuwe ramen worden geplaatst.
In maart willen we starten met de opbouw. Het doel is om zo snel mogelijk de begane grond gereed te hebben, met een keuken, eetgedeelte en een flink aantal kamers. We hebben hiervoor inmiddels een financiële basis, waardoor dit eerste deel gerealiseerd kan worden. Daarna kunnen we verder met de eerste en tweede verdieping, zodat we zoveel mogelijk vluchtelingen kunnen opvangen.
We houden jullie op de hoogte met foto’s en video’s. En in het nieuwe seizoen van Patatje Hoop, dat op 18 april begint, kunnen jullie dit proces ook van dichtbij volgen.
Generatoren onderweg
Zoals we vorige week al schreven, hebben we een financieel moeilijke maar noodzakelijke keuze gemaakt. We hebben ruim 900 kleine generatoren besteld, omdat die in de winter letterlijk levens kunnen redden. De eerste 460 zijn inmiddels al onderweg. Éen generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg voor de basisvoorzieningen en een beetje warmte. Voor de gezinnen die we hiermee bereiken is zo’n generator geen luxe, maar pure noodzaak.
Over 11 dagen gaan we weer
Over 11 dagen vertrekken we opnieuw richting Oekraïne. Donderdag 15 januari hebben we nog een gewone werkdag. Overdag geven we een lezing bij de gemeente Amsterdam en bakken we friet. Maar diezelfde avond rijden we door richting Berlijn.
Vrijdag 16 januari pikken we in Polen onze vaste Nederlandse cameraman Paul op, die ons ook deze reis weer vergezelt. Diezelfde dag rijden we door naar Oekraïne.
Van vrije tijd is deze reis geen sprake. We gaan veel doen. We werken met twee nieuwe collega’s. Eén daarvan hebben we al aan jullie voorgesteld: journalist Dima. Over de tweede collega kunnen we nog niets delen, omdat het sollicitatieproces nog loopt.
Wat staat er deze reis in ieder geval op de planning?
Friet bakken, evacueren (iets verder van het front omdat we met nieuwe mensen werken), hulpgoederen uitdelen en werken bij The Holland House 1 en 2. En we gaan met minimaal 52 kinderen, veelal weeskinderen, op kindervakantie.
Daarnaast staan er ook een aantal dingen op het programma waar we nu nog niets over kunnen vertellen. Nog even geduld.
YouTube
We zijn actief op veel platforms: Facebook, Instagram, X, TikTok, Bluesky, Reddit en YouTube. Op de meeste daarvan hebben we een mooie en groeiende groep volgers. Alleen op YouTube blijven we een beetje achter. We plaatsen daar veel video’s die goed worden bekeken, maar hebben momenteel 12.403 volgers. Dat moet toch richting de 15.000 kunnen. Vorig jaar hielpen jullie ons al naar de 10.000, en daar zijn we nog steeds enorm dankbaar voor.
Daarom durven we het nog een keer te vragen.
Zouden jullie ons willen helpen?
Klik onderaan deze nieuwsbrief op de knop “YouTube”, druk op “volgen”, en klaar. Een kleine moeite voor jullie, maar voor ons van grote waarde.
Tot slot
Over 11 dagen gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.
Bekijk deze YouTube-video
Lieve vrienden,
Het nieuwe jaar
2026 is begonnen en we hopen allemaal van harte dat dit jaar beter wordt dan het vorige. Het afgelopen jaar stond opnieuw in het teken van ellende, onzekerheid en verlies. Deze oorlog duurt al elf jaar. De totale oorlog inmiddels al bijna vier. En we vragen ons af: wordt de wereld dit jaar eindelijk wakker? Ziet men eindelijk in dat dit zo niet door kan gaan?
Zo moeilijk kan het toch niet zijn?
President Volodymyr Zelenskyy verwoordde het onlangs heel helder: We hoeven geen helden te zijn. We hoeven alleen te doen wat nodig is. Eerlijk, en samen.
Dat is precies waar wij ons aan vasthouden.
Wat zouden we graag zien dat 2026 het jaar van de ommekeer wordt. Dat we volgend nieuwjaar in Kyiv kunnen staan, zonder angst en zonder stress. Dat mensen weer durven vooruit te kijken en opnieuw kunnen bouwen aan hun toekomst. Aan een leven waarin een gelukkig nieuwjaar geen wens meer is, maar iets vanzelfsprekends. Dat gunnen we de mensen daar. En dat wensen we jullie ook, uit de grond van ons hart:
Een gelukkig en vredig nieuwjaar.
We beginnen met een klein kerstwondertje.
Het hondje Victor, inmiddels omgedoopt tot Prya, is terechtgekomen bij Norma van Norma’s Universum. Norma is een ongelooflijke topper die zich ontfermt over gehandicapte, verlaten en ernstig zieke dieren. Zij zorgt nu ook voor Prya.
In Oekraïne had dit hondje geen enkele overlevingskans gehad.
Ook hier in Nederland was de dierenarts zeer sceptisch. Zo sceptisch zelfs dat het advies was om hem te laten inslapen. Dat voelde voor ons niet goed. We hebben daarop contact opgenomen met Norma, en zij wilde Prya niet laten vallen. Ook Norma dacht aanvankelijk dat Prya nooit meer zou kunnen lopen. Maar zij zag wél een hondje dat, ondanks alles, gelukkig zou kunnen worden. We besloten hem daarom toch uit Oekraïne over te laten komen.
Prya begon Norma al snel te vertrouwen. En toen gebeurde er iets bijzonders. Norma merkte dat de “verlamde” achterpootjes toch niet volledig gevoelloos waren. Ze is gestart met medicatie om de zwellingen in zijn achterlijf te laten afnemen. Langzaam maar zeker begon Prya zijn achterlijfje steeds meer te gebruiken.
En toen gebeurde het echte wonder.
Prya loopt. En hij klimt zelfs al zelfstandig op de bank.
We zijn zó dankbaar aan Norma. En zó blij dat we tegen alle adviezen in hebben geluisterd naar ons en haar gevoel en dit hondje toch een kans hebben gegeven. Wie weet delen we binnenkort wel een video, want dit verhaal verdient het om gezien te worden.
Tattoo
Ja, we hebben inderdaad tattoos laten zetten.
Zoals we vorige week al vertelden zijn wij allesbehalve de typische tattooshop-klanten. Sterker nog: Wij hebben altijd gezegd dat we nooit een tattoo zou nemen. Maar een tattoo met onze bloedgroep is geen statement, het is puur voor de veiligheid aan het front. Het is gewoon verstandiger om het te doen.
Toen die beslissing al was genomen, dachten we: als we dit doen, dan willen we dit moment ook gebruiken om onze vrienden Alyona en Zhenya te eren. De afgelopen drie maanden waren de moeilijkste en verdrietigste uit ons leven. Het voelde belangrijk om hen een plek te geven die altijd bij ons blijft.
We wilden geen namen laten tatoeëren. Maar wat zegt meer dan een camera en een microfoon? De stem en de ogen van de Donbas. Zo blijven ze bij ons, op een manier die past bij wie zij waren en wat zij deden.
Daarnaast wilden we ook onze chauffeur Sascha eren. Hij heeft bijna zijn leven gegeven en raakte zwaar gewond. Ook hij hoort bij dit verhaal. Zijn woorden, die hij vaker uitsprak na gevaarlijke acties en ook na de raketaanslag die we met veel geluk overleefden, raakten ons diep.
“Not Today.” Dat zei hij ook meteen toen we hem opzochten in het ziekenhuis.
Uiteindelijk is het één tattoo geworden met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.
Mannon en alle anderen bij Instinkt: heel hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en voor deze bijzondere tattoos.
We hopen dat jullie het ook mooi vinden.
Maar hoe dan ook: wij dragen hem met trots.
Veel snoep van een bekende snoepwinkelketen
We hebben deze week iets heel bijzonders ontvangen. Van Jamin kregen we maar liefst zo’n 300 dozen snoep. Superluxe chocoladeletters, met smaken als Dubai-chocolade, aardbei en zelfs Fristi. Dat ze echt lekker zijn, kan ik bevestigen… ik kon de verleiding niet weerstaan.
Normaal gesproken kopen we snoep zelf in, vaak met flinke kortingen. Maar deze keer was het nog mooier: we kregen alles gratis. Een groot deel gaat met een vrachtwagen mee naar Oekraïne. Een ander deel nemen we zelf mee, speciaal om de kinderen (en anderen) tijdens hun vakantie extra te verwennen.
Alsof dat nog niet genoeg is, verwachten we komende week ook nog zo’n twintig pallets met handdoeken, badjassen en vergelijkbare spullen van een sponsor. Daarnaast kregen we van Bidfood een dubbele koelunit en een flinke hoeveelheid foodproducten gesponsord. Het laat ons elke keer weer zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen.
300 dozen snoep… dat zijn waarschijnlijk meer dan 5000 glimlachen.
Harry met brandweerwagen op pad
Enige tijd geleden is ons een bijzondere auto geschonken. Een voormalige wagen van de Duitse brandweer. De afgelopen periode is deze auto licht aangepast. We willen deze wagen gebruiken voor evacuaties, maar niet om ermee naar het front te rijden. Hij zal worden ingezet net iets verder van de frontlinie. Niet binnen de laatste dertig kilometer, want daar willen en moeten we gepantserd zijn.
Deze wagen gaat ons helpen bij het veilig vervoeren van mensen uit risicogebieden, waar snelheid, ruimte en betrouwbaarheid het verschil maken. Eind deze week vertrekt Harry al met deze auto richting Oekraïne. We willen hem daar op tijd beschikbaar hebben tijdens onze volgende reis. Uiteraard houden we jullie op de hoogte van Harry’s reis en later van de inzet van deze wagen.
Kindervakantie
We ontvingen veel extra donaties. Verschillende mensen maakten precies ¤390,00 over en sommigen zelfs een veelvoud daarvan. Dit bedrag voor één extra kind dat mee op vakantie kan. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm lief op gereageerd. Al zeker 52 kinderen kunnen daardoor eind deze maand mee op vakantie. We hebben dus nog 8 plekken te vullen.
Van iedereen die ¤390 via onze website heeft gedoneerd, hebben we het e-mailadres. Deze mensen hebben inmiddels een mail van ons ontvangen ter bevestiging. Van donaties die rechtstreeks van bank naar bank zijn overgemaakt, hebben we helaas niet altijd een e-mailadres. Heeft u ¤390 overgemaakt via een bankoverschrijving en nog geen mail van ons ontvangen, wilt u ons dan uw e-mailadres even doorgeven?
Hoe dan ook: we verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Deze week gaan we de kinderen uitnodigen en de voorbereidingen treffen. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Talkshow Eindje van de Week (video)
Kortgeleden was ik (Franky) te gast in een talkshow bij Studio 040 in Eindhoven. Het werd een gesprek dat anders was dan de interviews die we normaal geven. Natuurlijk ging het ook over onze werkzaamheden in Oekraïne. Maar dit keer bleef het niet bij friet bakken en hulpverlening alleen. Er was ruimte om dieper in te gaan op andere onderwerpen: over de situatie in het land zelf, over achtergronden, over verlies, en over wat deze oorlog ook voor ons en voor Nederland betekent.
Dat vinden we belangrijk. We merken dat we vaak worden uitgenodigd om te vertellen wat we doen, maar minder vaak om te delen wat we zien, horen en begrijpen na jaren werken in en rond het front. Terwijl juist daar onze ervaring ligt en we daar heel veel over kunnen vertellen.
We hebben regelmatig overleg en gesprekken met politici en met defensie in Nederland, die onze kennis en ervaringen serieus nemen. Bij studio 040 was er ruimte voor dat bredere verhaal, en dat maakte dit gesprek voor ons bijzonder waardevol.
Regelmatig geven we lezingen over onze ervaringen met unieke verhalen en beelden. Dat doen we voor gemeentes, defensie, scholen, bedrijven en allerhande andere organisaties.
Het interview bij 040 is terug te kijken middels de knop Studio 040 onderaan deze nieuwsbrief.
Meer informatie over lezingen en boekingen met onze frietwagen vindt u meer informatie op onze website,
Holland House 2.0 in Tsjerkasy
Sinds drie dagen kunnen we officieel aan het werk bij The Holland House 2.0 in Tsjerkasy. Het nieuwe opvanghotel voor vluchtelingen waar we nu ook daadwerkelijk kunnen beginnen met bouwen. Tijdens onze komende reis is dit één van de absolute prioriteiten.
De eerste fase bestaat uit grof en noodzakelijk werk: strippen wat niet goed is, ongeschikte muren slopen, opruimen en het verwijderen van bomen die nu schade veroorzaken aan het dak. Dat alleen al is een flinke klus, maar noodzakelijk om door te kunnen.
Februari staat volledig in het teken van het op orde brengen van de basis: herstel van beschadigde muren, het dichten van eventuele daklekkages en het aanleggen van stroom, riolering, water en gas. Tegelijkertijd kunnen de nieuwe ramen worden geplaatst.
In maart willen we starten met de opbouw. Het doel is om zo snel mogelijk de begane grond gereed te hebben, met een keuken, eetgedeelte en een flink aantal kamers. We hebben hiervoor inmiddels een financiële basis, waardoor dit eerste deel gerealiseerd kan worden. Daarna kunnen we verder met de eerste en tweede verdieping, zodat we zoveel mogelijk vluchtelingen kunnen opvangen.
We houden jullie op de hoogte met foto’s en video’s. En in het nieuwe seizoen van Patatje Hoop, dat op 18 april begint, kunnen jullie dit proces ook van dichtbij volgen.
Generatoren onderweg
Zoals we vorige week al schreven, hebben we een financieel moeilijke maar noodzakelijke keuze gemaakt. We hebben ruim 900 kleine generatoren besteld, omdat die in de winter letterlijk levens kunnen redden. De eerste 460 zijn inmiddels al onderweg. Éen generator levert ongeveer 2 kilowatt stroom. Genoeg voor de basisvoorzieningen en een beetje warmte. Voor de gezinnen die we hiermee bereiken is zo’n generator geen luxe, maar pure noodzaak.
Over 11 dagen gaan we weer
Over 11 dagen vertrekken we opnieuw richting Oekraïne. Donderdag 15 januari hebben we nog een gewone werkdag. Overdag geven we een lezing bij de gemeente Amsterdam en bakken we friet. Maar diezelfde avond rijden we door richting Berlijn.
Vrijdag 16 januari pikken we in Polen onze vaste Nederlandse cameraman Paul op, die ons ook deze reis weer vergezelt. Diezelfde dag rijden we door naar Oekraïne.
Van vrije tijd is deze reis geen sprake. We gaan veel doen. We werken met twee nieuwe collega’s. Eén daarvan hebben we al aan jullie voorgesteld: journalist Dima. Over de tweede collega kunnen we nog niets delen, omdat het sollicitatieproces nog loopt.
Wat staat er deze reis in ieder geval op de planning?
Friet bakken, evacueren (iets verder van het front omdat we met nieuwe mensen werken), hulpgoederen uitdelen en werken bij The Holland House 1 en 2. En we gaan met minimaal 52 kinderen, veelal weeskinderen, op kindervakantie.
Daarnaast staan er ook een aantal dingen op het programma waar we nu nog niets over kunnen vertellen. Nog even geduld.
YouTube
We zijn actief op veel platforms: Facebook, Instagram, X, TikTok, Bluesky, Reddit en YouTube. Op de meeste daarvan hebben we een mooie en groeiende groep volgers. Alleen op YouTube blijven we een beetje achter. We plaatsen daar veel video’s die goed worden bekeken, maar hebben momenteel 12.403 volgers. Dat moet toch richting de 15.000 kunnen. Vorig jaar hielpen jullie ons al naar de 10.000, en daar zijn we nog steeds enorm dankbaar voor.
Daarom durven we het nog een keer te vragen.
Zouden jullie ons willen helpen?
Klik onderaan deze nieuwsbrief op de knop “YouTube”, druk op “volgen”, en klaar. Een kleine moeite voor jullie, maar voor ons van grote waarde.
Tot slot
Over 11 dagen gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.
Bekijk deze YouTube-video
Opnieuw onderweg
Lieve vrienden,
Veel nieuws deze week. We vertellen u over de brandweerauto die richting Oekraïne vertrok, onze vrienden die blijven evacueren, een nieuwe reis die voor de deur staat en de keuzes en gevoelens die daarbij horen. Dank dat u met ons meeleest en dit werk mogelijk maakt.
Harry en de brandweerwagen
Deze week is Harry vanuit Helmond richting Oekraïne vertrokken met een brandweerauto die aan ons is geschonken. Ondanks het slechte weer en de sneeuw op de eerste dag, arriveerde hij diezelfde avond al in Wroclaw, waar hij heeft overnacht. De volgende dag volgde nog slechts een korte rit naar Krakow.
In Krakow ontmoette hij Igor, een Oekraïense oorlogsveteraan. Sinds het begin van de oorlog heeft Igor al meer dan honderd voertuigen over de grens naar Oekraïne gebracht. Auto’s die dagelijks worden ingezet om het land te beschermen, mensen te helpen en levens te redden.
Samen vertrokken Harry en Igor vervolgens richting de Oekraïense grens.Het oversteken van de grens nam flink wat tijd in beslag maar na zeven uur was de auto de grens over en kon hij Oekraïne in.
Tijdens onze komende reis willen we deze auto inzetten voor evacuaties verder van het front. Op plekken waar geen gepantserde voertuigen niet percé nodig zijn, maar waar een betrouwbare en ruime auto wel het verschil kan maken.
Ook in Nederland bakken we voor goede doelen
Soms krijgen wij de vraag wij in Oekraïne helpen en gratis friet bakken maar niet in Nederland.
Hoewel we de situatie in Nederland niet vergelijkbaar vinden met die in Oekraïne, het is hier tenslotte geen oorlog en verwarming en elektriciteit werken gewoon, beseffen we heel goed dat ook hier mensen zijn die hulp kunnen gebruiken. Daarom bakken wij ook in Nederland regelmatig gratis friet, voor verschillende goede doelen en initiatieven. Dit is minder bekend en velen weten dit zelfs helemaal niet.
Wat ons opvalt, is dat de meeste mensen die commentaar leveren en vinden dat wij meer in Nederland zouden moeten doen, zelf meestal helemaal niet actief zijn in de hulpverlening. En wanneer we hen vragen of ze ons een dag willen helpen, blijft het vaak muisstil.
Dat gezegd hebbende: we staan zeker open voor gefundeerde kritiek en vooral voor concrete, goede suggesties. Weet u een locatie of een mooi initiatief in Nederland waar we met onze frietwagen iets kunnen betekenen, dan horen we dat graag. We kunnen niet alle verzoeken honoreren, maar zetten ons graag maximaal in. Ook hier, in Nederland.
Onze evacuatieauto in handen van een bijzonder team uit Kramatorsk
Al geruime tijd werken wij regelmatig samen met een jonge groep mensen uit Kramatorsk, van Universal Aid Ukraine, die zich dagelijks inzet om mensen te evacueren uit gebieden dicht bij het front. We hebben meerdere keren samen met hen ouderen opgehaald op plekken waar vrijwel geen hulp meer komt en waar mensen vaak veel te lang zijn gebleven. Vaak realiseren zij zich pas hoe gevaarlijk de situatie werkelijk is, wanneer het door extreem gevaar niet langer mogelijk is om op eigen kracht te vertrekken. Ze kunnen dan alleen nog maar vluchten onder professionele begeleiding.
Wat ons vanaf het begin raakte, is de inzet en professionaliteit van deze groep. Jongeren uit Duitsland, de Verenigde Staten en Oekraïne, met de instelling: Geen woorden maar daden!. Ze gaan extreem dicht richting de nullijn om mensen in veiligheid te brengen. De jongste is 19 jaar, de oudste 30. Wat zij daar doen, is nauwelijks te bevatten.
Toen we hoorden dat zij beide gepantserde voertuigen hadden verloren en alleen nog met een ambulance konden werken, wat zeer onveilig is, wisten we dat we iets moesten doen. Sindsdien hebben zij onze gepantserde wagen, The Beast, in bruikleen.
Zoals te zien is in de fotocollage, wordt The Beast ook nu weer ingezet waarvoor we hem hebben aangeschaft: om mensen én dieren weg te halen uit levensgevaar. Precies daar waar het het hardst nodig is. Wanneer we zelf in Oekraïne zijn, gebruiken we de wagen samen met hen.
Donderdag vertrekken we opnieuw
De afgelopen weken hebben we het er al vaker over gehad: onze volgende reis naar Oekraïne. En nu is het zover. Aanstaande donderdag vertrekken we opnieuw ondanks de toegenomen Russische aanvallen. De afgelopen nachten waren misschien wel de heftigste sinds 2022. Zoals jullie mogelijk uit het nieuws hebben meegekregen, zet Rusland inmiddels ook hypersonische raketten in bij de aanvallen op Oekraïne.
Deze aanvallen, samen met de voortdurende dreiging en onrust, laten opnieuw zien hoe kwetsbaar het leven in het hele land is en hoe snel situaties kunnen escaleren.
Zoals altijd gaan we niet met één doel, maar met meerdere. We gaan evacueren, hulp brengen, projecten bezoeken en opnieuw samenwerken met de mensen en teams die al lange tijd onder deze omstandigheden leven en werken. En natuurlijk gaan we friet uitdelen.
Het wordt geen makkelijke reis. Dat weten we. De risico’s zijn soms groot en sommige gebieden blijven extreem gevaarlijk. Toch is niets doen geen optie. Zolang mensen vastzitten en zolang hulp nodig is, blijven wij gaan.
We houden jullie natuurlijk (bijna live) op de hoogte van wat we meemaken, zoals jullie dat al lange tijd van ons gewend zijn.
Kelly gaat (waarschijnlijk) mee
Mijn dochter Kelly wil mee op deze reis. En dat voelt… bijzonder.
Natuurlijk ben ik trots. En tegelijk ben ik zenuwachtig. Heel zenuwachtig. Als vader kun je een volwassen dochter niet tegenhouden als ze ergens echt achter staat. Zeker niet als haar motivatie voortkomt uit betrokkenheid en de wil om iets te betekenen voor anderen.
Maar eerlijk is eerlijk: het brengt ook zorgen met zich mee. En angst. Ze gaat mee naar plekken waar wij normaal gesproken juist mensen vandaan halen, omdat het er simpelweg te gevaarlijk is om te blijven. Ik en de rest van het team zullen goed op haar letten. Heel goed. Toch weet ik ook dat we haar niet tegen alles kunnen beschermen. Dat besef en dat loslaten is misschien wel het moeilijkste. Zeker als je er zelf middenin zit.
Trots en onrust lopen deze dagen naast elkaar. En wie weet… bedenkt ze zich nog en gaat ze op het laatste moment toch niet mee.
Kindervakantie volgeboekt!
We ontvingen wederom extra donaties. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm geweldig op gereageerd. Alle zestig plekken worden gevuld. We gaan dus met het maximale aantal kinderen (60) naar de Karpaten!
Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Even rechtzetten: Shannon, onze tattoo-artieste
Vorige week deelden we het verhaal achter onze bijzondere tattoos. Eén tattoo, met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.
In die tekst hebben we helaas een fout gemaakt. De tattoo-artieste die ons zo ontzettend mooi en volledig belangeloos heeft getatoeëerd, heet niet Mannon maar Shannon. Dat willen we graag rechtzetten. En meteen willen we haar nogmaals bedanken, voor haar vakmanschap, haar warmte en haar oprechte betrokkenheid.
Dit was voor ons absoluut geen ‘gewone’ tattoo. En Shannon voelde dat haarfijn aan. Zonder veel woorden, maar met precies de aandacht die dit moment verdiende. De afgelopen week kregen we ontzettend veel vragen en reacties over de tattoos. Daarom hebben we besloten een video te delen van die dag. Daarin laten we zien hoe het is gegaan en vertellen we waarom we juist deze tattoos hebben laten zetten.
Oude mobiele telefoons gevraagd
Vanuit Oekraïne krijgen wij heel vaak de vraag om oudere mobiele telefoons. Veel mensen in Nederland stappen regelmatig over op een nieuwe telefoon, terwijl de oude vaak nog prima bruikbaar is. Juist die telefoons zijn daar van enorme waarde.
In een tijd van oorlog is communicatie letterlijk van levensbelang. Via mobiele telefoons krijgen mensen toegang tot informatie die alleen online beschikbaar is. Denk aan apps die aangeven waar luchtalarm is, maar vooral ook waarom het alarm afgaat. Is er sprake van een drone, een raket, of gevaar in de directe omgeving? Dat verschil kan bepalend zijn voor wat mensen doen.
Daarnaast gebruiken mensen hun telefoon om elkaar te laten weten dat ze veilig zijn, of om elkaar juist te waarschuwen. Veel oorlogsslachtoffers hebben helemaal geen mobiele telefoon meer en zijn daardoor verstoken van essentiële informatie en contact met anderen.
Heeft u nog een oudere, maar goed werkende smartphone liggen die u niet meer gebruikt, dan kunnen wij daar iemand echt ontzettend blij mee maken. Bij voorkeur met oplaadkabel, maar zonder kan ook.
Telefoons kunnen worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!
21 februari: inzameldag
Op zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag. Een dag waarop iedereen welkom is om langs te komen, kennis te maken, vragen te stellen en te zien hoe het er bij Franky en Coen achter de schermen aan toegaat.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne, dan brengt u die deze dag ook gerust mee. Wij zorgen ervoor dat alles bij de juiste mensen en op de juiste plekken terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Wat hebben we niet nodig:
Goederen die u zelf zou weggooien omdat ze niet meer goed zijn, of waar u zelf niet blij van zou worden als u ze kreeg in een noodsituatie.
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Meer praktische informatie over tijden delen we binnenkort via onze website en social media.
Franky en Coen op TV
Vanaf vandaag zendt RTL4 wederom wekelijks een aflevering van Franky en Coen’s Patatje Hoop uit.
Vandaag om 12:57u en daarna wekelijks rond dezelfde tijd
Tot slot
Donderdagavond gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Lieve vrienden,
Veel nieuws deze week. We vertellen u over de brandweerauto die richting Oekraïne vertrok, onze vrienden die blijven evacueren, een nieuwe reis die voor de deur staat en de keuzes en gevoelens die daarbij horen. Dank dat u met ons meeleest en dit werk mogelijk maakt.
Harry en de brandweerwagen
Deze week is Harry vanuit Helmond richting Oekraïne vertrokken met een brandweerauto die aan ons is geschonken. Ondanks het slechte weer en de sneeuw op de eerste dag, arriveerde hij diezelfde avond al in Wroclaw, waar hij heeft overnacht. De volgende dag volgde nog slechts een korte rit naar Krakow.
In Krakow ontmoette hij Igor, een Oekraïense oorlogsveteraan. Sinds het begin van de oorlog heeft Igor al meer dan honderd voertuigen over de grens naar Oekraïne gebracht. Auto’s die dagelijks worden ingezet om het land te beschermen, mensen te helpen en levens te redden.
Samen vertrokken Harry en Igor vervolgens richting de Oekraïense grens.Het oversteken van de grens nam flink wat tijd in beslag maar na zeven uur was de auto de grens over en kon hij Oekraïne in.
Tijdens onze komende reis willen we deze auto inzetten voor evacuaties verder van het front. Op plekken waar geen gepantserde voertuigen niet percé nodig zijn, maar waar een betrouwbare en ruime auto wel het verschil kan maken.
Ook in Nederland bakken we voor goede doelen
Soms krijgen wij de vraag wij in Oekraïne helpen en gratis friet bakken maar niet in Nederland.
Hoewel we de situatie in Nederland niet vergelijkbaar vinden met die in Oekraïne, het is hier tenslotte geen oorlog en verwarming en elektriciteit werken gewoon, beseffen we heel goed dat ook hier mensen zijn die hulp kunnen gebruiken. Daarom bakken wij ook in Nederland regelmatig gratis friet, voor verschillende goede doelen en initiatieven. Dit is minder bekend en velen weten dit zelfs helemaal niet.
Wat ons opvalt, is dat de meeste mensen die commentaar leveren en vinden dat wij meer in Nederland zouden moeten doen, zelf meestal helemaal niet actief zijn in de hulpverlening. En wanneer we hen vragen of ze ons een dag willen helpen, blijft het vaak muisstil.
Dat gezegd hebbende: we staan zeker open voor gefundeerde kritiek en vooral voor concrete, goede suggesties. Weet u een locatie of een mooi initiatief in Nederland waar we met onze frietwagen iets kunnen betekenen, dan horen we dat graag. We kunnen niet alle verzoeken honoreren, maar zetten ons graag maximaal in. Ook hier, in Nederland.
Onze evacuatieauto in handen van een bijzonder team uit Kramatorsk
Al geruime tijd werken wij regelmatig samen met een jonge groep mensen uit Kramatorsk, van Universal Aid Ukraine, die zich dagelijks inzet om mensen te evacueren uit gebieden dicht bij het front. We hebben meerdere keren samen met hen ouderen opgehaald op plekken waar vrijwel geen hulp meer komt en waar mensen vaak veel te lang zijn gebleven. Vaak realiseren zij zich pas hoe gevaarlijk de situatie werkelijk is, wanneer het door extreem gevaar niet langer mogelijk is om op eigen kracht te vertrekken. Ze kunnen dan alleen nog maar vluchten onder professionele begeleiding.
Wat ons vanaf het begin raakte, is de inzet en professionaliteit van deze groep. Jongeren uit Duitsland, de Verenigde Staten en Oekraïne, met de instelling: Geen woorden maar daden!. Ze gaan extreem dicht richting de nullijn om mensen in veiligheid te brengen. De jongste is 19 jaar, de oudste 30. Wat zij daar doen, is nauwelijks te bevatten.
Toen we hoorden dat zij beide gepantserde voertuigen hadden verloren en alleen nog met een ambulance konden werken, wat zeer onveilig is, wisten we dat we iets moesten doen. Sindsdien hebben zij onze gepantserde wagen, The Beast, in bruikleen.
Zoals te zien is in de fotocollage, wordt The Beast ook nu weer ingezet waarvoor we hem hebben aangeschaft: om mensen én dieren weg te halen uit levensgevaar. Precies daar waar het het hardst nodig is. Wanneer we zelf in Oekraïne zijn, gebruiken we de wagen samen met hen.
Donderdag vertrekken we opnieuw
De afgelopen weken hebben we het er al vaker over gehad: onze volgende reis naar Oekraïne. En nu is het zover. Aanstaande donderdag vertrekken we opnieuw ondanks de toegenomen Russische aanvallen. De afgelopen nachten waren misschien wel de heftigste sinds 2022. Zoals jullie mogelijk uit het nieuws hebben meegekregen, zet Rusland inmiddels ook hypersonische raketten in bij de aanvallen op Oekraïne.
Deze aanvallen, samen met de voortdurende dreiging en onrust, laten opnieuw zien hoe kwetsbaar het leven in het hele land is en hoe snel situaties kunnen escaleren.
Zoals altijd gaan we niet met één doel, maar met meerdere. We gaan evacueren, hulp brengen, projecten bezoeken en opnieuw samenwerken met de mensen en teams die al lange tijd onder deze omstandigheden leven en werken. En natuurlijk gaan we friet uitdelen.
Het wordt geen makkelijke reis. Dat weten we. De risico’s zijn soms groot en sommige gebieden blijven extreem gevaarlijk. Toch is niets doen geen optie. Zolang mensen vastzitten en zolang hulp nodig is, blijven wij gaan.
We houden jullie natuurlijk (bijna live) op de hoogte van wat we meemaken, zoals jullie dat al lange tijd van ons gewend zijn.
Kelly gaat (waarschijnlijk) mee
Mijn dochter Kelly wil mee op deze reis. En dat voelt… bijzonder.
Natuurlijk ben ik trots. En tegelijk ben ik zenuwachtig. Heel zenuwachtig. Als vader kun je een volwassen dochter niet tegenhouden als ze ergens echt achter staat. Zeker niet als haar motivatie voortkomt uit betrokkenheid en de wil om iets te betekenen voor anderen.
Maar eerlijk is eerlijk: het brengt ook zorgen met zich mee. En angst. Ze gaat mee naar plekken waar wij normaal gesproken juist mensen vandaan halen, omdat het er simpelweg te gevaarlijk is om te blijven. Ik en de rest van het team zullen goed op haar letten. Heel goed. Toch weet ik ook dat we haar niet tegen alles kunnen beschermen. Dat besef en dat loslaten is misschien wel het moeilijkste. Zeker als je er zelf middenin zit.
Trots en onrust lopen deze dagen naast elkaar. En wie weet… bedenkt ze zich nog en gaat ze op het laatste moment toch niet mee.
Kindervakantie volgeboekt!
We ontvingen wederom extra donaties. Vorige week lieten we weten dat er ruimte is voor meer kinderen en dat we eventueel naar 60 plekken konden uitbreiden. Daar is enorm geweldig op gereageerd. Alle zestig plekken worden gevuld. We gaan dus met het maximale aantal kinderen (60) naar de Karpaten!
Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Even rechtzetten: Shannon, onze tattoo-artieste
Vorige week deelden we het verhaal achter onze bijzondere tattoos. Eén tattoo, met drie betekenissen: veiligheid, herinnering en overleven.
In die tekst hebben we helaas een fout gemaakt. De tattoo-artieste die ons zo ontzettend mooi en volledig belangeloos heeft getatoeëerd, heet niet Mannon maar Shannon. Dat willen we graag rechtzetten. En meteen willen we haar nogmaals bedanken, voor haar vakmanschap, haar warmte en haar oprechte betrokkenheid.
Dit was voor ons absoluut geen ‘gewone’ tattoo. En Shannon voelde dat haarfijn aan. Zonder veel woorden, maar met precies de aandacht die dit moment verdiende. De afgelopen week kregen we ontzettend veel vragen en reacties over de tattoos. Daarom hebben we besloten een video te delen van die dag. Daarin laten we zien hoe het is gegaan en vertellen we waarom we juist deze tattoos hebben laten zetten.
Oude mobiele telefoons gevraagd
Vanuit Oekraïne krijgen wij heel vaak de vraag om oudere mobiele telefoons. Veel mensen in Nederland stappen regelmatig over op een nieuwe telefoon, terwijl de oude vaak nog prima bruikbaar is. Juist die telefoons zijn daar van enorme waarde.
In een tijd van oorlog is communicatie letterlijk van levensbelang. Via mobiele telefoons krijgen mensen toegang tot informatie die alleen online beschikbaar is. Denk aan apps die aangeven waar luchtalarm is, maar vooral ook waarom het alarm afgaat. Is er sprake van een drone, een raket, of gevaar in de directe omgeving? Dat verschil kan bepalend zijn voor wat mensen doen.
Daarnaast gebruiken mensen hun telefoon om elkaar te laten weten dat ze veilig zijn, of om elkaar juist te waarschuwen. Veel oorlogsslachtoffers hebben helemaal geen mobiele telefoon meer en zijn daardoor verstoken van essentiële informatie en contact met anderen.
Heeft u nog een oudere, maar goed werkende smartphone liggen die u niet meer gebruikt, dan kunnen wij daar iemand echt ontzettend blij mee maken. Bij voorkeur met oplaadkabel, maar zonder kan ook.
Telefoons kunnen worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!
21 februari: inzameldag
Op zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag. Een dag waarop iedereen welkom is om langs te komen, kennis te maken, vragen te stellen en te zien hoe het er bij Franky en Coen achter de schermen aan toegaat.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne, dan brengt u die deze dag ook gerust mee. Wij zorgen ervoor dat alles bij de juiste mensen en op de juiste plekken terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Wat hebben we niet nodig:
Goederen die u zelf zou weggooien omdat ze niet meer goed zijn, of waar u zelf niet blij van zou worden als u ze kreeg in een noodsituatie.
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Meer praktische informatie over tijden delen we binnenkort via onze website en social media.
Franky en Coen op TV
Vanaf vandaag zendt RTL4 wederom wekelijks een aflevering van Franky en Coen’s Patatje Hoop uit.
Vandaag om 12:57u en daarna wekelijks rond dezelfde tijd
Tot slot
Donderdagavond gaan we opnieuw naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Weer in Oekraïne, reis 30+
Lieve vrienden,
We zijn weer onderweg. Reis dertig plus inmiddels.
Niet alles ging helemaal vlekkeloos. Een paspoort raakte zoek, er werd diesel getankt in een benzineauto, maar verder loopt tot nu toe alles eigenlijk verrassend goed.
Een drukke, maar goede week
Achter ons ligt een drukke maar succesvolle week. Zoals altijd in de aanloop naar een nieuwe reis is er ontzettend veel te doen. Goederen ophalen, bussen klaarmaken, laatste zaken regelen, lijstjes afvinken en afscheid nemen van thuis. Deze keer liep het allemaal heel soepel. Geen grote hobbels, geen paniekmomenten. Dat geeft rust. En die kunnen we goed gebruiken.
Horecava
Deze week waren we ook op de Horecava. Voor veel horecaondernemers en leveranciers hét moment om nieuwe producten te laten zien, maar voor ons vooral een mooie kans om mensen persoonlijk te bedanken. Verschillende van onze sponsoren stonden daar met een stand. We hebben handen geschud, gesprekken gevoerd en certificaten overhandigd die we speciaal voor hen hadden gemaakt. Leveranciers die er niet bij waren, sturen we hun certificaat na deze reis.
Het blijft bijzonder om te zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen. En ja, we hebben ook nieuwe contacten gelegd met potentiële sponsoren.
Donderdag vertrokken
Afgelopen donderdag zijn we vertrokken. Maar niet voordat we eerst nog een lezing gaven bij de gemeente Amsterdam, voor de afdeling bruggen en kademuren. Het werd een intensieve en inspirerende middag, ook voor onszelf.
Aan de reacties en de ontroering in de zaal merkten we dat het verhaal binnenkwam. Het applaus hield zo lang aan dat we er bijna verlegen van werden.
Na de lezing hebben we afscheid genomen, nog een fotootje gemaakt en zijn we direct doorgereden. Die avond nog tot Wroclaw in Polen, waar we hebben overnacht. Vrijdag reden we verder naar Krakau om onze Nederlandse cameraman Paul op te halen van het vliegveld. En daarna weer door. Bij de Oekraïense grens was het ongekend rustig. Geen wachtrijen, geen gedoe. Binnen no time waren we erdoor. We gaan altijd via dezelfde kleine grens en meestal gaat het daar snel, maar dit was wel heel uitzonderlijk.
Kelly is mee
En ja, Kelly is mee. Mijn dochter, waarover ik vorige week al vertelde. Ze is dus niet afgehaakt. Ze vindt het spannend, maar heeft er vooral veel zin in. Ze kan niet wachten tot we verder oostelijk zijn en echt met onze projecten aan de slag gaan. Direct na de grens maakte ze een foto bij het bord Oekraïne. Daarna reden we door naar Lviv, waar we hebben geslapen. Gisteren zijn we verder gereisd en aangekomen in Kyiv.
Foutje bedankt!
We hebben ook twee tegenslagen gehad, of beter gezegd: twee flinke fouten gemaakt.
Toen we in Lviv bij het hotel aankwamen, bleek Kelly’s paspoort zoek. We hebben alles overhoop gehaald, maar het was nergens te vinden. We belden een bevriende militair (Vasily) die in het grensgebied woont en hij is meteen gaan zoeken. Eerst bij een benzinepomp waar we eerder waren gestopt, daarna bij een restaurant waar we onderweg nog snel dertig dozen chocolade hadden afgegeven om te laten uitdelen aan burgers in de Sumy-regio.
Als laatste mogelijkheid reed hij terug naar de grens, naar de plek waar Kelly de foto had gemaakt bij het Oekraïne-bord. En wonder boven wonder: daar lag het paspoort, in de sneeuw. Hoeveel geluk kun je hebben?
Vasily bracht het paspoort de volgende ochtend persoonlijk naar ons hotel in Lviv. Vasily, je bent een held.
Alsof dat nog niet genoeg was, maakte ik zelf ook een gigantische blunder. Toen we moesten tanken met drie bestelbussen, had ik bij het tankstation aangegeven dat alle drie de bussen gevuld moesten worden met diesel. Ongelofelijk stom, want één van de bussen heeft een benzinemotor.
Het tankstation schoot ons meteen te hulp en belde een specialist. Hij pompte de hele tank leeg. En het mooiste: hij wilde er geen geld voor hebben.
Hij zei: “Jullie doen geweldig werk voor ons. Dit is wat ik terug kan doen.”
Wauw. Daarna konden we met enkele uurtjes vertraging de juiste benzine tanken en alsnog door.
Kyiv, luchtalarmen en bittere kou
Op het moment dat ik dit schrijf zijn we in midde Oekraïne. We hebben hier vannacht geslapen en de afgelopen uren werden we een paar keer wakker van de luchtalarmen. Maar al met al hebben we toch een redelijke nacht gehad want ons hotel heeft eigen generatoren waardoor de verwarming en verlichting gewoon werkt. Vandaag en morgen staan er een paar bijzondere acties gepland waar we jullie volgende week meer over kunnen vertellen.
Het is extreem koud. Veruit de koudste winter in jaren. Gisteren maakte ik onderweg een foto van het dashboard: min 21 graden werd er aangegeven. Het is afzien, zeker. Maar tegelijkertijd weten we dat dit voor ons tijdelijk is. Voor heel veel mensen hier is het veel erger.
Honderdduizenden zitten zonder stroom en zonder verwarming!
Ga eens even naar buiten. In Nederland is het ’s nachts rond het vriespunt. Stel je eens voor hoe het voelt om met die temperatuur te slapen in je huis. En hier is het nog eens twintig graden kouder. Wij begrijpen niet hoe dat mensen dit overleven en we begrijpen al helemaal niet dat er mensen zijn die met opzet centrales bombarderen die voor warmte en stroom zorgen. Velen moeten zonder verwarming deze koude winter door. Wij zelf mogen dus absoluut niet klagen over de kou.
Dima
Vandaag sluit Dima zich bij ons aan. Onze nieuwe collega. Hij zal onze fixer zijn aan het front, onze schakel richting militairen en degene die ons voortdurend op de hoogte houdt van de laatste ontwikkelingen aan het front. Niemand kan Alyona en Zhenya vervangen. Maar Dima komt er het dichtst bij. Hij werkt normaal gesproken als journalist aan het front en zal ons begeleiden vanaf Kyiv tot diep richting het oosten. We hebben verschillende achtergronden en verschillende manieren van werken. Juist daarom denk ik dat we veel van elkaar kunnen leren. Ik voel dat dit een goed team gaat worden.
De komende dagen verwachten we ook nog enkele sollicitaties voor de andere functie die we open hebben staan. Die rol moet worden ingevuld door een vrouw, omdat zij vrij kan reizen binnen Oekraïne. Mannen kunnen dat helaas niet.
Goed Engels is nodig, perfect Russisch en Oekraïens, en bij voorkeur iemand die woont in de omgeving van Dnipro of de Donbas.
The Holland House draait door
Ondertussen is er vanuit The Holland House weer ongelooflijk veel werk verzet. Alexander en Tanja hebben de afgelopen week grote hoeveelheden goederen verdeeld.
Dierenbenodigdheden en voer gingen naar Sveta van onze dierenshelter in Tsjerkasy. De rode Kika T-shirts zijn naar een school in Zaporizhzhia gegaan. Er vertrokken goederen naar Kherson, Kharkiv, Samara en Nikopol. En ook de vele pallets pannenkoeken die Willem, The King of the Road, naar Dnipro heeft gereden, zijn inmiddels allemaal uitgedeeld. Binnenkort gaan we onze vrienden en gasten daar weer ontmoeten.
Goed nieuws: adopties
Deze week vertrekken drie hondjes en twee katten vanuit Oekraïne naar Nederland.
Hondje Flake gaat naar Waddinxveen, Belyash naar Kudelstaart en Miro naar Capelle aan den IJssel. We zijn zó blij dat we voor deze drie lieverds een veilig en warm thuis hebben gevonden.
Julia, die in Frankrijk woont en veel ervaring heeft met adopties en bemiddeling, heeft dit begeleid en is ervan overtuigd dat ze goed terechtkomen. We hebben samen dus weer een paar leventjes gered.
En dan nog iets moois. Twee kittens gaan naar Rotterdam. Het baasje wilde eerst één katje adopteren, maar toen ze hoorde dat het twee onafscheidelijke vriendjes zijn, besloot ze ze allebei te nemen. En nee, we kunnen er echt niets aan doen: ze gaat ze Franky en Coen noemen. Laten we hopen dat ze wat minder eigenwijs zijn als de andere Franky en Coen.
De komende dagen trekken we verder richting het oosten. Naar plekken waar het stiller is, maar waar de nood nog veel groter wordt. We weten dat er weer veel op ons af zal komen.
Wat dat precies is, delen we later.
Met 60 kinderen naar de Karpaten!
Alle zestig plekken voor de kindervakantie worden gevuld. We gaan dus over 10 dagen met maar liefst 60 kinderen naar de Karpaten!
Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Lekker rollebollen in de sneeuw maar wel lekker warm slapen en zelfs zwemmen in het binnenbad! Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Veel smartphones ontvangen
Heel veel mensen hebben hun oude smartphone(s) opgestuurd dus daar kunnen we veel mensen in Oekraïne blij mee maken. Ze kunnen dan op hun mobieltje precies zien waar en waarom er lucht alarm is en ze kunnen hun geliefden bereiken om te vertellen of ze veilig zijn. Nogmaals dank aan jullie allen voor de mobieltjes. Telefoons kunnen nog steeds worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Lieve vrienden,
We zijn weer onderweg. Reis dertig plus inmiddels.
Niet alles ging helemaal vlekkeloos. Een paspoort raakte zoek, er werd diesel getankt in een benzineauto, maar verder loopt tot nu toe alles eigenlijk verrassend goed.
Een drukke, maar goede week
Achter ons ligt een drukke maar succesvolle week. Zoals altijd in de aanloop naar een nieuwe reis is er ontzettend veel te doen. Goederen ophalen, bussen klaarmaken, laatste zaken regelen, lijstjes afvinken en afscheid nemen van thuis. Deze keer liep het allemaal heel soepel. Geen grote hobbels, geen paniekmomenten. Dat geeft rust. En die kunnen we goed gebruiken.
Horecava
Deze week waren we ook op de Horecava. Voor veel horecaondernemers en leveranciers hét moment om nieuwe producten te laten zien, maar voor ons vooral een mooie kans om mensen persoonlijk te bedanken. Verschillende van onze sponsoren stonden daar met een stand. We hebben handen geschud, gesprekken gevoerd en certificaten overhandigd die we speciaal voor hen hadden gemaakt. Leveranciers die er niet bij waren, sturen we hun certificaat na deze reis.
Het blijft bijzonder om te zien hoeveel mensen en bedrijven met ons meeleven en meedoen. En ja, we hebben ook nieuwe contacten gelegd met potentiële sponsoren.
Donderdag vertrokken
Afgelopen donderdag zijn we vertrokken. Maar niet voordat we eerst nog een lezing gaven bij de gemeente Amsterdam, voor de afdeling bruggen en kademuren. Het werd een intensieve en inspirerende middag, ook voor onszelf.
Aan de reacties en de ontroering in de zaal merkten we dat het verhaal binnenkwam. Het applaus hield zo lang aan dat we er bijna verlegen van werden.
Na de lezing hebben we afscheid genomen, nog een fotootje gemaakt en zijn we direct doorgereden. Die avond nog tot Wroclaw in Polen, waar we hebben overnacht. Vrijdag reden we verder naar Krakau om onze Nederlandse cameraman Paul op te halen van het vliegveld. En daarna weer door. Bij de Oekraïense grens was het ongekend rustig. Geen wachtrijen, geen gedoe. Binnen no time waren we erdoor. We gaan altijd via dezelfde kleine grens en meestal gaat het daar snel, maar dit was wel heel uitzonderlijk.
Kelly is mee
En ja, Kelly is mee. Mijn dochter, waarover ik vorige week al vertelde. Ze is dus niet afgehaakt. Ze vindt het spannend, maar heeft er vooral veel zin in. Ze kan niet wachten tot we verder oostelijk zijn en echt met onze projecten aan de slag gaan. Direct na de grens maakte ze een foto bij het bord Oekraïne. Daarna reden we door naar Lviv, waar we hebben geslapen. Gisteren zijn we verder gereisd en aangekomen in Kyiv.
Foutje bedankt!
We hebben ook twee tegenslagen gehad, of beter gezegd: twee flinke fouten gemaakt.
Toen we in Lviv bij het hotel aankwamen, bleek Kelly’s paspoort zoek. We hebben alles overhoop gehaald, maar het was nergens te vinden. We belden een bevriende militair (Vasily) die in het grensgebied woont en hij is meteen gaan zoeken. Eerst bij een benzinepomp waar we eerder waren gestopt, daarna bij een restaurant waar we onderweg nog snel dertig dozen chocolade hadden afgegeven om te laten uitdelen aan burgers in de Sumy-regio.
Als laatste mogelijkheid reed hij terug naar de grens, naar de plek waar Kelly de foto had gemaakt bij het Oekraïne-bord. En wonder boven wonder: daar lag het paspoort, in de sneeuw. Hoeveel geluk kun je hebben?
Vasily bracht het paspoort de volgende ochtend persoonlijk naar ons hotel in Lviv. Vasily, je bent een held.
Alsof dat nog niet genoeg was, maakte ik zelf ook een gigantische blunder. Toen we moesten tanken met drie bestelbussen, had ik bij het tankstation aangegeven dat alle drie de bussen gevuld moesten worden met diesel. Ongelofelijk stom, want één van de bussen heeft een benzinemotor.
Het tankstation schoot ons meteen te hulp en belde een specialist. Hij pompte de hele tank leeg. En het mooiste: hij wilde er geen geld voor hebben.
Hij zei: “Jullie doen geweldig werk voor ons. Dit is wat ik terug kan doen.”
Wauw. Daarna konden we met enkele uurtjes vertraging de juiste benzine tanken en alsnog door.
Kyiv, luchtalarmen en bittere kou
Op het moment dat ik dit schrijf zijn we in midde Oekraïne. We hebben hier vannacht geslapen en de afgelopen uren werden we een paar keer wakker van de luchtalarmen. Maar al met al hebben we toch een redelijke nacht gehad want ons hotel heeft eigen generatoren waardoor de verwarming en verlichting gewoon werkt. Vandaag en morgen staan er een paar bijzondere acties gepland waar we jullie volgende week meer over kunnen vertellen.
Het is extreem koud. Veruit de koudste winter in jaren. Gisteren maakte ik onderweg een foto van het dashboard: min 21 graden werd er aangegeven. Het is afzien, zeker. Maar tegelijkertijd weten we dat dit voor ons tijdelijk is. Voor heel veel mensen hier is het veel erger.
Honderdduizenden zitten zonder stroom en zonder verwarming!
Ga eens even naar buiten. In Nederland is het ’s nachts rond het vriespunt. Stel je eens voor hoe het voelt om met die temperatuur te slapen in je huis. En hier is het nog eens twintig graden kouder. Wij begrijpen niet hoe dat mensen dit overleven en we begrijpen al helemaal niet dat er mensen zijn die met opzet centrales bombarderen die voor warmte en stroom zorgen. Velen moeten zonder verwarming deze koude winter door. Wij zelf mogen dus absoluut niet klagen over de kou.
Dima
Vandaag sluit Dima zich bij ons aan. Onze nieuwe collega. Hij zal onze fixer zijn aan het front, onze schakel richting militairen en degene die ons voortdurend op de hoogte houdt van de laatste ontwikkelingen aan het front. Niemand kan Alyona en Zhenya vervangen. Maar Dima komt er het dichtst bij. Hij werkt normaal gesproken als journalist aan het front en zal ons begeleiden vanaf Kyiv tot diep richting het oosten. We hebben verschillende achtergronden en verschillende manieren van werken. Juist daarom denk ik dat we veel van elkaar kunnen leren. Ik voel dat dit een goed team gaat worden.
De komende dagen verwachten we ook nog enkele sollicitaties voor de andere functie die we open hebben staan. Die rol moet worden ingevuld door een vrouw, omdat zij vrij kan reizen binnen Oekraïne. Mannen kunnen dat helaas niet.
Goed Engels is nodig, perfect Russisch en Oekraïens, en bij voorkeur iemand die woont in de omgeving van Dnipro of de Donbas.
The Holland House draait door
Ondertussen is er vanuit The Holland House weer ongelooflijk veel werk verzet. Alexander en Tanja hebben de afgelopen week grote hoeveelheden goederen verdeeld.
Dierenbenodigdheden en voer gingen naar Sveta van onze dierenshelter in Tsjerkasy. De rode Kika T-shirts zijn naar een school in Zaporizhzhia gegaan. Er vertrokken goederen naar Kherson, Kharkiv, Samara en Nikopol. En ook de vele pallets pannenkoeken die Willem, The King of the Road, naar Dnipro heeft gereden, zijn inmiddels allemaal uitgedeeld. Binnenkort gaan we onze vrienden en gasten daar weer ontmoeten.
Goed nieuws: adopties
Deze week vertrekken drie hondjes en twee katten vanuit Oekraïne naar Nederland.
Hondje Flake gaat naar Waddinxveen, Belyash naar Kudelstaart en Miro naar Capelle aan den IJssel. We zijn zó blij dat we voor deze drie lieverds een veilig en warm thuis hebben gevonden.
Julia, die in Frankrijk woont en veel ervaring heeft met adopties en bemiddeling, heeft dit begeleid en is ervan overtuigd dat ze goed terechtkomen. We hebben samen dus weer een paar leventjes gered.
En dan nog iets moois. Twee kittens gaan naar Rotterdam. Het baasje wilde eerst één katje adopteren, maar toen ze hoorde dat het twee onafscheidelijke vriendjes zijn, besloot ze ze allebei te nemen. En nee, we kunnen er echt niets aan doen: ze gaat ze Franky en Coen noemen. Laten we hopen dat ze wat minder eigenwijs zijn als de andere Franky en Coen.
De komende dagen trekken we verder richting het oosten. Naar plekken waar het stiller is, maar waar de nood nog veel groter wordt. We weten dat er weer veel op ons af zal komen.
Wat dat precies is, delen we later.
Met 60 kinderen naar de Karpaten!
Alle zestig plekken voor de kindervakantie worden gevuld. We gaan dus over 10 dagen met maar liefst 60 kinderen naar de Karpaten!
Wij zelf verheugen ons enorm op deze kindervakantie. Lekker rollebollen in de sneeuw maar wel lekker warm slapen en zelfs zwemmen in het binnenbad! Uiteraard zullen we uitgebreid video-verslag doen, zodat jullie kunnen zien hoe de vakantie verloopt en wat dit voor de kinderen betekent.
Veel smartphones ontvangen
Heel veel mensen hebben hun oude smartphone(s) opgestuurd dus daar kunnen we veel mensen in Oekraïne blij mee maken. Ze kunnen dan op hun mobieltje precies zien waar en waarom er lucht alarm is en ze kunnen hun geliefden bereiken om te vertellen of ze veilig zijn. Nogmaals dank aan jullie allen voor de mobieltjes. Telefoons kunnen nog steeds worden ingeleverd tijdens onze volgende open dag, of worden opgestuurd naar:
Franky and Coen Into The Breach
Hof Bruheze 428
5704NR, Helmond
LET OP!: dit adres alleen gebruiken voor mobiele telefoons en medicijnen!
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Friet bakken, evacueren en gemiste kansen
Lieve vrienden,
Maidan
Afgelopen zondag stonden we op een plek waar we nooit aan zullen wennen. Het Maidanplein in Kyiv. In het centrum van de stad, tussen duizenden en duizenden kleine vlaggetjes. Elk vlaggetje staat voor een omgekomen strijder, journalist of vrijwilliger. Op elk vlaggetje een naam, een geboortedatum, een datum van overlijden. Vaak met bloemen erbij. Soms een foto.
Dit is misschien wel de meest indrukwekkende plek van Oekraïne. Je ziet mensen stil staan bij het vlaggetje van hun vader, moeder, broer of vriend. Mensen die daar zijn om te rouwen. We zijn hier vaker geweest en elke keer komt het hard binnen. Maar deze keer was het nog veel harder. Want deze keer stonden we daar voor onze Alyona en Zhenya. Om hen te zien en om hen te eren.
Potverdorie wat doet dit pijn!
Uitdelen bij daklozen en vluchtelingen in Kyiv
Stel je voor min twintig graden in de nacht en overdag min twaalf. In deze kou zitten door de voortdurende Russische aanvallen op energievoorzieningen veel mensen zonder gas, zonder stroom en dus zonder verwarming. Dat is al verschrikkelijk. Maar het kan nog erger. In deze omstandigheden zijn er namelijk ook mensen zonder woning. Dakloos. Het enige wat ze krijgen is één keer per dag warme soep met brood. Meer niet.
We hebben enkele honderden van hen kunnen verwennen met rozijnenbrood en snoep. Op een pleintje in Kyiv herkenden ze onze bussen al van eerdere acties, nog voordat we begonnen met uitdelen. Het mooiste moment was dat we ook dikke, warme winterjassen konden uitdelen. Rode jassen. Nieuwe jassen. De blijdschap was groot.
Wij stonden daar zelf slechts een uurtje en hadden het al ijskoud. Het besef, hoe zwaar hun leven dan wel moet zijn, komt dan keihard binnen. Iets mogen verlichten in zo’n situatie voelt als een voorrecht. Dit was echt een hele fijne actie om te mogen doen.
Bekijk de video via de knop onderaan deze nieuwsbrief
Dima is ziek
Dima, onze fotograaf en journalist, is zich bij ons team komen aansluiten. De eerste dag zag hij al wat witjes, maar hij ging toch mee op pad. De beelden van het uitdelen van de lekkernijen en jassen zijn door hem gefilmd. Een dag later werd hij echter echt ziek en het ging snel van kwaad tot erger. We hopen heel erg dat hij er vanaf morgen weer bij kan zijn.
Een gemiste kans die pijn doet
We maken soms fouten. Fouten die ontstaan in drukte en chaos. Fouten die je achteraf pas écht ziet en die je dan niet meer kunt herstellen.
Tijdens het uitdelen was het hectisch. Veel mensen, veel vragen en weinig overzicht. In die chaos kwam een vrouw naar ons toe. Ze vertelde dat ze net uit het frontgebied was gevlucht en die nacht pas in Kyiv was aangekomen. Ze kende niemand in de stad en wist niet waar ze terechtkon voor hulp. De paniek was duidelijk zichtbaar in haar ogen. Ze vroeg waar ze zich kon melden voor onderdak.
Op dat moment waren wij met onze volle aandacht bezig met het uitdelen. Alles ging snel, iedereen trok onze aandacht. We vertelden dat we geen ervaring hadden met het geven van onderdak in de regio Kyiv. We gaven haar een pakket met lekkernijen, stopten haar wat geld toe en probeerden haar verder te helpen door haar te verwijzen naar een vrijwilligster die ons ondersteunde bij het uitdelen.
Pas later viel het kwartje. We hadden even moeten stoppen, haar apart moeten nemen en rust moeten creëren. We hadden haar direct voor een paar dagen in een hotel moeten onderbrengen. Zodat ze kon opwarmen en tot rust kon komen. En tijd had om vanuit rust hulp te zoeken.
Dat we deze keuze niet hebben gemaakt, zit me nog steeds dwars. Ik heb er oprecht buikpijn van dat we dit niet hebben gedaan.
Kelly
Kelly doet het ontzettend goed en houdt zich kranig. Ze heeft deze week veel ellende gezien en helpt waar ze kan. Het slaaptekort is eigenlijk de enige echte uitdaging. Verder staat ze er en draait ze mee.
Elke straathond die we tegenkomen krijgt van haar een paar frikandellen toegeworpen. Dat levert soms mooie momenten op. In Dnipro was er zelfs een hond waar Kelly een echte klik mee kreeg. Ze heeft haar uiterste best gedaan om ons zover te krijgen dat we de hond mee zouden nemen naar The Holland House.
Toen we uiteindelijk overstag waren, en toestemming hadden gegeven kwam er een dame aanlopen. Het bleek haar hond te zijn. We hadden dus bijna een hond gestolen. Ik vrees dat de volgende lieve straathond van Kelly wél met ons mee naar huis moet.
Oh ja, ik vind dat de nieuwe beschermende kleding haar goed staat, en ik hoop dat deze nooit nodig zal zijn
Nog een uitdeelactie in Dnipro Ook in Dnipro hebben we honderden mensen blij gemaakt met hele luxe chocoladeletters die we kregen van een grote snoepwinkelketen. Toen we klaar waren hebben we ergens een broodje gegeten en toen we weer terug liepen naar de bus stonden er ineens zo’n tachtig mensen te wachten bij de bus.
Ze herkenden onze bus van eerdere acties en hoopten dat we nog zouden gaan uitdelen. Dat hebben we dus ook maar gedaan.
Friet bakken in Zaporizja
Afgelopen donderdag zouden we friet bakken in Zaporizja voor vierhonderd kinderen en tweehonderd volwassenen. Vanwege het toegenomen risico en de kou hadden we alles anders georganiseerd dan normaal. De frietwagen zouden we plaatsen bij een groot gebouw. De mensen zouden we binnen opvangen. Daarna zouden ze in kleine groepjes naar buiten gaan voor friet en snacks en daarna zouden ze het binnen opeten. Het zou onverantwoord zijn om buiten grote groepen te vormen.
In de nacht werd ik gebeld door Alexander. Hij twijfelde of het wel verantwoord was. In Zaporizja was al tweeëntwintig uur onafgebroken luchtalarm. Er waren (met name in de wijk waar we zouden gaan bakken) inslagen van Shahed drones, glijbommen en zelfs raketten.
We namen contact op met de organisatie ter plekke en zij gaven aan dat ze ons die ochtend sowieso zouden bellen om te annuleren. Met zo’n grote mensenmassa zouden we simpelweg een doelwit zijn geweest. Het kon echt niet anders. We hebben beloofd het op een andere manier goed te maken. Een van deze dagen rijden we met een flink gevulde bus vol lekkernijen die kant op.
Op bezoek bij Sascha
Onze gewonde chauffeur Sascha is vader geworden. Kelly, Paul, Harry, Coen en ik hebben leuke cadeaus gekocht voor zijn dochtertje, de kleine Mya. Gisteravond konden we eindelijk weer bij hem op bezoek. Daar verheugden we ons al dagen enorm op. Het was wederom niet makkelijk. Alexander de vader van de overleden Zhenya en tevens de directeur van on Holland House was meegegaan.
Het is voor hem moeilijk om Sascha als enige overlevende te zien. Zijn zoon is immers gestorven. Het werd pas echt heel pittig toen Sascha onze tattoos zag. Hij had het al online gezien bij een van onze videos maar was bijzonder ontroerd toen hij de echte tattoos zag. Hij zei: Zo snel ik wat beter ben ga ik deze tattoos ook zetten! Ook werd hij ontroerd toen we hem vertelden dat we cadeautjes en brieven die Nederlanders hadden meegegeven hadden meegebracht.
Première in Dnipro
Een van de hoogtepunten deze week was de officiële Oekraïense première van de film van Denys Khrystov. De voorpremière organiseerden wij eerder in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, maar nu was de echte première in Dnipro.
Er waren veel VIP’s aanwezig en ook veel mensen die door Denys zijn geëvacueerd. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze nationale held werd geëerd. Een minutenlange staande ovatie. Dat hij ons onverwacht het podium op riep en ons daar uitgebreid bedankte, bezorgde ons kippenvel. Aan de reacties in de zaal merkten we dat veel mensen ons werk ook kennen.
Dag met de 3rd Assault Brigade
Bij The Holland House kregen we bezoek van militairen van de 3rd Assault Brigade. Ze brachten een dankbetuiging namens hun commandant Andriy Biletsky. Deze brigade telt zo’n elfduizend militairen en wordt gezien als een van de beste eenheden van het land.
Ze nodigden ons uit om mee te gaan naar Izium. Voor Kelly en Harry was dit de eerste keer dat ze zo’n zwaar getroffen oorlogsgebied zagen. Honderden verwoeste gebouwen. Ze toonden ons ook een massagraf waar zeshonderd burgers hebben gelegen. Daarna gingen we mee naar een ondergrondse locatie. Daar aten we samen en kregen we een inkijkje in hoe deze brigade werkt.
Ook hier kregen we een munt uitgereikt. Een enorme eer om een dag met deze elitebrigade te mogen doorbrengen. Helaas kunnen we niet meer vertellen over deze dag.
Friet bakken dicht bij de grens Dnipro/Donbas. Gisteren hebben we s'middags ook nog friet gebakken voor zo'n 450 personen. De weg ernaartoe was niet gemakkelijk. Tijdens luchtalarmen worden GPS verbindingen gejamd (verstoord) we moesten de locatie dus zie te vinden zonder navigatie. Zo'n 100 volwassenen en 350 kinderen vermaakten zich ondanks de vertraging opperbest.
Van alle bovenstaande acties plaatsen we video's. De video van de uitdeelactie op het pleintje in Kyiv kunt u nu al bekijken middels de knop: "Uitdeel video"
Wat staat er nog op de planning:
We gaan deze reis sowieso nog friet bakken. Over waar en wanneer vertellen we later pas in verband met veiligheid. Samen met Denys gaan we een heel bijzondere evacuatie doen van een vrouw met twintig honden en vijfendertig katten. We gaan nog langs het kattenvrouwtje en we hebben de kindervakantie. Er staan nog meer op de agenda maar over die plannen vertellen we later meer.
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.
Lieve vrienden,
Maidan
Afgelopen zondag stonden we op een plek waar we nooit aan zullen wennen. Het Maidanplein in Kyiv. In het centrum van de stad, tussen duizenden en duizenden kleine vlaggetjes. Elk vlaggetje staat voor een omgekomen strijder, journalist of vrijwilliger. Op elk vlaggetje een naam, een geboortedatum, een datum van overlijden. Vaak met bloemen erbij. Soms een foto.
Dit is misschien wel de meest indrukwekkende plek van Oekraïne. Je ziet mensen stil staan bij het vlaggetje van hun vader, moeder, broer of vriend. Mensen die daar zijn om te rouwen. We zijn hier vaker geweest en elke keer komt het hard binnen. Maar deze keer was het nog veel harder. Want deze keer stonden we daar voor onze Alyona en Zhenya. Om hen te zien en om hen te eren.
Potverdorie wat doet dit pijn!
Uitdelen bij daklozen en vluchtelingen in Kyiv
Stel je voor min twintig graden in de nacht en overdag min twaalf. In deze kou zitten door de voortdurende Russische aanvallen op energievoorzieningen veel mensen zonder gas, zonder stroom en dus zonder verwarming. Dat is al verschrikkelijk. Maar het kan nog erger. In deze omstandigheden zijn er namelijk ook mensen zonder woning. Dakloos. Het enige wat ze krijgen is één keer per dag warme soep met brood. Meer niet.
We hebben enkele honderden van hen kunnen verwennen met rozijnenbrood en snoep. Op een pleintje in Kyiv herkenden ze onze bussen al van eerdere acties, nog voordat we begonnen met uitdelen. Het mooiste moment was dat we ook dikke, warme winterjassen konden uitdelen. Rode jassen. Nieuwe jassen. De blijdschap was groot.
Wij stonden daar zelf slechts een uurtje en hadden het al ijskoud. Het besef, hoe zwaar hun leven dan wel moet zijn, komt dan keihard binnen. Iets mogen verlichten in zo’n situatie voelt als een voorrecht. Dit was echt een hele fijne actie om te mogen doen.
Bekijk de video via de knop onderaan deze nieuwsbrief
Dima is ziek
Dima, onze fotograaf en journalist, is zich bij ons team komen aansluiten. De eerste dag zag hij al wat witjes, maar hij ging toch mee op pad. De beelden van het uitdelen van de lekkernijen en jassen zijn door hem gefilmd. Een dag later werd hij echter echt ziek en het ging snel van kwaad tot erger. We hopen heel erg dat hij er vanaf morgen weer bij kan zijn.
Een gemiste kans die pijn doet
We maken soms fouten. Fouten die ontstaan in drukte en chaos. Fouten die je achteraf pas écht ziet en die je dan niet meer kunt herstellen.
Tijdens het uitdelen was het hectisch. Veel mensen, veel vragen en weinig overzicht. In die chaos kwam een vrouw naar ons toe. Ze vertelde dat ze net uit het frontgebied was gevlucht en die nacht pas in Kyiv was aangekomen. Ze kende niemand in de stad en wist niet waar ze terechtkon voor hulp. De paniek was duidelijk zichtbaar in haar ogen. Ze vroeg waar ze zich kon melden voor onderdak.
Op dat moment waren wij met onze volle aandacht bezig met het uitdelen. Alles ging snel, iedereen trok onze aandacht. We vertelden dat we geen ervaring hadden met het geven van onderdak in de regio Kyiv. We gaven haar een pakket met lekkernijen, stopten haar wat geld toe en probeerden haar verder te helpen door haar te verwijzen naar een vrijwilligster die ons ondersteunde bij het uitdelen.
Pas later viel het kwartje. We hadden even moeten stoppen, haar apart moeten nemen en rust moeten creëren. We hadden haar direct voor een paar dagen in een hotel moeten onderbrengen. Zodat ze kon opwarmen en tot rust kon komen. En tijd had om vanuit rust hulp te zoeken.
Dat we deze keuze niet hebben gemaakt, zit me nog steeds dwars. Ik heb er oprecht buikpijn van dat we dit niet hebben gedaan.
Kelly
Kelly doet het ontzettend goed en houdt zich kranig. Ze heeft deze week veel ellende gezien en helpt waar ze kan. Het slaaptekort is eigenlijk de enige echte uitdaging. Verder staat ze er en draait ze mee.
Elke straathond die we tegenkomen krijgt van haar een paar frikandellen toegeworpen. Dat levert soms mooie momenten op. In Dnipro was er zelfs een hond waar Kelly een echte klik mee kreeg. Ze heeft haar uiterste best gedaan om ons zover te krijgen dat we de hond mee zouden nemen naar The Holland House.
Toen we uiteindelijk overstag waren, en toestemming hadden gegeven kwam er een dame aanlopen. Het bleek haar hond te zijn. We hadden dus bijna een hond gestolen. Ik vrees dat de volgende lieve straathond van Kelly wél met ons mee naar huis moet.
Oh ja, ik vind dat de nieuwe beschermende kleding haar goed staat, en ik hoop dat deze nooit nodig zal zijn
Nog een uitdeelactie in Dnipro Ook in Dnipro hebben we honderden mensen blij gemaakt met hele luxe chocoladeletters die we kregen van een grote snoepwinkelketen. Toen we klaar waren hebben we ergens een broodje gegeten en toen we weer terug liepen naar de bus stonden er ineens zo’n tachtig mensen te wachten bij de bus.
Ze herkenden onze bus van eerdere acties en hoopten dat we nog zouden gaan uitdelen. Dat hebben we dus ook maar gedaan.
Friet bakken in Zaporizja
Afgelopen donderdag zouden we friet bakken in Zaporizja voor vierhonderd kinderen en tweehonderd volwassenen. Vanwege het toegenomen risico en de kou hadden we alles anders georganiseerd dan normaal. De frietwagen zouden we plaatsen bij een groot gebouw. De mensen zouden we binnen opvangen. Daarna zouden ze in kleine groepjes naar buiten gaan voor friet en snacks en daarna zouden ze het binnen opeten. Het zou onverantwoord zijn om buiten grote groepen te vormen.
In de nacht werd ik gebeld door Alexander. Hij twijfelde of het wel verantwoord was. In Zaporizja was al tweeëntwintig uur onafgebroken luchtalarm. Er waren (met name in de wijk waar we zouden gaan bakken) inslagen van Shahed drones, glijbommen en zelfs raketten.
We namen contact op met de organisatie ter plekke en zij gaven aan dat ze ons die ochtend sowieso zouden bellen om te annuleren. Met zo’n grote mensenmassa zouden we simpelweg een doelwit zijn geweest. Het kon echt niet anders. We hebben beloofd het op een andere manier goed te maken. Een van deze dagen rijden we met een flink gevulde bus vol lekkernijen die kant op.
Op bezoek bij Sascha
Onze gewonde chauffeur Sascha is vader geworden. Kelly, Paul, Harry, Coen en ik hebben leuke cadeaus gekocht voor zijn dochtertje, de kleine Mya. Gisteravond konden we eindelijk weer bij hem op bezoek. Daar verheugden we ons al dagen enorm op. Het was wederom niet makkelijk. Alexander de vader van de overleden Zhenya en tevens de directeur van on Holland House was meegegaan.
Het is voor hem moeilijk om Sascha als enige overlevende te zien. Zijn zoon is immers gestorven. Het werd pas echt heel pittig toen Sascha onze tattoos zag. Hij had het al online gezien bij een van onze videos maar was bijzonder ontroerd toen hij de echte tattoos zag. Hij zei: Zo snel ik wat beter ben ga ik deze tattoos ook zetten! Ook werd hij ontroerd toen we hem vertelden dat we cadeautjes en brieven die Nederlanders hadden meegegeven hadden meegebracht.
Première in Dnipro
Een van de hoogtepunten deze week was de officiële Oekraïense première van de film van Denys Khrystov. De voorpremière organiseerden wij eerder in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg, maar nu was de echte première in Dnipro.
Er waren veel VIP’s aanwezig en ook veel mensen die door Denys zijn geëvacueerd. Het was indrukwekkend om te zien hoe deze nationale held werd geëerd. Een minutenlange staande ovatie. Dat hij ons onverwacht het podium op riep en ons daar uitgebreid bedankte, bezorgde ons kippenvel. Aan de reacties in de zaal merkten we dat veel mensen ons werk ook kennen.
Dag met de 3rd Assault Brigade
Bij The Holland House kregen we bezoek van militairen van de 3rd Assault Brigade. Ze brachten een dankbetuiging namens hun commandant Andriy Biletsky. Deze brigade telt zo’n elfduizend militairen en wordt gezien als een van de beste eenheden van het land.
Ze nodigden ons uit om mee te gaan naar Izium. Voor Kelly en Harry was dit de eerste keer dat ze zo’n zwaar getroffen oorlogsgebied zagen. Honderden verwoeste gebouwen. Ze toonden ons ook een massagraf waar zeshonderd burgers hebben gelegen. Daarna gingen we mee naar een ondergrondse locatie. Daar aten we samen en kregen we een inkijkje in hoe deze brigade werkt.
Ook hier kregen we een munt uitgereikt. Een enorme eer om een dag met deze elitebrigade te mogen doorbrengen. Helaas kunnen we niet meer vertellen over deze dag.
Friet bakken dicht bij de grens Dnipro/Donbas. Gisteren hebben we s'middags ook nog friet gebakken voor zo'n 450 personen. De weg ernaartoe was niet gemakkelijk. Tijdens luchtalarmen worden GPS verbindingen gejamd (verstoord) we moesten de locatie dus zie te vinden zonder navigatie. Zo'n 100 volwassenen en 350 kinderen vermaakten zich ondanks de vertraging opperbest.
Van alle bovenstaande acties plaatsen we video's. De video van de uitdeelactie op het pleintje in Kyiv kunt u nu al bekijken middels de knop: "Uitdeel video"
Wat staat er nog op de planning:
We gaan deze reis sowieso nog friet bakken. Over waar en wanneer vertellen we later pas in verband met veiligheid. Samen met Denys gaan we een heel bijzondere evacuatie doen van een vrouw met twintig honden en vijfendertig katten. We gaan nog langs het kattenvrouwtje en we hebben de kindervakantie. Er staan nog meer op de agenda maar over die plannen vertellen we later meer.
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn alweer in Oekraïne opnieuw onderweg naar het front. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier.
Koud en gevaarlijk, maar Oekraïne breekt niet
Lieve vrienden,
’t Is koud. En het wordt nog veel kouder
De afgelopen dagen was het weer iets dragelijker, met nachten van min vijf tot min tien en overdag temperaturen rond het vriespunt. Maar de weersverwachting voor de komende week is ronduit verschrikkelijk. Het is nu al de koudste winter in Oekraïne sinds jaren, en toch wordt het nog erger. In de nacht kan het richting min vijfentwintig gaan en overdag blijft het rond min vijftien.
Door de voortdurende aanvallen van Rusland op energievoorzieningen moeten miljoenen mensen zien te overleven in deze ijzige kou. Verwarming is er in veel gevallen niet meer. Stroom werkt soms maar een paar uur per dag, soms helemaal niet. En dat terwijl de kou steeds verder doordringt.
Online gesprek met de Oekraïense ambassadeur
Afgelopen donderdag waren wij uitgenodigd voor een online overleg met de Oekraïense ambassadeur in Nederland. Het gesprek ging vooral over de enorme problemen rondom de energievoorziening. Over het tekort aan generatoren, warmtebronnen, powerstations en alles wat nodig is om mensen letterlijk warm te houden.
Hij vroeg ons of we, eventueel samen met andere organisaties, kunnen kijken wat we hierin nog extra kunnen betekenen. Dat een ambassade deze vraag stelt aan hulporganisaties zegt eigenlijk alles. Alle hulp is welkom. Nee, beter gezegd: alle hulp is keihard nodig. Elk beetje helpt.
We zijn ons nu aan het beraden wat we nog extra kunnen doen voor burgers die deze kou moeten doorstaan. We gaan zeker extra actie ondernemen.
Friet bakken aan de rand van Dnipro en de Donbas
Vorige week waren we flink teleurgesteld toen we op het laatste moment het friet bakken in Zaporizja moesten annuleren. Het was simpelweg te onveilig. Deze week kon het friet bakken in de buurt van Pavlograd gelukkig wel doorgaan.
Alexander, de directeur van The Holland House en de vader van Zhenya, ging voor het eerst mee en heeft de dag in goede banen geleid. Ondanks dat we de actie uit veiligheidsoverwegingen pas een dag van tevoren hadden aangekondigd, was het ontzettend druk. Zo’n 350 tot 400 mensen, vooral kinderen, konden we voorzien van een portie friet en snacks. Ook deelden we heerlijke Dubai chocoladeletters uit.
Bijna iedereen had er wel eens van gehoord, maar bijna niemand had het ooit geproefd. Dat was echt een hit. Omdat we deze reis minder hebben gebakken dan verwacht, hielden we flink wat snacks over. Frikandellen en kipcorns smaken ook prima uit de koekenpan of van de grill, dus hebben we een groot deel van de nog bevroren snacks uitgedeeld om thuis zelf af te bakken.
Veel kinderen maakten een praatje met Kelly. Het blijkt echt een enorme meerwaarde om iemand van haar leeftijd bij ons te hebben.
Evacuatie met Denys
We mochten een heel bijzondere evacuatie uitvoeren met Denys Khrystov. We spraken om zeven uur ’s ochtends af en zouden met twee gepantserde auto’s op pad gaan om een vrouw en ongeveer twintig honden en vijfendertig katten te evacueren. Zij bevonden zich in de killzone, een gebied waar iedereen wordt gezien als doelwit.
Denys arriveerde op tijd met zijn gepantserde wagen en samen controleerden we alle benodigde materialen. Toen we onze eigen gepantserde auto bekeken, kreeg Denys twijfels. Na overleg zei hij dat we de evacuatie niet met deze auto konden uitvoeren. De bepantsering was in orde, maar de auto was niet wendbaar genoeg. Het grootste probleem was het uitstappen. Dat duurt veel te lang. Er zijn geen voordeuren en door het complexe sluitsysteem hebben we ruim een minuut nodig om uit de auto te komen.
In het gebied waar we naartoe gingen was de kans op droneaanvallen groot. Denys is al meerdere auto’s kwijtgeraakt en heeft meerdere drones net op tijd uit de lucht kunnen schieten. Hij stelde voor een andere gepantserde wagen te halen, maar daarmee konden we door de extreem slechte wegen het laatste stuk ook niet volledig rijden. We konden deze auto wel gebruiken tot dicht bij de evacuatielocatie.
We besloten daarom tot een ander plan. Met twee gepantserde auto’s richting het gebied rijden. Wij, Coen, ik en Paul de cameraman, zouden met auto twee rijden tot zover als de weg het toeliet. Denys zou met auto één doorrijden tot aan het evacuatieadres om de vrouw en de dieren in twee etappes op te halen.
We kwamen aan in een dorp en gingen een flatgebouw binnen. Daar ontmoetten we een oudere vrouw die ons uitnodigde om samen in de kelder te wachten. In de hele flat bleken nog maar drie mensen te wonen. Haar man en twee andere vrouwen. Ook zij brachten tachtig procent van hun tijd door in deze vochtige, donkere kelder.
We raakten in gesprek en ze vertelden hoe verschrikkelijk het is om daar te wonen. Maar toch woonden ze er nog maar de meeste tijd in deze vochtige, donkere kelder. Ze hadden verschilde redenen om niet weg te gaan. Het oudere koppel was zo trots op hun flatje en wilden het niet verspelen en een andere dame had 7 katten en een hondje. Ze had nergens om heen te gaan zei ze. Toch wel zeiden wij, je kunt naar ons en de katten kunnen we veilig brengen. De vrouw werd heel emotioneel en vroeg om bedenktijd. We hebben telefoonnummers uitgewisseld. Het koppel zei dat ze het nog te vroeg vinden maar dat ze misschien in de toekomst wel gebruik willen maken. Deze gesprekken hebben we opgenomen en zullen we binnenkort ook tonen.
Na een half uur kwam Denys met de eerste 20 honden (waarvan 6 pups) en 15 katten. Deze hebben we in benches bij ons in de kelder en hal gezet. Denys waarschuwde ons om zoveel mogelijk in de kelder te blijven omdat er ondanks het mindere weer veel drones actief waren. Denys ging meteen weer op pad en voor de tweede rit. Ook nu was het een half uurtje wachten voordat Denyys terug was met de vrouw en de beestjes. en toen was het zaak om zo snel mogelijk de dieren uit de kelder in auto 2 te laden. Daarna begon de voor ons en de dieren zeer oncomfortabele rit naar Dnipro
Dieren naar veiligheid
De honden hebben we in eerste instantie naar een dierenhulp organisatie in Dnipro gebracht vanwaar ze de dag erna op transport gingen naar Sveta het door ons gefinancierde dierenpension in Tsjerkasy. De katten gingen naar een andere organisatie die gespecialiseerd is in de opvangen van katten. De volgende dag kregen we bericht dat zowel de honden alsook de katten goed zijn aangekomen in de dierenshelters.
Nieuwe gast in The Holland House
Alina de vrouw die samen met haar man de straathonden in het dorp verzorgde wilde niet eerder vertrekken omdat ze deze dieren niet achter wilde laten in het dorp dat steeds heftiger wordt gebombardeerd. Zij zelf is met haar eigen hond Rocky naar The Holland House gebracht. Ze is zo, zo opgelucht nu ze beseft dat ze uit het grootste gevaar is en voor het eerst in maanden drie keer per dag een echte maaltijd kan eten. Ze vertelde dat ze zo lang heeft gewacht met het vertrek juist voor de straathonden die ze verzorgde. Haar man is nog achtergebleven om zoveel mogelijk straatdieren te vangen en deze worden binnenkort door Denys geëvacueerd.
Destructie in Komyshuvas’ka
Tijdens een van onze acties met Denys Khrystov kwamen we ook in Komyshuvas’ka. Dit stadje ligt vrijwel dagelijks onder vuur. Inwoners vertelden ons dat twee dagen eerder veertien KAB’s, glijbommen, waren ingeslagen in een woonwijk. Daarbij zijn meerdere mensen omgekomen en raakten velen gewond.
We gingen kijken bij een van de inslagen en zagen hoe grote delen van een flatgebouw compleet waren weggeslagen. Niet alleen het beeld was heftig, ook de verse brandgeur hing nog in de lucht. Bewoners waren aan het opruimen. We zagen een oudere dame met verband om haar hoofd en haar lichaam vol blauwe plekken. Ze vertelde dat ze thuis waren toen het gebeurde. Hun flat was zwaar beschadigd en zij raakte gewond. Haar man had geluk. Hij stond op dat moment in de keuken en bleef ongedeerd.
We vroegen of we hen mochten evacueren. Haar antwoord was stellig: nee. Dit is mijn thuis. Buren uit andere flats helpen ons. Het is nauwelijks te bevatten hoe krachtig deze mensen samen zijn en hoe ze weigeren op te geven. We hebben haar wat geld toegestoken, maar het is haast niet te verkroppen dat we niet meer voor hen kunnen of mogen doen.
Video van ons bezoek aan Sascha
Vorige week vertelden we uitgebreid over ons bezoek aan Sascha en hoe emotioneel dat was. Vooral toen het ging over onze tatoeages ter ere van Alyona, Zhenya en hem, raakte hij zichtbaar geëmotioneerd. De video hiervan hebben we vandaag geplaatst. U kunt deze bekijken via de knop “Video Sascha” onderaan deze nieuwsbrief.
Detox-hotel:
In de Karpaten is alles anders en het is inderdaad waar, hier voel je niet veel van de oorlog. En ja, het is ook waar dat veel Oekraïeners die de mogelijkheid hebben hier even ontspannen om bij te komen van de verschrikkelijke situatie waarin ze verkeren. Ook wij zelf vinden het fijn om hier een beetje te ontspannen. Maar helaas loopt hier voor ons niet alles even goed.
Het begon met Kelly zij werd enkele dagen geleden onverwachts ziek. Buikkrampen en overgeven dat waren de symptomen. Enkele uren later werd ook ik ziek. En dan niet een beetje misselijk maar echt heel ziek. Was het voedselvergiftiging? Zou je niet verwachten in dit hotel.
Coen, Harry en Paul zijn zonder mij en Kelly ‘s morgens naar de kinderen gegaan die juist aankwamen in de Karpaten. Ook ‘s middags en s’avonds waren wij niet in staat om er bij te zijn.
Dag twee van de vakantie was iedereen weer (min of meer) fit en hebben we een fantastische dag gehad met de kinderen. Dag drie kregen we ‘s nachts bericht van Paul dat het niet goed ging ook hij zat meer op het toilet dan dat hij in bed lag. Vandaag is iedereen gelukkig weer fit en kunnen we weer naar de kinderen. We horen wel dat er meer mensen in het hotel ziek zijn. Na al deze buikloop avonturen noemen we ons hotel onder elkaar niet meer bij naam maar we noemen het onderling met een knipoog: het “Detox” hotel. Afwachten hoe het verder gaat.
Bijzondere gesprekken met 4 kinderen uit Kherson
Tijdens het samenzijn met de kinderen hebben we ook enkele diepgaande gesprekken gevoerd met enkele van de kinderen. Deze gesprekken hebben we (met toestemming) opgenomen omdat we heel graag willen dat mensen in de westerse wereld beseffen wat oorlog inhoud voor deze kinderen.
Eén van de kinderen vertelde hoe haar vader meer dan een jaar vermist was en dat ze afgelopen december te horen kregen dat er een dna match was met een uit Rusland teruggestuurde overleden militair, en dat vader is overleden. Ze vertelde dat haar papa 4 weken geleden is begraven. Haar oudere broer ligt zwaargewond in het ziekenhuis en het is nog maar de vraag of hij het zal overleven. Ze vertelde hoe verdrietig ze is en en hoe ze nu leeft in constante angst van inslagen die ze dagelijks hoort maar dat de rest van de familie niet wil vluchten. Deze vakantie komt voor haar helemaal op het juiste moment en ze leeft helemaal op.
Eén jongen verteld hoe zijn vader is overleden en dat hij woont bij moeder in een van de meest gevaarlijke wijken van Kherson. Dat zijn moeder ondanks de extreem moeilijke situatie vrijwilligers werk doet en dat hij daarom de hele dag van ‘s morgens 9u tot ‘s avonds laat helemaal alleen is thuis en dat hij doods en doodsbang is. Toch wil mams niet vertrekken en ook niet dat de jongen alleen weggaat. Wij gaan met moeder praten om te kijken of we haar op andere gedachten kunnen brengen.
De kinderen vertellen over de occupatie en over de bevrijding van Kherson. Maar ook over de constante aanvallen en inslagen. We voelen ons zo klein omdat we niet meer kunnen doen.
Ook hebben we een gesprek gehad met de begeleidster uit Kherson die verteld over de situatie en over de complicaties bij haar hulp en over wat ze nodig heeft om meer te kunnen helpen. We zullen deze organisatie flink blijven steunen.
Deze gesprekken zijn zo heftig en komen zo binnen als je ze van de betrokken kinderen zelf hoort daarom gaan we in de nabije toekomst al deze gesprekken laten zien op onze social media en in onze tv-serie patatje hoop.
Kindervakantie in de Karpaten
De kindervakantie is nu in volle gang en zowel wij alsook de kinderen hebben het bijzonder naar onze zin maar daar vertellen we volgende week veel meer!
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn nog steeds in Oekraïne. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Bekijk deze YouTube-video
Lieve vrienden,
’t Is koud. En het wordt nog veel kouder
De afgelopen dagen was het weer iets dragelijker, met nachten van min vijf tot min tien en overdag temperaturen rond het vriespunt. Maar de weersverwachting voor de komende week is ronduit verschrikkelijk. Het is nu al de koudste winter in Oekraïne sinds jaren, en toch wordt het nog erger. In de nacht kan het richting min vijfentwintig gaan en overdag blijft het rond min vijftien.
Door de voortdurende aanvallen van Rusland op energievoorzieningen moeten miljoenen mensen zien te overleven in deze ijzige kou. Verwarming is er in veel gevallen niet meer. Stroom werkt soms maar een paar uur per dag, soms helemaal niet. En dat terwijl de kou steeds verder doordringt.
Online gesprek met de Oekraïense ambassadeur
Afgelopen donderdag waren wij uitgenodigd voor een online overleg met de Oekraïense ambassadeur in Nederland. Het gesprek ging vooral over de enorme problemen rondom de energievoorziening. Over het tekort aan generatoren, warmtebronnen, powerstations en alles wat nodig is om mensen letterlijk warm te houden.
Hij vroeg ons of we, eventueel samen met andere organisaties, kunnen kijken wat we hierin nog extra kunnen betekenen. Dat een ambassade deze vraag stelt aan hulporganisaties zegt eigenlijk alles. Alle hulp is welkom. Nee, beter gezegd: alle hulp is keihard nodig. Elk beetje helpt.
We zijn ons nu aan het beraden wat we nog extra kunnen doen voor burgers die deze kou moeten doorstaan. We gaan zeker extra actie ondernemen.
Friet bakken aan de rand van Dnipro en de Donbas
Vorige week waren we flink teleurgesteld toen we op het laatste moment het friet bakken in Zaporizja moesten annuleren. Het was simpelweg te onveilig. Deze week kon het friet bakken in de buurt van Pavlograd gelukkig wel doorgaan.
Alexander, de directeur van The Holland House en de vader van Zhenya, ging voor het eerst mee en heeft de dag in goede banen geleid. Ondanks dat we de actie uit veiligheidsoverwegingen pas een dag van tevoren hadden aangekondigd, was het ontzettend druk. Zo’n 350 tot 400 mensen, vooral kinderen, konden we voorzien van een portie friet en snacks. Ook deelden we heerlijke Dubai chocoladeletters uit.
Bijna iedereen had er wel eens van gehoord, maar bijna niemand had het ooit geproefd. Dat was echt een hit. Omdat we deze reis minder hebben gebakken dan verwacht, hielden we flink wat snacks over. Frikandellen en kipcorns smaken ook prima uit de koekenpan of van de grill, dus hebben we een groot deel van de nog bevroren snacks uitgedeeld om thuis zelf af te bakken.
Veel kinderen maakten een praatje met Kelly. Het blijkt echt een enorme meerwaarde om iemand van haar leeftijd bij ons te hebben.
Evacuatie met Denys
We mochten een heel bijzondere evacuatie uitvoeren met Denys Khrystov. We spraken om zeven uur ’s ochtends af en zouden met twee gepantserde auto’s op pad gaan om een vrouw en ongeveer twintig honden en vijfendertig katten te evacueren. Zij bevonden zich in de killzone, een gebied waar iedereen wordt gezien als doelwit.
Denys arriveerde op tijd met zijn gepantserde wagen en samen controleerden we alle benodigde materialen. Toen we onze eigen gepantserde auto bekeken, kreeg Denys twijfels. Na overleg zei hij dat we de evacuatie niet met deze auto konden uitvoeren. De bepantsering was in orde, maar de auto was niet wendbaar genoeg. Het grootste probleem was het uitstappen. Dat duurt veel te lang. Er zijn geen voordeuren en door het complexe sluitsysteem hebben we ruim een minuut nodig om uit de auto te komen.
In het gebied waar we naartoe gingen was de kans op droneaanvallen groot. Denys is al meerdere auto’s kwijtgeraakt en heeft meerdere drones net op tijd uit de lucht kunnen schieten. Hij stelde voor een andere gepantserde wagen te halen, maar daarmee konden we door de extreem slechte wegen het laatste stuk ook niet volledig rijden. We konden deze auto wel gebruiken tot dicht bij de evacuatielocatie.
We besloten daarom tot een ander plan. Met twee gepantserde auto’s richting het gebied rijden. Wij, Coen, ik en Paul de cameraman, zouden met auto twee rijden tot zover als de weg het toeliet. Denys zou met auto één doorrijden tot aan het evacuatieadres om de vrouw en de dieren in twee etappes op te halen.
We kwamen aan in een dorp en gingen een flatgebouw binnen. Daar ontmoetten we een oudere vrouw die ons uitnodigde om samen in de kelder te wachten. In de hele flat bleken nog maar drie mensen te wonen. Haar man en twee andere vrouwen. Ook zij brachten tachtig procent van hun tijd door in deze vochtige, donkere kelder.
We raakten in gesprek en ze vertelden hoe verschrikkelijk het is om daar te wonen. Maar toch woonden ze er nog maar de meeste tijd in deze vochtige, donkere kelder. Ze hadden verschilde redenen om niet weg te gaan. Het oudere koppel was zo trots op hun flatje en wilden het niet verspelen en een andere dame had 7 katten en een hondje. Ze had nergens om heen te gaan zei ze. Toch wel zeiden wij, je kunt naar ons en de katten kunnen we veilig brengen. De vrouw werd heel emotioneel en vroeg om bedenktijd. We hebben telefoonnummers uitgewisseld. Het koppel zei dat ze het nog te vroeg vinden maar dat ze misschien in de toekomst wel gebruik willen maken. Deze gesprekken hebben we opgenomen en zullen we binnenkort ook tonen.
Na een half uur kwam Denys met de eerste 20 honden (waarvan 6 pups) en 15 katten. Deze hebben we in benches bij ons in de kelder en hal gezet. Denys waarschuwde ons om zoveel mogelijk in de kelder te blijven omdat er ondanks het mindere weer veel drones actief waren. Denys ging meteen weer op pad en voor de tweede rit. Ook nu was het een half uurtje wachten voordat Denyys terug was met de vrouw en de beestjes. en toen was het zaak om zo snel mogelijk de dieren uit de kelder in auto 2 te laden. Daarna begon de voor ons en de dieren zeer oncomfortabele rit naar Dnipro
Dieren naar veiligheid
De honden hebben we in eerste instantie naar een dierenhulp organisatie in Dnipro gebracht vanwaar ze de dag erna op transport gingen naar Sveta het door ons gefinancierde dierenpension in Tsjerkasy. De katten gingen naar een andere organisatie die gespecialiseerd is in de opvangen van katten. De volgende dag kregen we bericht dat zowel de honden alsook de katten goed zijn aangekomen in de dierenshelters.
Nieuwe gast in The Holland House
Alina de vrouw die samen met haar man de straathonden in het dorp verzorgde wilde niet eerder vertrekken omdat ze deze dieren niet achter wilde laten in het dorp dat steeds heftiger wordt gebombardeerd. Zij zelf is met haar eigen hond Rocky naar The Holland House gebracht. Ze is zo, zo opgelucht nu ze beseft dat ze uit het grootste gevaar is en voor het eerst in maanden drie keer per dag een echte maaltijd kan eten. Ze vertelde dat ze zo lang heeft gewacht met het vertrek juist voor de straathonden die ze verzorgde. Haar man is nog achtergebleven om zoveel mogelijk straatdieren te vangen en deze worden binnenkort door Denys geëvacueerd.
Destructie in Komyshuvas’ka
Tijdens een van onze acties met Denys Khrystov kwamen we ook in Komyshuvas’ka. Dit stadje ligt vrijwel dagelijks onder vuur. Inwoners vertelden ons dat twee dagen eerder veertien KAB’s, glijbommen, waren ingeslagen in een woonwijk. Daarbij zijn meerdere mensen omgekomen en raakten velen gewond.
We gingen kijken bij een van de inslagen en zagen hoe grote delen van een flatgebouw compleet waren weggeslagen. Niet alleen het beeld was heftig, ook de verse brandgeur hing nog in de lucht. Bewoners waren aan het opruimen. We zagen een oudere dame met verband om haar hoofd en haar lichaam vol blauwe plekken. Ze vertelde dat ze thuis waren toen het gebeurde. Hun flat was zwaar beschadigd en zij raakte gewond. Haar man had geluk. Hij stond op dat moment in de keuken en bleef ongedeerd.
We vroegen of we hen mochten evacueren. Haar antwoord was stellig: nee. Dit is mijn thuis. Buren uit andere flats helpen ons. Het is nauwelijks te bevatten hoe krachtig deze mensen samen zijn en hoe ze weigeren op te geven. We hebben haar wat geld toegestoken, maar het is haast niet te verkroppen dat we niet meer voor hen kunnen of mogen doen.
Video van ons bezoek aan Sascha
Vorige week vertelden we uitgebreid over ons bezoek aan Sascha en hoe emotioneel dat was. Vooral toen het ging over onze tatoeages ter ere van Alyona, Zhenya en hem, raakte hij zichtbaar geëmotioneerd. De video hiervan hebben we vandaag geplaatst. U kunt deze bekijken via de knop “Video Sascha” onderaan deze nieuwsbrief.
Detox-hotel:
In de Karpaten is alles anders en het is inderdaad waar, hier voel je niet veel van de oorlog. En ja, het is ook waar dat veel Oekraïeners die de mogelijkheid hebben hier even ontspannen om bij te komen van de verschrikkelijke situatie waarin ze verkeren. Ook wij zelf vinden het fijn om hier een beetje te ontspannen. Maar helaas loopt hier voor ons niet alles even goed.
Het begon met Kelly zij werd enkele dagen geleden onverwachts ziek. Buikkrampen en overgeven dat waren de symptomen. Enkele uren later werd ook ik ziek. En dan niet een beetje misselijk maar echt heel ziek. Was het voedselvergiftiging? Zou je niet verwachten in dit hotel.
Coen, Harry en Paul zijn zonder mij en Kelly ‘s morgens naar de kinderen gegaan die juist aankwamen in de Karpaten. Ook ‘s middags en s’avonds waren wij niet in staat om er bij te zijn.
Dag twee van de vakantie was iedereen weer (min of meer) fit en hebben we een fantastische dag gehad met de kinderen. Dag drie kregen we ‘s nachts bericht van Paul dat het niet goed ging ook hij zat meer op het toilet dan dat hij in bed lag. Vandaag is iedereen gelukkig weer fit en kunnen we weer naar de kinderen. We horen wel dat er meer mensen in het hotel ziek zijn. Na al deze buikloop avonturen noemen we ons hotel onder elkaar niet meer bij naam maar we noemen het onderling met een knipoog: het “Detox” hotel. Afwachten hoe het verder gaat.
Bijzondere gesprekken met 4 kinderen uit Kherson
Tijdens het samenzijn met de kinderen hebben we ook enkele diepgaande gesprekken gevoerd met enkele van de kinderen. Deze gesprekken hebben we (met toestemming) opgenomen omdat we heel graag willen dat mensen in de westerse wereld beseffen wat oorlog inhoud voor deze kinderen.
Eén van de kinderen vertelde hoe haar vader meer dan een jaar vermist was en dat ze afgelopen december te horen kregen dat er een dna match was met een uit Rusland teruggestuurde overleden militair, en dat vader is overleden. Ze vertelde dat haar papa 4 weken geleden is begraven. Haar oudere broer ligt zwaargewond in het ziekenhuis en het is nog maar de vraag of hij het zal overleven. Ze vertelde hoe verdrietig ze is en en hoe ze nu leeft in constante angst van inslagen die ze dagelijks hoort maar dat de rest van de familie niet wil vluchten. Deze vakantie komt voor haar helemaal op het juiste moment en ze leeft helemaal op.
Eén jongen verteld hoe zijn vader is overleden en dat hij woont bij moeder in een van de meest gevaarlijke wijken van Kherson. Dat zijn moeder ondanks de extreem moeilijke situatie vrijwilligers werk doet en dat hij daarom de hele dag van ‘s morgens 9u tot ‘s avonds laat helemaal alleen is thuis en dat hij doods en doodsbang is. Toch wil mams niet vertrekken en ook niet dat de jongen alleen weggaat. Wij gaan met moeder praten om te kijken of we haar op andere gedachten kunnen brengen.
De kinderen vertellen over de occupatie en over de bevrijding van Kherson. Maar ook over de constante aanvallen en inslagen. We voelen ons zo klein omdat we niet meer kunnen doen.
Ook hebben we een gesprek gehad met de begeleidster uit Kherson die verteld over de situatie en over de complicaties bij haar hulp en over wat ze nodig heeft om meer te kunnen helpen. We zullen deze organisatie flink blijven steunen.
Deze gesprekken zijn zo heftig en komen zo binnen als je ze van de betrokken kinderen zelf hoort daarom gaan we in de nabije toekomst al deze gesprekken laten zien op onze social media en in onze tv-serie patatje hoop.
Kindervakantie in de Karpaten
De kindervakantie is nu in volle gang en zowel wij alsook de kinderen hebben het bijzonder naar onze zin maar daar vertellen we volgende week veel meer!
21 februari: inzameldag
Niet vergeten: zaterdag 21 februari organiseren we opnieuw een open dag en inzameldag.
Zoals altijd is er ruimte voor gesprek, een kop koffie en natuurlijk een portie friet.
Heeft u nog geschikte goederen voor Oekraïne? Als u ze meebrengt, zorgen wij ervoor dat alles bij de juiste mensen terechtkomt. Welke goederen zijn welkom?:
Medicijnen
Geschikte kleding
Dierenbenodigdheden en diervoer
Houdbare voeding
Babyvoeding
Verzorgings- en hygiëneproducten
Snoep
Elektriciteitsgeneratoren
Zaklampen
Powerbanks met kabels
Waspoeder
Oude maar goed werkende mobiele telefoons
Alle overige goederen waar u zelf ook blij van zou worden in een penibele situatie
Zaterdag 21 februari van 10:00u tot 17:00u
Nijverheidsweg 2D Helmond
Franky en Coen op TV
RTL4 zend wederom wekelijks Franky en Coen’s Patatje Hoop uit. Zowel op zaterdag en ook op zondag
Zondags om 12:58 en zaterdag rond 15u.
Tot slot
We zijn nog steeds in Oekraïne. Met dezelfde vastberadenheid om door te blijven gaan voor de mensen die op ons rekenen. We brengen hulpgoederen zoals generatoren, bouwen aan een nieuw Holland House, evacueren gezinnen, helpen dieren, ondersteunen shelters en werken midden in gebieden waar dagelijks levens worden verwoest.
Juist nu, met nieuwe reizen, evacuaties en lopende en nieuwe projecten, blijft die steun onmisbaar.
We kunnen dit alleen omdat u achter ons staat.
Elke kilometer, elke evacuatie, elke maaltijd, elk gered dier en elke vluchteling die bij ons een bed krijgt… gebeurt omdat u dat mogelijk maakt.
Wilt u ons steunen, klik dan hier
Bekijk deze YouTube-video
|
|
- Preview van een nieuw bericht
Dit bericht wordt pas geplaatst als je op invoeren hebt gedrukt
Dit bericht wordt pas geplaatst als je op invoeren hebt gedrukt
