[Dagboek] Mijn struggles in het dagelijks leven

Het kan helpen om te accepteren dat je geen autisme hébt, maar dat jij bent wie je bent. Kijk een auto die kun je kopen en verkopen, en als je hem koopt, dan heb je hem en als je hem verkoopt, dan heb je hem niet meer. Maar bij autisme ... dat ben jij. Daar kom je niet van af. Dat korte lontje misschien ook niet. Dat hoort ook bij je. En je vader en de rouw die je voor hem voelt zitten ook in je. Daar kom je ook niet van af. Je moet ermee leren leven. Dat kan niet anders.

Stap 1 is altijd accepteren dat je bent wie je bent en voelt wat je voelt. Bouw er geen extra lagen bovenop, bijvoorbeeld woede om je autisme of om het overlijden van je vader.

Stap 2 is accepteren dat het verleden al voorbij is. Klinkt eenvoudig, maar dat is het niet altijd. Soms denken we: had ik nou maar, was ik nou maar, was ... nou maar .... etc. etc.

Accepteer dat het verleden het verleden is. Het is gebeurd. Je kunt er niks meer aan veranderen. Je vader is er niet meer.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 08:04 schreef Pinnenmutske het volgende:
Ik heb hier nog niet veel gepost maar ga door een intensief zware periode.

Het overlijden van mijn vader in augustus hakte mij half en rouwproces verloopt moeizaam.

Ik heb een vorm van autisme, af en toe een heel kort lontje.

Pfff

Hey Mutske, een dikke knuffel voor jou.
Je zit nog midden in je rouw proces je vader is nog maar net overleden.
Neem er de tijd voor, het verwerken van zo zwaar verlies gaat niet zo maar.
Gelukkig heb je mensen om er over te praten en dat moet je ook vooral doen.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

je moet doen wat voor jou het prettigste is
en als dat rouwen en verder gaan is
is dat helemaal OK

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

Rouwen IS verder gaan.

Neem de tijd om te rouwen en ik wens je veel sterkte.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

Je gaat vanzelf verder Mutske, en je neemt het rouwen mee op je pad.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 11:09 schreef Pinnenmutske het volgende:
Maar ik kijk terug op de leuke dingen.

[ afbeelding ]

Probeer dat in gedachte te houden. De fijne tijden die jullie samen hadden, laat dat de boventoon voeren.

Ik heb zelf mijn vader een tweetal jaar geleden verloren (ik vond hem overleden in zijn huis en dat heeft er best ingehakt). Het helpt echt er over te praten, ondanks dat het soms best zwaar kan zijn.
Als je niemand hebt waarmee je kan praten, dan helpt het schrijven van je emoties via internet zeker wel. Ook als niemand er op reageert.

Het heeft tijd nodig, mijn vader is al bijna 8 jaar dood.
Mijn moeder binnenkort 3 jaar, de dood van mijn moeder houdt mij nog geregeld bezig.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:19 schreef greysbones het volgende:

[..]
je moet doen wat voor jou het prettigste is
en als dat rouwen en verder gaan is
is dat helemaal OK

Allereerst sterkte TS

Een balans hierin is zelfs het beste, doorslaan na een van de twee kanten kan funest zijn, mijn strategie in het verleden om maar meer te gaan werken niet te voelen heeft averechts gewerkt, ik vermoed dat je helemaal terug trekken in de rouw ook niet bevorderlijk is.

Vrij recent is mijn zus overleden en let ik goed op de balans en dat werkt prima voor me

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

Alleen je eigen gevoel doet ertoe, wat anderen denken, vinden, zeggen doet er niet toe. Er is geen goed of slecht, er is geen reden om je schuldig of slecht te voelen over “gebrek aan gevoel of gebrek aan rouw”. Je zou kunnen proberen te bedenken wat je vader zou willen dat jij met je je leven zou gaan doen. Ik gok dat doorgaan met je leven, proberen gelukkig te zijn of worden in het antwoord zal zitten.

Rouwen betekent ook blij kunnen zijn met wat er geweest is.

quote:

Op donderdag 11 december 2025 16:36 schreef Pinnenmutske het volgende:
Doorgaan.

Gelukkig heb ik bijna vakantie

Iets om naar uit te kijken

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

Bedoel je dat je je schuldig voelt?

[ Bericht 1% gewijzigd door Tengano op 12-12-2025 17:10:14 ]

Maar wat vindt je dan precies 'storend'? Dat woord komt bij mij namelijk over dat je je aan iets ergert of jezelf iets verwijt oid.

Of lees ik het dan gewoon verkeerd?

quote:

Op donderdag 11 december 2025 09:16 schreef Pinnenmutske het volgende:
Wat me nog het meeste stoort is dat ik wel rouw maar ook probeer verder te gaan.

Die combi is moeilijk.

Verwerking is niet per se een eenduidig, rechtlijnig proces. Soms kun je je ineens geweldig voelen en verder gaan met je leven en soms zit je weer zwaar in de put. De staat van een mens' welzijn is niet zwart-wit en voortdurend consistent, maar juist veranderlijk per moment.

Sterkte en een dikke knuffel

Rouw is een ingewikkeld iets wat tijd nodig heeft ...