Zijn er mensen die nooit echt verliefd raken?

Niet meer denk ik. Ik ben eigenlijk twee of drie keer echt verliefd geweest denk ik, naast de gebruikelijke obsessies op de middelbare school die niet echt verliefdheden te noemen waren. Elke keer was het minder intens. Ik denk dat verliefdheid wel een soort van idealisering nodig is van het object van de liefde. Dromen over een leven samen, het op een voetstuk plaatsen van de geliefde, etc. Ik denk dat ik daar in deze fase van mijn leven niet zo open voor sta. Ik kan denk ik nog moeilijk iemand op een voetstuk plaatsen.

quote:

Op donderdag 27 november 2025 11:08 schreef Saboo het volgende:

[..]
Mijn ervaring is wel dat sommige mannen (en misschien ook vrouwen) seksuele spanning en verliefdheid/emotionele interesse wel verwarren. En dan is er seks geweest, waarna die interesse onmiddellijk verdwijnt omdat er geen spanning meer is. Of na een paar maanden als het libido een beetje op adem moet komen . Ik denk dat iedereen het ook anders ervaart en interpreteert en de ene het onderscheid makkelijker maakt dan de anderen.

Voor mij zijn lust en verliefdheid ook twee hele verschillende dingen, ik kan me ook prima aangetrokken voelen tot iemand (en seks met diegene willen) zonder er ooit verliefd op te worden, en een toekomst samen te ambiëren. Voor veel mensen lopen die dingen veel meer door elkaar, net zoals je ook een groep mensen hebt die juist gevoelens krijgen omdat ze intiem met iemand zijn. Ik kan me voorstellen dat als je dan seksuele spanning voelt, je dat ook als een teken ziet dat je meer interesse hebt in iemand dan slechts het lichamelijke.

Grappig dat je dat zegt. Ik kan ook heel goed seks met iemand hebben zonder ook maar iets meer te willen van die ander.

En wellicht daarom ook heb ik in het verleden nooit moeite gehad met non-monogamie.

Het lijkt mij wel heel lastig als je lust gaat verwarren met verliefdheid. Dat je dan toch wel heel eenvoudig in relaties rolt waar je nooit aan had moeten beginnen.

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 07:41 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Niet mee eens.

Teken van een erg grote ontlading en ergens dus een compliment.

Ik vind dat eerder onzeker en zielig.

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 10:25 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Ik vind dat eerder onzeker en zielig.

Het was niet uit onzekerheid, gewoon lichamelijke reactie. Hij had zelf ook iets van wtf. Heb hem daarna ook nooit meer zien huilen.

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 10:25 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Ik vind dat eerder onzeker en zielig.

Allesbehalve

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 11:46 schreef Koettie het volgende:

[..]
Het was niet uit onzekerheid, gewoon lichamelijke reactie. Hij had zelf ook iets van wtf. Heb hem daarna ook nooit meer zien huilen.

Kan me er niets bij voorstellen. Voor mij echt een hele grote afknapper, maar dan denken we daar anders over.

Ik ben best snel verliefd, niet altijd handig

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 21:06 schreef Discombobulate het volgende:

[..]
Kan me er niets bij voorstellen. Voor mij echt een hele grote afknapper, maar dan denken we daar anders over.

Hij is ook al bezet dus maakt niet uit
😏

quote:

Op donderdag 20 november 2025 14:39 schreef valentijn101 het volgende:

[..]
Wat ik me nou afvraag. Zou je een pil kunnen ontwikkelen waardoor je verliefd wordt op iemand?
Je komt wel eens iemand tegen waarvan je denk:”Dat zou de perfecte partner voor mij zijn” maar helaas wordt je er niet warm of koud van. Als je dan zo’n pil zou kunnen slikken…..

Niet per se verliefd, maar je kan wel nicotinepillen als je met die persoon afspreekt zodat je een Pavlov-effect krijgt. Als je bij de persoon bent voel je je goed, ben je apart dan voel je je kut, uiteindelijk kan je niet meer zonder

[quote] Op vrijdag 28 november 2025 22:00 schreef Masberum het volgende:

[..]
Nou ja dat klinkt voor mij juist mooi. Ik kan niet zeggen dat ik jaloers erop ben want ik heb, net als met verliefdheid, het idee dat ik ook nooit jaloers op iemand ben. Maar misschien is het fijner om zoiets als verliefd iets teveel ervaren in plaats van helemaal niet tot verwaarloosbaar weinig zoals ik ernaar kijk.. (in het algemeen gesproken)
[/quote
Het is niet altijd handig, dames die dit door hebben maken soms gebruik of misbruik er van om dingen voor elkaar te krijgen

Ik ervaar het juist andersom. Elke verliefdheid/relatie is voor mijn gevoel juist sterker/leuker. Ik doe het omgedraaid.

Was een reactie op degene die je quotte, dat ik niet die ervaring heb

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 22:13 schreef Koettie het volgende:
Ik ervaar het juist andersom. Elke verliefdheid/relatie is voor mijn gevoel juist sterker/leuker. Ik doe het omgedraaid.

Heeft misschien met de leeftijd te maken? Hoe ouder je wordt des te heviger?

quote:

Op vrijdag 28 november 2025 22:10 schreef Masberum het volgende:
Als iets voor het eerst zo is dan is het extra speciaal, hoe verder in je leven hoe minder speciaal het wordt lijkt me. Als je ouder wordt word je volgens mij wat minder impulsief, minder situaties zoals in een discotheek waar je een dame ontmoet.

Ik denk dat verliefdheid niet zozeer een gevoel is wat afneemt naarmate je ouder wordt, maar wat zich net als jijzelf ontwikkelt.

Als je jong bent, draait alles om idealen, op het ontdekken van wat je nog niet kent.

Als je ouder wordt, kan je ook terugkijken op het verleden. Relaties die uiteindelijk stukliepen, zijn hoe dan ook leerzaam, tenminste als je probeert te begrijpen waarom het niet werkte en je je een voorstelling kan maken hoe de ander jou heeft beleefd.

Klinkt op deze manier allemaal simpel. Veel mensen lopen er toch elke keer mee vast. Als iemand bijvoorbeeld worstelt met trauma's uit het verleden, bijvoorbeeld omdat zijn moeder een nogal dominante afstandelijke vrouw was die moeilijk genegenheid kon tonen maar wel elke keer kritiek had, kan die persoon wellicht daarbij denken "Zo erg was het allemaal niet. Mijn moeder heeft ook veel goede kanten en deed altijd haar best." en het houdt hem in het dagelijks leven eigenlijk niet bezig. Toch is het gemis van vroeger daarmee niet weg; onbewust kiest hij bij relaties dan elke keer voor een vrouw die in die opzichten op zijn moeder lijkt. Als een vrouw namelijk van zo'n vrouw wel de aandacht krijgt die hij vroeger van zijn moeder miste, wordt de leegte van dat gemis opgevuld.

Dat is een idealistisch droombeeld, een Hollywood-sprookje. De realiteit houdt echter in dat het patroon van vroeger zich gaat herhalen. Hij zal zich ook afgewezen voelen door de vrouwen die op hem de meeste aantrekkingskracht hebben en daardoor kunnen bedenken dat vrouwen in het algemeen kil en egocentrisch zijn. Dan neemt verliefdheid uiteraard in de loop der jaren af, aangezien hij namelijk daarbij elke keer ervaart afgewezen te worden.



Als je jezelf om een voorbeeld te noemen vergelijkt met de zon en de mensen die een rol spelen in jouw leven, zijn de planeten die erom heen draaien. Zolang je vanuit het perspectief van de zon blijft kijken, kan je alleen maar zien dat de planeten die naar jou toe komen, groter worden en de planeten die juist meer van jou afdrijven kleiner worden. Je gaat dan meer trekken aan de planeten die je wilt behouden en de planeten die je onaantrekkelijk of als bedreigend ervaart, duw je van je af.

Als je het zonnestelsel als geheel probeert te zien, krijg je een veel objectiever beeld van wat er eigenlijk gebeurt. Je kan dan zien welke planeten in een stabiele baan om jou heen draaien en welke niet en je kan ook beter overzien wat je van hen kunt verwachten. Wel moet je er rekening mee houden dat iedereen zichzelf als de zon beschouwt. Als jij hen op welke manier dan ook hen het idee geeft dat ze in vergelijking tot jou maar een kleine planeet zijn en jij probeert aan hen te trekken om ze in jouw leven te houden, vrezen zij dat ze in hun baan om jou heen niet kunnen ontsnappen als zij dat zouden willen en dat je ze opslokt: wat zou betekenen dat zijzelf niet langer meer bestaan als een individu op zich, maar (tegen hun wil in) een deel van jou zijn geworden.

Mooie metafoor is dat de meeste stelsels in de Melkweg bestaan uit dubbelsterren. De planeten draaien in een baan om beide sterren. Het centrale zwaartepunt ligt daarbij dus niet in één van de twee sterren, maar daarbuiten. Als één van de twee sterren te hard trekt aan de ander, lijkt het stelsel uit één enkele ster te bestaan en zo voelt het ook vaak binnen een ongezonde relatie tussen twee mensen waarbij de ene partner zo overheersend is dat de andere partner niet eens meer zichtbaar is. De relatie stelt dan ook niks meer voor en voelt misschien nog eenzamer dan wanneer je single zou zijn. Als de sterren niet hard genoeg aan elkaar trekken, drijven ze uit elkaar. De planeten die voorheen om beide planeten heen draaiden, kiezen dan tot welke ster zij zich het meest aangetrokken voelen en verlaten de ander.

Als jij jezelf als de verliezer beschouwt, de onaantrekkelijke of instabiele ster die geen aantrekkingskracht meer heeft op noch planeten noch een andere ster, kan je je neerleggen bij dat lot en je voor de rest van je bestaan eenzaam en ongelukkig voelen. Maar dat hoeft niet persé te gebeuren, want je kan alsnog leren hoe je ten eerste zelf stabieler wordt en blijft en ten tweede hoe je aantrekkelijker voor anderen straalt.