VER De Vergaarbak
Forum waar topics die elders geen plek hebben toch een kans kunnen krijgen. De onderwerpen kunnen divers zijn, maar ontopic en normaal reageren is ook hier de norm.
Crack neemt Amsterdam over: ‘Dáár, achter dat bankje, verdienen vrouwen bij om drugs te kunnen kopen’
Crackgebruik overspoelt Amsterdam.
Het gebruik van harddrugs wordt in Amsterdam zichtbaarder, en steeds vaker gaat het om crack. In verschillende wijken zijn gebruikers van de zwaar verslavende drug op straat te zien. De gemeente is daarom met een proef gestart om de overlast tegen te gaan. Deze site maakte een rondgang door de hoofdstad. ‘Er is bijna elke dag wel iets aan de hand.’
https://www.ad.nl/binnenl(...)nnen-kopen~acd9645e/
Beter dan thuis zitten gamen toch
Crackgebruik overspoelt Amsterdam.
Het gebruik van harddrugs wordt in Amsterdam zichtbaarder, en steeds vaker gaat het om crack. In verschillende wijken zijn gebruikers van de zwaar verslavende drug op straat te zien. De gemeente is daarom met een proef gestart om de overlast tegen te gaan. Deze site maakte een rondgang door de hoofdstad. ‘Er is bijna elke dag wel iets aan de hand.’
https://www.ad.nl/binnenl(...)nnen-kopen~acd9645e/
Beter dan thuis zitten gamen toch
Wie had dit gedacht bij het aanstellen van deze hautaine kut?quote:
Op Wat gek!
Emotionele exclusiviteit monogamie-adept
Brandbrief bewonersorganisaties aan Amsterdamse politiek: kloof tussen Stopera en burgers
https://www.geenstijl.nl/5187663/sad
https://www.geenstijl.nl/5187663/sad
When the student is ready, the teacher will appear.
When the student is truly ready, the teacher will disappear.
When the student is truly ready, the teacher will disappear.
Er is hoop:quote:Op vrijdag 9 januari 2026 12:13 schreef Mubassie het volgende:
Wanneer wordt deze vrouw uit haar ambt gezet? Hoe lang kan zoiets maar doorgaan?
Aanbeveling tot ontslag
Sinds 2001 mag de gemeenteraad ook een aanbeveling tot ontslag van de burgemeester doen aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. In zo'n geval moet er naar de mening van de gemeenteraad sprake zijn van een verstoorde relatie tussen de burgemeester en de raad. Ook over deze aanbeveling moet de commissaris van de Koningin advies uitbrengen en ook hier kan de minister slechts om zwaarwegende redenen van afwijken.
Door het aanbevelingsrecht van de gemeenteraad op zowel het gebied van de benoeming als het ontslag van de burgemeester is er steeds meer sprake van een soort vertrouwensregel naar analogie van de verhouding tussen het kabinet en het parlement.
Feit dat ze zelf al,op zoek is naar een andere woning omdat ze kleiner wil wonen
Dat liegt ze ook, want haar ego past maar net in dat grachtenpand en de kosten zijn zeer gunstig
Na de verkiezingen van 18 maart zou ze zo maar eens verdwenen kunnen zijn
Natuurlijk niet door vertrouwensbreuk, maar op zoek naar nieuwe uitdaging
Om weer iets anders te kunnen slopen
Toespraak burgemeester van Amsterdam
"Gisteren zou de nieuwjaarsreceptie van de stad zijn, met een toespraak van mij en een optreden van Dries Roelvink. Maar door de gladheid ging het niet door. Nou hoor ik sommigen van jullie denken: ‘dat is maar beter ook’. …. Vanwege mijn toespraak natuurlijk….
Toch wil ik de gelegenheid aangrijpen om wat tegen mijn stadsgenoten te kunnen zeggen.
Want, beste Amsterdammers, daar is wel reden toe.
Ik hoop dat u net als ik de afgelopen dagen genoot van onze prachtige besneeuwde stad.
Tegelijk kon niemand de onrust in de wereld ontgaan. Militaire oefeningen van China rond Taiwan, de oorlog van Rusland tegen Oekraïne die alsmaar voortduurt en de Verenigde Staten die bijna achteloos een Venezolaanse dictator oppakken en daarna zonder gêne een claim leggen op Groenland.
We zitten verlegen om een nieuwe wereldorde en dat brengt grote onzekerheid. Overal zien we burgers opstaan tegen ondemocratische macht, zien we lokale en nationale gemeenschappen zich verweren tegen geweld en onderdrukking, en vrijheid en rechtvaardigheid opeisen.
We kijken allemaal in spanning naar Iran waar duizenden vrouwen en mannen met groot gevaar voor eigen leven in verzet komen tegen het regime van de Ayatollah’s. En och, wat hopen wij dat zij het deze keer winnen.
En ik zag afgelopen jaar met eigen ogen hoe in Boedapest honderdduizenden mensen demonstreerden voor de rechten van lhbti'ers en voor het recht op demonstreren zelf.
In Istanbul gingen tienduizenden mensen de straat op toen hun gekozen burgemeester zonder eerlijk proces werd opgesloten.
En op de eerste dag van dit jaar trotseerden duizenden New Yorkers de vrieskou. Zij zagen hun democratisch gekozen, vierendertigjarige burgemeester de gelofte afleggen. En ze moedigden hem aan om hun levens en die van al hun stadsgenoten te verbeteren.
Ondertussen, verderop, in Minneapolis gaan inwoners de straat op om te zorgen dat er 250 jaar na de Onafhankelijkheidsverklaring geen einde komt aan hun onvervreemdbare recht op leven, vrijheid en het najagen van hun geluk.
Het is altijd lokaal, in de straten van steden, in de gewone wijken, waar gewone burgers als eerste de macht herinneren aan wat het dierbaarste bezit is: vrijheid.
Als je naar de wereld kijkt, realiseer je je eens te meer onze verworvenheden. De tolerantie en vrijzinnigheid in deze stad, de vrijheid om jezelf te mogen zijn. En het maakt je ervan bewust hoe kwetsbaar dit is, hoe zeer het beschermd moet worden.
En dat betekent dat wij onze stad niet genoeg kunnen koesteren, onze tradities en rituelen bewaken, ons erfgoed beschermen, onze straten en pleinen veilig en toegankelijk houden en elkaar ruimte geven om te zijn wie we willen zijn.
Het betekent ook dat we moeten normeren. Dat we duidelijk zijn in wat niet bij de stad hoort en wat we niet wensen te zien: geweld en intimidatie, het in de fik steken van auto’s, het belagen van politie en hulpverleners of discriminatie en racisme.
Juist als de wereld onrustig is, richtingloos lijkt, of erger: lijkt te marcheren naar meer totalitarisme en onderdrukking, zijn er plekken nodig waar mensen veilig zijn. Waar het democratische debat respectvol is, waar de verkiezingen open en eerlijk zijn, waar mensen graag zijn omdat ze zich gerespecteerd, gewaardeerd en verbonden voelen.
Ik hoop dat Amsterdam ook in 2026 die plek is.
En natuurlijk, ook dit jaar zullen we ruzie maken en mopperen op elkaar en op het stadsbestuur (dit laatste is overigens altijd en per definitie terecht). Ook het komende jaar zullen er zorgen zijn over armoede, over dakloosheid, over kwetsbare kinderen die op wachtlijsten staan. Het zijn terechte zorgen over grote problemen.
Maar ik hoop ook dat we samen de stad verder vooruit helpen, dat we onze stad als baken van onze gezamenlijke vrijheid koesteren.
Een historicus schreef eens: ‘elke tijd is een overgangstijd’. Dat geeft onzekerheid, maar biedt ook hoop.
Dat geeft ons de mogelijkheid om te beschermen wat ons lief is, zonder behoudzuchtig te worden. Om hoopvol samen het nieuwe jaar in te gaan en een veranderende wereld tegemoet te zien.
Ik wens alle Amsterdammers een gelukkig 2026."
https://www.amsterdam.nl/(...)spraak-burgemeester/
Nou pop als jij eindelijk oprot kan mijn jaar niet meer stuk
"Gisteren zou de nieuwjaarsreceptie van de stad zijn, met een toespraak van mij en een optreden van Dries Roelvink. Maar door de gladheid ging het niet door. Nou hoor ik sommigen van jullie denken: ‘dat is maar beter ook’. …. Vanwege mijn toespraak natuurlijk….
Toch wil ik de gelegenheid aangrijpen om wat tegen mijn stadsgenoten te kunnen zeggen.
Want, beste Amsterdammers, daar is wel reden toe.
Ik hoop dat u net als ik de afgelopen dagen genoot van onze prachtige besneeuwde stad.
Tegelijk kon niemand de onrust in de wereld ontgaan. Militaire oefeningen van China rond Taiwan, de oorlog van Rusland tegen Oekraïne die alsmaar voortduurt en de Verenigde Staten die bijna achteloos een Venezolaanse dictator oppakken en daarna zonder gêne een claim leggen op Groenland.
We zitten verlegen om een nieuwe wereldorde en dat brengt grote onzekerheid. Overal zien we burgers opstaan tegen ondemocratische macht, zien we lokale en nationale gemeenschappen zich verweren tegen geweld en onderdrukking, en vrijheid en rechtvaardigheid opeisen.
We kijken allemaal in spanning naar Iran waar duizenden vrouwen en mannen met groot gevaar voor eigen leven in verzet komen tegen het regime van de Ayatollah’s. En och, wat hopen wij dat zij het deze keer winnen.
En ik zag afgelopen jaar met eigen ogen hoe in Boedapest honderdduizenden mensen demonstreerden voor de rechten van lhbti'ers en voor het recht op demonstreren zelf.
In Istanbul gingen tienduizenden mensen de straat op toen hun gekozen burgemeester zonder eerlijk proces werd opgesloten.
En op de eerste dag van dit jaar trotseerden duizenden New Yorkers de vrieskou. Zij zagen hun democratisch gekozen, vierendertigjarige burgemeester de gelofte afleggen. En ze moedigden hem aan om hun levens en die van al hun stadsgenoten te verbeteren.
Ondertussen, verderop, in Minneapolis gaan inwoners de straat op om te zorgen dat er 250 jaar na de Onafhankelijkheidsverklaring geen einde komt aan hun onvervreemdbare recht op leven, vrijheid en het najagen van hun geluk.
Het is altijd lokaal, in de straten van steden, in de gewone wijken, waar gewone burgers als eerste de macht herinneren aan wat het dierbaarste bezit is: vrijheid.
Als je naar de wereld kijkt, realiseer je je eens te meer onze verworvenheden. De tolerantie en vrijzinnigheid in deze stad, de vrijheid om jezelf te mogen zijn. En het maakt je ervan bewust hoe kwetsbaar dit is, hoe zeer het beschermd moet worden.
En dat betekent dat wij onze stad niet genoeg kunnen koesteren, onze tradities en rituelen bewaken, ons erfgoed beschermen, onze straten en pleinen veilig en toegankelijk houden en elkaar ruimte geven om te zijn wie we willen zijn.
Het betekent ook dat we moeten normeren. Dat we duidelijk zijn in wat niet bij de stad hoort en wat we niet wensen te zien: geweld en intimidatie, het in de fik steken van auto’s, het belagen van politie en hulpverleners of discriminatie en racisme.
Juist als de wereld onrustig is, richtingloos lijkt, of erger: lijkt te marcheren naar meer totalitarisme en onderdrukking, zijn er plekken nodig waar mensen veilig zijn. Waar het democratische debat respectvol is, waar de verkiezingen open en eerlijk zijn, waar mensen graag zijn omdat ze zich gerespecteerd, gewaardeerd en verbonden voelen.
Ik hoop dat Amsterdam ook in 2026 die plek is.
En natuurlijk, ook dit jaar zullen we ruzie maken en mopperen op elkaar en op het stadsbestuur (dit laatste is overigens altijd en per definitie terecht). Ook het komende jaar zullen er zorgen zijn over armoede, over dakloosheid, over kwetsbare kinderen die op wachtlijsten staan. Het zijn terechte zorgen over grote problemen.
Maar ik hoop ook dat we samen de stad verder vooruit helpen, dat we onze stad als baken van onze gezamenlijke vrijheid koesteren.
Een historicus schreef eens: ‘elke tijd is een overgangstijd’. Dat geeft onzekerheid, maar biedt ook hoop.
Dat geeft ons de mogelijkheid om te beschermen wat ons lief is, zonder behoudzuchtig te worden. Om hoopvol samen het nieuwe jaar in te gaan en een veranderende wereld tegemoet te zien.
Ik wens alle Amsterdammers een gelukkig 2026."
https://www.amsterdam.nl/(...)spraak-burgemeester/
Nou pop als jij eindelijk oprot kan mijn jaar niet meer stuk
