Draai hier alle platen in je platenkast #31 (Just The Same)

bazbo cd2933: various artists - Tales From Yesterday



Yes! A View From The South Side Of The Sky is de ondertitel van dit leuke project dat in 1995 verschijnt. Het Amerikaanse label Magna Carta weet in die tijd veel interessante projecten op te zetten waarin allerlei bekende en minder bekende progmuzikanten met elkaar samenwerken. Tales From Yesterday is een eerbetoon aan Yes en ook nog eens een heel goede en interessante. Zowel op dat moment huidige als oud-bandleden leveren een bijdrage, maar ook 'buitenstaanders' laten van zich horen. Medeproducer Robert Berry mag de plaat openen met zijn versie van Roundabout. Geen kopie, maar een nieuw arrangement dat stevig overeind blijft. Voor de cadenza op akoestische gitaar kan hij niet anders dan Steve Howe zelf inschakelen. Stanley Snail is een gelegenheidsgroep bestaande uit Nick D'Virgilio, Mike Keneally, Kevin Gilbert en Bryan Beller die zichzelf heeft vernoemd naar de regel 'Cold stainless nail' uit Siberian Khatru en dat stuk hier vertolkt. Steve Morse speelt twee legendarische Howestukjes op akoestische gitaar (Mood For A Day en Clap); hij speelt het tot in de perfectie na, heel knap maar daarmee voegt het eigenlijk weinig toe aan het origineel. Hetzelfde kan gezegd van Shadow Gallery, World Trade, Cairo en Enchant die respectievelijk Release Release, Wonderous Stories, South Side Of The Sky en Changes uitvoeren. Geheel andere koek is wat Magellan hier brengt: een compleet over de top arrangement van Don't Kill The Whale. Patrick Moraz speelt Soon op zijn kenmerkende en uiterst fraaie wijze op piano, Peter Banks komt (samen met Robert Berry) met een gierende Astral Traveller en Jeronimo Road (met daarin Adam Wakeman en Damian Wilson) brengen een spetterende Starship Trooper. Het hoogtepunt is echter de wonderschone vertolking van Turn Of The Century, met Steve Howe op gitaar en de betoverende zang van Annie Haslam. Alles bij elkaar een heerlijk album dat ik geregeld beluister. De mix van oude vertrouwde muziek in een net even ander jasje en het wisselende geluidspalet van de verschillende muzikanten werkt verfrissend. Ik koop de cd gelijk als hij uitkomt op 19 oktober 1995.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd2934: various artists - Wonderous - A Tribute To Yes



Yes! Ik ben op maandag 17 oktober 2005 in Hull en in een donker muziekwinkeltje vind ik deze cd, uitgegeven in 2001. Ik heb 'm nog nooit gezien en weet niet van het bestaan ervan. (Nader onderzoek wijst uit dat er meerdere versies van het album blijken te bestaan. Adam Wakeman is de projectleider en hij mag met muzikanten uit de band van zijn vader (bassist Lee Pomeroy en gitarist Ant Glynn) een plaat opnemen waarop songs staan uit de rijke catalogus van Yes. Er zijn ook allerlei speciale gasten te horen, waaronder Steve Overland, Eddie Hardin, Judie Tzuke, Chrissie Hammond, Damian Wilson en Nikki Squire (ex-vrouw van). Ook papa Rick Wakeman is er; hij speelt de Hammondsolo in Roundabout en een Moogsolo aan het eind van Wonderous Stories. Leuke songkeuze. Zo opent het album met een acht minuten durende versie van The Revealing Science Of God, horen we een uitgebreide uitvoering van America en eindigt het album met de laatste helft van Awaken. Daarnaast natuurlijk wat uitgekauwdere stukken als And You And I, Owner Of A Lonely Heart en voornoemd Roundabout. Geen spektakel, wel een amusante aanvulling op de verzameling.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd2935: various artists - Yesterday And Today - A 50th Anniversary Tribute To Yes



Yes! Om het vijftigjarig jubileum van de band te vieren, buigen Dave Kerzner en Fernando Perdomo zich over het oeuvre. Kerzner en Perdomo hebben ieder naam gemaakt in de (prog)wereld en leiden ieder een eigen band. Ook spelen ze veel samen. Voor dit project vragen ze veel bekende en mij onbekende gasten. Ik koop de cd als hij verschijnt (op 12 november 2018) en ben zeer aangenaam verrast. Niet zozeer vanwege de vernieuwende arrangementen, want die zijn er nauwelijks; de uitvoeringen blijven dicht bij de originelen. Echter, de materiaalkeuze geeft blijk van een diepe duik in de catalogus van zowel de beginjaren als het latere werk. Zo opent het album met een mooie versie van Machine Messiah met gasten Geoffrey Downes, Randy McStine en Nick D'Virgilio. Op Yours Is No Disgrace doen Billy Sherwood en Jay Schellen mee, Dave Bainbridge en Sally Minear vertolken Turn Of The Century en Curved Air met Sonja Kristina voeren Soon uit. Robert Berry zingt Changes, Marco Minnemann drumt I'm Running en huidige Yeszanger Jon Davison voert ons door een akoestisch medley met daarin Your Move, And You And I en Wonderous Stories. De vroege liedjes Sweetness en Yesterday And Today komen voorbij, Steve Hackett schittert in Cinema en Francis Dunnery zingt Starship Trooper. Kortom: een bijzonder aardig project dat ik voor de afwisseling nog geregeld in de speler stop.

_{Geen 'officiële' posts op YT, maar een fan heeft wel een en ander geplaatst:}
Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd2936: Julianna Barwick & Mary Lattimore - Tragic Magic



Julianna Barwick en Mary Lattimore. Ik heb nog nooit van ze gehoord. Tot ik ergens een recensie lees van hun album Tragic Magic, dat half januari 2026 verschijnt op het Franse label InFiné. Ik hoor een paar stukjes op een streamingsdienst en vanaf 2 maart 2026 staat het in de kast en ligt het schijfje vaak in de speler. Lattimore speelt harp en Barwick creëert daar subtiele atmosferische tapijten op elektronica onder en omheen. Beide dames zingen ook, zij het geen tekst, maar meer drones van wolkenkoren, zoiets. Weet ik ook veel. Het is wonderschoon. Vijf van de zeven stukken zijn zelfgeschreven. Daarnaast verrassend goed uitpakkende vertolkingen van Temple Of Winds (van Roger Eno) en Rachel's Song (afkomstig van Vangelis' soundtrack voor Blade Runner). Tragic Magic is een prachtig album voor vroeg in de ochtend of laat in de avond, een oase van rust en toch avontuurlijk genoeg om voortdurend de aandacht te grijpen. Schitterend.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd2937: Big Big Train - Woodcut



Big Big Train is definitief de grote schok te boven gekomen. De nieuwe vocalist Alberto Bravin heeft zich stevig gesetteld in de groep. Sterker nog: hij is de drijvende kracht achter dit sterke nieuwe album dat eind januari 2026 verschijnt (en dat ik koop op 5 februari 2026). Bravin en bandleider Gregory Spawton bezoeken in Oslo het Munch Museum en raken onder de indruk van de houtgravures en de techniek van het houtsnijwerk. Al snel zien zij een interessant concept voor muziek voor zich, een verhaal over kunst en de totstandkoming ervan, over hoe een negatief gesneden houtwerk kan worden tot een positief kunstwerk. Zo ongeveer alle groepsleden dragen muziek en teksten bij, de band neemt in meerdere sessies de muziek op en dan is het aan Bravin om er een lange songsuite van te maken. Woodcut is een schitterend conceptalbum geworden, enerzijds oude stijl - tekst- en muziekfragmenten komen her en der op het album terug - en anderzijds klinkt het fris, avontuurlijk en verrassend. Bravin zelf neemt het leeuwendeel van de leadzang voor zijn rekening, maar we horen ook Nick D'Virgilio en zelfs violiste Clare Lindley solo zingen. Gitarist Rikard Sjöblom is de ster van de plaat, maar ook de toetsenbijdragen van Oskar Holldorff zijn fraai. De muziek voert ons langs allerlei sferen, we horen ballads, rock en prog en altijd is het melodieus en meeslepend. Op de bij mijn Limited Edition meegeleverde bluray staat een surround en Atmos-mix, maar die hele bluray heb ik nog niet in de blurayspeler gehad. Het album zelf vind ik een zeer mooi werk. Of het tot de hoogtepunten uit het omvangrijke oeuvre van de band gaat behoren, zal de tijd moeten uitwijzen. Ik vind het een kandidaat.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video



[ Bericht 3% gewijzigd door bazbo op 07-04-2026 09:41:52 ]

bazbo cd2938: Camel - Live At The Marquee 1974



Camel is ook zo'n band die ik al sinds mijn zestiende volg. Niet dat de groep nog heel actief is; gitarist Andrew Latimer is het enig overgebleven lid van de oerbezetting en door ziekte heeft hij de laatste jaren weinig kunnen doen. Toch verschijnt er sporadisch nieuw werk via zijn bandcamp. Groot is dan ook de verrassing als in februari 2026 dit livealbum verschijnt en eigenlijk verbaast het me dat er nooit eerder dit soort opnamen uit de archieven zijn uitgebracht. Dat zijn ze wel, maar als onderdeel van een monsterbox in kleine oplage en die heb ik niet. Op 30 oktober 1974 speelt Camel in de roemruchte Marquee club in Londen. De band heeft dan de eerste twee elpees uit, Camel en Mirage en speelt de hoogtepunten van die platen. Het is prima prog en ik ben weg van hun originele, ietwat ongepolijste geluid: de subtiele gitaar van Latimer, het heerlijke Hammond van Pete Bardens, de bijna funky rockbas van Doug Ferguson en het avontuurlijke drumwerk van de jonge Andy Ward. Bij vlagen complex en onnavolgbaar en toch zijn er ook veel rustiger passages met fluit, piano en ijle gitaartonen. Wat mij betreft zijn de suite Nimrodel/The Procession/White Rider (gebaseerd op Tolkiens Lord Of The Rings), Arubaluba, Ligging At Louis' en het monumentale Lady Fantasy de hoogtepunten. Camel is op dat moment bezig met het ontwikkelen van een nieuw album en de eerste uitprobeersels van Music Inspired By The Snow Goose zijn hier te horen. Toegift is het uitgesponnen Homage To The God Of Light, een stuk van Bardens dat eerder te horen was op The Answer, zijn soloplaat uit 1970. Nogal wat materiaal van dit concert is al uitgebracht als bonustracks bij de heruitgaven van de albums Camel, Mirage en Music Inspired By The Snow Goose in 2002 en de opnamen van Ligging At Louis' en Lady Fantasy vonden ook een plek op A Live Record uit 1978, dus dat ken ik wel. Echter, nu staat het gehele concert bij elkaar en dat rechtvaardigt deze uitgave wel degelijk. Daarnaast is het essentiële kost voor een ieder die het oergeluid van Camel in concert wil ontdekken en is het gewoon grandioos goed.

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

bazbo cd2939: DeWolff - Live On 2 Meter Sessions



DeWolff blijft gestaag werken aan een inmiddels imposant oeuvre. De jonge jochies van weleer zijn niet langer jonge jochies, maar volwassen muzikanten die hun eigen altijd eigenzinnige muziekkeuzes blijven maken. Wat is gebleven, is het fijne organische geluid dat doet denken aan en terugverlangen naar de analoge tijden van de jaren zeventig. In de loop van de jaren heeft het trio al dan niet met kleine bezettingsuitbreiding enkele malen opnamen gemaakt voor de roemruchte tweemetersessies van Jan Douwe Kroeske. Eind oktober 2025 komt dit schijfje uit, waarop een selectie van die sessies uit 2010, 2018, 2019 en 2021 is te horen. Ik kom er pas laat achter dat het uit is en koop het dan op 23 maart 2026. Onder de bandnaam Americanolog horen we Pablo van de Poels 2nd Amendment Blues, Next Of Kin speelt twee stukken waaronder een cover van The Allman Brothers Band Midnight Rider en DeWolff zelf vertolkt vijf composities, waaronder Distant Smile (van Cuby And The Blizzard) én hun eigen gouwe ouwe Evil And The Midnight Sun. De intieme setting, de afwisseling in het groepsgeluid en het pure spelplezier resulteren in een tijdloos plaatje vol southern rock dat gewoon veel te kort is.

_{Raar, de band zelf heeft weinig tot niets van dit album op YT:}
Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video

Bekijk deze YouTube-video