Afrikaans wielrennen #4

Henok verkloot zijn sprint volledig, best knap om je in zo'n klein peloton op te laten sluiten.

Derhalve wint genocide, ik ben ziedend.

Wel een mooie podiumplek voor broertje Bini.

Flinke chute ook nog, na de finish zo te zien. Het was immers nat.

[ Bericht 23% gewijzigd door Rellende_Rotscholier op 22-02-2026 14:19:22 ]

Een extra domper op de feestvreugde.

Nog even een overzichtelijke deelnemerslijst, voor de liefhebber. Inmiddels al niet meer helemaal correct, aangezien liefst zes renners het einde van de eerste rit niet hebben gehaald. De 18e editie van de Tour du Rwanda als UCI-koers begon op een vervelende manier, om meerdere redenen. We zijn dit jaar inmiddels toe aan de achtste editie als 2.1-koers, wellicht wel een van de laatste als de plannen om er een WT-koers van te maken doorgang vinden. Doe maar niet, zo is het voor mij en voor de Afrikanen leuker. Of nouja, laten we het zo zeggen, op deze manier hebben we het al moeilijk genoeg. We zijn dit jaar op zoek naar iemand die de frauduleuze Fabien Doubey komt opvolgen, de Fransoos die vorig jaar de koers op de laatste dag stil wist te leggen omdat er een wolkbreukje plaatsvond boven Kigali, waardoor het in ieder geval volgens hem onverantwoord was om tot aan de finish te koersen. Ja, er waren wel wat valpartijtjes, maar men had al een groot deel van het parcours afgewerkt en dus had men de laatste ronde ook nog wel even kunnen voltooien. Dat had Henok en Nahom de kans gegeven om Doubey nog uit de gele leiderstrui te rijden, maar Doubey kreeg het met zijn Franse connecties voor elkaar om de organisatie en de jury te overtuigen. De koers werd stilgelegd en zonder tot het eind te strijden werd hij zodoende de eindwinnaar. Dat was niet zo leuk, een Afrikaanse eindzege ging op die manier aan onze neus voorbij. Gelukkig konden we vorig jaar in ieder geval nog wel genieten van een tweetaal Afrikaanse ritzeges, Henok pakte zijn ritje mee en ook Nahom Zeray won een lastige rit. Hij was op de laatste dag misschien wel voor twee op een rij gegaan, maar daar komen we nooit meer achter. Hij was vertrokken uit het peloton, maar toen werd het Doubey dus te heet onder de voeten. Hij stopte ermee en de rest volgde. Henok probeerde hem met wat drukke armgebaren nog op andere gedachten te brengen, maar tevergeefs. Geen uitslag, en dus werd het klassement van de vorige etappe overgenomen, eindwinst voor Doubey dus. Doubey is er dit jaar niet bij, de ploeg Total ontbreekt überhaupt. Henok is er wel bij, hij kan nu revanche gaan nemen. Met die revanche had hij eventueel tijdens de eerste rit al kunnen beginnen, maar zoveel geluk hadden we niet.




Het volk heeft de koers weer gevonden. Tijdens de eerste rit van deze editie van de Tour du Rwanda reed men van Rukomo naar Rwamagana, een lange maar makkelijke rit. Bijna 174 kilometer, maar zonder serieuze beklimmingen. In de eerste kilometers van de rit reden er vijf renners weg, mountainbikelegende (even een wielerflitsiaanse overdrijving) Avancini was meteen van de partij, net als tijdrijder Miguel Heidemann. Zij kregen gezelschap van de Eritrese vluchteling Dawit Teweldbrhan, Mike Uwiduhaye en Eric Nkundabera. De Oegandees Shafik Mugalu ging in de achtervolging, maar hij kreeg het nooit voor elkaar om vooraan aan te sluiten. De voorsprong van de vijf liep ondertussen snel op, voor ze het wisten hadden ze al een minuut of zeven voorsprong op het peloton. Op de zwaarste klim van de dag, die naar Gatibo, konden de Rwandezen zich niet bedwingen. Ze gingen in de aanval, waarschijnlijk met het idee om de bergpunten binnen te halen. Dawit Teweldbrhan was het eerste slachtoffer, hij moest lossen. Ergens daarna heeft hij wellicht geprobeerd om via de deurklink terug te keren vooraan, want in de uitslag zien we hem als DSQ verschijnen. Hij heeft ook meteen 50 strafpunten gekregen voor de UCI, de arme knul staat voor de rest van zijn leven in de min. Terug naar Duitsland, waar hij weer laatste kan worden in allerlei amateurkoersen. Avancini en Heidemann haalden ondertussen de aanvalslustige Rwandezen bij en lieten ze achter, met z'n tweeën gingen ze verder. Ondertussen vond er in deze omgeving een tragedie plaats, de Tour du Rwanda beschikt over een reclamekaravaan die ongeveer net zo indrukwekkend is als de reclamekaravaan in de Tour de France. Net zoveel wagens, net zoveel muziek, net zoveel goodies, net zoveel vreemde creaties, nog meer dans. Een van de auto's van die karavaan raakte in deze omgeving van de weg en reed daarbij in op het publiek. Inrijden op het publiek moet je nooit doen, maar al helemaal niet in Rwanda. Er staat zoveel volk langs de kant van de weg dat je dan automatisch prijs hebt. Helaas zijn bij dit incident twee mensen overleden, en nog minstens zes mensen gewond geraakt. Dat is toch wel een serieus incident, als het in de Tour was gebeurd was het wereldnieuws geweest. Goed argument wel om de reclamekaravaan af te schaffen, ook in andere koersen. In de Tour is dat altijd een argument waarom bepaalde beklimmingen onhaalbaar zijn, daar kan de karavaan dan niet overheen. Afschaffen, dat is veiliger voor het publiek en dan kunnen we de koersen ook nog eens interessanter maken. Maar, zonder gekheid, RIP aan de nabestaanden. Echt een treurig incident, hopelijk heeft het geen gevolgen voor de verdere publieke belangstelling. Al ga ik er trouwens zomaar vanuit dat het om de reclamekaravaan gaat, caravan vehicle biedt ruimte voor interpretatie. Hoe dan ook, een trieste zaak.


Heidemann en Avancini reden ondertussen gewoon verder, met hun voorsprong van zeven minuten. Heidemann deed het meeste werk, maar Avancini is natuurlijk ook geen kinderachtige coureur. Als hij een paar jaar eerder de overstap had gemaakt naar de weg had hij het zelfs nog best ver kunnen schoppen, al heeft hij natuurlijk genoeg mooie resultaten op de mountainbike geboekt om daar verder weinig aandacht aan te besteden. In een rit die gelukkig verder weinig incidenten kende liep de voorsprong van het duo stelselmatig terug, vooral dankzij het werk van Eritrea en NSN. De hele rit werd live uitgezonden, al kun je nog wel het een en ander verbeteren aan zo'n uitzending. Eén motor met camera achter de koplopers en een motor met camera voor het peloton, heel dynamisch wordt zo'n uitzending dan niet. Maar goed, we hadden beelden, scherpe beelden ook nog eens, dus we zullen niet klagen. Er was lang sprake van een status quo, terwijl het dichter bij de finish in Rwamagana steeds harder begon te regenen. Dat is Rwanda, een tropische bui hoort erbij. Met een kilometer of 20 te gaan schommelde de voorsprong van het kopduo nog zo rond de twee minuten, met 10 kilometer te gaan hadden ze nog net wat meer dan een minuut. Deze rit moest en zou eindigen in een sprint, maar het leek dan ineens toch nog spannend te worden. Zouden Avancini en Heidemann het gaan halen? Op basis van de uitzending zou je het niet kunnen zeggen, tijdsverschillen in beeld brengen zou wel chill zijn. Op een gegeven moment zag je wat auto's de koplopers passeren en even later ging de cameramotor er ook voorbij, dat moest dan maar het signaal zijn dat het peloton naderde. Een peloton waarin het nog steeds vooral Mulugeta en Medhanie namens Eritrea waren die het vuile werk moesten opknappen. Eén mannetje van NSN erbij, het was dus in feite drie tegen twee. In de laatste vijf kilometer hadden de koplopers nog steeds een halve minuut, waarna we pas in de laatste drie kilometer wat mooie overzichtsshots kregen. Het peloton naderde, maar het gat was toch nog steeds vrij groot. Het kon gaan lukken voor Avancini en Heidemann, maar nee, uiteindelijk lukte het dan toch niet. Ze haalden de laatste kilometer met een seconde of 10 voor, maar in de laatste meters werden ze dan toch ingerekend. Daarna begon een chaotische sprint, eentje zonder echte lead-outs. Dat krijg je met ploegen van maar vijf renners, en ploegen zonder echte sprinters. Een chaos, waarbij KUDUS een poging deed om Henok te brengen. Dat lukte niet echt, Henok zocht zijn weg in het peloton en slingerde van helemaal rechts naar helemaal links en weer terug, best knap om je in een peloton van 80 man zo te laten ringeloren. NSN had de zaken wat beter op orde en dus vloog Einhorn naar de zege, onbedreigd. Helaas.


Een voorspelbare uitkomst, maar geen leuke uitkomst. Ik was even bang dat de vlucht het zou halen, maar toen ze werden ingerekend was ik ineens bang voor Einhorn. Terechte angst, in het tweede geval. Het jammerlijke is dat we na hem drie renners zien waar ik wél vrolijk van word. Hodei Muñoz werd tweede, de jonge Bask van Quick Step. Ik wist dat hij over enige snelheid beschikte, maar ik had niet verwacht dat hij zich hier in deze vlakke rit zou gaan mengen. Zoals alle Basken tegenwoordig is hij een type Aranburu, de tijd van de Baskische klimmer is voorbij. Het zijn nu allemaal puncheurs, allemaal jongens die een heuvel overleven en dan in de sprint iedere plaats bereiken behalve de eerste. Maar dit was wel een vlakke sprint in een zo goed als vlakke rit, zo had ik hem dan weer niet ingeschat. In ieder geval, goed bezig Hodei. Landa zal trots zijn. Mewael Girmay werd dan weer derde, het broertje van Bini. Hij maakt de teksten dat hij net zo snel is als zijn broer bijna waar. Het camerawerk aan de finish was dramatisch, een beetje op z'n Spaans, maar in een flits zag ik een gele man vertrekken. Een Eritreeër van Istanbul schoot door het beeld, ik geloofde bijna dat Mewael de winst zou pakken. Bij het volgende camerastandpunt bleek het dan helaas weer Einhorn te zijn die er ruim voor zat. Alsnog wel een van de eerste veelbelovende resultaten van Mewael, hij krijgt over een paar dagen nog een kans. Hij is wel al meteen WIELERFLITSED: Itamar Einhorn verslaat broertje van Biniam Girmay in openingsrit Tour du Rwanda. Henok werd slechts vierde, hij vergooide zijn kansen al voor de sprint. Zonde, met de benen van Oman had hij zelfs deze vlakke sprint kunnen winnen. Maarja, positioneren is een ding. Hier geen ploeggenoten van Astana om hem nog enigszins te piloteren, hier mag je het zelf uitzoeken. Christiaan van Rees werd met stuurklop vierde, geen idee waar die stuurklop vandaan kwam. Guatibonza pas achtste, slecht. Iedereen leek veilig binnen te zijn, knap tijdens zo'n natte finale, maar na de finish gingen er nog een paar renners onderuit. Een mannetje of drie van Rembe op de grond, naast een paar Afrikanen. Eentje van Amani ook, geen idee wie. Het peloton bestond uit 70 renners, we zagen in de achtergrond nog wat figuren binnendruppelen. Een paar Ethiopiërs die het tempo niet aankonden, tja, logisch. Soumaila Ilboudo haalde de uitzending nét niet, hij kwam als 79e binnen op 1:24. Ja, tijdens deze rit bijna anderhalf uur verloren. Logischerwijs een OTL, de Burkinees zijn we kwijt. Ook de kleine Turk Yilmaz zien we niet terug, een DNF. Met Moussa Togala is er een tweede renner van het gemengde Afrikaanse team ook niet meer bij, daarnaast haakte de Italiaan De Mei af. Ik vroeg in de voorbeschouwing om een OTL, het is een DNF geworden. Drie uitslagen op PCS, DNF, DNF en DNS. De Ethiopiër Addisu Belachew is eveneens DNF, er gaan heel weinig Ethiopiërs Kigali halen. Maar goed, laten we positief afsluiten, een podiumplaats voor Mewael! Een betere haarlijn dan Bini, en eindelijk eens een keer een goede uitslag. Dat er nog vele mogen volgen.



Met Einhorn in de gele leiderstrui gaan we door naar de tweede rit. In het land dat ooit een genocide beleefde won helaas weer een genocidaire, zijn derde ritzege al in deze ronde in totaal. We mogen hopen op betere tijden, want er komt nu een betere rit aan. Nouja, een iets betere rit. Ik gooi er ook nog even de plattegrond van het hele rondje in, want dat had ik nog niet gedaan.








We gaan tijdens de tweede rit naar Huye. Not just a host city - it's a launchpad for champions. AI heeft zelfs Rwanda bereikt, shit gaat nu echt te ver. Lekker nutteloze kaartjes verder, je ziet er amper iets aan. Gelukkig kennen we Huye heel goed, we weten precies wat daar kan gebeuren. Deze tweede rit van de Tour du Rwanda, een vrij korte, gaat van start in Nyamata, een plek waar de koers niet jaarlijks passeert. In de Tour du Rwanda van 2023 ging hier ook nog een keer een rit van start, toen reden we naar Mont Kigali. Daarvoor kwam er in 2019 een rit aan in deze plek, de Pool Kasperkiewicz won toen namens het ons helaas ontvallen Delko een ritje vanuit de vlucht. Nyamata is de belangrijkste plaats en het administratieve centrum van het district Bugesera. Bugesera is dan weer het district waar wat we nu NSN moeten noemen heel actief is. Zij hebben hier een opleidingscentrum gevestigd, met een pump track en noem het allemaal maar op. Er is een connectie tussen het land dat een genocide heeft ondergaan en eentje dat, nouja, je snapt 'm. Over die genocide gesproken: In en rondom de voormalige katholieke kerk van Nyamata bevindt zich een herdenkingssite voor de Rwandese Genocide van 1994. Bij het begin van de genocide zochten mensen bescherming in de kerk. De Hutu-milities forceerden toegang tot de kerk en vermoordden in en rondom de kerk 10.000 mensen. In de kerk en de twee massagraven achter de kerk bevinden zich de stoffelijke overschotten van zo'n 45.000 mensen. Opdat wij niet vergeten. Je was in 1994 nergens veilig, zelfs niet op een heilige plek. Ook wat dat betreft zijn er parallellen te vinden. Een opmerkelijk gegeven van dit genocidemuseum is dat je in de kerk kledingstukken van de slachtoffers kunt vinden. Maakt het nog net wat tastbaarder.



Nou, van Nyamata rijden we naar het zuiden en dat doen we op een tamelijk eenvoudige manier. Rwanda is het land van de duizend heuvels, maar in de zuidelijkere regio's kom je net iets minder van die heuvels tegen. Vlak is het niet, dat is het in Rwanda nooit, maar wel zo goed als. Pas na een kilometer of 80 komen de renners een serieuze klim tegen, richting Nyamiyaga gaat het drie kilometer aan 7% omhoog, dat is dan wel weer een punt waar we enige koers zouden kunnen zien. Aansluitend op deze klim gaat het ook nog een paar kilometer aan 4% omhoog richting Gasoro, waarna we even later Nyanza bereiken. Vorig jaar ging er nog een rit van start in Nyanza, in tegengestelde richting reden we toen over dezelfde wegen naar Nyamata om vervolgens nog wat verder te rijden naar Kigali. Daar zou bij Canal Olympia Nahom Zeray iedereen bergop uit het wiel kletsen. Mekseb Debesay won ook ooit in Nyanza, maar daarvoor moeten we terug naar 2015. We zijn in 2026, dus rijden we van Nyanza snel verder naar Huye, na de twee klimmetjes wordt het parcours nu weer een stuk makkelijker. Het gaat wat minimaal glooiend op en af, pas in Huye zelf wordt het weer echt interessant. Daar volgt de inmiddels klassieke aankomst, eentje die we haast ieder jaar zien. PCS maakt er dit jaar 1,5 kilometer aan 6% van, je kunt een paar vlakkere meters wegschaven om tot een kilometer aan 7% te komen. In een lastigere rit wist hier vorig jaar Duarte Marivoet te winnen. Dat deed hij solo, hij reed in de tweede helft van de rit weg en in de laatste kilometers zette de enorm op dreef zijnde Brady Gilmore een achtervolging in, maar hij werd op de steile stroken in Huye ingerekend door Awet Aman en klootzak Doubey. Aman werd uiteindelijk tweede, met Doubey op het wiel. Daarachter werd Gilmore net vierde, voor Henok. Ik verwacht nu meer van Henok, we verwachten hier ditmaal geen vlucht, nee, nu wordt het gewoon de klassieke sprint bergop, of de klassieke aanval op het klimmetje. Er volgt na de klim altijd nog een uitloper, maar daarvoor is het vaak al beslist.



De klassieke explosieve finale van de Tour du Rwanda. Op het laatste klimmtje van één kilometer aan 7% rijdt er meestal een renner weg van de rest. Zo zagen we Merhawi KUDUS hier winnen in 2019 en won het inmiddels helaas werkloze fenomeen Mulu Hailemichael hier in 2020. In 2021 won de vreselijke Alan Boileau dan weer in Huye, we hebben in Rwanda wat kansloze Fransen zien winnen zeg. Vorig jaar was het dus de beurt aan Duarte Marivoet, op een andere manier dan normaal. Toen kwam de rit naar Huye wel later in de ronde, na een dag of zes. Zo vroeg in de ronde blijft het meestal wel bij elkaar en wordt het op de laatste klim beslist. Even een kort stukje Wiki over Huye overigens, gewoon, omdat het kan: Butare of Huye is een stad in het zuiden van Rwanda. Het is de hoofdstad van het gelijknamige district Huye. De stad heeft ongeveer 50.000 inwoners en staat bekend als cultureel centrum van Rwanda. Butare werd in 1920 gesticht door het Belgische koloniale bestuur onder de naam Astrida, vernoemd naar de Belgische koningin Astrid. In 1962, na de onafhankelijkheid, werd de naam gewijzigd naar Butare. Als je het zo bekijkt enorm jammer dat hier vorig jaar een Belg won. Dankzij de genocide werd de naam dan weer veranderd van Butare naar Huye, hopelijk hebben we nu de laatste naamswijziging gehad. In Huye vinden we het Etnografisch Museum van Rwanda en de grootste kathedraal van het land, voor de liefhebber.



Kicken museumpje, voor als je alles wil weten van de traditionele manier van leven in Rwanda. Terug naar huidige tijden: geen idee of deze rit ook live uitgezonden gaat worden. In het verleden deed men alleen de weekendritten en hadden we de rest van de week pech, mochten we het doen met twitterupdates die vooral vaak lang op zich lieten wachten als men weer eens door de jungle reed. We gaan vol verwachting het officiële youtubekanaal van de Tour du Rwanda stalken om te kijken of er een nieuwe livestream te vinden gaat zijn, maar de kans op een teleurstelling is aanwezig. Een teleurstelling voor velen, ten tijde van de finish waren 17.000 mensen aan het kijken via youtube, vond ik toch geen slecht aantal. Hoe dan ook, deze rit zou wel beter moeten worden dan de vorige. De Tour du Rwanda gaat nu écht beginnen. Met een nieuwe finishboog, die ze als relikwie van het WK hebben overgehouden. De moeite waard geweest, dat hele avontuur. Ter afsluiting heb ik nog een vrolijk dansende Kagame voor jullie, wat een sympathieke en warme man! Geniet ervan.



[ Bericht 1% gewijzigd door Rellende_Rotscholier op 22-02-2026 23:24:16 ]

We noteren vandaag een kopgroep van drie, met daarin weer Heidemann. Kermit Erasmus en een Braziliaantje vergezellen hem. Amper twee minuten voorsprong, dat wordt vandaag dus gewoon een dag voor de favorieten. Henok tegen Marti, zou ik zeggen.

En, we hebben livebeelden!

Bekijk deze YouTube-video

Wat een vooruitgang.

Uiteraard wint Marti.

Henok tweedes, hij levert klassiek broddelwerk tot nu toe.

Een finishfoto met een stuurklop in uitvoering, altijd goed. Een onterechte stuurklop, overigens. Bowlingbal Cuylits deed z'n uiterste best om iedereen van de fiets te beuken op weg naar de zege, maar het mocht niet baten. Volgende keer beter, lul. Enfin, de tweede rit van de Tour du Rwanda van 2026 was net als de eerste rit tamelijk saai. Iets minder saai, maar alsnog, saai. Dat lag vooral aan de kopgroep van de dag, in het begin van de rit reden er niet veel renners weg. Miguel Heidemann ging voor de tweede dag op rij in de aanval, ditmaal kreeg hij het gezelschap van Alexander Erasmus, de piepjonge Zuid-Afrikaan, en de Braziliaan Martins. Uwiduhaye waagde nog een poging om over te steken, maar hij kwam er niet bij. Derhalve bleef het bij drie koplopers en die koplopers kregen nooit meer dan drie minuten voorsprong. Het was makkelijk te controleren voor Eritrea en NSN, dezelfde ploegen als tijdens de eerste rit. In feite opnieuw weer met drie renners, twee Eritreeërs en een mannetje van NSN. Mulugeta en Medhanie mochten weer aan de bak, dat deden ze naar behoren. Voor we verder gaan met het verslag van deze rit even een nieuwsbericht tussendoor, Escape Collective is met een update gekomen over de wilde toekomstplannen van de Rwandese wielerbond. Je eigen renners ondersteunen en talent richting Europa zien te krijgen? Nee joh, wat een onzin. De Nederlandse ziekte heerst in Rwanda, ze willen het geld liever steken in een WT-koers. Wellicht wordt de Tour du Rwanda van WT-niveau, wellicht komt er een eendaagse WT-koers op het WK-circuit of misschien komt er wel een WT-rondje naast de bestaande Tour du Rwanda. De laatste optie zou dan nog de beste zijn, we hebben die 2.1-koers echt heel erg nodig om de Afrikanen op z'n minst één kans per jaar te geven om zichzelf te tonen.

quote:

Tour du Rwanda in the WorldTour? Organiser explores options for upgrade in 2027
The president of the Rwandan Cycling Federation wants to build a legacy off the back of the Kigali World Championships, but would a WorldTour Tour du Rwanda be good for cycling in Africa?

Following on from the first-ever UCI Road World Championships to be held in Africa last year, the organisers of the Tour du Rwanda are considering upgrading the race in 2027, possibly to WorldTour status, as part of efforts to build a tangible legacy from the landmark championships.

Africa’s biggest race is organised by the national cycling federation of Rwanda (FERWACY). The federation’s president, Samson Ndayishimiye, told Escape/Global Peloton that the organisation is seeking to stage a race at a higher-level than the current UCI 2.1 status that the Tour du Rwanda has held since 2019.

A final decision on the future of the Tour du Rwanda is still a few months off. FERWACY is currently “exploring all options” and plans to present a proposal to the UCI later in the year after hearing advice from experienced partners. Other ideas being floated include creating a one-day race using the circuit from the Kigali World Championships, possibly at the WorldTour level, or an additional stage race at a higher grade to the Tour du Rwanda.

Mogelijk meer koers in Rwanda, dus. De koers die momenteel wordt verreden is in ieder geval beter dan ooit te volgen, de rit was gewoon volledig live te zien! Geen halve maatregelen, van start tot finish live. Dit was in voorgaande jaren alleen het geval tijdens de weekendritten, nu lijkt het er sterk op dat alle acht de ritten integraal te volgen zijn. Doen ze beter dan de Algarve en de Ruta del Sol, om maar even twee recente koersen te noemen. Goed, de productie kan beter, maar zo goed als nu konden we de Ronde van Rwanda in ieder geval nog nooit volgen. Ik heb al veel aankomsten in Huye meegemaakt, maar ik heb nu pas voor het eerst echt goede beelden van die aankomst gezien. Voor we naar Huye konden gaan keken we eerst lange tijd naar de drie koplopers, die eigenlijk geen moment in de buurt van de zege kwamen. Tijdens de eerste rit was het nog spannend, nu bepaald niet. Eritrea en NSN controleerden de rit heel goed, ze werden daarbij overigens ook wel geholpen door het makkelijke parcours. Alles zou tijdens deze rit neerkomen op de laatste klim, voordien was er weinig mogelijk. Met een kilometer of 10 te gaan werden de koplopers ingerekend. Ruim op tijd. We konden ons gaan opmaken voor de klim in Huye en de daaropvolgende sprint. Daarbij hoopten wij natuurlijk net als deze vrouw op een Eritrese zege.



In een rit zonder incidenten, ook geen incidenten in de karavaan (men reed vandaag verder alsof er gisteren niets gebeurd was), volgde er toch nog enige spanning en sensatie aan de finish. Nadat de koplopers werden ingerekend begonnen meerdere ploegen zich vooraan te mengen, zo reden Movistar en Quick Step wat nadrukkelijker in beeld. Eenmaal op de klim in Huye zagen we een renner van Quick Step ten strijde trekken, maar hij werd tot de orde geroepen door de troepen van NSN. Die ploeg wist een perfecte trein op poten te zetten, waarbij gele trui Einhorn zich zelfs belangeloos inzette voor Pau Marti. NSN controleerde de boel op een onberispelijke manier, waarbij Henok enige tijd netjes op het wiel van Marti zat. Het goede wiel, ideale positie, maar na het klimmende gedeelte volgde de vlakke uitloper en daar werd het dringen. Henok werd op een bepaald moment uit het wiel van Marti gekwakt, waarbij hij bijna ten val kwam. In zijn wiel kwam dan wel weer een renner ten val, ik vermoed dat dit Cisneros van Quick Step is geweest. Henok verloor wat posities en moest zich daarna weer naar voren rijden, daar raakte hij al wat krachten kwijt. Wel het verschil tussen NSN en Eritrea in een notendop, Henok moest veel alleen doen. Uiteindelijk kwam hij in het wiel van KUDUS terecht, die hem nog één keer wist te piloteren, maar dat is nogal een verschil met de toegewijde trein van NSN. Henok offerde voor de sprint natuurlijk al twee mannetjes op, terwijl Nahom rustig zijn krachten aan het sparen is voor de lastigere dagen. Toen Henok weer helemaal vooraan zat werd het weer knokken met wat mannetjes van Lotto, de jonge Belgen reden enorm in de weg. Uiteindelijk werd de sprint op gang getrokken even leek Henok op weg naar de zege. De commentatoren hadden ook alleen aandacht voor hem, maar aan de andere kant van het beeld doemde ineens Marti op. Hij zette zijn sprint net wat later in en mede dankzij een misslag van Henok ging hij met de zege aan de haal. Op onderstaande beelden valt te zien dat Henok nog in een gat in de weg lijkt te rijden en daardoor bijna voor de tweede keer onderuit gaat. Hij verliest daardoor wat momentum, kost hem waarschijnlijk de kop. Een chaotische sprint voor hem, waardoor het bij een tweede plaats blijft.



Marti is natuurlijk een geduchte concurrent, kijk maar naar zijn recente resultaten, maar hier was voor Henok meer mogelijk geweest zonder die twee incidenten. Ik heb wel meteen een hekel gekregen aan die Marti, hij komt echt als een heel pedant mannetje over de finish. Hopelijk gaat Henok hem de komende dagen slopen. Er zijn sinds dit jaar bonificaties aan de meet, dus de twee mislukte sprints van Henok tot nu toe kunnen duur blijken te zijn. Marti neemt de gele trui over van ploeggenoot Einhorn, tweede zege op rij voor NSN helaas, en staat nu vijf seconden voor op Henok. Stuurklopper Cuylits werd derde, voor Hodei Muñoz. Mijn Baskische vriend noteert twee dagen op rij een mooi resultaat, misschien wordt het wel wat met die jongen. Een van de grotere Baskische talenten van de laatste jaren, maar de doorstroming na de juniorentijd valt vaak nogal tegen. Het is maar de Tour du Rwanda, maar dit is dan toch bemoedigend. Piepjong nog steeds, al kijken we tegenwoordig anders naar de leeftijd van renners. In de top 10 zien we verder met Amaniel Desta een renner van Team Amani, hartstikke leuk. Bike Aid liet het een beetje afweten, maar zowel Yoel Habteab als Even Yemane hadden last van de valpartij in de laatste kilometer. Al leek Yoel sowieso niet over de beste benen te beschikken, jammer. Omdat het een makkelijke rit was met alleen aan het einde een kort klimmetje bleven er veel renners bij elkaar, 60 renners eindigden in de eerste groep. Daar moeten we nog Avancini en Cisneros aan toevoegen, die later binnenkwamen maar wel dezelfde tijd kregen. Een van de twee ging in ieder geval onderuit, de andere zal wel opgehouden zijn door die valpartij. Verder valt er weinig opzienbarends te noteren, iedereen heeft netjes de finish gehaald. Alhoewel, toch één opzienbarend gegeven: Soumaila Ilboudo is 74e geworden op anderhalve minuut van Marti. Opmerkelijk, want hij verloor gisteren bijna anderhalf uur. Hij stond toen als OTL genoteerd, maar de jury heeft hem blijkbaar opgevist. Aangezien hij vandaag het peloton blijkbaar wel behoorlijk goed kan volgen heeft hij misschien iets van pech gehad, ofzo. Toch nog drie renners van de gemengde Afrikaanse ploeg in koers, hoera! Al zal het voor Kimuli Arafat uit Oeganda niet lang duren, hij werd mooi laatste op een half uur. Met de gevreesde Marti aan de leiding gaan we nu maar snel door naar de derde rit. Alles is nog mogelijk, op de bonificaties na staan alle favorieten nog in dezelfde tijd. De ronde is makkelijk begonnen, we gaan het nu iets moeilijker maken.






De derde rit van de Tour du Rwanda is eigenlijk een exacte kopie van de derde rit van de Tour du Rwanda van 2024, de creativiteit is in Rwanda soms ver te zoeken. Ligt ook al aan een gebrek aan wegen, maar toch. De hoofdwegen zijn in Rwanda altijd perfect, er zijn alleen weinig opties om van die hoofdwegen af te wijken. In ieder geval, net als in 2024 rijden we van Huye naar Rusizi, het enige verschil is dat we helemaal aan het eind van de rit een extra lusje maken in Rusizi om daar op een hellende aankomst te eindigen. In 2024 was die hellende aankomst er niet, meteen na de laatste afdaling eindigde toen de rit beneden en beneden klopte Jhonatan Restrepo Joe Blackmore en ONZE Pep Reinderink in de uitgedunde sprint. Een mannetje of 16 in dezelfde tijd, dit is de eerste rit waar we echt verschil mogen verwachten. Vier jaar eerder won Restrepo overigens ook in Rusizi, ook toen in een rit die praktisch gelijk is aan deze rit. Bij die gelegenheid vloerde Restrepo niemand minder dan Bini, al leef ik zes jaar na dato nog altijd in de veronderstelling dat Bini hem liet winnen omdat zo de buit verdeeld werd, de rit voor Restrepo en de gele leiderstrui voor Bini. Ze kwamen toen met z'n tweeën aan, Henok werd 10 seconden later derde, voor Natnael Tesfatsion. Dit is echt de eerste rit waar de verschillen flink kunnen oplopen, de eerste rit waar we alle grote namen gaan zien. Nahom Zeray heeft zich twee keer vakkundig kunnen wegsteken, nu zal hij van zich moeten laten horen. Tijdens de derde rit volgen we in tegengestelde richting het parcours van de zesde rit van de vorige editie, toen gingen we juist van Rusizi naar Huye toe, deze wegen zien we in welke richting dan ook haast jaarlijks passeren. In hetzelfde district, maar op een net andere aankomst, gaan we nu op zoek naar een opvolger voor Restrepo.



Vanuit Huye trekken we de jungle in, als we ditmaal opnieuw op een livestream getrakteerd worden zullen de plaatjes zeer mooi zijn. Hopelijk is de verbinding goed genoeg om dit tot stand te brengen, de twitterupdates vallen tijdens dit soort etappes altijd tegen. Het begin van de rit is nog redelijk eenvoudig, maar na een kilometer of 20 beginnen de renners al aan een klim van vier kilometer aan 6% en in de 30 kilometer daarna gaat het continu op en af, maar vooral op. Als je het bij elkaar optelt kom je aan 11 kilometer aan een procent of twee, maar dat zegt eigenlijk niets. Er zitten een paar smerige stroken tussen, al is dit nog niet het stuk waar de uitslag bepaald gaat worden. De renners rijden langs wat vluchtelingenkampen en genocidemomumenten af, maar ze rijden vooral door de bossen heen over kronkelende wegen. Het gaat nog een keer vier kilometer aan 4% omhoog en dan nog een keer vier kilometer aan 4,5%, terwijl er ondertussen twee tussensprints volgen. Na 60 kilometer koers loopt de weg niet meer overwegend omhoog, er komt wat meer daalwerk tussendoor terwijl we het Nyungwe National Park betreden. Stukje Wikipedia voor je:

quote:

Het Nyungwe Forest ligt in het zuidwesten van Rwanda, op de grens met Burundi in het zuiden, het Kivumeer en de Democratische Republiek Congo in het westen. Het Nyungwe Forest is waarschijnlijk het best bewaarde nevelwoud in Centraal-Afrika. Het is gelegen in het stroomgebied tussen het stroomgebied van de rivier de Congo in het westen en het stroomgebied van de Nijl in het oosten. In 2006 werd de bron van de Nijl hier gevonden door de Brit Neil McGrigor en de Nieuw-Zeelandse Cam McLeay en Garth MacIntyre.

Nyungwe Forest National Park werd opgericht in 2004 en beslaat een oppervlakte van ongeveer 970 km2 regenwoud, bamboe, grasland en moerassen. De dichtstbijzijnde stad is Cyangugu, 54 km naar het westen. Mount Bigugu ligt binnen de parkgrenzen.

Het Nyungwe Forest heeft een grote verscheidenheid aan diersoorten, waardoor het behoud ervan van groot belang is voor Afrika.[1] Het bos ligt in een regio waar verschillende grote bio-geografische zones samenkomen en de verscheidenheid aan terrestrische biomen biedt een grote hoeveelheid microhabitats voor veel verschillende soorten planten en dieren.

Het park bevat 13 soorten primaten (25% van het totaal van Afrika), 275 vogelsoorten, 1068 plantensoorten, 85 zoogdierensoorten, 32 amfibiesoorten en 38 reptielensoorten.

Niet alleen mensen langs de kant van de weg, ook wat apen! In dat nationale park komen we enkele puisten tegen, zo gaat het ondertussen nog een keer een kleine kilometer aan bijna 10% omhoog, jawel! Ook de eerdere klimmetjes kennen wat steile stroken, zo kom je zo nu en dan even een kilometer aan 8% tegen. Ja, dit is de eerste serieuze rit van de ronde. Zodra we het nationale park van Nyungwe verlaten volgt er een wat langere afdaling, kenners weten dat de afdalingen in Rwanda vaak net zo belangrijk zijn als de beklimmingen. Zeker als het regent ontstaan er in de afdalingen vaak grote verschillen, het is vooral voor de Afrikaanse renners te hopen dat de regenbuien pas beginnen zodra de rit voorbij is. Is overigens wel de reden waarom de ritten vroeg beginnen en ook relatief vroeg eindigen, in het regenseizoen begint het vaak later in de middag pas te regenen en dat probeert men voor te zijn door op tijd te finishen. Geen waterdichte theorie, kon meteen op de eerste dag worden gezien. Na een lange afdaling komen we uit in het uiterste westen van Rwanda, aan de grens met Congo. Een felbetwiste grens, zeker sinds vorig jaar. Aan de overkant ligt Bukavu, een stad die nu nog steeds in handen is van M23, de rebellengroep die volgens iedereen behalve Kagame gesteund wordt door Rwanda. Daar was vorig jaar een hoop over te doen, nu lijkt de situatie daar relatief rustig te zijn. Een tijdje terug kwam M23 nog in het nieuws omdat ze verder probeerden op te rukken richting andere steden, maar daar staken de Amerikanen dan weer een stokje voor. In Bukavu en Goma mogen ze voorlopig dan weer blijven zitten, goed voor een rustig verloop van deze Tour du Rwanda. Enfin, helemaal beneden begint de klim naar Giheke en dat kan zomaar een belangrijke klim zijn. Eentje in meerdere delen, het gaat eerst bijna vier kilometer vrij gelijkmatig aan 7% omhoog, na een uitloper en een kort stukje in dalende lijn volgt er dan nog een laatste anderhalve kilometer aan 6%. Na 127 kilometer zijn de renners boven op deze klim, ze bevinden zich dan op 18 kilometer van de aankomst. Deze klim is een mooie gelegenheid voor de betere renners in het peloton om een slag te slaan, het is voor de Afrikanen ook vooral zaak om alert te zijn zodra het omlaag gaat. In 2020 werd hier echt alles uit elkaar gereden, in 2024 bleef er dan nog een dikke 15 renners bij elkaar. Aangezien het parcours dit jaar niet het allerzwaarste is verwacht ik nu wel dat er flink aan de boom geschud gaat worden op de klim, en daarna ook in de afdaling.



Na de afdaling komen we uit in het district Rusizi, waar men in het verleden direct na de afdaling de finishlijn trok. Dat is dit jaar anders, we rijden nog even verder en daardoor komen we helemaal aan het eind van de rit nog een klimmetje van een dikke twee kilometer aan bijna 5% tegen. Geen al te zware klim, maar wel een leuke variatie ten opzichte van die vlakke finish. In principe schreeuwt deze aankomst om een nieuwe sprint tussen Marti en Henok, ditmaal met minder renners die in de weg kunnen rijden. Hier een profiel van de organisatie waar je werkelijk niets aan hebt:



Een lastige rit, dankzij het klimwerk, maar ook zeker dankzij de afdalingen. Listige aankomst aan het eind, we kunnen voor het eerst gaten zien ontstaan. In principe wordt de ronde hier nog niet beslist, maar nu moet iedereen met ambities zich wel voor het eerst echt gaan tonen. Tijd voor de eerste Afrikaanse ritzege, vind ik. Stukje Visit Rwanda voor je over de finishplaats:

quote:

A small town on the border with the DRC, with views across to the Congolese city of Bukavu.

Rusizi is the closest town to Nyungwe National Park, which is about an hour’s drive away. Budget accommodation here will appeal to self-drive visitors to the National Park.

Dat kan beter, zou je zeggen. De renners finishen uiteindelijk in Cyangugu, de grootste stad van het district Rusizi. Als ze bijna beneden zijn aan het Kivumeer slaan ze voor ze de grens met Congo bereiken rechtsaf en daarna volgen er een paar bochtige laatste kilometers. Wel weer brede wegen, al dat bochtenwerk is dus niet zo'n probleem. Het probleem is vooral dat het aan het eind dus nog klimmen wordt, al vallen de percentages wel mee. Uiteindelijk finishen de renners weer voor zo'n mooie flat, waar de mensen rijen dik op de balkons zullen staan. Het perfecte uitzicht op de finish, en perfecte plaatjes voor ons. Alvast een sfeerbeeld:

Blackmore, Blackmore, Blackmore genoemd!

Afrika levert nog niet echt, leuk ritje vandaag wel

Na een furieuze start vol aanvalspogingen kijken we inmiddels naar een kopgroep van vijf. We noteren de namen van Mewael Girmay, Etienne Tuyizere, Eric Muhoza, Ole Theiler en Victor Vidal. Mewael heeft mooi punten gescoord bij de tussensprints, toch even je snelle benen tonen.

Een voorsprong van een minuut of twee, voorlopig is alles onder controle voor NSN. Kijkt u gezellig met mij en 10.000 anderen mee, ook vandaag hebben we weer livebeelden:
Bekijk deze YouTube-video

De kopgroep is inmiddels tot de orde geroepen, in het oerwoud van Nyungwe, we zien momenteel vooral toeristische beelden, besloot Lotto bergop gas te geven. Ze rekenden de kopgroep in en rammelden het peloton uit elkaar om vervolgens Thompson solo te laten vertrekken. Bijzondere keuze, in je eentje ga je niet ver komen.

Nahom in de aanval, nu is de koers echt begonnen.

(Beetje vroeg als je het mij vraagt)

Sloopwerken van Picnic

Heerlijk om dit eindelijk eens goed te kunnen volgen.

Nahom Zeray is weer ingerekend, maar door zijn aanval is wel de hele trein van NSN opgerookt. Pau Marti zit nu al een tijd alleen. Eritrea zat nog een tijd met vier, maar na de genoemde sloopwerken van Picnic zijn Nahom en ook Nathan Medhanie gelost. Ze zitten nu nog met twee vooraan, Henok wordt vergezeld door Yafiet Mulugeta. Yafiet heeft zijn goede benen van de Emiraten duidelijk meegenomen. Ook Awet Aman zit er nog bij, namens Istanbul. De drie Afrikanen van de hoop, deze ronde. Al sluit er nu met Niyonkuru zelfs een Rwandees aan, jeetje.

Henok en Pau eraf

quote:

Op dinsdag 24 februari 2026 13:47 schreef Mykonos het volgende:
Henok en Pau eraf

Pau eraf, dat ziet Rellende graag.

Tikkeltje hallucinant om een Afrikaanse commentator heel enthousiast Zomermaand te horen roepen

quote:

Op dinsdag 24 februari 2026 13:47 schreef Mykonos het volgende:
Henok en Pau eraf

Henok zat te kloten met z'n fiets, maar vooral heel verrassend dat Marti ineens gezien was. Bizarre ontwikkelingen vandaag. Ik dacht eerst nog dat ze een tactisch spelletje aan het spelen waren, maar nee.

We leven ineens in een wereld overheerst door Picnic. Jurgen Zomermaand, godbetert.

Wel leuk om eens een ander stukje Rwanda in beeld te zien dan Kigali verder

quote:

Op dinsdag 24 februari 2026 13:50 schreef Mykonos het volgende:
Tikkeltje hallucinant om een Afrikaanse commentator heel enthousiast Zomermaand te horen roepen

Ook een keurige poging tot een gefeliciteerd.

WE hebben wel een gigantisch groot probleem. Dit stond vanochtend niet op mijn planning.

Overhoop gereden door de zoon van Snuffel en een Fries.

Nahom Zeray nu pas binnen, nou weet ik wel meteen waarom hij niet bij de ploegenpresentatie was, zal inderdaad wel ziek zijn. Alle ballen op Mulugeta dan maar, die de eerste twee dagen continu op kop heeft moeten rijden. De senioriteit bij de Eritrese selectie zit soms in de weg.

Zomermaand is er vroeg bij

Fryslân boppe!

PicnicDev met winst ... kan nog wel even duren voordat het echte team een overwinning pakt.