LIF Lifestyle
Alles over gezondheid, uiterlijke verzorging, mode, kleding, make-up, tabak, etc.
Het gebeurde allemaal begin December net voor Sinterklaas. Mijn vader, 67 jaar, de liefste man ter wereld, merkte ineens dat hij kortademig wordt als hij naar boven loopt op de trap. Ook als hij veel praat, wordt hij kortademig. Naar de huisarts dus, en die heeft hem doorverwezen naar Cardiologie Centra Nederland. Hier kon hij snel terecht, en na onderzoek en vervolgonderzoek half december, blijkt dat mijn vader een verkalkte Aorta hartklep heeft. Niet iets dat opgelost kan worden door medicijnen of aanpassen levensstijl. Volgens de Cardioloog is ouderdom de oorzaak. De enige oplossing: Een zware operatie waarbij mijn vader's borstbeen wordt opengezaagd, en zijn hart wordt stilgelegd, en zijn klep wordt vervangen. Of mogelijk een alternatief dat is het vervangen van de hartklep via zijn lies. Beide hebben allerlei complicaties. Het laatste klinkt ideaal, omdat er dan niet gezaagd wordt, maar: " Met de TAVI-behandeling (Transcatheter Aortic Valve Implantation) kan een cardioloog de hartklep vervangen. Eén op de drie patiënten ervaart ondanks de ingreep geen verbetering in het fysiek functioneren. Eén op de tien overlijdt zelfs in het eerste jaar na de ingreep."
Bron: https://www.hva.nl/urban-(...)el-tavi-patient.html
Ik weet het dus ook niet, maar ik neem aan dat de Cardioloog dit uiteindelijk gaat bepalen. Want het Cardiologie Centra Nederland heeft dus op basis van onderzoek een verkalkte aorta hartklep met als oorzaak ouderdom geconcludeerd, maar verwijst mijn vader voor nader onderzoek door naar een regulier ziekenhuis. We zijn inmiddels twee weken verder, en er is nog geen afspraak voor hem gemaakt door dat Cardiologie Centra (ze hebben tegen mijn vader gezegd dat zij de afspraak voor hem maken). En de klachten van mijn vader lijken erger te worden. Lange leuke gesprekken met hem voeren zit er niet meer in. Ik ben bang dat er wat ergs gebeurt als er niet wat vaart komt, maar 2 weken terug werd er alleen tegen mijn vader gezegd dat hij "rustig aan moet doen." Na het reguliere nadere onderzoek, wordt mijn vader dan hoogstwaarschijnlijk in een ander ziekenhuis zoals het Erasmus MC of Ampheria in Breda geopereerd.
Ik kan er niet meer tegen, ik ben ondertussen zelf van alle stress een hartkwaal aan het ontwikkelen. Er bestaat gewoon een kans dat ik mijn vader van nog maar 67 jaar kwijtraak. En ik ben in de war, ene kant wil ik snelle behandeling, andere kant ben ik bang voor complicaties van operatie, bang voor de pijn die hij zal hebben, bang voor eventuele hersenschade of een herseninfarct. Hij zei vandaag tegen mij: "Ik denk niet dat ik ooit weer de oude zal worden" dat heeft mijn hart gebroken. Ik ben zo lief mogelijk nu tegen mijn vader, ik wil dat hij goed rust, de dingen doet die hij leuk vindt en die niet te inspannend zijn. Ik wil hem alleen maar vasthouden. Hij zegt het niet, maar uiteraard vindt hij het ook eng allemaal. Er is zoveel onzekerheid momenteel.
Het liefst zou ik willen dat het Cardiologie Centra zsm een vervolgafspraak voor nader onderzoek voor hem inplant, en dat hij vervolgens zo snel mogelijk aan het behandeltraject in het ziekenhuis kan beginnen. Mijn vader is nog nooit geopereerd, slikt geen medicijnen, dus hij ziet er echt tegenop. Maar niets doen is overlijden, en operatie is kans op beter worden.
Heeft iemand hier ervaring met een openhartoperatie? Of met een hartklepvervanging? Zo ja, denken jullie dat het kwaad kan dat het nu al meer dan een maand is dat mijn vader kortademigheidsklachten heeft, en nog steeds geen behandeltraject is gestart? En wat zijn jullie ervaringen met een openhartoperatie en/of hartklepvervanging?
Bron: https://www.hva.nl/urban-(...)el-tavi-patient.html
Ik weet het dus ook niet, maar ik neem aan dat de Cardioloog dit uiteindelijk gaat bepalen. Want het Cardiologie Centra Nederland heeft dus op basis van onderzoek een verkalkte aorta hartklep met als oorzaak ouderdom geconcludeerd, maar verwijst mijn vader voor nader onderzoek door naar een regulier ziekenhuis. We zijn inmiddels twee weken verder, en er is nog geen afspraak voor hem gemaakt door dat Cardiologie Centra (ze hebben tegen mijn vader gezegd dat zij de afspraak voor hem maken). En de klachten van mijn vader lijken erger te worden. Lange leuke gesprekken met hem voeren zit er niet meer in. Ik ben bang dat er wat ergs gebeurt als er niet wat vaart komt, maar 2 weken terug werd er alleen tegen mijn vader gezegd dat hij "rustig aan moet doen." Na het reguliere nadere onderzoek, wordt mijn vader dan hoogstwaarschijnlijk in een ander ziekenhuis zoals het Erasmus MC of Ampheria in Breda geopereerd.
Ik kan er niet meer tegen, ik ben ondertussen zelf van alle stress een hartkwaal aan het ontwikkelen. Er bestaat gewoon een kans dat ik mijn vader van nog maar 67 jaar kwijtraak. En ik ben in de war, ene kant wil ik snelle behandeling, andere kant ben ik bang voor complicaties van operatie, bang voor de pijn die hij zal hebben, bang voor eventuele hersenschade of een herseninfarct. Hij zei vandaag tegen mij: "Ik denk niet dat ik ooit weer de oude zal worden" dat heeft mijn hart gebroken. Ik ben zo lief mogelijk nu tegen mijn vader, ik wil dat hij goed rust, de dingen doet die hij leuk vindt en die niet te inspannend zijn. Ik wil hem alleen maar vasthouden. Hij zegt het niet, maar uiteraard vindt hij het ook eng allemaal. Er is zoveel onzekerheid momenteel.
Het liefst zou ik willen dat het Cardiologie Centra zsm een vervolgafspraak voor nader onderzoek voor hem inplant, en dat hij vervolgens zo snel mogelijk aan het behandeltraject in het ziekenhuis kan beginnen. Mijn vader is nog nooit geopereerd, slikt geen medicijnen, dus hij ziet er echt tegenop. Maar niets doen is overlijden, en operatie is kans op beter worden.
Heeft iemand hier ervaring met een openhartoperatie? Of met een hartklepvervanging? Zo ja, denken jullie dat het kwaad kan dat het nu al meer dan een maand is dat mijn vader kortademigheidsklachten heeft, en nog steeds geen behandeltraject is gestart? En wat zijn jullie ervaringen met een openhartoperatie en/of hartklepvervanging?
volgens mij is er bij Arnold Schwarzenegger ook 'n hartklep vervangen, die heeft 'n klep van 'n varken gekregen
ik vind dat 'n beetje raar, 'n klep van 'n varken, is 'n klep van 'n varken beter dan 'n synthetische klep ? minder kans op afstoten oid ?
sterkte iig
ik vind dat 'n beetje raar, 'n klep van 'n varken, is 'n klep van 'n varken beter dan 'n synthetische klep ? minder kans op afstoten oid ?
sterkte iig
vrede, voedsel, vrijheid, veiligheid, vooruitgang
Ik zou ook voor een biologische kiezen. Als je een mechanische kiest hoor je het tikken en je moet levenslang bloedverdunners.quote:Op dinsdag 2 januari 2024 00:58 schreef sturmpie het volgende:
volgens mij is er bij Arnold Schwarzenegger ook 'n hartklep vervangen, die heeft 'n klep van 'n varken gekregen
ik vind dat 'n beetje raar, 'n klep van 'n varken, is 'n klep van 'n varken beter dan 'n synthetische klep ? minder kans op afstoten oid ?
sterkte iig
Die 1 op de 10 die overlijden (kan ik overigens niet vinden) moet je niet raar van opkijken als dat mensen zijn die 10, 15 of 20 jaar ouder zijn dan dat je vader is. Die lopen statistisch gezien wat meer kans om na een (succesvolle) operatie alsnog te overlijden.
Morgen even bellen hoe het zit met die doorverwijzing. Als het levensbedreigend was dan zou er al sneller, al dan niet direct behandeld zijn. Het is niet alsof de al bestaande vernauwing spontaan is ontstaan, dat heeft ook 67 jaar geduurd.
Morgen even bellen hoe het zit met die doorverwijzing. Als het levensbedreigend was dan zou er al sneller, al dan niet direct behandeld zijn. Het is niet alsof de al bestaande vernauwing spontaan is ontstaan, dat heeft ook 67 jaar geduurd.
Op zaterdag 9 maart 2019 17:21 schreef Lospedrosa het volgende:
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Wat voor een mongool ben jij nou weer. Klojo.
[/quote]
Ja, maar hij ondervindt er nu dus sinds iets meer dan een maand last van. Ik neem aan dat het elke dag erger wordt. Haha hij gaat niet bellen hoor, hij doet heel stoer, maar hij vindt een openhart operatie eng. Bovendien ergert het hem dat hij dan 2 maanden (of zelfs langer) vrij moet nemen van werk. Hij vindt het best als het nog een half jaar ofzo duurt voor de operatie. Maar ik vind dat het slecht gaat met hem. Uiteindelijk wil hij toch ook weer trap kunnen lopen zonder kortademig te worden? Veel praten, zonder kortademig te worden. Ik ben bang dat als hij iets teveel inspant (boodschappen tas optilt) dat het een hartinfarct wordt.quote:
Die 1 op de 10 die overlijden (kan ik overigens niet vinden) moet je niet raar van opkijken als dat mensen zijn die 10, 15 of 20 jaar ouder zijn dan dat je vader is. Die lopen statistisch gezien wat meer kans om na een (succesvolle) operatie alsnog te overlijden.
Morgen even bellen hoe het zit met die doorverwijzing. Als het levensbedreigend was dan zou er al sneller, al dan niet direct behandeld zijn. Het is niet alsof de al bestaande vernauwing spontaan is ontstaan, dat heeft ook 67 jaar geduurd.
Naar de huisarts, deze hele situatie is ellendig.quote:
Holy. Wat je vader heeft, herken ik bij mezelf ook :S
Doe je niet = Ongemak, hartfalen, hartinfarct, dood
Doe je wel iets = Pijn, kans op complicaties of dood...maar ook kans op beterschap.
Mijn vader van 80 jaar heeft afgelopen jaar een nieuwe hartklep gekregen en 3 bypasses, ook via een open hart operatie. Hij heeft ook een biologische gekregen vanwege het tikken van de mechanische, geloof dat de levensduur van biologisch iets korter is, maar omdat mn vader al 80 is, was dat geen probleem.
Mijn vader is ook bang voor de dokter en was erg bang dat hij na de operatie niet meer wakker zou worden. Het scheelt dat ze tegen hem zeiden dat hij anders binnen 1 maand dood zou zijn, dat maakte dat hij niet echt een keus had.
Hij heeft lange tijd met zijn klachten rondgelopen en het onderzoekstraject in het ziekenhuis heeft ook wel een paar maanden geduurd. Bij het laatste onderzoek op een vrijdagmiddag bleek het zo ernstig dat hij niet meer naar huis mocht en hij is toen gelijk op maandagochtend geopereerd. Heeft overigens geen CCN tussen gezeten, alles direct in het ziekenhuis.
Het is inderdaad een zware operatie, mijn vader kreeg nog een delier en viel verward uit bed, wat alles wat verergerde. Hij had veel pijn en het viel allemaal wel tegen, maar na 1,5 week mocht hij naar een revalidatiecentrum en na 2 weken daar kon hij weer naar huis, wel met gordelroos er nog bij, dat was ook vervelend. Maar na 8 weken zat hij weer op de fiets. Hij heeft nu wel een stuk of 10 pillen per dag, maar het gaat allemaal best redelijk, hij fietst alweer heel wat af.
Ik kan me voorstellen dat het voor jou lastig is, weet ook nog dat we eens 100 meter ergens liepen en dat hij toen helemaal buiten adem, half huilend ergens moest zitten en naar zn borst greep, heel angstaanjagend om mee te maken. Wij wilden ook dat hij veel eerder de dokter zou bellen, maar ja, koppige oude mensen
Sterkte ermee, dit is maar een ervaringsverhaal, geen idee of je er wat aan hebt, want bij iedereen kan het weer anders uitpakken natuurlijk. Maar op zich waren het wat zware weken, maar wel met positieve uitkomst. Hopelijk gaat het voor jouw vader ook zo zijn!
Mijn vader is ook bang voor de dokter en was erg bang dat hij na de operatie niet meer wakker zou worden. Het scheelt dat ze tegen hem zeiden dat hij anders binnen 1 maand dood zou zijn, dat maakte dat hij niet echt een keus had.
Hij heeft lange tijd met zijn klachten rondgelopen en het onderzoekstraject in het ziekenhuis heeft ook wel een paar maanden geduurd. Bij het laatste onderzoek op een vrijdagmiddag bleek het zo ernstig dat hij niet meer naar huis mocht en hij is toen gelijk op maandagochtend geopereerd. Heeft overigens geen CCN tussen gezeten, alles direct in het ziekenhuis.
Het is inderdaad een zware operatie, mijn vader kreeg nog een delier en viel verward uit bed, wat alles wat verergerde. Hij had veel pijn en het viel allemaal wel tegen, maar na 1,5 week mocht hij naar een revalidatiecentrum en na 2 weken daar kon hij weer naar huis, wel met gordelroos er nog bij, dat was ook vervelend. Maar na 8 weken zat hij weer op de fiets. Hij heeft nu wel een stuk of 10 pillen per dag, maar het gaat allemaal best redelijk, hij fietst alweer heel wat af.
Ik kan me voorstellen dat het voor jou lastig is, weet ook nog dat we eens 100 meter ergens liepen en dat hij toen helemaal buiten adem, half huilend ergens moest zitten en naar zn borst greep, heel angstaanjagend om mee te maken. Wij wilden ook dat hij veel eerder de dokter zou bellen, maar ja, koppige oude mensen
Sterkte ermee, dit is maar een ervaringsverhaal, geen idee of je er wat aan hebt, want bij iedereen kan het weer anders uitpakken natuurlijk. Maar op zich waren het wat zware weken, maar wel met positieve uitkomst. Hopelijk gaat het voor jouw vader ook zo zijn!
Let's not kill the karma, let's not start a fight, it's not worth the drama 🎶
Wat een mooie reactie. Dit stelt mij iets meer gerust. Ik vind het idee van het hart stilleggen en borstbeen openzagen eng. En ook de operatieduur van 4 á 5 uur. Door de duur vraag ik me af of de chirurgen geen fouten gaan maken. Zij worden ook moe, lijkt me?quote:Op dinsdag 2 januari 2024 02:09 schreef MizzezAmy het volgende:
Mijn vader van 80 jaar heeft afgelopen jaar een nieuwe hartklep gekregen en 3 bypasses, ook via een open hart operatie. Hij heeft ook een biologische gekregen vanwege het tikken van de mechanische, geloof dat de levensduur van biologisch iets korter is, maar omdat mn vader al 80 is, was dat geen probleem.
Mijn vader is ook bang voor de dokter en was erg bang dat hij na de operatie niet meer wakker zou worden. Het scheelt dat ze tegen hem zeiden dat hij anders binnen 1 maand dood zou zijn, dat maakte dat hij niet echt een keus had.
Hij heeft lange tijd met zijn klachten rondgelopen en het onderzoekstraject in het ziekenhuis heeft ook wel een paar maanden geduurd. Bij het laatste onderzoek op een vrijdagmiddag bleek het zo ernstig dat hij niet meer naar huis mocht en hij is toen gelijk op maandagochtend geopereerd. Heeft overigens geen CCN tussen gezeten, alles direct in het ziekenhuis.
Het is inderdaad een zware operatie, mijn vader kreeg nog een delier en viel verward uit bed, wat alles wat verergerde. Hij had veel pijn en het viel allemaal wel tegen, maar na 1,5 week mocht hij naar een revalidatiecentrum en na 2 weken daar kon hij weer naar huis, wel met gordelroos er nog bij, dat was ook vervelend. Maar na 8 weken zat hij weer op de fiets. Hij heeft nu wel een stuk of 10 pillen per dag, maar het gaat allemaal best redelijk, hij fietst alweer heel wat af.
Ik kan me voorstellen dat het voor jou lastig is, weet ook nog dat we eens 100 meter ergens liepen en dat hij toen helemaal buiten adem, half huilend ergens moest zitten en naar zn borst greep, heel angstaanjagend om mee te maken. Wij wilden ook dat hij veel eerder de dokter zou bellen, maar ja, koppige oude mensen
Sterkte ermee, dit is maar een ervaringsverhaal, geen idee of je er wat aan hebt, want bij iedereen kan het weer anders uitpakken natuurlijk. Maar op zich waren het wat zware weken, maar wel met positieve uitkomst. Hopelijk gaat het voor jouw vader ook zo zijn!
Het biologische is beter, want dan hoef je geen bloedverdunners, anderzijds zou mijn vader dan als hij er hopelijk nog is over een jaar of 10, mogelijk weer een hartklep nodig hebben 😔. Nou ja, ik hoop dat het ziekenhuis hierover advies geeft, belangrijkste is eerst dat we een afspraak voor nader onderzoek hebben (dit begrijp ik trouwens niet, waarom niet direct naar het ziekenhuis dat de operatie kan doen? CCN is best lastig, maar ik denk dat we zonder CCN nu nog niet hadden geweten wat er aan de hand is ivm wachttijden ziekenhuis). Ook begrijp ik onderzoekstraject niet. Klep is verkalkt, wat willen ze verder onderzoeken?
Heeft jouw vader trouwens ook een harrkatherisatie gehad?
Ik ben blij dat alles inmiddels goed met je vader is ❤️ Het is vervelend dat het een zware operatie is, maar dat is logisch gezien ze het hart herstellen. Maar ik hoop dat mijn vader ook na 2 maanden weer zonder complicaties beter is.
Heel erg bedankt voor het delen 🙂
Die 1 op 10 die overlijden binnen een jaar en 1 op 3 die geen verbetering merken, las ik in dit artikel:quote:
Die 1 op de 10 die overlijden (kan ik overigens niet vinden) moet je niet raar van opkijken als dat mensen zijn die 10, 15 of 20 jaar ouder zijn dan dat je vader is. Die lopen statistisch gezien wat meer kans om na een (succesvolle) operatie alsnog te overlijden.
Morgen even bellen hoe het zit met die doorverwijzing. Als het levensbedreigend was dan zou er al sneller, al dan niet direct behandeld zijn. Het is niet alsof de al bestaande vernauwing spontaan is ontstaan, dat heeft ook 67 jaar geduurd.
https://www.hva.nl/urban-(...)el-tavi-patient.html
Als je wat verder leest staat er ook dit:quote:
[..]
Die 1 op 10 die overlijden binnen een jaar en 1 op 3 die geen verbetering merken, las ik in dit artikel:
https://www.hva.nl/urban-(...)el-tavi-patient.html
Bij bejaarden is herstel van praktisch alle kwalen over het algemeen moeilijk, laat staan met hartklachten. Als 2/3 van de patiënten boven de 75 is verbaast me die op het oog slechte statistiek dus niet. Ik ben geen medisch expert, maar je vader lijkt me gezien z'n relatief lage leeftijd wel een goede kans op herstel te hebben.quote:‘Een vernauwde hartklep komt meestal voor bij ouderen, boven de 60 jaar’, vervolgt Van Erck. ‘Patiënten vanaf 75 jaar– ongeveer twee derde van de 4.000 op jaarbasis – worden vaak behandeld met de TAVI-ingreep. Een andere optie is een openhartoperatie, maar het herstel daarvan is vaak zwaarder.
Die chirurgen zijn dat natuurlijk wel gewoon om zo lang te opereren en ze zijn niet alleen. Zo een zaal staat vol met mensen en dus heel veel ogen en oren die het mee in de gaten houden. Het openzagen van het borstbeen lijkt idd wel akelig maar dit geeft zelden problemen en voor het hart stilgelegd wordt komt de patiënt aan een ECMO (hart-longmachine) te liggen wat alle functies overneemt. Ook aan dat toestel staat non stop iemand die dat monitort. En ja natuurlijk kan er iets mis gaan maar dat kan met elke operatie, gelukkig doen ze er alles aan om iets niet mis te laten gaan.quote:
[..]
Wat een mooie reactie. Dit stelt mij iets meer gerust. Ik vind het idee van het hart stilleggen en borstbeen openzagen eng. En ook de operatieduur van 4 á 5 uur. Door de duur vraag ik me af of de chirurgen geen fouten gaan maken. Zij worden ook moe, lijkt me?
Het biologische is beter, want dan hoef je geen bloedverdunners, anderzijds zou mijn vader dan als hij er hopelijk nog is over een jaar of 10, mogelijk weer een hartklep nodig hebben 😔. Nou ja, ik hoop dat het ziekenhuis hierover advies geeft, belangrijkste is eerst dat we een afspraak voor nader onderzoek hebben (dit begrijp ik trouwens niet, waarom niet direct naar het ziekenhuis dat de operatie kan doen? CCN is best lastig, maar ik denk dat we zonder CCN nu nog niet hadden geweten wat er aan de hand is ivm wachttijden ziekenhuis). Ook begrijp ik onderzoekstraject niet. Klep is verkalkt, wat willen ze verder onderzoeken?
Heeft jouw vader trouwens ook een harrkatherisatie gehad?
Ik ben blij dat alles inmiddels goed met je vader is ❤️ Het is vervelend dat het een zware operatie is, maar dat is logisch gezien ze het hart herstellen. Maar ik hoop dat mijn vader ook na 2 maanden weer zonder complicaties beter is.
Heel erg bedankt voor het delen 🙂
Verder kunnen er achteraf wel complicaties optreden zoals infectie/bloedingen of zoals MizzezAmy al zei: een delier (dit goed in het oog houden want begint subtiel). Maar ook hier worden de patiënten goed in het oog gehouden.
Weet je, zo een operaties worden niet voor de fun gedaan he? Het is kiezen tussen twee kwaden.. Niets doen is ook geen optie. En ik zou afgaan op het advies van de chirurg ivm openhart of via de lies. Ook qua keuze hartklep (bio of mechanisch).
Wat ik WEL zou doen is zelf contact opnemen en aandringen op dat consult. Liever te vroeg dan te laat en liever een keer te veel dan te weinig.
En bij twijfel meteen naar een spoedafdeling rijden of ambulance bellen.
(En dit is meer een 'hopelijk niet nodig maar goddank als je het wel nodig moest hebben' --> zorg dat iedereen die bij hem in de buurt is weet hoe je moet reanimeren. Niet om je bang te maken maar voor alle veiligheid)
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Wow...een zware operatie met risico op complicaties en zelfs overlijden om twee flubbertjes ongeveer zo groot als 2 kiezen te verwijderen en te vervangen met mini klepje?
Wanneer komt de tijd dat alles ingelaserd kan worden 🥺
Wanneer komt de tijd dat alles ingelaserd kan worden 🥺
Dank voor de reactie.quote:
[..]
Die chirurgen zijn dat natuurlijk wel gewoon om zo lang te opereren en ze zijn niet alleen. Zo een zaal staat vol met mensen en dus heel veel ogen en oren die het mee in de gaten houden. Het openzagen van het borstbeen lijkt idd wel akelig maar dit geeft zelden problemen en voor het hart stilgelegd wordt komt de patiënt aan een ECMO (hart-longmachine) te liggen wat alle functies overneemt. Ook aan dat toestel staat non stop iemand die dat monitort. En ja natuurlijk kan er iets mis gaan maar dat kan met elke operatie, gelukkig doen ze er alles aan om iets niet mis te laten gaan.
Verder kunnen er achteraf wel complicaties optreden zoals infectie/bloedingen of zoals MizzezAmy al zei: een delier (dit goed in het oog houden want begint subtiel). Maar ook hier worden de patiënten goed in het oog gehouden.
Weet je, zo een operaties worden niet voor de fun gedaan he? Het is kiezen tussen twee kwaden.. Niets doen is ook geen optie. En ik zou afgaan op het advies van de chirurg ivm openhart of via de lies. Ook qua keuze hartklep (bio of mechanisch).
Wat ik WEL zou doen is zelf contact opnemen en aandringen op dat consult. Liever te vroeg dan te laat en liever een keer te veel dan te weinig.
En bij twijfel meteen naar een spoedafdeling rijden of ambulance bellen.
(En dit is meer een 'hopelijk niet nodig maar goddank als je het wel nodig moest hebben' --> zorg dat iedereen die bij hem in de buurt is weet hoe je moet reanimeren. Niet om je bang te maken maar voor alle veiligheid)
Miin vader volgt inderdaad gewoon het advies van zijn Cardioloog, maar dat Centra mag wel wat sneller de vervolgafspraak inplannen. Ik kan alleen maar hopen dat er terwijl we wachten niets ergs gebeurd. Helaas kunnen we hem niet 24/7 in de gaten houden, hij gaat gewoon werken. Ene kant misschien wel goed, want anders zou hij ook voortdurend aan zijn aandoening en eventuele operatie denken. Anderzijds kan het natuurlijk altijd overgaan op een hartaanval of infarct of hartfalen, en dan wordt het allemaal een stuk ingewikkelder.
Delier vind ik ook eng, mijn vader is nu al een warhoofd, dus ik houd mijn hart vast dat mocht hij een delier hebben na de operatie dat hij daar geen schade aan overhoudt.
In 2012 is bij mij een aortaklep vervangen. Ik had Endocarditis. Op dat moment was ik 29 en ik heb heel bewust voor een mechanische klep gekozen. Een biologische klep was voor mij geen optie omdat op die leeftijd een bio-klep binnen 10 jaar verkalkt zou zijn en ik dus wederom onder het mes zou moeten.quote:
Heeft iemand hier ervaring met een openhartoperatie? Of met een hartklepvervanging? Zo ja, denken jullie dat het kwaad kan dat het nu al meer dan een maand is dat mijn vader kortademigheidsklachten heeft, en nog steeds geen behandeltraject is gestart? En wat zijn jullie ervaringen met een openhartoperatie en/of hartklepvervanging?
Het getik van de mechanische klep hoor ik enkel nog wanneer ik er aan denk (op dit moment en in de bioscoop bijvoorbeeld).
Overigens heeft mijn opa (inmiddels 93) op zijn 78e een nieuwe biologische klep gekregen. Op latere leeftijd verkalkt de klep minder snel.
De Nostradamus van FOK! 6 mei 2009: Iniesta 90 + 3.
Ik heb vanuit mn opleiding eens mee mogen kijken bij een open hart operatie, dus ik wist al een beetje hoe het ging. Maar dan nog is het spannend. Mijn vader werd om 6 uur s ochtends voorbereid (wassen en steriliseren enzo), om 8 uur startte de operatie en om 13/14 uur werden wij gebeld door de chirurg. Dat is een heel spannende ochtend en duurt heel lang. Maar het team is het gewend en het was geloof ik een team van 8 personen. Ook wel indrukwekkend als je erover nadenkt.quote:
[..]
Wat een mooie reactie. Dit stelt mij iets meer gerust. Ik vind het idee van het hart stilleggen en borstbeen openzagen eng. En ook de operatieduur van 4 á 5 uur. Door de duur vraag ik me af of de chirurgen geen fouten gaan maken. Zij worden ook moe, lijkt me?
Het biologische is beter, want dan hoef je geen bloedverdunners, anderzijds zou mijn vader dan als hij er hopelijk nog is over een jaar of 10, mogelijk weer een hartklep nodig hebben 😔. Nou ja, ik hoop dat het ziekenhuis hierover advies geeft, belangrijkste is eerst dat we een afspraak voor nader onderzoek hebben (dit begrijp ik trouwens niet, waarom niet direct naar het ziekenhuis dat de operatie kan doen? CCN is best lastig, maar ik denk dat we zonder CCN nu nog niet hadden geweten wat er aan de hand is ivm wachttijden ziekenhuis). Ook begrijp ik onderzoekstraject niet. Klep is verkalkt, wat willen ze verder onderzoeken?
Heeft jouw vader trouwens ook een harrkatherisatie gehad?
Ik ben blij dat alles inmiddels goed met je vader is ❤️ Het is vervelend dat het een zware operatie is, maar dat is logisch gezien ze het hart herstellen. Maar ik hoop dat mijn vader ook na 2 maanden weer zonder complicaties beter is.
Heel erg bedankt voor het delen 🙂
Mijn vader is ook een heel stuk ouder, dus dan is er ook meer kans op een delier. Grote kans dat dit bij jouw vader helemaal niet optreedt. Maar kan geen kwaad om er alert op te zijn.
Ja, mijn vader ging voor een hartcatheterisatie, we dachten toen even dotteren en een stent plaatsen, maar tijdens die catherisatie bleek het dus allemaal ernstiger te zijn.
Het is allemaal heel eng, maar het alternatief van niets doen is ook niet goed. Daar twijfelde mijn vader ook wel aan, want hij kon nog best fietsen enzo, alleen deed het pijn en moest hij wat vaker pauzeren, maar of de operatie wel echt nodig was betwijfelde hij. Heb hem ook maar gezegd dat ze al die kosten en moeite echt niet zouden doen als het niet echt nodig was. Of als ze geen vertrouwen zouden hebben in een goede uitkomst.
Maar het blijft een heel vervelende tijd waar jullie nu inzitten. Ik kan het me nog wel goed herinneren. Hoop dat het niet te lang duurt en je vader snel geholpen wordt met een positieve uitkomst!
Let's not kill the karma, let's not start a fight, it's not worth the drama 🎶
Klopt, maar je zou denken: Ze vervangen de hartklep, operatie succesvol + geen complicaties en daarna heeft de patiënt een nieuwe hartklep en leeft gewoon verder, maar zo eenvoudig is het dus niet? Ook na 8 maanden kan je dus nog overlijden?quote:
[..]
Als je wat verder leest staat er ook dit:
[..]
Bij bejaarden is herstel van praktisch alle kwalen over het algemeen moeilijk, laat staan met hartklachten. Als 2/3 van de patiënten boven de 75 is verbaast me die op het oog slechte statistiek dus niet. Ik ben geen medisch expert, maar je vader lijkt me gezien z'n relatief lage leeftijd wel een goede kans op herstel te hebben.
Maar het lijkt er niet op dat mijn vader deze minder intensieve ingreep kan ondergaan, het wordt namelijk onder de 80 jaar niet vergoed. Kosten 30.000+ euro.
Wat erg! Heb je op zo'n jonge leeftijd al een openhart operatie moeten ondergaan? Ik dacht juist dat het risico op Endocarditis verhoogd is als je een kunstklep hebt? En klopt het dat je met een mechanische klep niet door de poortjes kan op vliegvelden? Ik ben in ieder geval blij om te lezen dat er alsnog mensen een nieuwe hartklep overleven. Artikel op zorginstituut gaf mij het idee dat de meeste mensen uiteindelijk hoe dan ook sterven binnen 5 jaar:quote:
[..]
In 2012 is bij mij een aortaklep vervangen. Ik had Endocarditis. Op dat moment was ik 29 en ik heb heel bewust voor een mechanische klep gekozen. Een biologische klep was voor mij geen optie omdat op die leeftijd een bio-klep binnen 10 jaar verkalkt zou zijn en ik dus wederom onder het mes zou moeten.
Het getik van de mechanische klep hoor ik enkel nog wanneer ik er aan denk (op dit moment en in de bioscoop bijvoorbeeld).
Overigens heeft mijn opa (inmiddels 93) op zijn 78e een nieuwe biologische klep gekregen. Op latere leeftijd verkalkt de klep minder snel.
"Beoordeling
In 2 gerandomiseerde studies (RCT’s) is TAVI vergeleken met SAVR onder patiënten met AS en een hoog operatierisico. Patiënten zijn tot 5 jaar na de ingreep gevolgd. Enkele bevindingen:
Na TAVI zijn in de eerste 5 jaar niet meer sterftegevallen dan na SAVR.
Na TAVI vertonen patiënten een betere kwaliteit van leven in de eerste periode dan patiënten die een SAVR hebben ondergaan. Op de langere termijn (>6 maanden) is dit effect op hetzelfde niveau als bij SAVR.
Qua complicaties leidt TAVI waarschijnlijk tot minder invaliderende of levensbedreigende bloedingen, maar tot meer ernstige vasculaire complicaties dan SAVR.
Studies wijzen erop dat na TAVI meer pacemakerplaatsingen plaatsvinden dan bij SAVR.
Uit studies onder patiënten met een laag of gemiddeld operatierisico blijkt, dat behandeling met TAVI op de korte termijn niet gepaard gaat met meer sterftegevallen dan SAVR, maar dat het onzeker is of dit ook geldt voor de langere termijn (>2 jaar). Daarvoor moet eerst bewijs komen dat de TAVI-kunstkleppen ook op de langere termijn hun werk goed blijven doen."
😔
Bedankt weer voor je reactie 🙂. We hebben helaas nog steeds niet gehoord over een vervolgonderzoek, terwijl mijn vader nog steeds niet goed kan praten en nog steeds klachten heeft met traplopen. Ik merk ook dat hij heel erg bang is, wat ook logisch is. Mijn moeder vindt uitstel van operaties en al prima, zij hoopt heel erg dat uit vervolgonderzoek blijkt dat het wel mee valt en er geen operatie nodig is. Dat laatste gaat hem niet worden. Dat Cardiologie Centra doet dagelijks onderzoeken, en die zien echt wel of een hartklep verkalkt is of niet, nog los van dat zonder nieuwe hartklep mijn vader niet de oude is. Zo is het immers ook niet leuk. Nou ja, ik wacht het allemaal bezorgd af. Ondertussen doe ik mijn uiterste best dat mijn vader zo weinig mogelijk inspant. Wandelen door huis en rustig tempo buiten prima, trap rustig oplopen, goed slapen, maar ja morgen gaat hij weer werken, dus ik houdt mijn hart vast. Hij denkt trouwens ook dat hij voor zo'n hartoperatie maar 2 maanden vrij nodig heeft, en dat hij daarna direct weer vrolijk aan het werk kan. Of dat realistisch is durf ik niet te zeggen.quote:
[..]
Ik heb vanuit mn opleiding eens mee mogen kijken bij een open hart operatie, dus ik wist al een beetje hoe het ging. Maar dan nog is het spannend. Mijn vader werd om 6 uur s ochtends voorbereid (wassen en steriliseren enzo), om 8 uur startte de operatie en om 13/14 uur werden wij gebeld door de chirurg. Dat is een heel spannende ochtend en duurt heel lang. Maar het team is het gewend en het was geloof ik een team van 8 personen. Ook wel indrukwekkend als je erover nadenkt.
Mijn vader is ook een heel stuk ouder, dus dan is er ook meer kans op een delier. Grote kans dat dit bij jouw vader helemaal niet optreedt. Maar kan geen kwaad om er alert op te zijn.
Ja, mijn vader ging voor een hartcatheterisatie, we dachten toen even dotteren en een stent plaatsen, maar tijdens die catherisatie bleek het dus allemaal ernstiger te zijn.
Het is allemaal heel eng, maar het alternatief van niets doen is ook niet goed. Daar twijfelde mijn vader ook wel aan, want hij kon nog best fietsen enzo, alleen deed het pijn en moest hij wat vaker pauzeren, maar of de operatie wel echt nodig was betwijfelde hij. Heb hem ook maar gezegd dat ze al die kosten en moeite echt niet zouden doen als het niet echt nodig was. Of als ze geen vertrouwen zouden hebben in een goede uitkomst.
Maar het blijft een heel vervelende tijd waar jullie nu inzitten. Ik kan het me nog wel goed herinneren. Hoop dat het niet te lang duurt en je vader snel geholpen wordt met een positieve uitkomst!
Ik zou vertrouwen op het advies van de artsen,niet teveel googlen.
En een keertje bellen om het tempo erin te houden kan nooit kwaad.
En een keertje bellen om het tempo erin te houden kan nooit kwaad.
Waardeloos advies, in ieder geval van de Cardioloog van het CCN: 'Rustig aan doen, wij plannen een vervolgafspraak bij een regulier ziekenhuis voor u in'quote:
Ik zou vertrouwen op het advies van de artsen,niet teveel googlen.
En een keertje bellen om het tempo erin te houden kan nooit kwaad.
Dit heb ik gelezen op de site van Universitair Ziekenhuis Leuven:
Sluimerend gevaar
Een aortaklepstenose of verkalking van de hartklep is gevaarlijk. De klep opent zich moeilijker, waardoor de hartspier harder moet werken en verdikt. Dat verhindert een goede bloedcirculatie, verstoort het hartritme en kan maken dat je flauwvalt. Bovendien loop je het gevaar dat je plots sterft. Maar liefst een op de twee patiënten met hartklepverkalking overlijdt binnen de twee jaar als de aandoening niet behandeld wordt. Maar de symptomen worden jammer genoeg pas duidelijk merkbaar als de aandoening al in een vergevorderd stadium is.
Bron: https://www.uzleuven.be/n(...)/hartklepverkalking#
Waarom is dit dan geen spoedgeval? Hoe kan ik ooit rusten, terwijl mijn vader dus elke seconde plots kan overlijden?
Ja er is nu eenmaal druk op de gezondheidszorg, je vader is niet de enigequote:Waarom is dit dan geen spoedgeval? Hoe kan ik ooit rusten, terwijl mijn vader dus elke seconde plots kan overlijden?
Klopt. Ik had een aangeboren 'afwijking': twee klepbladen in plaats van drie. Maar ik kan alles weer en heb ik nooit het idee dat ik hartpatiënt ben. Wel elk jaar op controle. Ik sport drie keer per week en volgens mijn cardioloog is dat geen enkel probleem. Doorgezaagd borstbeen was achteraf overigens geen pretje. Vooral niesen is een hel.quote:
[..]
Wat erg! Heb je op zo'n jonge leeftijd al een openhart operatie moeten ondergaan?
Nee, dat klopt niet.quote:Ik dacht juist dat het risico op Endocarditis verhoogd is als je een kunstklep hebt? En klopt het dat je met een mechanische klep niet door de poortjes kan op vliegvelden?
En mochten er wel problemen zijn, je krijgt na de operatie een pasje. Die zou je als bewijs kunnen tonen.
De Nostradamus van FOK! 6 mei 2009: Iniesta 90 + 3.
Mijn moeder van toen 80 heeft 4 jaar geleden een nieuwe (biologische) hartklep gekregen (via de lies). Operatie is perfect gegaan en ze perfect hersteld. Heeft haar leven gewoon weer normaal opgepakt nadien (tennissen, voetballen, fietsen).quote:
Het gebeurde allemaal begin December net voor Sinterklaas. Mijn vader, 67 jaar, de liefste man ter wereld, merkte ineens dat hij kortademig wordt als hij naar boven loopt op de trap. Ook als hij veel praat, wordt hij kortademig. Naar de huisarts dus, en die heeft hem doorverwezen naar Cardiologie Centra Nederland. Hier kon hij snel terecht, en na onderzoek en vervolgonderzoek half december, blijkt dat mijn vader een verkalkte Aorta hartklep heeft. Niet iets dat opgelost kan worden door medicijnen of aanpassen levensstijl. Volgens de Cardioloog is ouderdom de oorzaak. De enige oplossing: Een zware operatie waarbij mijn vader's borstbeen wordt opengezaagd, en zijn hart wordt stilgelegd, en zijn klep wordt vervangen. Of mogelijk een alternatief dat is het vervangen van de hartklep via zijn lies. Beide hebben allerlei complicaties. Het laatste klinkt ideaal, omdat er dan niet gezaagd wordt, maar: " Met de TAVI-behandeling (Transcatheter Aortic Valve Implantation) kan een cardioloog de hartklep vervangen. Eén op de drie patiënten ervaart ondanks de ingreep geen verbetering in het fysiek functioneren. Eén op de tien overlijdt zelfs in het eerste jaar na de ingreep."
Bron: https://www.hva.nl/urban-(...)el-tavi-patient.html
Ik weet het dus ook niet, maar ik neem aan dat de Cardioloog dit uiteindelijk gaat bepalen. Want het Cardiologie Centra Nederland heeft dus op basis van onderzoek een verkalkte aorta hartklep met als oorzaak ouderdom geconcludeerd, maar verwijst mijn vader voor nader onderzoek door naar een regulier ziekenhuis. We zijn inmiddels twee weken verder, en er is nog geen afspraak voor hem gemaakt door dat Cardiologie Centra (ze hebben tegen mijn vader gezegd dat zij de afspraak voor hem maken). En de klachten van mijn vader lijken erger te worden. Lange leuke gesprekken met hem voeren zit er niet meer in. Ik ben bang dat er wat ergs gebeurt als er niet wat vaart komt, maar 2 weken terug werd er alleen tegen mijn vader gezegd dat hij "rustig aan moet doen." Na het reguliere nadere onderzoek, wordt mijn vader dan hoogstwaarschijnlijk in een ander ziekenhuis zoals het Erasmus MC of Ampheria in Breda geopereerd.
Ik kan er niet meer tegen, ik ben ondertussen zelf van alle stress een hartkwaal aan het ontwikkelen. Er bestaat gewoon een kans dat ik mijn vader van nog maar 67 jaar kwijtraak. En ik ben in de war, ene kant wil ik snelle behandeling, andere kant ben ik bang voor complicaties van operatie, bang voor de pijn die hij zal hebben, bang voor eventuele hersenschade of een herseninfarct. Hij zei vandaag tegen mij: "Ik denk niet dat ik ooit weer de oude zal worden" dat heeft mijn hart gebroken. Ik ben zo lief mogelijk nu tegen mijn vader, ik wil dat hij goed rust, de dingen doet die hij leuk vindt en die niet te inspannend zijn. Ik wil hem alleen maar vasthouden. Hij zegt het niet, maar uiteraard vindt hij het ook eng allemaal. Er is zoveel onzekerheid momenteel.
Het liefst zou ik willen dat het Cardiologie Centra zsm een vervolgafspraak voor nader onderzoek voor hem inplant, en dat hij vervolgens zo snel mogelijk aan het behandeltraject in het ziekenhuis kan beginnen. Mijn vader is nog nooit geopereerd, slikt geen medicijnen, dus hij ziet er echt tegenop. Maar niets doen is overlijden, en operatie is kans op beter worden.
Heeft iemand hier ervaring met een openhartoperatie? Of met een hartklepvervanging? Zo ja, denken jullie dat het kwaad kan dat het nu al meer dan een maand is dat mijn vader kortademigheidsklachten heeft, en nog steeds geen behandeltraject is gestart? En wat zijn jullie ervaringen met een openhartoperatie en/of hartklepvervanging?
"He who gives up freedom for safety deserves neither" Benjamin Franklin
