Gymnasiumjongetjes [centraal topic]

trouwens.... als je in de (overvolle) trein opweg naar de EO-jongerendag een hele discussie over de relativiteitstheorie houd.... val je dan ook onder de categorie 'gymnasiumjongetje' ?? - ook als je geen klassieke talen hebt?

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 09:00 schreef Steel_Rat het volgende:
trouwens.... als je in de (overvolle) trein opweg naar de EO-jongerendag een hele discussie over de relativiteitstheorie houd.... val je dan ook onder de categorie 'gymnasiumjongetje' ?? - ook als je geen klassieke talen hebt?

---

Nix mis mee... toch? T was toch leuk

Zoals iedereen weet ben ik een havist. Ja, een havist zeg ik je, eentje die daadwerkelijk cool was op de middelbare school en zich kon verheugen in de aandacht van vele havistenmeisjes die met hun strakke truitjes hun verse wellustigheden etaleerden. Hoewel dit mij zeker kon bekoren zocht ik toch iets anders, iets nieuws, iets onschuldigs. En wat is er onschuldiger dan een gymnasiummeisje? Een arm meisje, dat alleen omringd wordt door vrome dichterszoontjes of hockeyende koorknapen, maar eigenlijk snakt naar de ruwheid van een stoere havist. Want havisten zijn niet dom, maar kunnen prima converseren, en ook al ging het dan niet over Homerus of Baudelaire, maar over wonderlijke dingen zoals drank, uitgaan en plezier hebben door op de hoek van de straat te hangen, het was allemaal toch razend interessant voor een zeventienjarig Gymnasiummeisje. Zo zat ik eens in de eindexamenklas van een provinciaalse middelbare school waar zowel een gymnasium en een HAVO was ondergebracht. Ik had besloten om een arm Gymnasiummeisje los te rukken uit haar dromerige reservaat en haar eens flink te laten genieten op het eindexamenfeest.

Ik had mijn vizier al helemaal scherpgesteld, maar wat een havist ook wist, was dat het belangrijk is om je research te doen en te kijken wat ze leuk vindt, wat haar interesses zijn, en, belangrijker nog, of er nog andere kapers op de kust zijn. Zo kwam ik er in de week voor het feest achter dat er een sullige gymnasiumjongen met een hunkerende blik door de school rondliep en zachtjes "mon amour, ne me quite pas..., ne me quite pas" murmelde als hij door de laminaatgangen van het gebouw liep. Ik observeerde hem scherp, het was geenszins de bedoeling dat hij er met mijn bevallige hertje vandoor ging! Gelukkig beheerst elke zichzelf respecterende havist de fijnzinnige kunst van het intimideren en maakte ik het de jongen flink moeilijk door met mijn schouder tegen hem aan te beuken en hem te sarren als ik buiten heel stoer een peukje zat te roken. De arme jongen trilde aan het eind van de week op zijn benen, zijn waterige puppyogen waren genoeg om mijn havistenhart te vullen met schaamte.

Op een gegeven moment was het zover: het eindfeest. In mijn stoerste outfit kwam ik op het feest, onmiddellijk begroet door 4 grietjes die zich sletteriger dan ooit hadden uitgedost. Ik had alle keuze. Maar mijn gedachten gingen uit naar mijn Gymnasiummeisje, die ik toevallig net door de ingang zag lopen en schuchter om zich heen zag kijken. Ze had wat zenuwachtige, lelijke vriendinnen om zich heen verzameld die allemaal nogal truttige kleding aan hadden. Mijn Gymnasiummeisje had zelfs een strik in haar haar. Ik besloot te wachten. Eerst zou ik alles goedmaken met de Gymnasiumjongen die ik zo gekoeioneerd had de afgelopen week. Ik liep op hem af en sloeg hem amicaal op de rug. Hij moest even verstappen want hij stond er heel ongeïnteresseerd bij en leek haast wel in de grond te verdwijnen. Ik bood hem een biertje aan en nodigde hem zelfs uit om met mij wat te gaan drinken. Als je een stoere havist was had je al lang en breed wat zware drank verstopt in de patio van het gebouw. Ik vulde de arme knaap met alcohol en zag hem zwabberen op zijn benen toen hij de zaal in liep.

Eenmaal binnen ging ik op een afstand kijken wat er zou gebeuren. De gymnasiumjongen was zo lam als een deur, ik grinnikte en een sardonische grijns vormde zich op mijn gezicht. Het Gymnasiummeisje stond intussen onwennig heen en weer te wiebelen met een colaatje in haar hand. De jongen kwam op haar af en probeerde avances te maken die compleet mislukten. Ik stond er naar te kijken en gaf intussen even snel een kus aan een havistenmeisje die al de hele avond haar billen tegen me aandrukte. De Gymnasiumjongen faalde miserabel en ik zag het Gymnbasiummeisje geshockeerd de dansvloer aflopen.

Dit was mijn kans en ik liep snel op haar af met mijn vertrouwelijke grijns en heerlijk voorkomen. Ik had haar hartstochtelijke zuigzoenen gegeven. Ze stond te trillen als een rietje. Toen het feest afgelopen was, sprong ze achterop mijn fiets en toen ik omkeek zag ik de dronken betraande Gymnasiumjongen ons nakijken, haar nakijken. Eenmaal alleen heeft het meisje nog vele kreetjes geslaakt, niet in de laatste plaats omdat ik zo'n enorm geslacht heb.

Jaren later moet ik nog steeds altijd denken aan die arme Gymnasiumjongen die zachtjes snikkend de achteruitgang uitliep. Ach en wee. Het Gymnasiummeisje heb ik na die wilde nacht nooit meer gezien. Het schijnt dat ze ergens in Leiden studeert.

[Dit bericht is gewijzigd door zodiakk op 19-06-2003 14:50]

Mijn gymnasium was mislukt. Het moreel verval was zo erg dat de toiletten op de bovenste verdieping afgesloten moesten worden omdat zich daar de heroinespuitende gymnasiumjunkies verzamelden .

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 02:51 schreef JAM het volgende:
Och, het gymnasiumjongetje, het is inderdaad een verhaal apart. Vele van mijn voorgangers in dit topic hebben al mooi en kundig beschreven hoe sullig, schattig en dromerig deze types zijn, en ook wat voor een beesten kunnen schuilen achter de Ralph Lauren overhemden, en jampotglazen. Maar laat ik nog even iets verder uitwijden over la bête en dedans om het maar eens op zijn Frans te zeggen, want dat leren wij ook op het Gymnasium .

Ik moet zeggen, ik ben er ook ooit een geweest. Alleen ging ik liever prat op mijn Haagse nationaliteit dan dat ik het standaard gymnasium jongetje uithing, maar even genoeg over mij.

Het was op een zomerse donderdag in 1996, waarop ik mijn jas had laten liggen in de kleedkamer van de gymzaal. Het was net na het 4de uur, de pauze was begonnen, en ik liep terug naar het kledinghok, die parallel aan de doucheruimte lag. Ik liep naarbinnen, en pakte mijn jas, toen mijn handeling werd onderbroken door een luid getier, gelach, en een soort zompend geluid, dat uit de doucheruimte kwam. Ik besloot om toch maar een kijke te gaan nemen. Het zou nu erg voorspelbaar te zijn om over jonge jongensliefde te gaan praten, maar nee dit was niet het geval.
Enkele klasgenootjes van mij hadden een nieuwe en leuke manier van tijdbedrijf bedacht, waar bij je op de buik over het marmere gangpad in de douche gleed, wat prima ging als het met een dun laagje water was bedekt, terwijl anderen je met natte handdoeken op de billen sloegen terwijl je al tierend langsgleed.

En zo zijn er vele verhalen, zoals de jongen die zichzelf afrtok onder de tafel tijdens een "informatieve" film over voortplanting bij de biologie les, of de jongen die zijn penis opmeette na bij natuurkunde geleerd te hebben hoe je dat kan berekenen door middel van de slingertijd, of de jongeman die eindeloos bleef lachen nadaat hij de zin "Het zwaard is in de schede" bij Latijn leerde, en helemaal toen hij later hoorde dat gladius ook wel eens als slang werd gebruikt voor snikkel in de oudere tijden.

Maar ja, zo kan ik nog wel uren nostalgisch napraten over mijn gymnasium-periode. Ik laat de eer maar even over aan anderen.

_{Zodiakk bijvoorbeeld.}

.

---

Lul niet jongen.

Hoewel ik nooit geruite overhemdjes draag of heb gedragen, da's gewoon niet mijn stijl, en de enige bril die op mijn neus steunt af en toe een zonnebril is, herken ik mezelf toch wel in sommige posts. Zo heb ook ik gymnsium gedaan en ja, talen lagen mij toch wat beter dan de exacte vakken. Hoe je het kwadraat van de evenwijdige zijden van de vector van de cosinus en afgeleide van een gelijkvormige driehoek met botte hoeken moet berekenen interesseerde mij nooit zo veel, evenmin als ik interesse had in het feit dat scheikundigen water H2O noemen.

Nee, water is voor mij gewoon water, en gewoon kunnen hoofdrekenen was en is voor mij al genoeg. Wat heb je er later aan om te weten hoe lang een zijde van een kubus is ? Gewoon zorgen dat je een liniaaltje bij je hebt en je kunt opmeten, simpel zat!

Maar goed, laat ik hier niet afdwalen. Talen, die lagen me wel. Nederlands, Duits, Engels volgde ik met gemak, en evenmin had ik problemen met de typische gymnasiumvakken Latijn en Grieks. Het laatstgenoemde vak was weinig populair onder mijn medeleerlingen blijkbaar. In mijn eindexamenjaar vormde ik in mijn eentje 25% van de klas, de leraar niet meegerekend, en zelfs 100% van het mannelijk deel van de klas.

Een verklaring voor de voorliefde voor de talen ligt misschien wel in het feit dat ik, als gymnasiumjongetje, erg van lezen (en schrijven) hield. In tegenstelling tot vele klasgenoten las ik de boeken voor mijn boekenlijst ook echt zelf, en gebruikte pas later een samenvatting als geheugensteuntje. Uiteraard waren er klasgenoten die dit met argusogen aanschouwden, sommigen verklaarden me zelfs voor gek. Maar ja, de tijd en moeite die zij extra moesten stoppen in het leren van hun proefwerken gebruikte ik om te lezen, want veel tijd had ik voor het leren niet nodig... dat ging me best wel makkelijk af. Echt veel in de studieboeken zat ik dan ook niet.

En tja, dan het persoonlijke vlak. Inderdaad kwam het best wel regelmatig voor dat ik dromerig uit het raam staarde en dacht aan van alles en nog wat. Toenadering tot vrouwelijke soortgenoten zocht ik slechts om iets te vragen over school. Ik ben altijd al het verlegen type geweest en als een meisje indruk op mij had gemaakt dan wist ik nooit wat te zeggen dus leek het me veiliger om dan maar niets te zeggen, kon ik ook niks verkeerds zeggen natuurlijk.

Tot slot het eindfeest. Of er een was of niet, dat weet ik niet meer. Ongetwijfeld is er een geweest, maar dat is aan mij voorbij gegaan. Niet omdat ik met andere gymnasiumjongetjes een besloten samenzijn had, maar gewoon omdat ik geen interesse had om me te bezatten met medescholieren waar ik geen binding mee had. Uiteindelijk zou ik ergens in een hoekje belanden, alles aanschouwend tot het feest was afgelopen en dan later hebben kunnen zeggen: Ik ben er geweest, maar heb niet mee kunnen doen... dan is het maar beter om er gewoon helemaal niet geweest te zijn... al was het maar omdat ik nu niet kan zeggen: ik heb anderen lol zien maken, maar heb er zelf niet aan meegedaan.

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 11:47 schreef zodiakk het volgende:
-verhaal-

---

Inkoppertje.

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 14:24 schreef DaMart het volgende:
Grieks. Het laatstgenoemde vak was weinig populair onder mijn medeleerlingen blijkbaar. In mijn eindexamenjaar vormde ik in mijn eentje 25% van de klas, de leraar niet meegerekend, en zelfs 100% van het mannelijk deel van de klas.

---

dat valt nog best wel mee..... in mijn jaar zijn er maar 2 leerlingen die grieks hebben, allebei vrouwelijk.... in het jaar onder mij 3 leerlingen die grieks hebben, allemaal mannelijk...

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 15:50 schreef Steel_Rat het volgende:

[..]

dat valt nog best wel mee..... in mijn jaar zijn er maar 2 leerlingen die grieks hebben, allebei vrouwelijk.... in het jaar onder mij 3 leerlingen die grieks hebben, allemaal mannelijk...

---

Dat krijg je als je niet op een categoraal gymnasium zit. Dan hoor je er eigenlijk niet bij.

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 15:50 schreef Steel_Rat het volgende:

[..]

dat valt nog best wel mee..... in mijn jaar zijn er maar 2 leerlingen die grieks hebben, allebei vrouwelijk.... in het jaar onder mij 3 leerlingen die grieks hebben, allemaal mannelijk...

---

Op de school waar ik zat scheen het een laagterecord te zijn

quote:

---

Op donderdag 13 februari 2003 01:33 schreef Vampier het volgende:
Het is lang geleden dat ik 18 was (8 jaar alweer) en ik weet nog dat ik op het LBO zat. Ik had een pokke hekel aan die ettertjes die dachten dat ze slim waren. Achteraf gezien kan ik er alleen nog maar om lachen... vooral als ik zie waar ik tegenwoordig ben en de rest van die stumperds nog steeds denken dat ze de slimste zijn maar in de tussentijd wel achter een bureautje simpel kantoorwerk uitvoeren. Laat dat inderdaad maar aan het werkvolk over

---

LBO? Vandaar. Ik vond jouw posts altijd al zo ehhh...apart.

quote:

---

Op donderdag 19 juni 2003 16:20 schreef Lestat het volgende:

[..]

LBO? Vandaar. Ik vond jouw posts altijd al zo ehhh...apart.

---

.

Grmbl. .

quote:

---

Op donderdag 13 februari 2003 02:52 schreef Great_Expectations het volgende:
Kwijl, slurp, lebber _{waarom heb ik dit topic niet veeeeel eerder gezien}

---

Je hebt er hoge verwachtingen van?

laat ook maar.

Geen zin om te flamen.

[Dit bericht is gewijzigd door Roellio op 20-06-2003 19:54]

Haha wat een grappig topic. Ik kan me in helemaal niets vinden van wat er in begin post wordt beweerd. Ik heb zelf op een zelfstandig gymnasium gezeten. Ik zat daar dus met alleen maar gymnasten en ze voldoen echt helemaal niet aan de ideeen die jullie hebben.

Oke de gemiddelde leeftijd van de ontmaagding ligt misschien wat hoger dan op lagere opleidingen, maar er zitten echt niet alleen maar nerds en mensen die alleen maar met hun hoofd in de boeken zitten. In tegendeel zelfs. We hebben echt verdacht weinig uitgevoerd en waren ook niet echt vaak te vinden op school. Er zitten ook echt wel macho types en players tussen waarvan je nooit zou verwachten dat die daar op school zouden zitten.

Dus helaas de slimme nerd die uiteindelijk door al zijn goede daden en gestuntel het meisje van zijn dromen weet te krijgen zul je toch maar in films moeten gaan zoeken.

p.s.: de meeste nerds die er zaten waren niet echt de meest vriendelijke mensen maar juist de grootste eikels en dat is echt geen grapje.

_{disclaimer: Er waren ook wel behulpzame en aardige nerds tussen}

quote:

---

Op vrijdag 18 april 2003 23:23 schreef Ringo het volgende:
Gymnasiumjongetjes. De miezerigste in hun soort. Eikelige snoeverds met een voorliefde voor hockey, rugbytruien en matleren gaatjesschoenen. Niet-gymnasiumjongetjes noemden zij 'burgers', of erger, 'agricolae'. Ik heb weinig poëtisch over hen te melden. Ik heb er geen ooit de tas van een lieftallig meisje zien dragen (de laatste die dat deed, heette Anton Wachter); wel praatten ze graag over lekkere wijven en dier tieten. Op intellectueel gebied hadden de meeste weinig stof tot nadenken; liever bralden zij over een laatstgenoten drinkgelag of de carrière van hun pa, die zij nauwgezet wensten te imiteren.

Weinig eer aan te behalen. De enige gymnasiumjongetjes die de moeite van het bestuderen waard zijn, hebben sinds zo ongeveer de tweede klas een gruwelijke hekel aan de verstikkende atmosfeer van hun elitaire rotschooltje.

---

geen agricolae maar plebs of plebejers

"Op intellectueel gebied ....//...wensten te imiteren"
Dit is ook niet waar, natuurlijk zitter er ook veel rijkeluiskindjes, wat op zich niet zo vreemd is. De ouders hebben vaak ook een universitaire studie gedaan en zijn daarna veel geld gaan verdienen. Hoewel intelligentie niet garant staat voor een stevig salaris, is er toch een redelijk verband. Alleen op de middelbare school zijn ze echt nog niet zo bezig met het opscheppen over de carriere of over het vele bier drinken. Vooral het laatste doet niet onder aan hetgeen gebeurd op de andere lagen van middelbaarschoolonderwijs.

even wat inhoudelijk commentaar maar ik zie nu pas dat het in kunst en literatuur staat

Ik was ook zo'n gymnasium jongetje.Veel te slim, alles te veel overdenken. Vaak gepest door de "stoerdere" jongens. Dan was er nog een prachtig atheneum meisje, Jessica. Echt zo'n populair meisje, dat alles gedaan krijgt, met precies de juiste vrienden, je kent ze wel.

Ondanks dat ze op sociaal vlak zo geslaagd was, had ze erg veel moeite met natuurkunde. Zo veel zelfs dat ze misschien zou blijven zitten. Dat kon de superman in mij natuurlijk niet verdragen. Dus bood ik aan om bij het volgende proefwerk naast haar te gaan zitten, en groot en duidelijk te schrijven. Zo'n aanbod kon ze natuurlijk niet afslaan, dus ik zat inderdaad naast haar bij het proefwerk. Het proefwerk was natuurlijk weer veel te gemakkelijk, nauwelijks een uitdaging. Ik schreef alle antwoorden extra groot en duidelijk op. Al was duidelijk schrijven eigenlijk niet mijn sterkste kant, voor Jessica had ik dat wel over.

Een paar lessen later kregen we de punten. Jessica had voor het eerst in haar leven een acht gehaald voor natuurkunde. Op de gang, na de les, kreeg ik een kusje van haar. Ik kreeg natuurlijk een hoofd als een biet, maar tegelijk voelde ik me ongelooflijk lekker. Van toen af aan mocht ik altijd naast haar zitten. Klasgenoten begrepen er niets van. Het populairste meisje, naast hem!!!

Van toen af aan was mijn leven veranderd. Ik kon optrekken met het leukste meisje van de klas. Van de klas? Van de school! De sociale rangorde lag in duigen, niet dat het mij iets kon schelen. Regelmatig hielp ik haar met proefwerken, als we in hetzelfde cluster ingedeeld waren. Ik werd ineens uitgenodigd voor feestjes, waarvan ik eerder het bestaan niet wist. Er ging een wereld voor mij open. Mijn vrienden waren natuurlijk erg jaloers, al vonden ze het wel leuk voor mij.

Toen kwam haar verjaardagsfeest. En ik werd uitgenodigd! Ik was er nog steeds niet helemaal aan gewend, dat ik "erbij hoorde". Maar ik genoot er wel van. Op haar feest waren maar weinig mensen die ik beter kende, dan van naam en gezicht. Ik hield me een beetje op de achtergrond. Toen kwam ze naar me toe en vroeg of ik het naar mijn zin had. Ik zei heel eerlijk dat ik de mensen niet zo goed kende. Dat ik niet zo gemakkelijk contact maakte en een beetje verlegen was wist ze natuurlijk al lang. Dus bleef ze bij me. We waren gezellig aan het kletsen en dronken wat, ik had de avond van me leven. Het feest werd ondertussen al wat rustiger, maar ik was nog lang niet van plan weg te gaan. Deze avond mocht van mij een leven lang duren. Uiteindelijk waren we nog met zijn tweeen over.

Jessica vertelde me dat ze me zon lieve jongen vond. Ze keek me diep in mijn ogen en kwam langzaam dichterbij. Mijn hart klopte in mijn keel en mijn tong voelde droog. Toen haar lippen de mijne raakten, was ik de gelukkigste jongen ter wereld. Het was niet de eerste keer dat ik een meisje kuste, maar deze keer was het bijzonder. Na een tijdje stopte ze met zoenen en keek me heel verleidelijk aan. Mijn ouders komen pas overmorgen thuis vertelde ze me. Ik kon haast niet geloven dat het nu dan echt ging gebeuren. De adrenaline gierde door mijn lichaam. Ik begon me zorgen te maken. Jessica had natuurlijk veel meer ervaring dan ik. Sterker nog, ik had geen ervaring. Ze pakte me bij mijn hand en nam me mee naar haar ouders slaapkamer. Ik vertelde haar dat het mijn eerste keer was. Dat geeft niets hoor, laat alles maar aan mij over, fluisterde ze in mijn oor. Die nacht was geweldig, ik was een man geworden. Ik geloof nog steeds dat ik me redelijk gelukkig mag prijzen met zon eerste keer.

quote:

---

Op vrijdag 18 april 2003 14:25 schreef zodiakk het volgende:

[..]

Wat RaisinGirl in al haar puberale onwetendheid niet heeft opgemerkt heeft was dat de gymnasiumjongetjes die vroeger haar tas droegen en gedichtjes voor haar schreven worstelden met een seksuele crisis. Terwijl RaisinGirl thuis heel vrolijk met een verstandige frons in de boeken gekluisterd was, ongetwijfeld op een geheime zolder ergens, deden Gymnasiumjongetjes allerlei spelletjes met elkaar. Want als er iéts is wat Gymnasiumjongetjes nodig hebben, dan is het wel het bestaan van andere Gymnasiumjongetjes. Zodra de hormonen beginnen te gieren in hun kelen en zodra hun tengere, pezige lichamen langzaam zich beharen ontwikkelt zich in het Gymnasiumjongetje een niet te miskennen oerdrang om een soortgelijke Superman te vinden. Het is een soort code, een afspraak: zij houden zich slap en behoeftig tegenover hun vrouwelijke equivalenten, maar ze bekijken elkaar vol verlangen. En dan, uiteindelijk, als zij in de eindexamenklas van het Gymnasium zitten en straks monter gaan studeren, het liefst een studie Nederlands of Geschiedenis, besluiten ze vaak om het jaar feestelijk af te sluiten.

Op het eindfeest zijn ze meestal niet te vinden, want zij hebben hun eigen feestje. En terwijl Gymnasiummeisjes heel stoffig in een hoekje staan en met een rode wijn in hun handje en het allersubtielste make-up op hun roomkleurige huid afwachten tot een stoere knaap op ze afkomt, halen de Gymnasiumjongetjes in elkaars aanwezigheid allemaal hun Supermannen tevoorschijn. Ja, dan kijken ze met het schaamrood op hun kaken met onschuldige ogen naar elkaar. En dan strelen zij elkanders zachte borstkas en bleke achterwerk. Ze kijken zenuwachtig naar beneden, naar hun trillende Superman die aanzwelt en verhit. Ze lachen even guitig en nemen elkaar in de armen en vinden daar hun zachtheid, want zij zijn zoveel zachter als die meisjes, vinden ze. Dan gaan ze op het bed liggen en krult het ene jongetje zich over het andere en pakken zij elkaar onwennig vast. Dan raken ze elkaar aan en wrijven hun Supermannen tegen elkaar aan. Ze lachen een beetje, maar ze beginnen aldoende te hijgen en elkaar steeds grover te betasten, totdat een van de twee ruw de ander omdraait en zonder aankondiging de ander diep en hard vanachter neemt. En zo feesten zij de hele avond door en bezingen de homo-erotiek als zij teder op elkaar komen en elkaars wangen aflikken.

Dus RaisinGirl, en natuurlijk Great_Expectations, de Gymnasiumjongetjes zijn vast ook wel de moeite van het observeren waard. Maar de vrouwelijke charmes zullen bot vangen, helaas voor RaisinGirl. Maar de smaak van verlangen is bitterzoet, vergeet dat niet...

---

ok, dit is je reinste stierenschijt.
nooit van m'n leven heb ik zoiets gedaan, nooit ook zal ik zoiets doen.
maar geloof mij, terwijl zodiak dit schreef verbeelde hij het zich, en werd er **** van.

Ik was ook een Gymnasium jongetje

Bij ons waren er eigenlijk alleen maar stoere Gymnasium jongetjes (nou ja, bijna allemaal )

En wat heeft het vakkenpakket er verder mee te maken?

Achterste rij, 2e van links

Maar de rest...

Om de een of andere reden kan ik de OP niet quoten, dus doe ik het zo:

quote:

Vergeleken met stoere en gespierde bouwvakkers die je na fluiten als je langs komt gelopen, lijken deze jongetjes zo op het eerste gezicht weinig aantrekkelijk. Ze zien er doorgaans vrij saai uit, en erg veel macho gedrag zul je bij hen meestal niet tegenkomen (of ze weten het goed te verbergen). Zoals het een echt gymnasiumjongetje past zit hij vooral met zijn neus in de boeken en droomt hij slechts heimelijk en op afstand over de meisjes die hij aanbidt. Ondertussen moet hij lijdzaam toezien hoe deze zich laten inpakken door de niet-gymnasiumjongetjes, die in al hun lompheid toch precies schijnen te weten hoe ze een meisje moeten versieren.

Volgens mij ben ik een gymnasiumjongetje.

Ik kan me nog een gymnasiumjongetje herinneren uit het ene jaar dat ik gymnasium deed. We keken met aardrijkskunde naar een film over een of andere inboorlingenstam... roept hij hardop: "wow, wohohoho, allemaal borsten, ghohohohoho, het lijkt wel porno!". Dat is wel ongeveer het beeld dat ik heb bij gymnasiumjongetjes

quote:

Op zaterdag 22 april 2006 19:00 schreef djenneke het volgende:
Ik kan me nog een gymnasiumjongetje herinneren uit het ene jaar dat ik gymnasium deed. We keken met aardrijkskunde naar een film over een of andere inboorlingenstam... roept hij hardop: "wow, wohohoho, allemaal borsten, ghohohohoho, het lijkt wel porno!". Dat is wel ongeveer het beeld dat ik heb bij gymnasiumjongetjes

Zo ben ik dan weer niet.
Ik doe tegenwoordig ook HBO. Maar bovenstaande beschrijving kon ik me wel wat mee associëren

quote:

Op zaterdag 22 april 2006 19:04 schreef LordVoldemort het volgende:

[..]


Zo ben ik dan weer niet.
Ik doe tegenwoordig ook HBO. Maar bovenstaande beschrijving kon ik me wel wat mee associëren

Ze waren gelukkig niet allemaal zo hoor