CRI Misdaad en True Crime
Een forum voor True Crime, cold cases en macabere zaken uit het heden en verleden.
De Zaak-Kim en Ken was een Belgische verdwijningszaak die draaide rond de in 1994 verdwenen kinderen Kim en Ken Heyrman, dochter en zoon van Tinny Mast (13 maart 1965. Kim werd later dood teruggevonden, maar Ken bleef spoorloos. De vermoedelijke dader werd, ondanks sterke beschuldigingen van de familie, nooit opgepakt. De zaak leidde tot de oprichting van het Comité Kim en Ken (1995-2001).
Voorgeschiedenis
Moeder Tinny Mast was een vrouw die op 16-jarige leeftijd voor het eerst huwde. Haar eerste kind en dochter was Kim (2 februari 1982). Vier maanden na haar geboorte scheidde Mast van haar man. Ze hertrouwde en uit dit huwelijk werd zoon Ken (26 juli 1985) geboren, die CARA bleek te hebben. Kort nadien scheidde en hertrouwde Mast opnieuw. Uit dit huwelijk werd haar zoon Axel (7 november 1992) geboren. Ze zou uiteindelijk in totaal vijf kinderen krijgen, inclusief de levenloos geboren dochter Luna en haar zoontje Julian.
Verdwijning van Kim en Ken
Op 4 januari 1994 gingen Kim en Ken bij hun vriendjes spelen, maar keerden nooit meer terug. Aanvankelijk ging de politie ervan uit dat de kinderen van huis waren weggelopen en ook Mast zelf werd een tijdje verdacht. In een door haar geschreven boek in 2006, 'Altijd op zoek. Mijn alfabet voor Kim en Ken', vertelde Mast hoe de politie haar in die dagen niet serieus nam. Ze was in die periode ook zes maanden zwanger en kreeg op 13 januari een miskraam. De verdwijningszaak werd nationaal nieuws toen op 11 februari 1994 Kim's dode lichaam werd teruggevonden in het Antwerpse Asiadok. Na een autopsie bleek ze seksueel misbruikt en vermoord te zijn. Men weigerde vier jaar lang deze autopsiefoto's aan Tinny Mast te tonen omdat die te gruwelijk waren. Ken werd nooit teruggevonden.
Comité Kim en Ken
In 1995 richtte Tinny Mast het Comité Kim en Ken op. Deze pluralistische actiegroep gaf hulp aan gewone mensen bij problemen waar politiek, gerecht en politie tekortschoten. Het comité stelde vier eisen op: inzage in dossiers, openbaarheid van het onderzoek, geen doofpotoperaties en opkomen voor alle kinderen, ongeacht hun huidskleur of geloofsovertuiging.
Toen in 1996 de zaak-Dutroux uitbrak kreeg ook de verdwijning van Kim en Ken hernieuwde media-aandacht. Net als de ouders van andere vermiste kinderen werden ook Tinny Mast en haar man, Willy Bauwens, door Albert II van België op het koninklijk paleis ontvangen. Ook stapten ze op 20 oktober 1996 mee tijdens de Witte Mars in Brussel. Op 17 november organiseerden ze de "Zwart Op Wit Mars" in Antwerpen, waarbij haar comité de trappen van het Antwerpse gerechtsgebouw bezette. Hun actie werd verder gezet tot nieuwjaar.
Op 4 januari 1997 werd er aan het Asiadok in Antwerpen een gedenksteen voor Kim en Ken gelegd, ontworpen door Dirk Lenaerts. Het comité was ook aanwezig tijdens een grote betoging tegen de sluiting van de Waalse staalfabriek Forges de Clabecq op 2 februari 1997 en een antiracistische betoging op 23 maart. Eind juni 1999 verhuisde Mast uit Antwerpen naar Kermt, omdat de stad te veel negatieve herinneringen bevatte. In 2001 werd het Comité Kim en Ken opgeheven.
Nasleep
Op 23 januari 2002 kreeg Tinny Mast een zoontje, Julian. In 2003 werd ze ook politiek actief. Ze stond als onafhankelijke kandidate op de Antikapitalistische Eenheidslijst van de PVDA en op de lijst RESIST met mensen van de AEL. In juni 2004 ontstond er ophef toen Tinny Mast per ongeluk verschillende stembrieven voor de verkiezingen kreeg opgestuurd, bestemd voor haar vermiste kind Ken. Nadat ze het nieuws bekend had gemaakt, volgden er meteen excuses van de verzenders.
Het lichaam van Ken Heyrman werd nooit gevonden. Op 10 maart 2014 werd Ken officieel dood verklaard.
Voorgeschiedenis
Moeder Tinny Mast was een vrouw die op 16-jarige leeftijd voor het eerst huwde. Haar eerste kind en dochter was Kim (2 februari 1982). Vier maanden na haar geboorte scheidde Mast van haar man. Ze hertrouwde en uit dit huwelijk werd zoon Ken (26 juli 1985) geboren, die CARA bleek te hebben. Kort nadien scheidde en hertrouwde Mast opnieuw. Uit dit huwelijk werd haar zoon Axel (7 november 1992) geboren. Ze zou uiteindelijk in totaal vijf kinderen krijgen, inclusief de levenloos geboren dochter Luna en haar zoontje Julian.
Verdwijning van Kim en Ken
Op 4 januari 1994 gingen Kim en Ken bij hun vriendjes spelen, maar keerden nooit meer terug. Aanvankelijk ging de politie ervan uit dat de kinderen van huis waren weggelopen en ook Mast zelf werd een tijdje verdacht. In een door haar geschreven boek in 2006, 'Altijd op zoek. Mijn alfabet voor Kim en Ken', vertelde Mast hoe de politie haar in die dagen niet serieus nam. Ze was in die periode ook zes maanden zwanger en kreeg op 13 januari een miskraam. De verdwijningszaak werd nationaal nieuws toen op 11 februari 1994 Kim's dode lichaam werd teruggevonden in het Antwerpse Asiadok. Na een autopsie bleek ze seksueel misbruikt en vermoord te zijn. Men weigerde vier jaar lang deze autopsiefoto's aan Tinny Mast te tonen omdat die te gruwelijk waren. Ken werd nooit teruggevonden.
Comité Kim en Ken
In 1995 richtte Tinny Mast het Comité Kim en Ken op. Deze pluralistische actiegroep gaf hulp aan gewone mensen bij problemen waar politiek, gerecht en politie tekortschoten. Het comité stelde vier eisen op: inzage in dossiers, openbaarheid van het onderzoek, geen doofpotoperaties en opkomen voor alle kinderen, ongeacht hun huidskleur of geloofsovertuiging.
Toen in 1996 de zaak-Dutroux uitbrak kreeg ook de verdwijning van Kim en Ken hernieuwde media-aandacht. Net als de ouders van andere vermiste kinderen werden ook Tinny Mast en haar man, Willy Bauwens, door Albert II van België op het koninklijk paleis ontvangen. Ook stapten ze op 20 oktober 1996 mee tijdens de Witte Mars in Brussel. Op 17 november organiseerden ze de "Zwart Op Wit Mars" in Antwerpen, waarbij haar comité de trappen van het Antwerpse gerechtsgebouw bezette. Hun actie werd verder gezet tot nieuwjaar.
Op 4 januari 1997 werd er aan het Asiadok in Antwerpen een gedenksteen voor Kim en Ken gelegd, ontworpen door Dirk Lenaerts. Het comité was ook aanwezig tijdens een grote betoging tegen de sluiting van de Waalse staalfabriek Forges de Clabecq op 2 februari 1997 en een antiracistische betoging op 23 maart. Eind juni 1999 verhuisde Mast uit Antwerpen naar Kermt, omdat de stad te veel negatieve herinneringen bevatte. In 2001 werd het Comité Kim en Ken opgeheven.
Nasleep
Op 23 januari 2002 kreeg Tinny Mast een zoontje, Julian. In 2003 werd ze ook politiek actief. Ze stond als onafhankelijke kandidate op de Antikapitalistische Eenheidslijst van de PVDA en op de lijst RESIST met mensen van de AEL. In juni 2004 ontstond er ophef toen Tinny Mast per ongeluk verschillende stembrieven voor de verkiezingen kreeg opgestuurd, bestemd voor haar vermiste kind Ken. Nadat ze het nieuws bekend had gemaakt, volgden er meteen excuses van de verzenders.
Het lichaam van Ken Heyrman werd nooit gevonden. Op 10 maart 2014 werd Ken officieel dood verklaard.
Ik moet hierbij denken aan Marc Dutroux. 1994 was een beetje de periode waar hij van die feiten pleegde. Is misschien voor de hand liggend. Maar die man was echt niet goed wijs.
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Afschuwelijke zaak.
Was het niet dat er een schoen of iets van Ken bij moeder was afgegeven, na de verdwijning?
Edit: Dit vind ik net op Reddit "Two weeks later, Ken's sweater was found. Some time later, his soccer goalkeepers gloves where put in Tinny mast's mailbox. Those were the last tangible clues ever found. Ken was never seen again nor was his body ever found."
[ Bericht 52% gewijzigd door Meaghan op 24-11-2022 02:29:44 ]
Was het niet dat er een schoen of iets van Ken bij moeder was afgegeven, na de verdwijning?
Edit: Dit vind ik net op Reddit "Two weeks later, Ken's sweater was found. Some time later, his soccer goalkeepers gloves where put in Tinny mast's mailbox. Those were the last tangible clues ever found. Ken was never seen again nor was his body ever found."
[ Bericht 52% gewijzigd door Meaghan op 24-11-2022 02:29:44 ]
Wat lopen er toch een zieke geesten rondquote:Op donderdag 24 november 2022 02:16 schreef Meaghan het volgende:
Afschuwelijke zaak.
Was het niet dat er een schoen of iets van Ken bij moeder was afgegeven, na de verdwijning?
Edit: Dit vind ik net op Reddit "Two weeks later, Ken's sweater was found. Some time later, his soccer goalkeepers gloves where put in Tinny mast's mailbox. Those were the last tangible clues ever found. Ken was never seen again nor was his body ever found."
Verschrikkelijk inderdaadquote:Op donderdag 24 november 2022 12:10 schreef Jippie het volgende:
[..]
Wat lopen er toch een zieke geesten rond
Walgelijk
Update in deze zaak:
https://nos.nl/artikel/26(...)e-kinderen-antwerpen
Meer hier:quote:
Mogelijk doorbraak in cold case vermoorde kinderen Antwerpen
Na ruim dertig jaar is er mogelijk een doorbraak in het onderzoek naar een geruchtmakende cold case in België uit de jaren 90. Het gaat om de moord op zus en broer Kim en Ken Heyrman uit Borgerhout, een voorstad van Antwerpen. Zij verdwenen begin januari 1994, nadat ze van huis waren vertrokken om bij vriendjes te gaan spelen.
Het lichaam van de 11-jarige Kim werd ruim een maand later gevonden in een van de dokken van de Antwerpse haven. Het stoffelijk overschot van Ken (8) is nooit teruggevonden. Hij is pas in 2014 officieel doodverklaard. Familie en vrienden houden nog elk jaar een herdenking bij het Asiadok, waar Kim teruggevonden werd.
Uit DNA-onderzoek met moderne technieken is nu naar voren gekomen dat er mogelijk een verband is tussen de moorden op Kim en Ken en die van de 17-jarige Tania Van Kerkhoven een half jaar eerder, in juli 1993. Zij verdween nadat ze was weggegaan van een feest, haar lichaam werd teruggevonden in een park in het Antwerpse district Berchem. Ze was doodgestoken. Ook in die zaak is de dader nooit opgespoord.
Het nieuwe onderzoek wijst uit dat in zowel in de zaak van Kim en Ken als die van Tania het DNA-profiel van dezelfde man is teruggevonden. Dat DNA was eerder ook al aangetroffen bij twee verkrachtingen in Antwerpen uit 1992 en 1993. Aangetoond is dat de moordenaar van Tania en de dader van de verkrachtingen dezelfde man is. Er is nog niet achterhaald van wie het DNA is.
https://nos.nl/artikel/26(...)e-kinderen-antwerpen
|
|
