abonnement bol.com Unibet Coolblue
  Moderator zondag 3 juli 2022 @ 02:13:27 #1
198822 crew  Rellende_Rotscholier
Robbertje matten met de wouten
pi_205218437
Etappe 3: Vejle - Sønderborg, 182 km

DE BRUG leverde niet, goh, wat een verrassing. De Denen leverden wel, het publiek was massaal op de afspraak. Dat leverde fraaie beelden op, eigenlijk het enige fraaie aan de rit. In het begin zagen we een kopgroepje van vier ontstaan, met Magnus Cort en Pierre Rolland als bekendste namen. Cort wilde graag de bergsprintjes winnen zodat hij in eigen lang de bergtrui kon dragen, Rolland wil überhaupt voor de bergtrui gaan. Rolland kreeg het gezelschap van ploeggenoot Cyril Barthe, terwijl Sven Erik Bystrom het kwartet vervolledigde. De twee mannen van B&B moesten iets verzinnen om de snelle Cort te kloppen, en dat werd nogal pijnlijk. Rolland is de betere klimmer, maar op zulke korte klimmetjes is dat niet van belang, dan heb je juist explosiviteit nodig. Barthe werd ingezet om al vroeg tempo te maken op het eerste klimmetje, in een poging de sprint van Cort af te botten, gok ik? Wat het idee ook was, het werkte niet, en de anti-explosieve Rolland werd als een baksteen gelost toen Cort naar zijn eerste bergpunt sprintte. Barthe had net een inspanning geleverd in een poging Rolland te helpen en moest er dus ook af, lagen de twee B&B's er dus allebei af. Ik was al nooit zo onder de indruk van die ploeg, maar dit was wel echt heel erg gênant. Ze zagen Cort en Bystrom ook nooit meer terug, ze reden om het nog wat pijnlijker te maken ook nog heel wat kilometer in de chasse patate. Ontzettend armoedig. Op het volgende klimmetje zagen we Cort en Bystrom elkaar bijna van de fiets reden, waarna Cort weer een puntje pakte. Ook op het derde en laatste klimmetje ging het bergpuntje naar Cort, waardoor de bergtrui een zekerheid was voor de Deen. Op de volgepakte heuvel kwam hij juichend voorbij op het hoogste punt, het moet toch een vrij bijzondere ervaring voor hem zijn geweest, ofschoon hij een goedgevuld palmares heeft. De voorsprong van de koplopers was overigens nooit heel groot, veel meer dan drie minuten kregen ze nooit. Na de bergjes werd de voorsprong ook snel kleiner, voorbij de tussensprint van de dag hadden ze nog amper een minuut over. Het signaal voor Cort om te laten lopen, waarna Bystrom nog een tijdje in z'n eentje op kop mocht rijden. Levert je dan nog wel de prijs van strijdlustigste renner op, en een paar euro. Maar goed, van de vlucht zou het dus niet komen, we zouden een sprint gaan krijgen. Maar wat voor sprint? Zouden we waaiers krijgen? Zou DE BRUG voor spektakel zorgen? Wanneer kregen we de eerste massale chute te zien? Vooral het gebrek aan valpartijen sprong in het oog, maar je weet dat ze uiteindelijk toch gewoon gaan komen. De eerste valpartij viel mee, slechts twee slachtoffers. Vlak voor we aan de brug begonnen was er al een iets grotere valpartij, met Uran als bekend slachtoffer. Toch viel dat al bij al ook nog wel mee, het was pas op de brug zelf dat we echt een lelijke valpartij zagen, met de gele trui als slachtoffer. Anthony Turgis lag er ook niet lekker bij, zo op de rand van de brug.

Omdat er sprake was van tegenwind op de brug lag het tempo laag. We werden getrakteerd op prachtige omgevingsbeelden, maar prachtige waaiers waren in geen velden of wegen te bekennen. De organisatie wilde zó graag naar deze brug, en dan krijg je dit, haha. Het tempo lag zo laag dat bijna iedereen weer kon aansluiten, gele trui Lampaert sloot weer aan, en even later kon zelfs Uran in een vloek en een zucht een gat van anderhalve minuut dichten. We zouden dus een massale massasprint gaan krijgen, niet bepaald het droomscenario. Gelukkig kun je altijd nog op de renners rekenen om de sprint wat minder massaal te maken. De Tour zou de Tour niet zijn als er op een totaal onnodig moment op een rechte weg een grote valpartij ontstaan. Florian Senechal vloog door de lucht en nam heel wat mannen met hem mee. Gelukkig grotendeels zonder erg, ik heb in ieder geval nog niets gelezen over renners met zware blessures. Iedereen haalde de finish, dat is ook wel eens anders geweest tijdens een eerste rit in lijn. Veel nerveus gedoe in de slotfase van de rit en een paar valpartijen, maar eigenlijk viel het al bij al nog mee. Door die valpartij in de slotfase werd de sprint wel vrij chaotisch, al hielp het parcours ook niet mee. Lekker bochtig, stukje in dalende lijn en dan een bocht tot op praktisch 100 meter van het eind. Dat zou eigenlijk niet goedgekeurd moeten worden, maarja, de UCI en het handhaven van de eigen regels, tja. Hoe dan ook, Lampaert kwam na zijn valpartij snel terug en wist daarna in de slotfase zelfs nog wat werk te verrichten voor Jakobsen. Daarna trok Stuyven de sprint aan voor Pedersen en zagen we Van Aert zijn sprint inzetten. Dat leek even vrij kansrijk, tot Jakobsen de turbo aanslingerde en iedereen het nakijken gaf. In zijn eerste Tour de France meteen een ritzege, dat zou voor iedereen bijzonder zijn maar voor Jakobsen natuurlijk helemaal. Dat verhaal gaan we verder niet toelichten, dat laten we maar aan Thijsje Zonneveld over. Van Aert baalde, weer tweede, maar niet veel later kwam daar het besef dat hij nu dan ein-de-lijk een keer de gele trui mag gaan dragen. En die trui gaat hij voorlopig ook niet kwijtraken. Hij had graag een rit gewonnen, maar die gele trui pakken ze hem in ieder geval niet meer af. En de groene trui al helemaal niet, die gaat mee naar Parijs. Mads Pedersen werd derde, voor Danny van Poppel en Jasper Philipsen. Sagan, weer ouderwets met de schouders en ellebogen in de weer, werd zesde. Jakobsen was niet onder de indruk. Niet de meest memorabele rit verder, op het verhaal Jakobsen na. Pogacar was wel nog betrokken bij de valpartij aan het eind, al stootte hij daarbij alleen maar zijn hand en had zijn fiets wat problemen. Die Tour gaat dus nog altijd met een kwartier voorsprong gewonnen worden, sad. Na de sprint in Nyborg beginnen we nu aan de volgende rit in Denemarken, de derde en laatste. We gaan naar een ander eiland toe en gaan naar alle waarschijnlijkheid opnieuw getuige zijn van een massasprint.




De laatste rit op Deense bodem gaat van start in Vejle, een stad waar het nodige over te vertellen valt. In het Deens wordt Vejle blijkbaar uitgesproken als Waai-le, laten we dan maar met het dagelijkse spraakgebrek beginnen. In Waai-le, gesitueerd op het schiereiland Jutland aan het Vejlefjord wonen ongeveer 60.000 mensen. Vejle is ook de hoofdstad van de bestuurlijke regio Syddanmark. Als we een bepaalde encyclopedische website mogen geloven is Vejle vooral bekend vanwege Stimorol, al die kauwgompjes worden hier geproduceerd. Daarnaast zouden we onder de indruk van de lokale molen en het autovrije winkelgedeelte moeten zijn. De plaats Vejle werd voor het eerst genoemd in 1256, met de stadsrechten verzekerd door koning Waldemar III in 1327. De plaats kende een snelle ontwikkeling in de Middeleeuwen door de Hanze, al was de stad daar geen lid van. Tijdens de industriële revolutie vond er weer een hoop ontwikkeling plaats en omdat de stad een centrum voor de katoen- en textielindustrie werd kreeg het zelfs een weinig flatterende bijnaam: het Manchester van Denemarken. In de 19e en 20e eeuw werkt een kwart van de stad in die industrie, maar aan het eind van de 20e eeuw verdween de nijverheid en sloten de fabrieken. Er waren hier blijkbaar ook veel slachthuizen, Vejle kon dus ook doorgaan voor het afvoerputje van Denemarken. Daar is wel verandering in gekomen, want Vejle ziet er tegenwoordig bijzonder modern uit. Het is een belangrijke winkelstad geworden, met een aantal moderne winkelcentra en eigenlijk bijna overal hippe gebouwen. Zo vinden we in de haven van Vejle The Wave, een wooncomplex in golfvorm, geïnspireerd door het Sydney Opera House. Dat Vejle een haven heeft zorgt ervoor dat de stad een belangrijk transportcentrum is, aan het Veljefjord komen we huidige en voormalige industrie tegen, en dus allerlei hippe nieuwe gebouwen. Vejle heeft ook een modern station met de accurate naam Trafikcenter, lang over nagedacht. Voor de culturele fijnproever is er in een ander hip gebouw het kunstmuseum van Vejle te vinden, alwaar je onder meer vijftig etsen van Rembrandt kunt aantreffen. Het gratis te bezoeken ecologiemuseum Økolariet aan Dæmningen gaat over het milieu, de flora en fauna, het klimaat en de klimaatverandering. Lijkt mij een aanrader. Ook hier hebben ze trouwens een brug, de Vejlefjordbrug.



Uit Vejle zijn nogal wat bekende mensen afkomstig, laat ik beginnen met een verrassende naam. Tony Rominger! Huh, maar dat was toch een Zwitser? Ja, maar met een Deense moeder. Geboren in Vejle, maar altijd uitgekomen voor Zwitserland. Rominger was de Roglic van zijn tijd, in de Tour kreeg hij het nooit voor elkaar om te winnen omdat er altijd wel weer iemand sterker was. Indurain, met name. Na de Tour ging Rominger dan maar uithuilen in de Vuelta, die hij drie keer met overmacht wist te winnen. Ook won Rominger een keer de Giro, maar verder dan een tweede plaats in de Tour kwam hij niet. In 1993 werd hij tweede, won hij drie ritten en nam hij ook de bergtrui mee naar huis. Al bij al geen misselijk palmares. Naast Tony Rominger komt ook Rasmus Guldhammer uit Vejle. Dat was ooit een gigantisch groot talent, vooral in PCM. In de werkelijkheid viel dat wel tegen, hij werd razendsnel prof bij HTC, maar kon op het hoogste niveau niet mee. Later bouwde hij nog wel een redelijke carrière uit, maar aan de torenhoge verwachtingen kon hij niet vol doen. Toch voor altijd een legende, op z'n minst in PCM. De voetballer Thomas Gravesen komt ook uit Vejle, dat deze kale sloopkogel ooit voor Real Madrid heeft gespeeld blijft een van de grootste voetbalmysteries. Vejle is bij mij verder vooral bekend als de plaats waar de Ronde van Denemarken doorgaans wordt beslist. In en rond Vejle liggen enkele heuveltjes en de organisatie van de Ronde van Denemarken, ook wel de PostNord Danmark Rundt genoemd, mag daar graag gebruik van maken. Ze stippelen vaak een lokaal lusje uit met enkele korte doch krachtige klimmetjes en daar kunnen de sterkste renners het verschil maken. Vorig jaar eindigde er in dat rondje nog een rit in Vejle en het zal door de Belgen niet onbenoemd blijven dat Remco Evenepoel toen alles op een hoop reed. Met anderhalve minuut voorsprong op Tosh van der Sande en Nick van der Lijke kwam hij solo over de streep. Drie jaar eerder won Wout van Aert nog in Vejle, toen nog in dienst van zijn grote vriend Nick Nuyens bij Verandas Willems. Andere winnaars in Vejle: Mads Pedersen, Michael Valgren, Matti Breschel, Jakob Fuglsang, Fabian Cancellara en Ivan Basso. Een indrukwekkend lijstje toch wel, als je het mij vraagt. Door de jaren heen hebben er toch best wat kleppers aan de start gestaan in dat Deense rondje. Vanwege het feit dat je dus een rondje kunt uittekenen in Vejle dat zulke winnaars oplevert had ik graag gezien dat hier de rit zou eindigen, maar niets is minder waar. We gaan van start in deze plaats, midden in de haven. Bij het vertrek zien de renners de oude industrie, tal van hippe nieuwe appartementencomplexen en luxueuze boten op het droge. Vejle, de meest fascinerende architectonische stad van Denemarken volgens sommigen en de meest onderschatte stad van Denemarken volgens anderen. Het Fjordenhus, gebouwd in het water, mag er naast The Wave ook best zijn.



Na de geneutraliseerde start in de haven van Vejle beginnen we aan een merkwaardige lus ten noorden van de stad. Ik vroeg me af waarom, maar inmiddels heb ik de reden gevonden. Net ten noorden van Vejle ligt het plaatsje Jelling, een oude en belangrijke plaats in de geschiedenis van Denemarken. In het midden van de Vikingtijd, rond het jaar 1000, was Jelling gedurende enige decennia de woonplaats van de Deense koningen. Van twee koningen is zeker dat ze hier hebben gewoond, namelijk Gorm, bijgenaamd 'de oude', en zijn zoon Harald I van Denemarken, bijgenaamd 'Blåtand' (Blauwtand). Deze koningen hebben de beroemde monumenten van Jelling nagelaten: twee enorme grafheuvels, twee stenen met inscripties in runenschrift en de kerk van Jelling. De huidige koningin Margrethe II van Denemarken is verwant aan deze koningen, aldus Wikipedia. Sinds 1994 staan de monumenten van Jelling op de werelderfgoedlijst van UNESCO. De grafheuvels en een van de runenstenen zijn uitstekende voorbeelden van de Scandinavische cultuur. De andere runensteen en de kerk illustreren de kerstening van het Deense volk rond het midden van de tiende eeuw. Het complex illustreert de overgang van het heidense geloof naar het christendom en is uitzonderlijk binnen Scandinavië en de rest van Europa. Niet gek dat we even een omweg nemen, dus! Er is me een partij info te vinden over deze monumenten, daar raak je spontaan het overzicht van kwijt. Dat de twee grafheuvels in Jelling hun oorspronkelijke vorm hebben behouden en vergelijkbaar zijn qua grootte, vorm en constructie wil ik nog wel meegeven. De ene is 11 meter hoog en 80 meter lang, de andere 8,5 meter hoog en 65 meter lang. De ene is gebouwd op de plaats van een vroegere grafheuvel van 2000 jaar oud, maar allebei zijn gebouwd door onze vriend Harald. Nou, goed, voor meer informatie moet je zelf maar even Wikipedia aanslingeren. Harald en Gorm hebben ook gezorgd voor de andere Jellingse monumenten, te weten de runenstenen. Een kopie van een van de twee runenstenen is blijkbaar te vinden in Utrecht en omdat de runensteen al een jaar of 1000 werden geteisterd door weer en wind heeft men besloten ze tegenwoordig van een glazen jas te voorzien. En dan is er nog de Kerk van Jelling, waar Gorm ligt begraven. Al bij al geen onbelangrijke plaats, dat Jelling. Vandaar de tocht naar het noorden. Na 12 kilometer komen we uit in deze voor de Denen historische plaats, waar we de runen dan maar eens gaan proberen te ontcijferen.




De officiële start vindt plaats op een brede weg in een bos, in stijgende lijn. Meteen een klimmetje aan het begin, al stelt het uiteraard niet veel voor. Gedurende deze rit komen we nog meer klimmetjes tegen, zelfs een paar klimmetjes waar punten te verdienen zijn. Dat is slim bekeken, dan willen er misschien wel renners in de aanval gaan. Dit wordt sowieso een massasprint, dus dan kan de motivatie bij de vluchters ontbreken om het te proberen, maar als er punten te verdienen zijn en er een dagje bollentrui op het spel staat is er wellicht meer enthousiasme te vinden. De lus kent nog meer geaccidenteerd terrein, vlak voor we Jelling bereiken gaat het ook even kort naar beneden. Paar bochten erbij, maar de weg is heerlijk breed. Na dit afdalinkje gaat het ook weer even omhoog, wat eventueel nog wel kan zorgen voor een leuke strijd om in de vlucht van de dag te geraken. Al vermoed ik dat die strijd niet lang gaat duren, maar toch. Na dit korte klimmetje is het in en rond Jelling een paar kilometer vlak. De omgeving van Jelling is niet direct interessant, we komen vooral veel boerenland tegen. Je ziet niet direct waarom die Vikingen hier zo'n belangrijke plaats van hebben gemaakt. Leuk detail: de rotonde aan de buitenrand van Jelling is ook voorzien van een heuvel, alles staat hier in het teken van de grafheuvels. Eenmaal in Jelling rijden we zo dicht langs de grafheuvels dat we ze bijna kunnen aanraken, die Deentjes proberen echt alles uit hun Grand Départ te halen. De kerk, de runenstenen en de grafheuvels, we vinken ze af, pakken nog wat bochten mee in het centrum van het dorp en fietsen dan terug naar Vejle. Buiten Jelling gaat het in de buurt van het meer van Farup even kort naar beneden, met zelfs een haarspeldbocht onderweg. Even later gaat het in de buurt van Jennum anderhalve kilometer vals plat omhoog en ook weer vals plat omlaag, door een omgeving waar het erg groen is dankzij een eindeloze stroom aan weilanden. Dan gaat je waaieralarm ook weer voorzichtig loeien, maar de eerste blik op het weer zegt dat we vooral met tegenwind te maken hebben. De renners rijden vervolgens langs Skibet en Østengård terug naar Vejle, waar we na 22 kilometer terug bij af zijn. Een aantal kilometer is het zo goed als vlak en verdient het parcours weinig nadere toelichting, maar buiten Vejle laat de organisatie toch nog even zien dat er heuvels te vinden zijn in deze omgeving. We rijden dwars door Vejle, waarna het aan de rand van de stad 1,1 kilometer aan 3,4% omhoog zal gaan naar de top van de Côte de Koldingvej. Een beetje een flopklimmetje, er ligt hier leuker spul. Maar ach, het gaat er natuurlijk vooral om dat er überhaupt een bergpunt te verdienen valt, om ervoor te zorgen dat het geen totale wandeletappe wordt. Al zie ik op de top dat er een andere reden is dat we dit klimmetje bedwingen, op de top staat namelijk de wereldberoemde windmolen van Vejle. En volgens climbfinder gaat het 800 meter omhoog aan 5,6%, gewoon even een stukje vals plat aan het eind wegdenken en het lijkt zowaar nog ergens op. De Vindmølle van Vejle, prachtig.




Op de top van dit klimmetje van vierde categorie hebben de renners alweer 27 kilometer afgewerkt. Ik hoop dat het nu even klaar is met de verrassingen, dan kunnen we meters gaan maken. Voorbij de windmolen slaan de renners rechtsaf, waarna ze in een straat terecht komen die na een tijd wat naar beneden zal lopen, een afdalinkje zonder bochten. We slaan even later linksaf en rijden dan een aantal kilomet door de Deense bossen op weg naar Ødsted. De weg naar dit dorp is breed, licht bochtig, en loopt een beetje vals plat omhoog. Als we na 36 kilometer Ødsted bereiken slaan we daar linksaf, waarna het even later naar rechts gaat. Dan bereiken we een brede weg richting het zuiden, die door volledig open terrein zal lopen. Al hebben we gisteren al kunnen zien dat die Denen het terrein zelf vullen door massaal op de afspraak te zijn. In de buurt van Gravens verlaten we deze weg en slaan we linksaf, waarna we op een ietwat bochtigere weg terechtkomen die leidt naar Vester Nebel. Het is hier vrij vlak en agrarisch, met af en toe wat bebouwing tussendoor. Onder meer in dat Vester Nebel dus, waar we na 48 kilometer koers passeren. In het centrum van dit dorpje gaat het naar links, waarna we een paar kilometer dezelfde weg gaan volgen tot we Kolding bereiken. Tussen de plaatsen in is het vrij leeg, terwijl we vlak voor we Kolding bereiken nog een klein stukje in stijgende lijn tegenkomen. Stelt allemaal niet veel voor, zeker niet voor een Tourpeloton, maar helemaal vlak is de rit dus ook niet. Na 55 kilometer rijden we dwars door Kolding, waar de passage behoorlijk bochtenrijk is. We fietsen onder meer langs een meertje in het midden van de stad, waar we ook het Kolginghus zien liggen. Dit is een kasteel dat in de middeleeuwen vaak door de lokale koningen werd bezocht, tegenwoordig doet het dienst als museum. Naast Koldinghus is het kunstmuseum Trapholt een populaire toeristische attractie. In 2003 raakte dit museum in opspraak toen het een kunstwerk van Marco Evaristti tentoonstelde. Hierbij werden goudvissen tentoongesteld in blenders, met daarbij de optie voor bezoekers het apparaat aan te zetten, wat gebeurde. Dat zijn de betere anekdotes. Kolding, dat uitgesproken dient te worden als Kòlling, is tevens de geboorteplaats van Kasper Asgreen. De renners van Quick Step is van de partij in deze Tour en hoewel hij droomde van de gele trui zal de passage door zijn geboortegrond alsnog een emotionele gebeurtenis voor hem vormen. Met 60.000 inwoners is het een vrij grote plaats, tevens een oude havenstad. De Ronde van Denemarken is hier ook wel eens geweest, in 2003 won Johan Museeuw hier bijvoorbeeld een rit. Doe met deze informatie wat je wil, Renaat. In 1987 wist niemand minder dan Gert Jakobs dan weer te winnen in Kolding, het is dus een buitengewoon bijzondere plek.



Na de technische passage in Kolding fietsen we even langs de kust, waarna we een stukje verderop een rotonde bereiken waar het naar rechts gaat. Dan volgen we een kleine 20 kilometer dezelfde weg, een weg die breed is en grotendeels vlak. Af en toe fietsen we langs een dorpje, zoals Bjert en Binderup, waar het volk weer in groten getale aanwezig zal zijn. Buiten dat valt er eigenlijk weinig te melden, al komen de renners vlak voor ze na 73 kilometer Sjølund bereiken nog wel een kort klimmetje tegen. Mag niet echt een naam hebben, het is belangrijker dat we in Sjølund weer eens van richting veranderen, na een bocht naar links in het centrum zetten we via Vejstruprød (spreek dat maar eens tien keer achter elkaar uit) naar Hejls en even verderop Hejlsminde. Toch vooral vlak en recht hier, in een omgeving die enkele open stukken kent. Zou wel lachen zijn als we tijdens deze rit ineens waaiers krijgen, dat valt eigenlijk niet eens uit te sluiten. Voorbij Sjølund tot aan Hejlsminde toch maar eens opletten, met 108 kilometer te gaan tot aan 100 kilometer van het eind is er een klein stukje waar het eventueel met heel veel mazzel interessant zou kunnen worden. Eenmaal in Hejlsminde draaien we naar het zuiden en kijken we weer de vertrouwde tegenwind. Belangrijker is misschien nog wel dat we van Hejlsminde naar Hejlsminde Strand en daarna Hejlsminde Hvn rijden, alwaar de zee in beelt komt. Na de Grote Belt gisteren zien we nu de Kleine Belt. Als het water voorbij de haven uit beeld verdwijnt loopt de weg omhoog, we beginnen aan het tweede gecategoriseerde klimmetje van de dag. De brede weg loopt rechtdoor 800 meter omhoog aan 5,5%. Na 83 kilometer komen de renners vervolgens boven op de Côte de Hejlsminde Strand. Een renner die de bolletjestrui wil overnemen van Cort zal alle drie de bergsprintjes vandaag moeten winnen en dan vermoedelijk ook nog vooraan moeten eindigen in de daguitslag. Het is mogelijk, maar niet bepaald een sinecure. Even voorbij de top van de klim slaat men rechtsaf en dan rijden we quasi rechtdoor naar de tussensprint van de dag. Door open velden rijden we via Stubbum en Aller naar Christiansfeld, de plek waar na 90 kilometer koers, praktisch halverwege de rit, de tussensprint zal volgen. De tussensprint ligt op het lokale industrieterrein, idyllische locatie wel. Voorbij de tussensprint slaan we linksaf, waarna we recht door het centrum van Christiansfeld rijden. Aan het eind van deze weg gaat het naar rechts en dan weer naar links, waarna we deze stad weer snel achter ons laten. Terwijl er toch wel het nodige valt te vertellen over Christiansfeld, zo werd de plaats ooit door Nederlanders gesticht. Door ONS! Rond het jaar 1773, lang geleden. Koning Christiaan VII van Denemarken gaf een veld aan de hernhutters, die een leefgemeenschap wilden stichten. Ze kregen de eerste tien jaar vrijstelling van belastingen en de vrijheid om er hun religie te belijden, destijds uniek in het Lutherse Denemarken. De hernhutters, dat is een nieuwe term voor me. Wikipedia zegt: De Evangelische Broedergemeente (Unitas Fratrum), waarvan de leden ook wel de hernhutters of de Moravische broeders worden genoemd, zijn een piëtistische opwekkingsbeweging daterend uit de eerste helft van de 18e eeuw. De Evangelische Broedergemeente had in december 2010 wereldwijd ongeveer 985.000 leden. En die lui kwamen dus ook terecht in Denemarken, waar ze gewoon hun eigen plek mochten oprichten. Waarom de tussensprint op het industrieterrein ligt is me inmiddels ook duidelijk, want Christiansfeld is een vestigingsplaats van de voedingsmiddelenfabrikant Arla Foods. Tevens staat het dorp bekend om haar honingkoekjes, jeetje. Christiansfeld is in 2015 opgenomen op de UNESCO werelderfgoedlijst, aangezien je eigenlijk niet direct aan het dorp ziet wat er zo bijzonder is zet ik een hulpmiddel in en laat ik het de mensen van UNESCO zelf maar uitleggen: Christiansfeld is gesticht in 1773 in Zuid-Jutland. De site is een voorbeeld van een geplande nederzetting van de Moravische Kerk, een Lutherse vrije congregatie gecentreerd rond Herrnhut, Saksen. De stadsplanning vertegenwoordigt het protestantse stedelijke ideaal en is opgebouwd rondom een centraal kerkplein. De architectuur is homogeen en zonder opsmuk, met gebouwen in gele baksteen en rode pannendaken. De democratische organisatie van de Moravische Kerk, met zijn baanbrekende egalitaire filosofie, wordt uitgedrukt in haar humanistische stadsplanning. De nederzetting staat open naar landbouwgronden in de omgeving en bevat belangrijke gebouwen voor het algemeen welzijn, zoals grote gemeenschappelijke huizen voor weduwen en ongehuwde mannen en vrouwen. De gebouwen worden nog steeds gebruikt door een invloedrijke gemeenschap van de Moravische Kerk. Ja, nee, precies.



Met piepende banden verlaten we snel dit bolwerk van de Moravische Kerk, waarna we eigenlijk tien kilometer praktisch rechtdoor rijden over een brede en vlakke weg. Dwars door een agrarisch landschap met een overschot aan akkers en een gebrek aan bomen zetten we koers richting Haderslev. Vlak voor we Haderslev bereiken zien we wat meer bomen verschijnen, waarna we bij een rotonde linksaf slaan en dan na een bochtje naar rechts door het centrum fietsen. In het centrum van Haderslev liggen steentjes, wat eventueel relevant kan zijn als het gaat regenen. Best een gezellig centrum wel hier, er zijn nogal wat schattige en kleurrijke vakwerkhuisjes te vinden. In het midden van de zestiende eeuw werd in Haderslev een burcht gebouwd die de naam Hansborg kreeg, vernoemd naar Hans den Ældre (Hans den Oude) (29 juni 1521, Haderslevhus - 1 oktober 1580, Hansborg). Het was een kasteel in renaissance stijl met vier vleugels. Hier trouwde de Deense koning Christian IV. En dan werden Frederik II en Frederik III van Denemarken hier ook nog eens geboren! Net als Rasmus Iversen, dat is een bijzonder matige renner die in 2019 en 2020 nog even prof was bij Lotto-Soudal. Hij reed amper een koers uit, maar was wel boos dat hij geen nieuw contract kreeg, dat zijn de leukste renners. Bij het verlaten van het centrum komen we weer op een asfaltweg terecht, er moet op dit moment nog 80 kilometer gefietst worden tot de aan de finish. Buiten Haderslev komen de renners een rotonde tegen, voorbij die rotonde gaat het een paar kilometer rechtdoor over een brede en vlakke weg door een landschap vol akkers verder naar Nørre Vilstrup. Ter hoogte van dit plaatsje slaat het peloton rechtsaf en dan rijden we via Sønder Vilstrup verder naar Diernæs. In deze omgeving komen we een paar bochten en rotondes tegen, maar het gaat toch vooral rechtdoor. De wegen zijn voornamelijk vlak en op de passages in de dorpjes na is de omgeving verder zo goed als lees. Voorbij Sønder Vilstrup bereiken de renners een iets smallere weg, die rechtdoor naar het zuiden voert, naar de kust. In de buurt van het water rijden we door het bos, waardoor de zee amper in beeld komt. Heel kort even, in Diernæs Strand. We volgen de relatief wat smallere weg tot in Diernæs, waar we na 117 kilometer passeren. Een paar bochten hier, waarna we buiten de bebouwde kom een paar kilometer rechtdoor naar Sønderballe gaan fietsen. Ja, Sønderballe, prima naam. Het terrein begint in deze omgeving weer wat glooiender te worden, na Diernæs gaat het al even kort omhoog en ook in de omgeving van Sønderballe is het niet volledig vlak. Voorbij dit boerengehucht bereiken we een wat meer kronkelende weg, die in eerste instantie leidt naar Sønderballe Strand. Hier zien we de zee nog eens, op deze plek luisterend naar de naam Genner Bugt. Van Sønderballe Strand rijden we naar Genner Strand, waar de derde en laatste gecategoriseerde klim van de dag volgt. De Côte de Genner Strand, jawel. Het gaat 1,7 kilometer omhoog aan 3,4%, dat is dus een molshoop van drie keer niks. Maar toch, wellicht krijgen we er weer een tactische meesterklas van B&B, je weet het niet. De top bereiken we na 123 kilometer, op minder dan 60 kilometer van het eind.



Als we boven zijn op dit klimmetje slaan we bijna gelijk linksaf, ter hoogte van Genner. Daarna rijden de coureurs toch al snel een kilometer of zes zo goed als rechtdoor over dezelfde, brede weg. Een grotendeels beschutte weg, met op onderweg een rotonde na geen bijzonderheden. Na het tamelijk lange stuk rechtdoor slaat men linksaf en zet men koers richting Stollig. De weg naar Stollig toe loopt een tijdje wat vals plat omhoog, waarna we in het dorp zelf rechtsaf slaan, een kleiner weggetje in. Dit weggetje loopt door een donker bos, waar we na een bocht naar links zelfs nog een klimmetje van 500 meter aan 6% gaan tegenkomen. De eerste 200 meter van dit klimmetje gaat het zelfs aan 10% omhoog, te gek! Na dit klimmetje rijden we over een smalle en bochtige weg verder naar Aabenraa toe, nog steeds in het bos. Na het klimmetje glooit het nog een tijd, vooraleer er vlak voor Aabenraa een kort afdalinkje volgt. De weg wordt breder als we de buitenrand van deze plaats bereiken, toch zal er tijdelijk serieus gestuurd moeten worden vanwege een paar scherpe bochtjes. Beneden slaan we linksaf, waarna we na 135 kilometer door het centrum van Aabenraa fietsen, een plaats die in het Duits ook wel Apenrade wordt genoemd. Aabenraa behoorde tot 1864 tot het Sleeswijk, dat door Denemarken aan Pruisen moest afgestaan worden. In 1920 werd het na een volksraadpleging, mogelijk gemaakt door het Verdrag van Versailles, opnieuw bij Denemarken gevoegd, hoewel er in de stad zelf een meerderheid voor Duitsland had gekozen. Stukje geschiedenis, gratis en voor niks. De beroemde orgelmakerij Marcussen & Søn is ook in deze stad gevestigd, terwijl je volgens danks.nl hier absoluut een wandeling door het stadscentrum uit de 18e eeuw moet maken. De steile straatjes zitten vol leuke winkels en hebben meerdere prachtig bewaard gebleven koopmanshuisjes, Aabenraa zou dan ook een van de oudste zeevaartssteden van Denemarken moeten zijn. Uit deze plaats is Alexander Salby afkomstig, een wielrenner van het continentale Riwal, die laatst in de befaamde ZLM Tour bijna de show stal met een late uitval, hij werd pas op het laatste moment nog voorbij gestoken door Olav Kooij en eindigde derhalve op de tweede plaats.



Buiten Aabenraa fietsen de renners een tijd rechtdoor naar het zuiden langs het fjord van Aabenraa, waarna we in de buurt van Styrtom twee keer linksaf slaan om vervolgens een aantal kilometer rechtdoor naar het oosten te fietsen. In deze omgeving fietsen de renners langs wat afgrijselijk lelijke industrie af en dat als de schoorstenen in beeld komen wordt het peloton wellicht wakker, want de kans is aanwezig dat de wind schuin in de rug staat zodra we naar het oosten fietsen. Het kan ook wind volledig in de rug zijn, wat minder geschikt is, maar voorbij Aabenraa gaan we wel geconfronteerd worden met stress in het peloton. Een eerste blik op het weerbericht leert dat het niet superhard gaat waaien, en dat het dus op dit punt in ieder geval misschien wel volledige rugwind is, maar ik sluit niet uit dat een ploeg het toch gaat proberen. De weg is op dit punt een meter of 100 breed en dus heeft de wind behoorlijk vrij spel. Een stuk verderop komen we wel weer tussen de bomen terecht, dus ik wil tegelijkertijd niet teveel verwachtingen wekken. Vlak voor we na 150 kilometer Felsted bereiken slaat men rechtsaf een iets smallere weg in, waarna de wind een aantal kilometer eerder schuin tegen zal staan. Sowieso vrij veel beschutting hier, en een klein stukje vals plat. In Felsted, op 30 kilometer van het eind dus, botsen we op een rotonde, waarna we buiten het dorpje heel langzaam steeds iets verder naar het oosten afbuigen. Het gebied begint weer wat meer open te worden, al had ik het liefst toch net wat minder bomen gezien in deze regio. Uiteindelijk is het een tijd helemaal open, terwijl de wind hier - ofschoon waarschijnlijk niet sterk genoeg - schuin in de rug staat. Drie kilometer na Felsted zie ik een prachtig open stuk, met op basis van de huidige voorspellingen een gunstige windrichting. Het is alleen jammer dat dit feest niet heel lang duurt, zodra we uitkomen bij twee rotondes in de buurt van de snelweg naar Sønderborg komen we aan de andere kant van de weg weer wat meer tussen de bomen terecht. Er zijn zeker wat open stukken, maar het is niet continu open en dat is zonde. De weg is verder breed genoeg en kent een licht glooiend karakter. De weg eindigt in Gråsten, ook wel bekend als Gravenstein. Op 23 kilometer van het eind slaan we hier linksaf, in dit plekje met twee onderscheidende elementen. In Gravenstein bevindt zich namelijk de zomerresidentie van de Deense koninklijke familie, Kasteel Gravenstein. Verder staat de plaats bekend om het appelras Gravensteiner en deze appels gebruikt men ook wel voor de productie van cider.



In principe waait de wind in de laatste 23 continu uit de goede richting om waaiers te laten ontstaan. Het slechte nieuws is alleen dat het niet enorm hard lijkt te gaan waaien, en we moeten nog maar afwachten of er überhaupt genoeg open terrein is te vinden. Na de bocht naar links in het plekje waar de Deense koninklijke familie in de zomer lekker interessant loopt te doen rijden we om te beginnen alvast een bos in, het feest gaat alvast een aantal kilometer niet door. We rijden naar Adsbøl over een brede en vrij rechte, vlakke weg en voorbij dit plaatsje loopt het even een tijdje wat vals plat omhoog richting Nybøl. Bijna continu beschut terrein, dus in de zeven kilometer tussen Gravenstein en Nybøl hoef je dus alvast nergens rekening mee te houden. In Nybøl komen we een rotonde tegen, waarna we buiten het dorp een paar kilometer bijna volledig rechtdoor mogen fietsen. Met nog steeds veel beschutting langs de weg, nee, laat maar zitten dat hele waaierverhaal. Ter hoogte van Dybbøl komen we nog een rotonde tegen, vervolgens rijden we eigenlijk gewoon rechtdoor tot we Sønderborg bereiken. De weg naar onze finishplaats toe kent een paar lichte glooiingen, en een paar minimale stroken zonder bomen langs de weg. Op 12 kilometer van het eind komen de renners ineens een heuse kasseienstrook tegen. Ze rijden langs Dybbøl Mølle, een molen die voor Denemarken een bijzondere geschiedenis heeft. De molen, oorspronkelijk uit 1744, werd tijdens de slag om Dybbøl in 1864 in de Tweede Duits-Deense Oorlog vernietigd. De molen werd herbouwd en werd een nationaal symbool, maar ging in 1935 in vlammen op. In 1936 werd de molen opnieuw opgebouwd en was tot 1990 in gebruik als korenmolen. Tegenwoordig maakt de molen deel uit van het historisch museumcomplex rondom de voormalige Düppeler Schansen. Die Düppeler Schansen waren een verdedigingswerk, waar zowel tijdens de Eerste Duits-Deense als de tweede Duits-Deense Oorlog werd gevochten. Tijdens de eerste oorlog wonnen de Denen, tijdens de tweede verloren ze, maar de strijd die geleverd werd rond de molen heeft er toch voor gezorgd dat de Denen trots zijn op deze plek. Het nationale symbool van de Deense dapperheid, toe maar. Het museumcomplex dat er nu staat zien de renners ook in beeld verschijnen, aan de linkerkant van de weg stenen gevulde weg zien we een of ander spuuglelijk moderne kubus staan, je mag je verleden wel wat eervoller herdenken zou ik zeggen. De kasseienstrook hier is overigens 500 meter lang. In aanloop naar de kasseien gaat het ook kort even wat steviger omhoog, waarna we voorbij de kasseien beginnen aan een afdalinkje van twee kilometer richting Sønderborg.



De afdaling richting de finishplaats van vandaag is dus twee kilometer lang, maar aangezien het nooit steiler naar beneden gaat dan 5% en er geen bochten zijn te bekennen mag dit niet de moeilijkste afdaling genoemd worden. Kan wel nerveus worden, aangezien we hier met hoge snelheid naar beneden gaan en de finale ondertussen wel begonnen zal zijn. Als we de finishplaats bereiken gaan we na een brede bocht naar rechts en een brede bocht naar links over een brug rijden, de De Koning Christian X-brug. Eigenlijk maar een miezerige brug, maar toch een belangrijke brug. De brug werd gebouwd tussen 1925 en 1930 en verbind sindsdien de eilanden Jutland en Als met elkaar. Aan de andere kant van de brug, op het eiland Als dus, gaan de renners beginnen aan een pirouette. Na een lange, lopende bocht naar links slaan de renners linksaf, waarna ze opnieuw linksaf slaan. Ze rijden dan een paar hectometer rechtdoor in dalende lijn door een woonwijk. Aan het eind van deze weg slaat men nog eens linksaf en dan rijden we onder de brug van Koning Christian door. We bevinden ons inmiddels op minder dan 10 kilometer van het eind en er komt nog veel meer bochtenwerk aan. Voorbij de brug slaan we schuin rechtsaf, waarna we richting het slot van Sønderborg fietsen. We fietsen langs het water over een weg waar opnieuw kasseien liggen, of in ieder geval de Deense variant ervan. De stenen lijken er prima bij te liggen, maar het zou kunnen gaan regenen vandaag en dan heb je wel meteen een probleem. Spekglad, met wat pech. Via een bocht naar links en meteen eentje naar rechts rijden we met een boog om het kasteel heen, terwijl we ons weer op een geasfalteerde weg bevinden. Na nog een stukje draaien naar rechts gaat het dan weer naar links, ik vind het nu al een technische finale. Op ongeveer zes kilometer van het eind gaat het scherp naar links, en dan meteen weer scherp naar rechts, terwijl de weg lichtjes omhoog lijkt te lopen. Al snel wordt het weer vlak, terwijl het op wat flauwe bochten na rechtdoor gaat tot op vijf kilometer van het eind. Richting vier kilometer van de finish pakken we een oneindig lange bocht naar links mee, hij blijft maar lopen. Brede en vlakke weg, dus daar ligt het verder niet aan. Dan gaat het plots naar rechts, lichtjes omhoog, vooraleer het op 3,5 kilometer van de streep weer lang naar links loopt. Op drie kilometer van het eind komen we vervolgens een flauwe bocht naar rechts tegen, met wat vluchtheuvels op een kruispunt. Voorbij dit punt loopt het eigenlijk zo goed als rechtdoor tot op 800 meter van het eind. Een brede en zo goed als vlakke weg, stiekem zo goed als buiten de stad want we zien alleen maar bomen. Na het aanvankelijke technische gedoe wordt het helemaal aan het eind een stuk rustiger. Bij het ingaan van de laatste kilometer buigt de weg flauwtjes af naar links, waarna we op 800 meter van de finish uitkomen bij de laatste bocht van de dag. Een brede doch scherpe bocht naar links, waarna we praktisch rechtdoor over een snelweg naar de finish stormen. Ditmaal een aankomst in licht stijgende lijn, zoals we ze eigenlijk gewend zijn van de Tour. Vlak voor deze gigantisch brede weg bochtig dreigt te worden finishen we, op de laatste paar kilometer van deze rit valt weinig aan te merken. Maar het stuk ervoor, dat gaat nog wat geven.



Sønderborg (Duits: Sonderburg) is een stad in de Deense regio Zuid-Denemarken. Het is de hoofdplaats van de gelijknamige gemeente Sønderborg en de stad telt telt 27.766 inwoners, terwijl we op 75.000 uitkomen als we de rest van de inwoners in de gemeente meerekenen. Het oude deel van de stad ligt op het eiland Als. In de loop der tijd zijn er ook wijken op Jutland verrezen. Het ontstaan van de stad is nauw verbonden met Kasteel Sønderborg, in 1158 liet Waldemar I van Denemarken een donjon bouwen naast de rivier Alssund. Daarna groeide er een nederzetting naast de versterkte burcht. In 1256 kreeg de plaats stadsrechten van hertog Waldemar III van Sleeswijk. Er ontstond een levendige handel met de Hanzesteden in Noord-Duitsland en er werd een scheepswerf gesticht die voornamelijk koggen bouwde. Rond 1510 laat koning Johan van Denemarken een oorlogsvloot bouwen in Sønderborg. Tussen 1532-1549 zit koning Christiaan II van Denemarken gevangen in het slot aan de rivier. In 1590 verleent Johan van Sleeswijk-Holstein-Sonderburg marktrechten aan de stad. De stad heeft vaak tafeltennis gespeeld, dan weer hoorde het bij het Koninkrijk Denemarken, dan maakte het weer deel uit van het Hertogdom Sleeswijk-Holstein. Tijdens de Tweede Duits-Deense Oorlog, in 1964, behoorde Sønderborg tot het Hertogdom Sleeswijk en maakte het onderdeel uit van de Sleeswijk-Holsteinse kwestie, een conflict tussen de Duitse Bond en Denemarken over de status van het hertogdom Sleeswijk. Dat conflict werd uiteindelijk in 1920 pas helemaal opgelost, toen Sønderborg weer onderdeel ging uitmaken van het Koninkrijk Denemarken. Goed en wel is de stad dus pas weer een jaartje of 100 Deens. Tot de bezienswaardigheden van de stad worden onder meer de Sint-Mariakerk en uiteraard ook het kasteel gerekend. Dit kasteel doet sinds 2013 dienst als museum waar alles gevonden kan worden over de geschiedenis van de streek. De stad beschikt ook over een eigen molen, waar blijkbaar een kunstgalerie in gevestigd is. Ook de Koning Christian X-brug wordt genoemd als bezienswaardigheid, maar we gaan in de finale van de rit ontdekken dat dit niet echt de meest bijzondere brug ooit is. Even verderop ligt ook nog een nieuwere brug, de Alssundbrug uit 1981. Dat is een wat hogere brug, zonder veel opsmuk. Nee, de opsmuk moet je niet op de bruggen zelf zoeken, maar je kunt het wel zien vanaf die bruggen. Het hele gebied aan het water is de laatste jaren getransformeerd. Niemand minder dan Frank Gehry, de man achter - ik noem maar iets - het Guggenheim in Bilbao, schreef een master plan om het verwaarloosde havengebied en waterfront van de stad van nieuw elan te voorzien. Of het hele plan al is volbracht is me niet helemaal duidelijk, wel zijn er net als in startplaats Vejle de nodige opvallende moderne gebouwen te zien langs het water. Uit deze stad is Verner Blaudzun afkomstig, een voormalig coureur die 42e werd tijdens de Olympische Spelen van 1980. Belangrijker is dat hij de vader is van Michael Blaudzun, een renner met een groter palmares. Al werd Michael geboren in Herning, in het noorden van Jutland, Verner bleef zijn geboortegrond dus niet trouw. Wat we verder kunnen melden over deze stad is dat de PostNord Danmark Rundt hier vorig jaar een aankomst kende, al is dat een halve leugen. Er werd in en rond de stad een lokaal rondje verreden, maar de aankomst lag bij de Dybbøl Mølle. Een aankomst op een heuvel, waar Mads Pedersen met de zege ging lopen voor Giacomo Nizzolo en Dylan Groenewegen. Pedersen heeft in ieder geval wel goede herinneringen aan deze stad, wat ook bij onze man in de bollentrui het geval zal zijn. Magnus Cort won namelijk in 2016 een rit in de Ronde van Denemarken, op dezelfde plek als Pedersen. Cort versloeg Moreno Hofland in de sprint, zomaar even een geest uit het verleden. In 2013 werd Hofland op dezelfde aankomst dan weer derde, ditmaal achter het fenomeen Marko Kump en winnaar Matti Breschel. Breschel, die ook in 2008 wist te winnen. Dat lijkt me wel weer genoeg informatie, we stromen over.



In Vejle wordt het overdag 22 graden, terwijl er vooral in de ochtend nogal wat kans op regen is. De renners gaan pas om 13:05 van start en krijgen dan een korte neutralisatie van 10 minuten voorgeschoteld, rond die tijd zou het inmiddels wel droog moeten zijn. Maar alsnog, kans op natte wegen. De wind komt net als gisteren uit het zuidwesten, wat tot gevolg heeft dat de wind het grootste gedeelte van de dag tegen of schuin tegen zal staan. In de eerste kilometers niet, maar dan fietsen we weer vooral door een bos. Gedurende de dag zijn er een paar stukjes parcours waar de wind schuin in de rug zou kunnen staan en dan gaat het waaieralarm natuurlijk meteen af. Zo rond Kolding is er zo'n stuk, en vooral rond Aabenraa heb ik toch wel een paar interessante stukjes gevonden. In en rond Aabenraa zou het ook nét genoeg hard waaien om iets te laten gebeuren, maar richting de finish schijnt de wind af te zwakken. In en rond Sønderborg waait het zeker niet hard genoeg, dus dan maakt de windrichting verder ook weinig uit. Desondanks verwacht ik opnieuw een nerveuze dag, en ik sluit ook niet uit dat sommige ploegen een paar punten gaan uitzoeken om iets te proberen. Wie niet waagt, wie niet wint. Gedurende de rit zou het verder ook steeds kunnen regenen, er is altijd en overal wel een paar procent kans op regen. Al denk ik dat het eerder een druilerige dag gaat worden met wat miezer. Hoe dan ook niet de fijnste omstandigheden, al zal het ook in Sønderborg ongeveer 22 graden zijn en is het dus niet koud. De NOS begint om 14:10 aan de uitzending, Sporza is er na het onvermijdelijke nieuws en een samenvatting van 10 minuten van de nacht van de atletiek ( :') ) om 13:40 bij. Dat wil zeggen dat we weer een tijd zijn aangewezen op Jan en Bobbie, wederom via alle digitale kanalen die Eurosport rijk is, en eventueel Eurosport 2 ofzo maar dat heeft niemand. Die mogen dan de runenstenen van Jelling gaan duiden, heel veel zin in. De aankomst wordt verwacht tussen 17:12 en 17:35, ergens rond die tijd zal het Deense sprookje ten einde komen.



Kans op regen, en toch ook wel enige kans op waaiers. Ik voorspel een nerveuze rit, in ieder geval een nerveuze finale. Stel je voor dat de straten in Sønderborg nat liggen, dat is een recept voor ellende. Er gaat weer gevallen worden en daardoor gaan we weer met een ontregelde sprint te maken krijgen. Wellicht een sprint van een kleinere groep, als de weergoden ons iets gunnen en er waaiers ontstaan, maar de kans is klein hoor. Hoe dan ook, een sprint. De laatste paar kilometer zijn eenvoudig en goed te doen, daar ligt het niet aan. Beetje lichtjes heuvelop, dus de timing is wel belangrijk. Klein beetje tegenwind, dus ik begin al een beetje bang te worden voor een bepaalde pygmee.
1. Jakobsen. Maar niet bang genoeg. Nee, Jakobsen pakt gewoon z'n tweede. Zag je die versnelling? Koekoek. En dat zelfs zonder perfecte trein. Nee, niets aan te doen.
2. Ewan. Gisteren pas 13e, maar het excuus schijnt te zijn dat iemand zijn derailleur aan gort reed. Met een goed werkende derailleur kan hij weer zijn ouderwetse trucje uit gaan halen en op een zo zuinig mogelijke manier proberen te winnen, ware het niet dat hij de veters van Jakobsen nog niet eens mag strikken.
3. Van Aert. Wout zal groen en geel zien na weer een nieuwe ereplaats.
4. Pedersen. Won hier in de Ronde van Denemarken in 2021! En werd gisteren derde! Dus nu vierde, want Ewan wurmt zich er ditmaal wel tussen.
5. Philipsen. Koning ereplaats. Gaat deze Tour opnieuw niets winnen, dat geef ik je op een briefje. En in de 10 Tours hierna ook niet. De nieuwe Nizzolo.
Het blijft toch een merkwaardige sport hè, dat wielrennen.
pi_205218488
Mooie OP
Op woensdag 9 november 2016 06:02 schreef Anonymousz het volgende:
#superniger2020
pi_205218562
Greenways wordt niet eens meer genoemd, die kan -net als Tom - beter stoppen
"You can call me Susan if it makes you happy"
  zondag 3 juli 2022 @ 07:38:22 #4
194695 franklop
Fran knock
pi_205218593
📊🇳🇱van Poppel finished top-10 in a 🌍UWT-level race for the 42nd time since his last win (🥇s5 🇵🇱Tour de Pologne 2017).

➡️❌Top-10's without a win since 2018:
63 | 🇳🇱Kelderman
43 | 🇳🇱Kruijswijk
42 | 🇫🇷Martin
39 | 🇳🇱D van Poppel
38 | 🇮🇹Consonni
37 | 🇮🇹Pozzovivo
32 | 🇩🇪Walscheid

Ze vinden weer een lijstje met Kelderman bovenaan!
Cancellara; "Tweede worden is gemakkelijker dan eerste worden"
FOK!sport *O* ✩ ✩ ✩ Ajax O+
pi_205218742
Vanaf Apenraap tot de finish ongeveer windkracht 3 vanmiddag. Niet echt alarm-waardig helaas.
pi_205218801
Beetje een flopritje. Hopelijk niet al teveel nerveus gedoe, maar grote kans dat er twee favorieten op de grond liggen in die laatste 8 kilometer.
Jack does it in real time...
  zondag 3 juli 2022 @ 09:45:48 #7
473366 AllesKaputt
pelotonvulling
pi_205219004
quote:
Tijdens de Tweede Duits-Deense Oorlog, in 1964,
Deze heb ik even gemist, was dit n.a.v. de geflopte Duitse inzending voor het Eurovisie Songfestival van 1964 in Denemarken? Null Punkte, daar kunnen ze in Duitsland Kulturland niet mee lachen.
  zondag 3 juli 2022 @ 10:29:04 #8
328924 Frozen-assassin
STAY STRONG APPIE
pi_205219313
Volgens windy.com blijft het bij 15km/h vandaag. Lijkt me niet voldoende voor waaiers.

Een goeie bocht op 800m wel weer, weer bepalend wie voorin zit om te kunnen winnen. Dylan Greenways heeft een probleem.
pi_205219344
Wat een floprit
  zondag 3 juli 2022 @ 10:59:52 #10
489258 Neef_Wuppie
VBL SC user
pi_205219603
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 10:29 schreef Frozen-assassin het volgende:
Dylan Greenways heeft een probleem.
Erg mooi.
Je hebt in totaal 88 likes gekregen van onze moderators.
pi_205219631
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 10:29 schreef Frozen-assassin het volgende:
Volgens windy.com blijft het bij 15km/h vandaag. Lijkt me niet voldoende voor waaiers.

Een goeie bocht op 800m wel weer, weer bepalend wie voorin zit om te kunnen winnen. Dylan Greenways heeft een probleem.
Dylan zegt altijd goed te zijn een dag na een teleurstelling, dus we kunnen hem opschrijven hoor!
pi_205219635
quote:
1s.gif Op zondag 3 juli 2022 03:18 schreef superniger het volgende:
Mooie OP
Jazeker, en ik had ook de stukken van de Tweede Duits-Deense oorlog in 1864 verwacht..
De Denen zaten in dezelfde positie als de Oekraïners nu. Ze zijn in 1864 te lang doorgegaan om tegen de Pruisen en de Oostenrijkers te vechten, waardoor ze uiteindelijk teveel gebied van Sleeswijk verloren.
Een trauma voor de Denen van meer dan anderhalve eeuw, waarna ze nooit meer wilden vechten. In de Tweede Wereldoorlog capituleerden ze al na zes uur tegen de Duitsers.
pi_205219686
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 07:02 schreef TLC het volgende:
Greenways wordt niet eens meer genoemd, die kan -net als Tom - beter stoppen
Volgend jaar lekker Pro Tour gaan rijden samen met Cees Bol.
pi_205219706
twitter


Guerreiro heeft vast goed geslapen :o
  zondag 3 juli 2022 @ 11:12:17 #15
489258 Neef_Wuppie
VBL SC user
pi_205219749
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:08 schreef Marcoss het volgende:
[ twitter ]

Guerreiro heeft vast goed geslapen :o
Zijn probleem. Had ie maar beschermende kleding moeten dragen.
Je hebt in totaal 88 likes gekregen van onze moderators.
pi_205219756
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:08 schreef Marcoss het volgende:
[ twitter ]

Guerreiro heeft vast goed geslapen :o
Luta com tigres :')
Alsof the Wolfpack nog niet onnozel genoeg was.
  Eindredactie Sport / Forummod zondag 3 juli 2022 @ 11:21:23 #17
284411 crew  heywoodu
heywoodu
pi_205219827
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:12 schreef The_Undertone het volgende:

[..]
Luta com tigres :')
Alsof the Wolfpack nog niet onnozel genoeg was.
Wat heeft de wolfpack ermee te maken? :+
Noriaki Kasai _O_
Laura Dahlmeier O+
Bruna Moura _O_ O+
  Moderator zondag 3 juli 2022 @ 11:25:05 #18
213134 crew  Momo
WLR en ESF hooligan
pi_205219860
Qua weer, wind komt uit zuidwesten, ze rijden naar het zuiden. Wind is ook nog eens zwak. Nee dat gaat hem vandaag ook niet worden.
pi_205219916
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:25 schreef Momo het volgende:
Qua weer, wind komt uit zuidwesten, ze rijden naar het zuiden. Wind is ook nog eens zwak. Nee dat gaat hem vandaag ook niet worden.
Flopshow. -O-
Wij feliciteren Fabio J.
  zondag 3 juli 2022 @ 11:32:36 #20
489258 Neef_Wuppie
VBL SC user
pi_205219922
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:25 schreef Momo het volgende:
Qua weer, wind komt uit zuidwesten, ze rijden naar het zuiden. Wind is ook nog eens zwak. Nee dat gaat hem vandaag ook niet worden.
Dan kunnen we mooi autoracen kijken vandaag.
Je hebt in totaal 88 likes gekregen van onze moderators.
  Eindredactie Sport / Forummod zondag 3 juli 2022 @ 11:34:35 #21
284411 crew  heywoodu
heywoodu
pi_205219934
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:32 schreef Neef_Wuppie het volgende:

[..]
Dan kunnen we mooi autoracen kijken vandaag.
Nu wordt de TS tergend woest.
Noriaki Kasai _O_
Laura Dahlmeier O+
Bruna Moura _O_ O+
  zondag 3 juli 2022 @ 11:36:02 #22
489258 Neef_Wuppie
VBL SC user
pi_205219947
quote:
80s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:34 schreef heywoodu het volgende:

[..]
Nu wordt de TS tergend woest.
Dat mag.
Je hebt in totaal 88 likes gekregen van onze moderators.
  Moderator zondag 3 juli 2022 @ 11:36:24 #23
213134 crew  Momo
WLR en ESF hooligan
pi_205219949
Eigenlijk hadden ze het parcours andersom moeten rijden deze 3 dagen. De overheersende windrichting is 240 (westzuidwest) in Denemarken, net als hier :+
  Redactie Sport zondag 3 juli 2022 @ 11:46:36 #24
274204 crew  Mexicanobakker
Winnaar WIDM prono 2017
pi_205220038
quote:
0s.gif Op zondag 3 juli 2022 11:36 schreef Momo het volgende:
Eigenlijk hadden ze het parcours andersom moeten rijden deze 3 dagen. De overheersende windrichting is 240 (westzuidwest) in Denemarken, net als hier :+
Tsja, als, als
Put me on a pedestal and I'll only disappoint you
Tell me I'm exceptional and I promise to exploit you
Give me all your money and I'll make some origami honey
I think you're a joke but I don't find you very funny
pi_205220075
Ik verwacht weinig van deze rit, behalve misschien een paar valpartijen.
Gaat voor de BHFH-award 2005!
Humanitas est in bestias bonitas.
I am the hole I can't get out of.
abonnement bol.com Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')