FOT Fotografie en Digital Art
Professioneel, hobbyist of amateur? Toon je fotografie of digital art werk, stel je vragen en deel je kennis. Ook over de gebruikte apparatuur, software, workflow, photoshop, lightroom enzovoort. Iedereen is welkom, maar houd er rekening mee; we zijn alti
Mee eens, maar toch... De dure uitrusting (Nikon D7100 +Laowa 100mm f/2.8 2X Ultra-Macro + Nikon Speedlight SB-800) wordt minder leuk wanneer je met een camera van minder dan 400 EUR makkelijker (bijna net zo goede) resultaten haalt...quote:Op zaterdag 8 juni 2024 13:16 schreef Ouwesok het volgende:
[..]
Aan het eind geldt overigens dat het vrij irrelevant is waarmee je het plaatje hebt gemaakt maar meer dat je het hebt gemaakt. Het voordeel van specialistische spullen (bij elk specialisme) is dat het dingen makkelijker kan maken.
Een jaar of 15 geleden is het me ook overkomen. Ik had een DSLR, dure lens, maar ook een compact camera maatje borstzak van 100 euro. Raad eens met welke van de twee ik ooit een eerste prijs in een fotowedstrijd gehaald heb?
_-L'avenir est déja là
Dat heeft bij mij de lol er nog niet af kunnen halen. Het ene stimuleert juist het andere, na wat goeie resultaten uit een compact is er de motivatie om nog meer uit mijn grotemensenspullen te halen. De funfactor van het fotograferen met bijv. compactcamera's is bij mij niet kleiner dan wanneer ik met fullframe en een hele puike macro de rietkraag in duik.quote:
[..]
Mee eens, maar toch... De dure uitrusting (Nikon D7100 +Laowa 100mm f/2.8 2X Ultra-Macro + Nikon Speedlight SB-800) wordt minder leuk wanneer je met een camera van minder dan 400 EUR makkelijker (bijna net zo goede) resultaten haalt...
Een jaar of 15 geleden is het me ook overkomen. Ik had een DSLR, dure lens, maar ook een compact camera maatje borstzak van 100 euro. Raad eens met welke van de twee ik ooit een eerste prijs in een fotowedstrijd gehaald heb?
Geldt bij de kleine beestjes maar ook bijvoorbeeld met vogels. Parallel aan mijn snelle supertelezooms probeer ik zo af en toe met wat in goed Nederlands een dirt cheap setje heet, liefst met een lens van minstens een jaar of dertig oud vogeltjes te fotograferen. Lukt vaak met wat moeite en dat brengt voldoening en daarna nog een keer voldoening als ik die razendflitsende superzoom weer op een van de rappe camera's gebruik.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Dat gezegd, veel goedkoper dan die Tamron 572D vind je de lenzen eigenlijk nauwelijks en zodra ik voor libellen ga zit ie gegarandeerd in mijn tas.
Alweer even geleden in het Woldlakebos waar het in de lucht krioelde van de vroege glazenmakers.
De kunst is om ze te zien landen want hangend in de bomen vallen ze bijzonder slecht op. Een hele enkele keer vind je er per ongeluk één.
Ik had met die 572D exact de goeie boom te pakken waar er nogal wat waren gaan hangen om even uit te rusten. Tijdens dat hangen bewegen ze heel traag waardoor ze er steeds anders bij hangen.
Sta je eenmaal onder die boom, dan zie je er steeds meer hangen.
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Twee in één schot
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Alweer even geleden in het Woldlakebos waar het in de lucht krioelde van de vroege glazenmakers.
De kunst is om ze te zien landen want hangend in de bomen vallen ze bijzonder slecht op. Een hele enkele keer vind je er per ongeluk één.
Ik had met die 572D exact de goeie boom te pakken waar er nogal wat waren gaan hangen om even uit te rusten. Tijdens dat hangen bewegen ze heel traag waardoor ze er steeds anders bij hangen.
Sta je eenmaal onder die boom, dan zie je er steeds meer hangen.
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Twee in één schot
Aeshna isoceles by Ouwesok, on Flickr
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Vandaag maar eens op waarneming.nl zitten kijken, maar het is idd een karig jaar. Zelfs die Konginnepage die ik vorige maand zag, is al meer dan 3 weken niet meer waargenomen in die omgeving... En ook van de meeste Libellesoorten erg weinig vermeldingen. Nou zal het ook wel zo zijn dat je je eerste waarnemingen van een soort wel meldt, en de rest niet. Maar ze zouden nu juist in opmars moeten zijn.
Vandaag een rondje Gendtse Waard gedaan, en ik moet zeggen dat het prettig weer was. Redelijk licht (niet erg zonnig, maar toch) en weinig wind.
Hoewel ik eigenlijk voor Libellen en Juffers ging, heb ik toch maar snel de camera gereed gemaakt toen ik deze Fraaie Schijnbok tegenkwam:
Daarna op Libellenjacht, wat me al weken slecht af gaat. Vrij snel hoorde ik iets fladderen. Laag bij de grond zat een Zuidelijke Glazenmaker, die me toestond 1 foto te maken voor ze wegvloog.
En hoewel ik de Juffers nou wel gehad heb, blijven de Houtpantserjuffers stiekum toch wel erg mooie beestjes...
Door Obsidentify als Gewone Houtpantserjuffer geindentificeerd.
Dan een naast familielid. Deze kon Obsidentify voor 30% identificeren als Gewone Houtpantserjuffer, Bij het opslaan werd me zelf gevraagd of ik niet stiekem selfies of foto's van huisdieren aan het maken was...
Toch zit Obsidentify er volgens mij naast, want volgens mij is dit een Tengere Houtpantserjuffer.
Dit is hetzelfde beest, en ik meende dat de Tengere Houtpantserjuffers een veel uitgebetener borststuk hadden (groter contrast tussen groen en geel):
Maar goed, ben verder erg blij met de app.
Dan de Libelles. Allereerst heb ik mijn eerste Bloedrode Heidelibelles waargenomen van dit jaar. Mooie beestjes, en tenminste niet zo schuw...
Die tweede is een kleintje (zit inderdaad op een prikkel van het prikkeldraad).
Vervolgens een moeilijke foto. Parende Oeverlibelles. Nauwelijks te benaderen, dus van iets te grote afstand, wat voor teveel scherptediepte zorgt..
Geldt ook wel een beetje voor de tweede foto...
De volgende doet een beetje moeilijk, en blijft achter een grasstengel zitten. En door de bramen is omlopen geen optie.
En hoe het soms komt? Ik weet het niet. Maar deze foto is veel scherper dan de meeste andere foto's. Gewoon f11, waar veel andere foto's op f16 of f22 gemaakt zijn... Hieronder een uitsnede op 100%
Vandaag een rondje Gendtse Waard gedaan, en ik moet zeggen dat het prettig weer was. Redelijk licht (niet erg zonnig, maar toch) en weinig wind.
Hoewel ik eigenlijk voor Libellen en Juffers ging, heb ik toch maar snel de camera gereed gemaakt toen ik deze Fraaie Schijnbok tegenkwam:
Daarna op Libellenjacht, wat me al weken slecht af gaat. Vrij snel hoorde ik iets fladderen. Laag bij de grond zat een Zuidelijke Glazenmaker, die me toestond 1 foto te maken voor ze wegvloog.
En hoewel ik de Juffers nou wel gehad heb, blijven de Houtpantserjuffers stiekum toch wel erg mooie beestjes...
Door Obsidentify als Gewone Houtpantserjuffer geindentificeerd.
Dan een naast familielid. Deze kon Obsidentify voor 30% identificeren als Gewone Houtpantserjuffer, Bij het opslaan werd me zelf gevraagd of ik niet stiekem selfies of foto's van huisdieren aan het maken was...
Toch zit Obsidentify er volgens mij naast, want volgens mij is dit een Tengere Houtpantserjuffer.
Dit is hetzelfde beest, en ik meende dat de Tengere Houtpantserjuffers een veel uitgebetener borststuk hadden (groter contrast tussen groen en geel):
Maar goed, ben verder erg blij met de app.
Dan de Libelles. Allereerst heb ik mijn eerste Bloedrode Heidelibelles waargenomen van dit jaar. Mooie beestjes, en tenminste niet zo schuw...
Die tweede is een kleintje (zit inderdaad op een prikkel van het prikkeldraad).
Vervolgens een moeilijke foto. Parende Oeverlibelles. Nauwelijks te benaderen, dus van iets te grote afstand, wat voor teveel scherptediepte zorgt..
Geldt ook wel een beetje voor de tweede foto...
De volgende doet een beetje moeilijk, en blijft achter een grasstengel zitten. En door de bramen is omlopen geen optie.
En hoe het soms komt? Ik weet het niet. Maar deze foto is veel scherper dan de meeste andere foto's. Gewoon f11, waar veel andere foto's op f16 of f22 gemaakt zijn... Hieronder een uitsnede op 100%
_-L'avenir est déja là
Ouwesok
Leuke lamp overigens
@Paddo toch nog een mooie opbrengst. Die schijnboktorren hebben weer hun eigen uitdagingen die vooral in de afmetingen van het beestje zitten.
Degenen die ik voor de lens heb gehad kreeg ik steevast op zeer warme dagen waarbij ze door de temperatuur helemaal hieperdepieper waren en over grote schermbloemigen heen en weer renden alvorens het luchtruim te kiezen (het klinkt alsof ze op diesel lopen).
Heidelibellen zijn de meest geschikte libellen om fraaie facetogen vast te leggen. De ogen lijken iets grover van opzet dan die van glazenmakers en korenbouten.
Helaas, ik moest werken vandaag en dus moet ik het met de backlog stellen en daaruit pak ik even een paar viervlekken waarvan ik er dit jaar naar verhouding minder zag dan andere jaren.
Wederom met de A77-2 met daarop good old Tamron 572D
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Viervlekken kunnen zowel hangen, zoals glazenmakers of rechtop op een takje zitten zoals heidelibellen
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Degenen die ik voor de lens heb gehad kreeg ik steevast op zeer warme dagen waarbij ze door de temperatuur helemaal hieperdepieper waren en over grote schermbloemigen heen en weer renden alvorens het luchtruim te kiezen (het klinkt alsof ze op diesel lopen).
Heidelibellen zijn de meest geschikte libellen om fraaie facetogen vast te leggen. De ogen lijken iets grover van opzet dan die van glazenmakers en korenbouten.
Helaas, ik moest werken vandaag en dus moet ik het met de backlog stellen en daaruit pak ik even een paar viervlekken waarvan ik er dit jaar naar verhouding minder zag dan andere jaren.
Wederom met de A77-2 met daarop good old Tamron 572D
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Viervlekken kunnen zowel hangen, zoals glazenmakers of rechtop op een takje zitten zoals heidelibellen
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Libellula quadrimaculata by Ouwesok, on Flickr
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Ouwesok
Leuke lamp overigens
Afgelopen zondag in het Woldlakebos heel veel libellen zien vliegen en eigenlijk maar een paar zien zitten waarfvan er dan ook nog de meesten al weg waren voor ik goed en wel een poging kon doen.
qua insectenstand wél zorgelijk dat er naast die libellen eigenlijk amper insecten waren. Met een nette temperatuur in juni verwacht je eigenlijk dat je in een veengebied als de Weerribben compleet overhoop wordt gestoken, alleen al door de muggen en dat viel eik wat tegen
Bij eentje die wél bleef zitten waagde ik het er eens op. Op veilige afstand kwam de A58 naar buiten met daarop de Sony 2.8/50mm macro en dan maar eens kijken hoe dicht ik bij deze bruine korenbout kan komen.
Vanuit de afstanden die ik met de 180mm aan kan houden krijg je ongeveer dit
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
De A58 gaat naar heuphoogte en ik ga er voorzichtig dichterbij, hou daarbij de libel goed in de smiezen, meestal merk je het wel als ie je in de peiling heeft.
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Het lopen is nu klaar, nu gaan we met armen werken en pakken nog wat extra
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
camera weer iets achteruit en dan het zijaanzicht
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Voorzichtig loop ik om de libel heen om het uit een andere hoek te proberen
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Ook hier weer met de armen de camera dichter bij het beestje brengen dat best even een raar gezicht voor me blijkt te willen trekken
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Nog iets verder draaien geeft onderstaand
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Dan nog de enige hoek die overblijft, van boven. Voor de uitdaging gebruik ik deze keer de zoeker in plaats van het display zodat mijn hoofd mee naar voren moet
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Altijd een leuk oefeningetje
qua insectenstand wél zorgelijk dat er naast die libellen eigenlijk amper insecten waren. Met een nette temperatuur in juni verwacht je eigenlijk dat je in een veengebied als de Weerribben compleet overhoop wordt gestoken, alleen al door de muggen en dat viel eik wat tegen
Bij eentje die wél bleef zitten waagde ik het er eens op. Op veilige afstand kwam de A58 naar buiten met daarop de Sony 2.8/50mm macro en dan maar eens kijken hoe dicht ik bij deze bruine korenbout kan komen.
Vanuit de afstanden die ik met de 180mm aan kan houden krijg je ongeveer dit
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
De A58 gaat naar heuphoogte en ik ga er voorzichtig dichterbij, hou daarbij de libel goed in de smiezen, meestal merk je het wel als ie je in de peiling heeft.
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Het lopen is nu klaar, nu gaan we met armen werken en pakken nog wat extra
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
camera weer iets achteruit en dan het zijaanzicht
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Voorzichtig loop ik om de libel heen om het uit een andere hoek te proberen
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Ook hier weer met de armen de camera dichter bij het beestje brengen dat best even een raar gezicht voor me blijkt te willen trekken
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Nog iets verder draaien geeft onderstaand
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Dan nog de enige hoek die overblijft, van boven. Voor de uitdaging gebruik ik deze keer de zoeker in plaats van het display zodat mijn hoofd mee naar voren moet
Libellula fulva by Ouwesok, on Flickr
Altijd een leuk oefeningetje
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Tijdje niet gepost, zat in Zwitserland in de Alpen, heel veel wandelen, maar zonder macrolens. En dat weten die beesten, hè?
Er is een soort onderlinge afspraak kennelijk dat ze zich alleen laten zien als ik geen macrolens bij me heb. Dit is de derde keer dit jaar dat ik ze onbewust tegen het lijf loop. Moet er wel bij zeggen door het speuren naar die beesten de afgelopen jaren, heb ik een soort radar dat ik ze op 20 meter afstand herken aan hun opvallende grootte en stuntelig gefladder (zijn erg grote vlinders)
Onderstaande foto is boven de 1800 meter gemaakt op de route naar de "Bluemlisalp Hut" vanaf Kandersteg:
Ter vergelijking: onderstaande foto is twintig minuten later gemaakt. Ik kijk hier achteruit naar het dal, en de foto is net onder de bosjes 80 meter lager gemaakt. (hoogte vertekent nogal, je ziet rechtsonder op een paadje (het pad waar ik vanaf kwam) als je heel goed kijkt nog mensen lopen. (wel eerst klikken voor vergroten)
Er is een soort onderlinge afspraak kennelijk dat ze zich alleen laten zien als ik geen macrolens bij me heb. Dit is de derde keer dit jaar dat ik ze onbewust tegen het lijf loop. Moet er wel bij zeggen door het speuren naar die beesten de afgelopen jaren, heb ik een soort radar dat ik ze op 20 meter afstand herken aan hun opvallende grootte en stuntelig gefladder (zijn erg grote vlinders)
Onderstaande foto is boven de 1800 meter gemaakt op de route naar de "Bluemlisalp Hut" vanaf Kandersteg:
Ter vergelijking: onderstaande foto is twintig minuten later gemaakt. Ik kijk hier achteruit naar het dal, en de foto is net onder de bosjes 80 meter lager gemaakt. (hoogte vertekent nogal, je ziet rechtsonder op een paadje (het pad waar ik vanaf kwam) als je heel goed kijkt nog mensen lopen. (wel eerst klikken voor vergroten)
_-L'avenir est déja là
Dat gedrag van insecten is wel herkenbaarquote:
Tijdje niet gepost, zat in Zwitserland in de Alpen, heel veel wandelen, maar zonder macrolens. En dat weten die beesten, hè?
Er is een soort onderlinge afspraak kennelijk dat ze zich alleen laten zien als ik geen macrolens bij me heb. Dit is de derde keer dit jaar dat ik ze onbewust tegen het lijf loop. Moet er wel bij zeggen door het speuren naar die beesten de afgelopen jaren, heb ik een soort radar dat ik ze op 20 meter afstand herken aan hun opvallende grootte en stuntelig gefladder (zijn erg grote vlinders)
Onderstaande foto is boven de 1800 meter gemaakt op de route naar de "Bluemlisalp Hut" vanaf Kandersteg:
[ afbeelding ]
Ter vergelijking: onderstaande foto is twintig minuten later gemaakt. Ik kijk hier achteruit naar het dal, en de foto is net onder de bosjes 80 meter lager gemaakt. (hoogte vertekent nogal, je ziet rechtsonder op een paadje (het pad waar ik vanaf kwam) als je heel goed kijkt nog mensen lopen. (wel eerst klikken voor vergroten)
[ afbeelding ]
Tijdens het grasmaaien zag ik constant vlinders op m'n vlinderstruik.
Toen ik na het grasmaaien de camera erbij had, was er geen vlinder meer te bekennen.
Ze weten het, die schobbejakkenquote:
Tijdje niet gepost, zat in Zwitserland in de Alpen, heel veel wandelen, maar zonder macrolens. En dat weten die beesten, hè?
Een van de ergste gevallen had ik ooit op een zeer warme dag in de Weerribben. Helemaal voorbereid met de APO Macro 400mm kon ik ze van grote afstand hebben.
De libellen leken het vuile spel door te hebben en gingen allemaal eensgezind met de rug naar me toe zitten, zodanig dat de voorkant gericht stond op een kant waar ik zelfs met die lange tele nog niet bij kon
De laatste tijd heb ik ook weinig insecten kunnen fotograferen. Waar het er weer voor was had ik geen tijd en aangezien de stukjes zomer steeds in de werkweek vallen was er op het moment dat ik tijd had een overvloed aan wind en regen en een tekort aan temperatuur.
Een nieuwe Vivaldi zou dit jaar moeten toeslaan met alleen Herfst
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Waarschijnlijk herkenden de diverse insecten die zich aan de bloemen tegoed deden mijn Canon FD 3.5/50mm Macro niet als een macrolens.
Toch weer een keer een insect te pakken
Helophilus pendulus by Ouwesok, on Flickr
Toch weer een keer een insect te pakken
Helophilus pendulus by Ouwesok, on Flickr
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Het geluid van het lensdopje.....quote:
[..]
Dat gedrag van insecten is wel herkenbaar
Tijdens het grasmaaien zag ik constant vlinders op m'n vlinderstruik.
Toen ik na het grasmaaien de camera erbij had, was er geen vlinder meer te bekennen.
Naast het matige weer zie ik hier heel erg weinig libelles. En maar twee soorten: oeverlibelles en bloedrode heidelibelles. Geen platbuiken, paardenbijters, viervlekken...quote:
[..]
De laatste tijd heb ik ook weinig insecten kunnen fotograferen. Waar het er weer voor was had ik geen tijd en aangezien de stukjes zomer steeds in de werkweek vallen was er op het moment dat ik tijd had een overvloed aan wind en regen en een tekort aan temperatuur.
Overigens heeft Zwitserland me wel aan het denken gezet. Die Nikon met 18-108 mm is eigenlijk te zwaar om 8 uur om je nek te hebben bij een wandeltocht op hoogte. Daarnaast heb ik een licht tot matige vorm van hoogtevrees (die ik welliswaar graag mag tarten), maar evenwichttechnisch is dan meer dan een kilo camera om je nek niet handig. Je hebt standaard de camera met één hand vast tegen bungelen, en eigenlijk wil je beide handen vrij hebben voor evenwicht. Ook de hoeveelheid ruimte in de rugzak die je ervoor reserveert is gewoon bijna een kwart van het grote vak. Dus ik wilde een goedkope systeemcamera. Ik gebruik (zeker in de alpen) een uv en/of polarisatiefilter, en dat kan niet met een compact camera. Mjin compactcamera heeft niet eens een zoeker, en die moet wel op de Nikon D7100-vervanger. Ook schiet ik graag raw voor de betere mogelijkheden tot nabewerking (14 bit ipv 8)
Voor macro blijk ik de D7100 gebruiken, het is meer voor de landschapsfoto's tijdens vakanties en dergelijke. Na een lijstje opgesteld te hebben met betaalbare en goede systeemcamera's ben ik uitgekomen bij de A6000 van Sony. Kon ik voor 300 euro overnemen. En ik weet van jou dat die ook nog eens bruikbaar is voor macro.
Heb 'em nu zes dagen en ondertussen wat getest, maar tering! Hoewel de kitlens niet zo denderend is (zei iemand chromatische abberratie?) levert de A6000 met de standaard instellingen een veel schoner beeld dan de D7100. Minder artifacts, minder ruis. Wel een overdreven groenweergave (valt echt op als je identieke foto's van beide camera's naast elkaar legt), maar mijn RAW converter lost dat wel op. Enige minpuntje: de chromatische abberratie wordt ook niet wazig, maar zeer scherp vastgelegd. Misschien tzt eens kijken voor een andere lens.
Of omgekeerd: Op Ali zijn adapters te koop voor minder dan 10 euro om je Nikon F mount lenzen op een Sony te gebruiken.. Dat zijn domme adapters (zelfs diafragma doet het niet meer), maar voor de macro lens (met een stelring voor diafragma) maakt dat niet uit.
_-L'avenir est déja là
Die standaardzoom van de A6000 heb ik ook. Ik heb er geen chromatische fouten mee maar ik moet zeggen dat ik hem eigenlijk nauwelijks gebruik. Je zou die op termijn kunnen vervangen door een wat betere standaardzoom, Sony heeft er de nodige.quote:
[..]
Het geluid van het lensdopje.....
Overigens heeft Zwitserland me wel aan het denken gezet. Die Nikon met 18-108 mm is eigenlijk te zwaar om 8 uur om je nek te hebben bij een wandeltocht op hoogte. Daarnaast heb ik een licht tot matige vorm van hoogtevrees (die ik welliswaar graag mag tarten), maar evenwichttechnisch is dan meer dan een kilo camera om je nek niet handig. Je hebt standaard de camera met één hand vast tegen bungelen, en eigenlijk wil je beide handen vrij hebben voor evenwicht. Ook de hoeveelheid ruimte in de rugzak die je ervoor reserveert is gewoon bijna een kwart van het grote vak. Dus ik wilde een goedkope systeemcamera. Ik gebruik (zeker in de alpen) een uv en/of polarisatiefilter, en dat kan niet met een compact camera. Mjin compactcamera heeft niet eens een zoeker, en die moet wel op de Nikon D7100-vervanger. Ook schiet ik graag raw voor de betere mogelijkheden tot nabewerking (14 bit ipv 8)
Voor macro blijk ik de D7100 gebruiken, het is meer voor de landschapsfoto's tijdens vakanties en dergelijke. Na een lijstje opgesteld te hebben met betaalbare en goede systeemcamera's ben ik uitgekomen bij de A6000 van Sony. Kon ik voor 300 euro overnemen. En ik weet van jou dat die ook nog eens bruikbaar is voor macro.
Heb 'em nu zes dagen en ondertussen wat getest, maar tering! Hoewel de kitlens niet zo denderend is (zei iemand chromatische abberratie?) levert de A6000 met de standaard instellingen een veel schoner beeld dan de D7100. Minder artifacts, minder ruis. Wel een overdreven groenweergave (valt echt op als je identieke foto's van beide camera's naast elkaar legt), maar mijn RAW converter lost dat wel op. Enige minpuntje: de chromatische abberratie wordt ook niet wazig, maar zeer scherp vastgelegd. Misschien tzt eens kijken voor een andere lens.
Of omgekeerd: Op Ali zijn adapters te koop voor minder dan 10 euro om je Nikon F mount lenzen op een Sony te gebruiken.. Dat zijn domme adapters (zelfs diafragma doet het niet meer), maar voor de macro lens (met een stelring voor diafragma) maakt dat niet uit.
Als je die macrolens die je nu op Nikon gebruikt op die A6000 adaptert ga je een sprong naar voren maken. Met een EVF kun je namelijk gewoon gediafragmeerd scherpstellen met daarbij focus peaking en de mogelijkheid om je zoekerbeeld tien keer te vergroten voor heel nauwkeurig scherpstellen. Maakt het leven bij het macro'en beduidend aangenamer.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Dat inzoomen om scherp te stellen heb ik al gezien. Dat is echt geweldig.quote:
[..]
Die standaardzoom van de A6000 heb ik ook. Ik heb er geen chromatische fouten mee maar ik moet zeggen dat ik hem eigenlijk nauwelijks gebruik. Je zou die op termijn kunnen vervangen door een wat betere standaardzoom, Sony heeft er de nodige.
Als je die macrolens die je nu op Nikon gebruikt op die A6000 adaptert ga je een sprong naar voren maken. Met een EVF kun je namelijk gewoon gediafragmeerd scherpstellen met daarbij focus peaking en de mogelijkheid om je zoekerbeeld tien keer te vergroten voor heel nauwkeurig scherpstellen. Maakt het leven bij het macro'en beduidend aangenamer.
En mocht je de lens ooit gaan gebruiken... Zie hieronder:
Links een uitsnede uit een 24mm foto (24M) van de Sony A6000, rechts idem van de Nikon D7100. Beiden op auto, en beiden als JPG (dus de camera heeft al beeldoptimalisatie gedaan)
Het valt op dat de Sony een veel schoner beeld oplevert, maar vermoedelijk (hoop ik) veroorzaakt de lens een blauwe lijn die er niet is, en de beeldoptimalisatie verscherpt die ook nog eens. (Beide uitsnedes zijn ongeveer 320x200 pixels, uit een beeld van 6000x4000, maar dit is wel de 100% weergave)
_-L'avenir est déja là
Einduluk vanmiddag even tijd voor de natuur en dus naar de Weerribben. Met verzengende hitte in een veengebied gaan lopen is een afrader kan ik je zeggen.
Toch een aantal plaatjes weten te scoren, meest heidelibellen. De lage setup kwam er ook nog even uit toen ik in de begroeiing een wespenspin ontdekte
Argiope bruennichi by Ouwesok, on Flickr
Sony A58 met Sony 2.8/50mm macro
Toch een aantal plaatjes weten te scoren, meest heidelibellen. De lage setup kwam er ook nog even uit toen ik in de begroeiing een wespenspin ontdekte
Argiope bruennichi by Ouwesok, on Flickr
Sony A58 met Sony 2.8/50mm macro
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Vrijdagmiddag in die dampend hete Weerribben zie ik een sprinkhaan tegen een stengel landen. In mijn handen die 572D die tussen het hoge gras best lastig fotografeert.
Chorthippus biguttulus-groep by Ouwesok, on Flickr
Veldsprinkhanen zijn overigens vrij lastig te determineren, deze bigittulus kan iets van drie soorten zijn die onderling vrijwel niet te onderscheiden zijn.
Chorthippus biguttulus-groep by Ouwesok, on Flickr
Veldsprinkhanen zijn overigens vrij lastig te determineren, deze bigittulus kan iets van drie soorten zijn die onderling vrijwel niet te onderscheiden zijn.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Donderdag was de adapter binnen om Nikon lenzen op de Sony A6000 te zetten. Ik was benieuwd. Na werktijd, 's avonds, naar een stek in de buurt geweest. Ter plekke bleek dat ik niet kon fotograferen, maar dat was snel opgelost met "Fotograferen zonder lens" aanzetten. Het rare was alleen dat ik met de Sony lens met het half indrukken van de sluiter een scherpstel-vergroting gepresenteerd kreeg, en met de macrolens niet. Als ik er (via het menu) één uitlokte, kreeg ik de mededeling dat ik eerst een lens moest bevestigen....
Zonder scherpstel-vergroting een foto of 60 gemaakt in shutterspeed priority, met auto-iso. (Diafragma op de lens kan de Sony toch niet lezen). Tot mijn positieve verbazing koos de camera vaak voor ISO 100, en soms was het nog overbelicht ook! Dat red mijn Nikon niet. Maar niets was scherp. Foto's waren voor het gemak allemaal 1/125, en op de Nikon is dat vaak voldoende.
Vandaag via perplexity.ai (wat een geweldige zoekmachine!) besloten mijn firmware te updaten, en de scherpstel-vergroting aan een functietoets toe te wijzen. En weer naar de stek in de buurt. Ik ben zowat het water in gelazerd (zat achter libellen aan), omdat je bijna misselijk wordt van de schokkerig vertraagde zoeker. Als je daar gebukt door kijkt, raak je als je niet stabiel staat makkelijk uit evenwicht, omdat je je eigen beweging met vertraging ziet.
Daarnaast is de oplossing van perplexity (aan een toets toewijzen) een beetje matig. Want de Sony wil bevestiging. Je moet op het knopje in de cirkel drukken nadat je op de functietoets gedrukt hebt, om scherpstelvergroting in te schakelen. Een extra toets, die niet in de buurt van de sluiter zit. Omdat de scherpstelvergroting best wel een forse vergroting is, en je door deze actie je gezicht van de camera moet halen, heb je vaak geen idee waar je naar zit te kijken als je de vergroting ziet.
Van de 120 foto's was wederom niets scherp. Ik vermoed grotendeels bewegingsonscherpte, want ik had niet gezien dat na de firmware-update de sluitertijd op slechts 1/60 sec was blijven staan. Maar deze combinatie heeft ook een serieus ander probleem: Op de Nikon gaat tijdens het scherpstellen het diafragma volledig open, zodat je precies kan zien waar de scherptediepte zit. Dat zou ik op de Sony ook wel kunnen doen, maar dat moet dan handmatig door de diafragma ring te draaien, en dat wil je niet doen als je net lekker "in focus" bent.
Daarnaast heb ik de indruk -maar dat weet ik niet zeker- dat deze camera een andere afstand tussen lens(laowa 100mm f/2.8 2x ultra-macro) en sensor heeft dan de Nikon D7100. Het lijkt erop dat ik veel dichterbij moet komen om scherp te stellen, soms wel binnen de tien centimeter. Dan was 24.7 cm op de Nikon. En ik vind de scherptediepte -even getest met een distel- op F16 erg laag. Die zit op 2-4 mm, wat imho 8-12mm zou moeten zijn.
Ik ga het vandeweek nog wel een keer proberen, want op 1/60 zal bewegingsonscherpte ook een grote rol spelen (ook al gebruikte ik een monopod). Voor de zekerheid richting de 1/250, dan maar ISO320 oid...
Zonder scherpstel-vergroting een foto of 60 gemaakt in shutterspeed priority, met auto-iso. (Diafragma op de lens kan de Sony toch niet lezen). Tot mijn positieve verbazing koos de camera vaak voor ISO 100, en soms was het nog overbelicht ook! Dat red mijn Nikon niet. Maar niets was scherp. Foto's waren voor het gemak allemaal 1/125, en op de Nikon is dat vaak voldoende.
Vandaag via perplexity.ai (wat een geweldige zoekmachine!) besloten mijn firmware te updaten, en de scherpstel-vergroting aan een functietoets toe te wijzen. En weer naar de stek in de buurt. Ik ben zowat het water in gelazerd (zat achter libellen aan), omdat je bijna misselijk wordt van de schokkerig vertraagde zoeker. Als je daar gebukt door kijkt, raak je als je niet stabiel staat makkelijk uit evenwicht, omdat je je eigen beweging met vertraging ziet.
Daarnaast is de oplossing van perplexity (aan een toets toewijzen) een beetje matig. Want de Sony wil bevestiging. Je moet op het knopje in de cirkel drukken nadat je op de functietoets gedrukt hebt, om scherpstelvergroting in te schakelen. Een extra toets, die niet in de buurt van de sluiter zit. Omdat de scherpstelvergroting best wel een forse vergroting is, en je door deze actie je gezicht van de camera moet halen, heb je vaak geen idee waar je naar zit te kijken als je de vergroting ziet.
Van de 120 foto's was wederom niets scherp. Ik vermoed grotendeels bewegingsonscherpte, want ik had niet gezien dat na de firmware-update de sluitertijd op slechts 1/60 sec was blijven staan. Maar deze combinatie heeft ook een serieus ander probleem: Op de Nikon gaat tijdens het scherpstellen het diafragma volledig open, zodat je precies kan zien waar de scherptediepte zit. Dat zou ik op de Sony ook wel kunnen doen, maar dat moet dan handmatig door de diafragma ring te draaien, en dat wil je niet doen als je net lekker "in focus" bent.
Daarnaast heb ik de indruk -maar dat weet ik niet zeker- dat deze camera een andere afstand tussen lens(laowa 100mm f/2.8 2x ultra-macro) en sensor heeft dan de Nikon D7100. Het lijkt erop dat ik veel dichterbij moet komen om scherp te stellen, soms wel binnen de tien centimeter. Dan was 24.7 cm op de Nikon. En ik vind de scherptediepte -even getest met een distel- op F16 erg laag. Die zit op 2-4 mm, wat imho 8-12mm zou moeten zijn.
Ik ga het vandeweek nog wel een keer proberen, want op 1/60 zal bewegingsonscherpte ook een grote rol spelen (ook al gebruikte ik een monopod). Voor de zekerheid richting de 1/250, dan maar ISO320 oid...
_-L'avenir est déja là
Een EVF ten opzichte van een spiegelreflex moet je even aan wennen, komt in het begin inderdaad wat wiebelig over. Ik kan je uit ervaring vertellen dat dat vrij snel went.quote:
Donderdag was de adapter binnen om Nikon lenzen op de Sony A6000 te zetten. Ik was benieuwd. Na werktijd, 's avonds, naar een stek in de buurt geweest. Ter plekke bleek dat ik niet kon fotograferen, maar dat was snel opgelost met "Fotograferen zonder lens" aanzetten. Het rare was alleen dat ik met de Sony lens met het half indrukken van de sluiter een scherpstel-vergroting gepresenteerd kreeg, en met de macrolens niet. Als ik er (via het menu) één uitlokte, kreeg ik de mededeling dat ik eerst een lens moest bevestigen....
Zonder scherpstel-vergroting een foto of 60 gemaakt in shutterspeed priority, met auto-iso. (Diafragma op de lens kan de Sony toch niet lezen). Tot mijn positieve verbazing koos de camera vaak voor ISO 100, en soms was het nog overbelicht ook! Dat red mijn Nikon niet. Maar niets was scherp. Foto's waren voor het gemak allemaal 1/125, en op de Nikon is dat vaak voldoende.
Vandaag via perplexity.ai (wat een geweldige zoekmachine!) besloten mijn firmware te updaten, en de scherpstel-vergroting aan een functietoets toe te wijzen. En weer naar de stek in de buurt. Ik ben zowat het water in gelazerd (zat achter libellen aan), omdat je bijna misselijk wordt van de schokkerig vertraagde zoeker. Als je daar gebukt door kijkt, raak je als je niet stabiel staat makkelijk uit evenwicht, omdat je je eigen beweging met vertraging ziet.
Daarnaast is de oplossing van perplexity (aan een toets toewijzen) een beetje matig. Want de Sony wil bevestiging. Je moet op het knopje in de cirkel drukken nadat je op de functietoets gedrukt hebt, om scherpstelvergroting in te schakelen. Een extra toets, die niet in de buurt van de sluiter zit. Omdat de scherpstelvergroting best wel een forse vergroting is, en je door deze actie je gezicht van de camera moet halen, heb je vaak geen idee waar je naar zit te kijken als je de vergroting ziet.
Van de 120 foto's was wederom niets scherp. Ik vermoed grotendeels bewegingsonscherpte, want ik had niet gezien dat na de firmware-update de sluitertijd op slechts 1/60 sec was blijven staan. Maar deze combinatie heeft ook een serieus ander probleem: Op de Nikon gaat tijdens het scherpstellen het diafragma volledig open, zodat je precies kan zien waar de scherptediepte zit. Dat zou ik op de Sony ook wel kunnen doen, maar dat moet dan handmatig door de diafragma ring te draaien, en dat wil je niet doen als je net lekker "in focus" bent.
Daarnaast heb ik de indruk -maar dat weet ik niet zeker- dat deze camera een andere afstand tussen lens(laowa 100mm f/2.8 2x ultra-macro) en sensor heeft dan de Nikon D7100. Het lijkt erop dat ik veel dichterbij moet komen om scherp te stellen, soms wel binnen de tien centimeter. Dan was 24.7 cm op de Nikon. En ik vind de scherptediepte -even getest met een distel- op F16 erg laag. Die zit op 2-4 mm, wat imho 8-12mm zou moeten zijn.
Ik ga het vandeweek nog wel een keer proberen, want op 1/60 zal bewegingsonscherpte ook een grote rol spelen (ook al gebruikte ik een monopod). Voor de zekerheid richting de 1/250, dan maar ISO320 oid...
Hoe doe ik dat met die A6000 (en ook met de andere systeemcamera's)
Ik zet de camera op S en (bij een 90mm) zet de sluiter op 1/100 of korter. de ISO op Auto* waarbij ik dan de grenzen een beetje laat afhangen van het licht van die dag.
Het diafragma van de lens gaat op 11 en de loep zit onder de C1, net naast de ontspanner.
Focus peaking staat aan en die doet het als er licht genoeg is ook gewoon bij gesloten diafragma. Die peaking gebruik ik niet om nauwkeurig scherp te stellen maar voornamelijk om te weten of ik in de buurt zit. Pootjes, vleugeladering en antennes worden dan rood wat voor mij het sein is om de loep in te schakelen voor het laatste stukje.
*Ja, dan heb je soms wat ruis maar ik heb liever ruis dan bewegingsonscherpte
Tipje om hem snel in je vingers te krijgen: Maak het jezelf eerst makkelijk. Als ik iets in mijn vingers wil krijgen pak ik meestal de druivenstruik in mijn achtertuin waar meestal wel wat vliegen en blinde bijen te vinden zijn en waarop ik dan met de scherpstelling en de handeling van de lens kan oefenen. Is ook een prima trapveldje om even op te warmen voor ik de wildernis in ga.
Misschien bij voldoende tijd zal ik ook weer eens een rondje beestjes doen met de A6000 en een van mijn manual macro's.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Op C1 heb ik nu ook de loep zitten, maar vind jij het niet irritant dat deze pas werkt na bevestiging door de stip in de cirkel? Of is er een instelling om dit over te slaan?
En je hebt gelijk: Met de Nikon kan ik lezen en schrijven. Ik kan voorspellen hoe de camera reageert, en de Sony is meer een black-box. Dat moet nog ff groeien. Maar jij bent expert, kan jij iets zeggen over het effect van een andere afstand van lens tot cmos? Want ik heb echt de indruk dat deze anders is dan op de Nikon (De Sony heeft een veel kleinere afstand tot de CMOS, maar daar komt de lengte van de adapter (Sony->Nikon) nog wel bij. Je kent het effect wel van "tussenringen": grotere vergroting, maar je scherptediepte is compleet weg. Het is net of dat bij deze combinatie ook gebeurt. (Terwijl alles op F11 of F16 gefotografeerd is)
En je hebt gelijk: Met de Nikon kan ik lezen en schrijven. Ik kan voorspellen hoe de camera reageert, en de Sony is meer een black-box. Dat moet nog ff groeien. Maar jij bent expert, kan jij iets zeggen over het effect van een andere afstand van lens tot cmos? Want ik heb echt de indruk dat deze anders is dan op de Nikon (De Sony heeft een veel kleinere afstand tot de CMOS, maar daar komt de lengte van de adapter (Sony->Nikon) nog wel bij. Je kent het effect wel van "tussenringen": grotere vergroting, maar je scherptediepte is compleet weg. Het is net of dat bij deze combinatie ook gebeurt. (Terwijl alles op F11 of F16 gefotografeerd is)
_-L'avenir est déja là
Qua scherptediepte zou je geen verschil mogen zien tussen de Sony of de Nikon body die allebei een APS-C sensor hebben.quote:
Op C1 heb ik nu ook de loep zitten, maar vind jij het niet irritant dat deze pas werkt na bevestiging door de stip in de cirkel? Of is er een instelling om dit over te slaan?
En je hebt gelijk: Met de Nikon kan ik lezen en schrijven. Ik kan voorspellen hoe de camera reageert, en de Sony is meer een black-box. Dat moet nog ff groeien. Maar jij bent expert, kan jij iets zeggen over het effect van een andere afstand van lens tot cmos? Want ik heb echt de indruk dat deze anders is dan op de Nikon (De Sony heeft een veel kleinere afstand tot de CMOS, maar daar komt de lengte van de adapter (Sony->Nikon) nog wel bij. Je kent het effect wel van "tussenringen": grotere vergroting, maar je scherptediepte is compleet weg. Het is net of dat bij deze combinatie ook gebeurt. (Terwijl alles op F11 of F16 gefotografeerd is)
Scherptediepte rond de 1:1 is ongeacht het diafragma te beschouwen als 'zo goed als niks' waarbij het niet uitmaakt of je die 1:1 met een 100mm of met een 30mm of met een 300mm bereikt, de scherptediepte is een millimeter of net geen drie en daar heb je het mee te doen.
De kunst is en blijft dan ook om manieren te vinden om het gebrek aan scherptediepte in het plaatje minder een issue te maken, klinkt simpel en is eigenlijk de sleutel tot goeie macrofotografie. Je kunt een insect onmogelijk helemaal in de scherpte hebben en dus moet je er creatief mee worden. Het steekt vaak weer de kop op als je met een nieuw of deels nieuw setje begint te macro'en en het niet allemaal vanzelf lijkt te gaan. Komt allemaal weer goed als je hem eenmaal in de vingers hebt.
Met die hele lange tele's en vogeltjes fotograferen is dat nog veel erger. Voor een nieuwe supertele neem ik rustig zo'n 500 opnamen de tijd om ermee te leren fietsen. Ze zijn werkelijk allemaal anders en je moet steeds weer wennen
Nog even uit mijn ervaring een paar dingen die je met die A6000 gaat merken of tegenkomen:
1 De A6000 is schrikbarend klein als je een spiegelreflex gewend bent. Dat merk je aan het fenomeen dat je handen veel te groot aanvoelen. Dat merk je ook aan het fenomeen dat je overal wat dichter op moet. Gaat allemaal wennen en met veel oefenen krijg je het gevoel dat ie naar je vingers gaat staan.
in werkelijkheid gaan je vingers en vooral je ogen naar die A6000 staan
2 Stel je zoeker optimaal af voor je gaat fotograferen en blijf die afstelling checken. Er gaan dagen voorbij, afhankelijk van wat ik fotografeer dat ik die zoeker wel een paar keer weer op mijn oog moet draaien waarbij aangetekend dat ik nogal moeilijke ogen heb
3 Met manualfocuslenzen en een A6000 kun je eigenlijk niet genoeg 'droogzwemmen' om het hele scherpstelspel in je vingers en je oog te krijgen. Gewoon in huis op kleine objectjes leren hoe je ze zo effectief mogelijk in de scherpte kunt fietsen en hoe dat er in die EVF uit gaat komen te zien. Oefen ook vooral op dat gediafragmeerd scherpstellen en het snel inschakelen van de loep (ik druk gewoon twee keer op die C1, waarschijnlijk zit je nu nog in het stadium, 'Oh ja, het was C1'). Heb je uiteindelijk in het veld enorm voordeel van.
Nog een ding als je het even weer moet oppakken: Voor je eerste opnamen met een nieuwe camera of nieuwe lens begin je met dingen die niet kunnen lopen of vliegen. Bloemen zijn een goed startpunt en als het lekker gaat zijn je eerste insecten al niet ver weg.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Nog een voorbeeld van zoiets waar ik hem zelf nog niet zo heb als ik hem wil en dat is het 'laag fotograferen'.
Setje van dienst is de kleine A58 met daar voorop de Sony 2.8/50mm macro. Setje is niet traag, setje is niet snel en setje kan piepende scherp.
De uitdaging is om laag in het gras beestjes als sprinkhanen te pakken en meer bepaald de scherpte daar neer te leggen waar ik hem hebben wil. De zoeker wordt dan niet gebruikt, richten doe ik op het scherm van de A58 dat dan haaks achter de camera staat zodat ik er van bovenaf goed zicht op heb.
Het wordt nog niet helemaal zoals ik wil waarbij het ook nog eens vertraagd wordt omdat het met het weer tot nog toe nogal tegenviel en dat ik op die dagen dat ik weer een beestjes had getergd werd door vervelende hoofdpijn die het laag bij de grond werken tot een stevige kwelling maakt. Je staat nogal lang voorover gebukt en moet na een paar opnamen weer heel voorzichtig rechtop gaan staan en wachten tot de wereld weer stilstaat
Een wekkertje in het woldlakebos
Omocestus viridulus by Ouwesok, on Flickr
Omocestus viridulus by Ouwesok, on Flickr
Setje van dienst is de kleine A58 met daar voorop de Sony 2.8/50mm macro. Setje is niet traag, setje is niet snel en setje kan piepende scherp.
De uitdaging is om laag in het gras beestjes als sprinkhanen te pakken en meer bepaald de scherpte daar neer te leggen waar ik hem hebben wil. De zoeker wordt dan niet gebruikt, richten doe ik op het scherm van de A58 dat dan haaks achter de camera staat zodat ik er van bovenaf goed zicht op heb.
Het wordt nog niet helemaal zoals ik wil waarbij het ook nog eens vertraagd wordt omdat het met het weer tot nog toe nogal tegenviel en dat ik op die dagen dat ik weer een beestjes had getergd werd door vervelende hoofdpijn die het laag bij de grond werken tot een stevige kwelling maakt. Je staat nogal lang voorover gebukt en moet na een paar opnamen weer heel voorzichtig rechtop gaan staan en wachten tot de wereld weer stilstaat
Een wekkertje in het woldlakebos
Omocestus viridulus by Ouwesok, on Flickr
Omocestus viridulus by Ouwesok, on Flickr
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Ik heb even mijn manier van werken met de A6000 geprobeerd.quote:
Op C1 heb ik nu ook de loep zitten, maar vind jij het niet irritant dat deze pas werkt na bevestiging door de stip in de cirkel? Of is er een instelling om dit over te slaan?
En je hebt gelijk: Met de Nikon kan ik lezen en schrijven. Ik kan voorspellen hoe de camera reageert, en de Sony is meer een black-box. Dat moet nog ff groeien. Maar jij bent expert, kan jij iets zeggen over het effect van een andere afstand van lens tot cmos? Want ik heb echt de indruk dat deze anders is dan op de Nikon (De Sony heeft een veel kleinere afstand tot de CMOS, maar daar komt de lengte van de adapter (Sony->Nikon) nog wel bij. Je kent het effect wel van "tussenringen": grotere vergroting, maar je scherptediepte is compleet weg. Het is net of dat bij deze combinatie ook gebeurt. (Terwijl alles op F11 of F16 gefotografeerd is)
Op de A6000 zit een Tamron 72B, een manualfocus 90mm, de voorloper van mijn AF 272B. Zelfs de zonnekap is uitwisselbaar. Tussen de 72B en de camera zitten een m42 adaptall en een pdraad<->emount adapter.
Camera staat op S, de tijd op 1/200s. Het diafragma van de 72B staat op 8 in dit geval. Licht is niet geweldig, deze vlieg wilde kennelijk liever in de schaduw zitten.
Focus peaking staat bij mij aan met rode contouren daar waar het contrast zit. Ik schuif voorzichtig de camera richting de vlieg tot ik rode contouren krijg. Dan snel twee keer op C1 drukken voor de loupe en daarmee zoek ik ergens tussen de haartjes op de rug van de vlieg en zijn pootjes en vuur de boel af.
Het hele proces gaat aanmerkelijk rapper dan de beschrijving doet vermoeden.
Oefenvlieg by Ouwesok, on Flickr
In de aanloop naar de opname heb ik echter al de nodige keren gekeken of mijn zoeker goed is afgesteld en of ik met de lens die ik niet bepaald dagelijks gebruik scherpte kan vinden. Daarna gaat het eigenlijk vrij makkelijk en trefzeker.
Voor een betere opname stel ik de scherpte beter zo in dat het vleugeltje in de scherpte komt, met een kleine wijziging van de opnamehoek is dat nog haalbaar, het onscherpe gedeelte van de vlieg wordt dan aardig aan het zicht onttrokken, in dit geval ging het me echter om het oefeningetje om een vlieg in de scherpte te krijgen en zonder bewegingsonscherpte vastgelegd te krijgen.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Vanmiddag een juffer die wel in de zon ging hangen, beetje weinig kleur maar prima beestje om even lekker mee te spelen zolang ie blijft hangen (drie opnamen).
Setje als boven, tijd wederom op die 1/200s, diafragma nu op 11. Aanloop zoals bij de vorige met wel het verschil dat je met een juffer iets langer bezig bent met die focus peaking fase. Je wilt namelijk de hele staart zoveel mogelijk in de scherpte houden en zet de loep dus pas op als je die hele staart rood ziet oplichten. Met de loep weer fijninstelling doen en dan afvuren
Oefenjuffer by Ouwesok, on Flickr
Ik probeer het steeds drie keer waarbij ik tussen de opnamen in opnieuw de scherpte opzoek. Kost in het begin even wat tijd maar met wat oefening kan dat heel rap. Met deze juffer kreeg ik dus net tijd voor die drie schoten, daarna moest ie ineens hoognodig weg.
[ Bericht 0% gewijzigd door Ouwesok op 30-07-2024 22:28:05 ]
Setje als boven, tijd wederom op die 1/200s, diafragma nu op 11. Aanloop zoals bij de vorige met wel het verschil dat je met een juffer iets langer bezig bent met die focus peaking fase. Je wilt namelijk de hele staart zoveel mogelijk in de scherpte houden en zet de loep dus pas op als je die hele staart rood ziet oplichten. Met de loep weer fijninstelling doen en dan afvuren
Oefenjuffer by Ouwesok, on Flickr
Ik probeer het steeds drie keer waarbij ik tussen de opnamen in opnieuw de scherpte opzoek. Kost in het begin even wat tijd maar met wat oefening kan dat heel rap. Met deze juffer kreeg ik dus net tijd voor die drie schoten, daarna moest ie ineens hoognodig weg.
[ Bericht 0% gewijzigd door Ouwesok op 30-07-2024 22:28:05 ]
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Aha! Dat moet ik ff onthouden....quote:
Dan snel twee keer op C1 drukken voor de loupe
Ik had al geschreven dat ik vond dat ik zo dichtbij moest, en dat de scherpediepte naar nul zakte, dus ik heb vandaag even wat testjes gedaan...
DIt zijn vier foto's met dezelfde lens, twee op de Nikon en twee op de Sony. Dit zijn camera's met een identiek maat sensor (23.5 x 15.6 mm), maar omdat de een een systeemcamera is, en de ander een DSLR met spiegel, gaat in die laatste het licht via een veel langere weg door de behuizing. Daardoor verschuiven kennelijk waardes...
In beide gevallen staat de minimale afstand geselecteerd, de camera op statief, en is de lens voorkant gelijk met het begin van de lineaal. Sony heeft een minimale scherpstel-afstand met deze lens van ongeveer 58mm, Nikon kan niet dichterbij dan ongeveer 105mm. Daardoor zijn de Sony foto's ook veel verder ingezoomd. De zes bij de Sony foto's is meer dan twee maal zo groot als de 1 (van het getal 11) bij de Nikon. Mijn 2:1 macro lens verandert in een 4:1! Helaas is zelfs met diafragma dicht (F/22) de echte scherptediepte zoek. Ongeveer 3mm, waarbij de Nikon ongeveer 10-12mm haalt. Met diagragma open heeft de Sony slechts een scherptediepte van <1mm... Overigens heeft Nikon ook maar <2mm, maar dat is wel het dubbele...
Ik kan dit verschil alleen verklaren door een verschil in afstand tussen sensor en lens op beide camera's. Hoeft niet erg te zijn, maar het is wel een extreem verschil.
Op zich zegt dit ook niets over wat je ermee kunt, dus ik heb nog eens getest waarbij beide camera;s dezelfde lens weer gebruiken, en nu is scherpgesteld op het getal 5 van de 15. Hiervoor moet de lens op de Sony dus ongeveer 2x zo ver scherpgesteld te worden als op de Nikon (lens heeft geen zoom). Wat gebeurt er dan met de scherptediepte?
(Tekst mist, maar diafragma dicht is f/22)
Hoewel de Sony slechter presteert dan de Nikon (je levert 20-30% scherptediepte in) valt dit wel mee. Overigens zijn de JPG's van Nikon ruim groter. (En bij Jpegs geldt, meer detail is grotere afbeelding qua megabytes) Het contrast is bij Nikon (zie het bureaublad) ook veel beter. (Alle vier de foto's zijn geen crops, dit is de 100% 24MP, maar wel verkleind)
Dit hoeft overigens niet aan de camera's te liggen: Voor deze vier foto's staat de lens indien gemonteerd op een Sony op een veel verder scherpstelpunt (ruim 50% verder).
Op zich is dit denk ik niet verkeerd. Een lens die geoptimaliseerd is voor gebruik met een bepaalde mount (en merk camera) zal snel op een andere camera net minder presteren. Ik wijt de verschillen aan de afstand tussen lens en sensor. (beide camera's schoten RAW plus JPG, en de raws zijn in de collage verwerkt, er is dus geen nabewerking door de camera's gedaan) Ik heb nog tussenringen liggen voor macro fotografie, dus misschien eens kijken of ik met zo'n ring de camera's meer identiek kan krijgen.
Ik wilde vanmiddag ook even gaan testen met praktijksituaties, maar de accu was op. Daar verdient de Nikon (met ruim 1.000 foto's per acculading) wel een enorme plus. Na 206 foto's plus firmware update zit ik tegen een compleet lege accu aan te kijken bij de Sony.
De accu is nu weer opgeladen, als ik morgen de zin heb om mij te pijnigen (29 graden) ga ik naar een plek langs de Waal waar ik in het verleden vaker geschoten heb. Ik ben benieuwd.
_-L'avenir est déja là
Best wel een overzicht. Dat soort testen heb ik nog niet met mijn lenzen gedaan, meestal ga ik direct ermee op beestjesjacht en als er dan rare dingen zijn merk ik dat over het algemeen vanzelf wel en als er ongerijmdheden in zitten dan gaan we op onderzoek uit, soms met testobjecten als een lineaal of een good old geodriehoek.
Dat je geen scherptediepte overhoudt bij 1:1 is vrij normaal, je ziet dat het bij die vlieg ook niet echt overhoudt met de scherptediepte. Bij het juffertje wel maar daar zat ik nog op geen stukken na bij de 1:1.
Dat je geen scherptediepte overhoudt bij 1:1 is vrij normaal, je ziet dat het bij die vlieg ook niet echt overhoudt met de scherptediepte. Bij het juffertje wel maar daar zat ik nog op geen stukken na bij de 1:1.
Gotferdomme wat heb ik weer een last van een goed humeur
Ik heb deze test gedaan omdat ik niet snap dat bij de (inmiddels) eerste vierhonderd foto's er niet één scherp wordt op het punt dat ik wil. (Zitten ook stillevens met bloemen tussen) En dat is me nog nooit gebeurd met een camera.
Bovenstaande gebeurde veel. Foto kent zijn scherpe plekken, maar ik mikte op de ogen. En waar je met de Nikon dan gewoon 20 afbeeldingen achter elkaar neemt zodat er altijd wel een scherpe tussen zit, kan ik me dat niet permitteren op de Sony. Die kan ongeveer 240 foto's op één accu (de Nikon 1.100)
Vandaag ongeveer 200 foto's gemaakt, bloemen, vliegen, libellen en bijen. Ik weet niet of je met jou Tamron 72B nog diafragma ondersteuning hebt, maar het is geen doen om het diafragma open te zetten voor scherpstellen, en daarna weer dicht te draaien. Maar op F/11 of F/16 zie ik -zelfs met scherpstelvergroting- bij een niet perfect stilstaand onderwerp (wind, insect beweegt) waar nou exact de scherpte zit. Op F/2.8 wel. Daarnaast zit je stiekum best in de donker te werken met F/16, waardoor de viewfinder een extreem korrelig slecht beeld geeft. Focus peaking lijkt ook op de ruis te reageren... Ik ben natuurlijk verwend met een echte viewfinder(veel hogere kwaliteit beeld) en diafragma open tijdens scherpstellen.
Wat me ook niet kan bekoren, is dat ik de sluiter niet half in mag drukken voordat ik de foto neem. (Dan ben je de scherpstelvergroting kwijt, dus Focus Peaking en scherpstelvergroting kunnen ook niet samen). Bij niet perfect stilstaande beelden wil ik juist 'timen', al lijkt dat hier toch niet te kunnen door de vertraagde weergave in de viewfinder. Maar zelfs als dat zou kunnen, en ik zie met mijn scherpstelvergroting dat ik nu moet afdrukken, moet je eigenlijk een te grote beweging maken aan de body. Op de Nikon heb je tijdens het scherpstellen de hele tijd de sluiter al driekwart ingedrukt om zo min mogelijk beweging te veroorzaken...
Een gedeelte van de problemen komen ook doordat de lens 2:1 macro is. En dan acteert de lens op de Sony ook nog als een bijna 4:1 macro. Het is supervergrotend, en de scherpstelvergroting daar nog eens bovenop in combinatie met de camera niet helemaal perfect stil kunnen houden, zorgt voor een continue dansend beeld. Je vindt voortdurend niet meer terug waar je naar aan het kijken bent. Het lukt mij met geen mogelijkheid om een onderwerp op 15 cm afstand zonder statief rustig te kunnen bekijken in de viewfinder met scherpstelvergroting aan.
In de huidige situatie lijkt de Nikon dus een aantrekkelijke camera voor deze lens, tenzij....
• Ik zou kunnen kijken voor een Sony macro lens.
• Extra accus halen, zodat je meer blind kunt schieten.
• Ik heb ook nog een Sigma 180mm f/2.8 macrolens liggen, die is 1:1, misschien dat die een wat minder steile leercurve oplevert.
• Ik zou bijvoorbeeld de Sony alleen met statief kunnen gebruiken.
• Misschien wordt de Sony sneller als ik dingen als gezichtsherkenning e.d. uit zet. (minder vertraging op viewfinder)
• (Dit lijkt me wel een leuke uitdaging) Er is veel ruimte over in de adapter van Sony E naar Nikon. Als ik een binnenringetje erin maak die de diafragma pal mee kan nemen (met een veertje zodat hij standaard dicht is, tenzij ik een knop buiten in druk) zou je de gebruikelijke "Diafragma open tijdens scherpstellen" kunnen nabootsen. En ik denk dat ik met F/2.8 geen scherpstelvergroting nodig heb... En als het mis gaat ben ik een adapterring van EUR 5.46 kwijt...
Bovenstaande gebeurde veel. Foto kent zijn scherpe plekken, maar ik mikte op de ogen. En waar je met de Nikon dan gewoon 20 afbeeldingen achter elkaar neemt zodat er altijd wel een scherpe tussen zit, kan ik me dat niet permitteren op de Sony. Die kan ongeveer 240 foto's op één accu (de Nikon 1.100)
Vandaag ongeveer 200 foto's gemaakt, bloemen, vliegen, libellen en bijen. Ik weet niet of je met jou Tamron 72B nog diafragma ondersteuning hebt, maar het is geen doen om het diafragma open te zetten voor scherpstellen, en daarna weer dicht te draaien. Maar op F/11 of F/16 zie ik -zelfs met scherpstelvergroting- bij een niet perfect stilstaand onderwerp (wind, insect beweegt) waar nou exact de scherpte zit. Op F/2.8 wel. Daarnaast zit je stiekum best in de donker te werken met F/16, waardoor de viewfinder een extreem korrelig slecht beeld geeft. Focus peaking lijkt ook op de ruis te reageren... Ik ben natuurlijk verwend met een echte viewfinder(veel hogere kwaliteit beeld) en diafragma open tijdens scherpstellen.
Wat me ook niet kan bekoren, is dat ik de sluiter niet half in mag drukken voordat ik de foto neem. (Dan ben je de scherpstelvergroting kwijt, dus Focus Peaking en scherpstelvergroting kunnen ook niet samen). Bij niet perfect stilstaande beelden wil ik juist 'timen', al lijkt dat hier toch niet te kunnen door de vertraagde weergave in de viewfinder. Maar zelfs als dat zou kunnen, en ik zie met mijn scherpstelvergroting dat ik nu moet afdrukken, moet je eigenlijk een te grote beweging maken aan de body. Op de Nikon heb je tijdens het scherpstellen de hele tijd de sluiter al driekwart ingedrukt om zo min mogelijk beweging te veroorzaken...
Een gedeelte van de problemen komen ook doordat de lens 2:1 macro is. En dan acteert de lens op de Sony ook nog als een bijna 4:1 macro. Het is supervergrotend, en de scherpstelvergroting daar nog eens bovenop in combinatie met de camera niet helemaal perfect stil kunnen houden, zorgt voor een continue dansend beeld. Je vindt voortdurend niet meer terug waar je naar aan het kijken bent. Het lukt mij met geen mogelijkheid om een onderwerp op 15 cm afstand zonder statief rustig te kunnen bekijken in de viewfinder met scherpstelvergroting aan.
In de huidige situatie lijkt de Nikon dus een aantrekkelijke camera voor deze lens, tenzij....
• Ik zou kunnen kijken voor een Sony macro lens.
• Extra accus halen, zodat je meer blind kunt schieten.
• Ik heb ook nog een Sigma 180mm f/2.8 macrolens liggen, die is 1:1, misschien dat die een wat minder steile leercurve oplevert.
• Ik zou bijvoorbeeld de Sony alleen met statief kunnen gebruiken.
• Misschien wordt de Sony sneller als ik dingen als gezichtsherkenning e.d. uit zet. (minder vertraging op viewfinder)
• (Dit lijkt me wel een leuke uitdaging) Er is veel ruimte over in de adapter van Sony E naar Nikon. Als ik een binnenringetje erin maak die de diafragma pal mee kan nemen (met een veertje zodat hij standaard dicht is, tenzij ik een knop buiten in druk) zou je de gebruikelijke "Diafragma open tijdens scherpstellen" kunnen nabootsen. En ik denk dat ik met F/2.8 geen scherpstelvergroting nodig heb... En als het mis gaat ben ik een adapterring van EUR 5.46 kwijt...
_-L'avenir est déja là
|
|
