Als ik het goed begrijp, hebben je ouders een koophuis. Zij willen echter graag dichter bij hun dochter (jouw zus) gaan wonen zodat je ouders hun kleinkinderen vaker/makkelijker kunnen zien.
Normaal gesproken zetten mensen dan hun huidige woning te koop en als dat verkocht is, gaan zij elders wonen: kopen of huren.
Wanneer je bang bent 'met twee huizen' te zitten, wacht je dus tot je éérst je oude huis hebt verkocht, en pas daarna ga je een ander huis kopen of huren.
Dat zou dus ook het advies aan je ouders zijn. Waarom zouden zij h et niet zo doen?
Blijkbaar denken jouw ouders nu 'in jouw portemonnee' en vinden zij dat jij maar alvast een ander huis (van hun keuze) zou moeten financieren en dan zien zij daarna wel of/wanneer en voor hoeveel zij hun oud huis kunnen verkopen.
Onzekerheid voor jou dus.
Bovendien: veel gedoe met belasting invullen e.d.
Je bent dan immers (tijdelijk) eigenaar (geweest) van hun oude huis.
En jij moet dan maar weer zien wat je verder met dat oude huis doet: verkopen (wat als de markt slechter wordt, dan heb je verlies), of gaan verhuren (kosten?).
Blijkbaar heb jij ooit smartengeld ontvangen; dat is een compensatie voor bijvoorbeeld inkomstenderving in de toekomst.
Bestemd voor jouw (!) levensonderhoud dus; niet om het leven van je ouders makkelijker te maken of hun financiële -of andere- risico's af te dekken.
Het is niet zo dat je ouders nu levensbedreigende problemen hebben, he?
Zij hebben een wens en dat is de kleinkinderen vaker zien.
Maar zien zij die kleinkinderen nu dan zo weinig?
Of kunnen zij daar ook makkelijk naar toe reizen?
En als jouw zus ooit gaat verhuizen, 'moet' jij dan weer het volgende huis financieren?
Nog iets: is jouw zus er wel zo happig op dat haar/jullie ouders vlakbij haar huis komen wonen?