Goed. Om het nachtleven te beginnen moet je dus naar Strahinjića Bana. Diverse leuke barretjes met goede drank voor nog steeds een laag bedrag in vergelijking met onze maatstaven. Voorbeelden: Bar Pastis, Soho en Insomnia. Als ze vragen of je gereserveerd hebt, zeg je gewoon dat je bij Boris hoort. Werkt altijd.

. Maar voor de lunch en diner kun je daar ook goed terecht:
Bij Dorian Gray hebben we zelfs twee keer geluncht. Een driegangenmenu voor 999 dinar (9 euro) van zeer goede kwaliteit.
Bij Nachos hebben we de eerste avond gedineerd. De BBQ Combo voor vier man van 3900 dinar is geen geld als je beseft dat je een paar kilo vlees van goede kwaliteit voor je hebt liggen.
Daarnaast is het vermaak goed geregeld met al het plastic en non-plastic vrouwelijk schoon dat daar rondloopt. En het blijft fascinerend om tussen de oude Zastava's en Yugo's spiksplinternieuwe Ferrari's en Bentley's te zien rijden.
We hebben één keer in Skarklija gegeten. Een tourist trap in wording. Nu kan je er nog goed eten tussen de lokalen, maar voor hoe lang nog. Voor zo'n 4000 dinar hadden we een uitstekende mixed grill bij een restaurant genaamd Çarzak (of zoiets). Met als vermaak de lokale maffia die ons met drie tafels omringde en de enige uitweg werd geblokkeerd door de vele muzikanten die ze ontboden hadden. De hoge baas stelde zich later nog aan ons voor als Boris The Artist. Op de vraag waar we vandaan kwamen, hebben we maar Greenland geantwoord.
We hebben ook één keer uitstekend gegeten in de wijk / naburige stad Zemun aan de Donau bij een restaurant genaamd Milagro. Ze hebben geen Engelse kaart, maar je kunt gerust nemen wat ze je aanraden. Wij namen 'Monk Fish' en in Istanbul had ons dat een vermogen gekost, want hé dat heb je toch niet gezien op de kaart, maar oplichten schijnt niet in de mensen op te komen. Uiteindelijk hebben we met vier man daar voor 200 euro gegeten. Dat lijkt veel voor lokale begrippen, maar dat is inclusief cognac en dikke sigaren achteraf. Naar dit restaurant keer ik zeker terug als ik ooit weer eens in de buurt ben.
Van de drijvende clubs is niet veel over sinds de overstromingen. Wij eindigden steevast in normale clubs (onder de brug, onder het fort, etc., altijd als gast van Boris!)
Bij het Novak Tennis Centre (Serbia Open begint dit weekend) aan de Donau (waar de Donau en de Sava samenkomen) liggen nog wat boten waar je overdag heerlijk in de zon van een drankje kan genieten. Wij zaten zo wat uurtjes bij de boot genaamd Viva te relaxen.
Op cultureel vlak blijft Belgrado ver achter vergeleken bij andere steden die ik met deze groep bezocht heb, maar zo relaxed heb ik het nog nooit meegemaakt. Nergens werden we lastig gevallen en nergens werden we opgelicht. De mensen zijn aardig en we hadden het gevoel de enige toeristen te zijn.