Dag 2:In de trein heb je een gereserveerde stoel. Ik heb een window seat geregeld, maar heb er weinig aan: het zonnescherm is de hele reis gesloten vanwege een nogal felle zon die mij en mijn medepassagiers recht in de ogen schijnt. Ik zit met een stel Oekraïense scholieren in de trein die om 11:00u genieten van een Burger King menu

Maar ze tilden wel mijn koffer het bagagerek in!
Op Przemysl moet ik een uur wachten en ik haal een broodje en wat te drinken op de lokale stationswinkel die érg goed boert op toeristen zoals ik.

Geen overbodige luxe bleek later, want in de Oekraïense trein kon ik geen restauratie vinden én er werd omgeroepen dat je niet van je plek af mocht komen om een wandelingetje te maken!
Bij de instap in de Oekraïense trein die van het allerlaatste, apart gelegen spoor in Przemysl vertrekt wordt meteen mijn kaartje gecontroleerd. De controleur legt in gebroken Engels uit dat ik op de aangewezen stoel moet gaan zitten en knikt opgelucht als ik aangeef dat ik dat al wist. Na een half uurtje stopt de trein als we bij de grens zijn en er komt een peloton controleurs de trein in, gekleed in legerkleding. De douanecontrole verliep soepel, al dacht men dat ik een Duits paspoort had (nee,
Dutch). Sommige mensen moeten de koffer openmaken, maar ik niet. De enige douanier die Engels spreekt vraagt hoe lang ik blijf en of het mijn eerste keer in Oekraïne is. Na deze controle krijg ik een stempel en de reis wordt vervolgd. Ik kom anderhalf uur later aan op station Lviv en stap uit in een andere wereld.
Het station blijkt een magnifiek gebouw (helaas heb ik er geen foto van gemaakt 's avonds), dus hierbij een plaatje van internet.
![1200px-Lviv_Railway_Station_at_night.jpg]()
Geen hond spreekt er Engels en het toeristeninformatieloket is al gesloten, dus ik loop naar buiten en klamp een taxichauffeur aan (die gelukkig gebrekkig Engels spreekt). Mijn Slavische uitspraak is redelijk dus hij brengt me naar mijn hotel. Uiteraard betaal ik teveel, maar gelukkig zijn taxi's in Oekraïne niet zo duur: de schade bedraagt 8 euro. Blij toe, want ik kom aan in de spits, de aftandse OV-busjes zijn propvol, het verkeer is een grote chaos én er is geen WiFi.
Eenmaal ingecheckt in het hotel ga ik nog even naar buiten om wat te eten te scoren, maar dat bleek nogal problematisch om aan eten te komen: veel Engels werd er niet gesproken! Uiteindelijk heb ik maar potato wedges bij een kraampje besteld met handen en voeten.

Nog even de stad in geweest, maar niet heel veel gezien.
Dag 3:De volgende ochtend bleek pas hoe goed mijn hotel lag: op 200 meter van de opera!

Helaas draaiden er geen voorstellingen, maar ik heb heerlijk de hele stad doorgedwaald. Voor koffieliefhebbers (moi) is Lviv een paradijs: je kunt op elke straathoek een goede kop koffie kopen voor nog geen euro.
Opera:
![sT1EfXm.jpg]()
![q7aU1f1.jpg]()
Kerstmarkt bij de opera:
![bhS87wV.jpg]()
Centrum:
![V9sGRaE.jpg]()
![eKIbV0v.jpg]()
![kHpdNIu.jpg]()
Bibliotheek:
![b5LpvXs.jpg]()
Ploshcha Rynok is Lviv's equivalent van Rynek Głowny, zij het minder spectaculair (maar wel leuk).
![dcY6p3u.jpg]()
Boekenmarkt en toeristeninfo (het schattige trammetje):
![evTeT7j.jpg]()
![pCDOSqj.jpg]()
![9jlGAeP.jpg]()
Kerk achter het pleintje:
![019wUev.jpg]()
In de kerk:
![TVoiomP.jpg]()
Lviv is best een Instagramwaardige stad:
![WhwaHqQ.jpg]()
Straatbeeld:
![ELxhl1X.jpg]()
![2HtGjaa.jpg]()
![Vg6cL5u.jpg]()
![Wlkk6VU.jpg]()
Tramstation:
![FUwBZWH.jpg]()
Ik ben lekker de stad doorgewandeld en uiteraard slaag ik er in om op dag 1 het kattencafé te vinden. De katten waren leuk, maar niet erg knuffelig: ze waren vooral gefixeerd op het (niet al te beste) eten.
![CubDSeQ.jpg]()
Hondsbrutale Maine Coon die probeerde de worst van mijn bord te jatten.
![PbpstQZ.jpg]()
's Avonds eet ik op de Kerstmarkt. Ik wijs frietjes en een worst aan, die uitgestald liggen. Tot mijn verbazing wordt dit koude eten op een kartonnen bordje gekwakt en zo de magnetron in gegooid om op te warmen. Magnetronfriet is geen aanrader.
Wel voer ik een leuk gesprek met dronken Oekraïense studenten en een Chinese uitwisselingsstudent die mij hun wodka aanbieden: "Real good stuff!" (Johnny Walker Red Label).
[ Bericht 10% gewijzigd door UIO_AMS op 30-12-2019 16:08:26 ]
[b]Op
dinsdag 27 januari 2009 21:01 schreef MariaEtcetera het volgende:[/b]
We zijn gewoon een topic vol dysfunctional awesomeness! And proud of it!