Nog een week tot pasen. Als ik vier dagen zijn kruis draag, min een beetje liefde van simon, heb ik nog maar drie kruisjes over en een stipje, en ik heb een sterk gevoel waarvoor ik die moet gaan gebruiken. Kunnen jullie me een gunst doen? Zodat ik wat dankbaarder ben om die laatste drie stappen ook echt te zetten? 2x3 is zes mensen maar waar is die rustdag? Voor jullie zeker? Ik zit in nood en ik ben bang dat ik voor die drie laatste dagen van hem wel 7 kruisjes nodig heb. of 15 0000, weet ik veel. In ieder geval 7 mijlslaarsen. Dat moet haast wel met een franse slag, en wel uit angst, om hem te verliezen. De man maakte fouten in z'n leven, maar sommige dingen deed ie perfect. Iedereen bewonderde hem om z'n wijsheid. Tuurlijk had ie het lef om het te doen. Hij wist wél precies wat ie deed, en hield ook nog eens veel meer van jullie dan ik. Gaan jullie op eerste paasdag roepen: ''1 april'', het was een grapje dat we zo stil waren? Leuk hoor. Zoeken jullie alle andere grapjes die over hem zijn gemaakt ook even zelf uit? En alle leugens?
Stel je voor hoe het voelt dat je al je talenten uit liefde weggeeft, in de hoop talent te ontdekken? in plaats van de volle laag te krijgen. Ik zie toch godverdomme hoeveel views dit topic heeft? En hoe groot de kritiek was toen ik net begon met schrijven tov nu? al een stuk minder en ik weet hoe ik die stilte moet interpreteren.
Ik weet zeker dat er mensn zijn die meelezen, stil zijn, misschien uit angst om wat te zeggen, of belachelijk gemaakt te worden. Maakt niet uit, voel je maar niet schuldig, die angst had ik eerder ook, maar ik heb mezelf inmiddels zo vaak aan dezelfde balk gestoten dat het inmiddels geen balk meer is, maar ook geen ezel. Die vier dagen met een vervormde balk slepen? Peace of cake.
En ik ben vast neit de enige die z'n hoofd aan die ingewikkelde verhalen moest stoten
Maar Ik wil moedig zijn, niet alleen sterk, en er is niemand die mij moed in praat. Zijn jullie bang dat ie meer van mij houdt dan van jullie? De arbeiders van het laatste uur kregen net zoveel als de eerste. Maar is niemand die mij het verlangen geeft om jullie ook echt weer te willen zien, of laat ik zeggen, daar een beeld bij te hebben als ik door de hel ga. Om het onmogelijke te doen. En waarom? ''wij hebben geen hulp nodig, wij zijn tevreden?'' Nee ik kan sommige van jullie bloed wel drinken.
Jullie schamen je voor de vernederende versie van Jezus. Maar ik weet precies van wie jullie zullen houden als ik die week volmaak zonder de hulp van Simon. Ik zal godverdomme 7 keer zo hard lopen als hem alleen om hem bij te halen en te vertellen dat jullie over een paar honderd jaar eeuwig leven, maar nog STEEDS niet in hem geloven en jullie hem erin hebben geluisd en dat hij maar beter van z'n welverdiende minuut kan gaan genieten. Maar ik zal neit rusten tot het een dag is. Ik wil jullie allemaal wel die heilige geest geven, en ik geloof dat dat kan, maar daarvoor moet ik het zelfde tempo als hem hebben zodat dat het niet zomaar op een willekeurige dag gebeurt, of bij een willekeurig persoon die vervolgens in een gesticht terecht komt of met mensen die wel connecties kunnen leggen, puur omdat ze meer geld hadden om te studeren. En Het is niet leuk als mensen doordraaien uit angst voor de duivel, terwijl dat eigenlijk een man is die zn eigen duiveltje wil verslaan om te weten waarvoor die dient. Want ja, ik heb veel geleden, meer dan jullie, maar niet zo veel als hem. Maar, hij heeft ook meer genoten van zn leven, en ik amper. Dus ik heb én iets waarmee ik hem kan berispen, en hij iets dat ie mij dan niet meer kwalijk kan nemen. Een soort van maatje om onderweg mee te sparren.
Ik mag mijn dochter al 5 jaar neit zien van mijn ex en mijn andere dochter werd tien dagen oud. Omdat ik drugs gebruikte en ze dacht dat ik gek was en dat was ik niet helemaal, maar kon het verre van verwoorden. Ik kon toen nog niet redeneren want God had alles in mijn leven op de kop gezet. Alle puzzelstukjes waren er, en ik zag de doos, en hoe fucking mooi die was, alleen de doos zelf was er nog niet. Nu zie ik twee wegen, de ene zwaar en de ander doodeng.
En daar ga ik niet aan beginnen want als Jezus slechts één beetje hulp kreeg terwijl hij onder de mensen was, hoeveel hulp mag ik dan verwachten als die er helemaal niet meer is? NUL Volgens mij was het zijn bedoeling om niet alleen z'n eigen tempel te herbouwen in drie dagen, maar die van ons allemaal.. maar ik geloof dat dat nog wel even gaat duren. Als ik m aan zn lot overlaat.
Die tien dagen van mijn overleden dochter waren alle tien belangrijk omdat het er zo weinig waren. Misschien moet ik daar maar mee beginnen. los ik die puzzel wel op. Ik heb er echt geen zin meer in jongens en dat beeld van mijn dochter toen ze stopte met ademen vergeet ik in ieder geval niet weer. Even denken hoor. Velletje papier, tien 1 tjes, lichtgewicht. Het enige dat zij ooit zag was haar vaders gezicht.
Als er wat meer 1 tjes(plezier) of -1tjes(pijn) op mijn levensvelletje stonden die overeenkomen met die van hem, misschien zou dat een manier zijn geweest om contact te hebben door een of andere blinde die breie kan lezen. Of vertrouwen te bouwen voor de brug die we bereid zijn voor elkaar over te steken uit onvervuld verlangen en het erkennen van elkaars talenten.
Als ik jullie niet dankbaar kan zijn, voor het meedenken of aanvullen van een goddelijk plan in de maak, terwijl ik precies weet welk stukje van de puzzel jullie toch neit zullen vinden. wat blijft er dan over? Juist een vraagteken. Voor jullie.
En als alles faalt, en ik dood ben, ik weet van mezelf donders goed dat ik een slecht geheugen heb, maar ik zal niet snel vergeten hoe zon teleurstelling het was dat iedereen met het mooiste puzzelstukje begon en hoopte dat iemand ander het lelijke vlekje in zou vullen. Ik hoop dat ik dan een klein gaatje zie om bij jullie in te breken, en dan jat ik als eerste alle mooie herinneringen weg als die doos niet overeenkomt zoals God m aan me liet zien. Als ik weet wat rechtvaardig is, denk je dan niet dat ik het tegenovergestelde kan verbergen?
quote:
Op zaterdag 24 maart 2018 19:38 schreef MrAero het volgende:[..]
Je spoort echt niet... Teveel gedronken van Jezus z'n bloed denk ik.. Wat hebben willekeurige kansberekeningsspelletjes te maken met het bestaan van God?

Mensen, willen jullie dit met haar delen, en zeggen dat ik de puzzel wel wist, maar niet kon uitleggen hoe mooi het plaatje op de doos was die God me liet zien?
''Als dit universum het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle lettertjes terug komen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek.'' -Albert Einstein