Ik meld dan gewoon dat ik het allemaal niet kan onthouden hoor hi hi hi wat ben ik toch vergeetachtig. De meeste mensen zeggen dan "ja ik ook, geeft niets hoor!!". Het zou idd wel optimaal zijn als je een en ander kan onthouden, komt alleen maar ten goede aan je imago en alles maar ik vind het niet noodzakelijk. Tenzij mensen je ernstige dingen vertellen maar dat onhoud ik dan vaak ook weer wel.quote:Op vrijdag 2 juni 2017 11:04 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Voor 1 gesprek is dit niet erg nee, maar als je ze regelmatig ziet / spreekt. |Ïs het soms wel eens handig als je bepaalde zaken onthoud en op terug kan komen.
Maar vooral dat je het ook zelf interessant vindt, waardoor het niet elke keer een last is.
Dat doe ik ook altijd, want het is ook echt zo. Aangezien ik interessante verhalen van vriendinnen ook niet op lijk te slaan vaak.quote:Op vrijdag 2 juni 2017 11:16 schreef vera166 het volgende:
Ik meld dan gewoon dat ik het allemaal niet kan onthouden hoor hi hi hi wat ben ik toch vergeetachtig. De meeste mensen zeggen dan "ja ik ook, geeft niets hoor!!". Het zou idd wel optimaal zijn als je een en ander kan onthouden, komt alleen maar ten goede aan je imago en alles maar ik vind het niet noodzakelijk. Tenzij mensen je ernstige dingen vertellen maar dat onhoud ik dan vaak ook weer wel.
Allemaal herkenbaar iddquote:Op vrijdag 2 juni 2017 11:24 schreef Cue_ het volgende:
[..]
Dat doe ik ook altijd, want het is ook echt zo. Aangezien ik interessante verhalen van vriendinnen ook niet op lijk te slaan vaak.
Daardoor kom je er altijd wel mee weg.
Maar het is verder gewoon lastig als je veel mensen/verhalen niet interessant vindt.
En nog eens meer als je het erg lastig vindt om te faken (van dit laatste heb ik soms problemen, maar dat is meer afhankelijk van m'n stemming, dan dat ik het echt niet kan)
Vind mijn collega's vrijwel allemaal ook hele aardige gasten, ook met al die mannen van mijn leeftijd kan ik prima omgaan. Lach me altijd dood op mijn werk. Maar heb totaal geen behoefte om buiten werktijd met die mensen om te gaan eerlijk gezegd. Heb er ook helemaal geen tijd voor eerlijk gezegd. Sowieso als je een vriendin, meerdere andere vriendengroepen, sporten enz. hebt, houd je weinig tijd over.quote:Op vrijdag 2 juni 2017 08:37 schreef Twiitch het volgende:
Dat met collega's herken ik wel hoor, allemaal prima mensen maar die zie ik dan ook de godganse dag, vijf dagen per week. Daar wil ik in m'n vrije tijd dus echt niet mee om gaan.
Waarom vertel je niet aan die collega's, dat je slechts op die werkplek bent om te werken en dat je de collega's nooit als vriend wil? En dat je niet zit te wachten op dom gelul?quote:Op donderdag 1 juni 2017 23:08 schreef Bogatell het volgende:
Dat klinkt misschien vrij lullig, en zo is het absoluut niet bedoeld.
Feit is echter wel dat ik mij gewoon nauwelijks interesseer in mensen waar ik geen band mee heb. Mijn vrienden en veel van mijn sociale contacten stammen voor 95% nog uit mijn jeugd, waar ik dus heel veel mee heb meegemaakt van de brugklas tot foute eindexamenvakanties in Chersonissos en noem het maar op.
Die mensen interesseren mij heel erg, en ik verheug me er ook op om hen weer te zien.
Op mijn werk echter, vind ik het alweer een heel stuk lastiger. Ik heb sinds 3 maanden een nieuwe baan, en op de afdeling waar ik nu zit is men vrij hecht met elkaar. Op zich word ik er wel bij betrokken, alleen het kost me wel veel moeite. Morgen wil men bijvoorbeeld na werk nog weer even de stad in. Ik vind het allemaal prima, en ga wel mee, maar ik vraag mezelf eigenlijk af waarom.
Ik vind het ook best wel kut als ik op een borrel één op één in gesprek kom met een collega. Voor vijf minuutjes is niet erg, maar daarna interesseert die persoon me niet meer. Ik heb immers geen behoefte aan nieuwe vrienden, als die collega een anekdote vertelt, gaat het over mensen die ik verder niet ken, hij komt uit een omgeving waar ik niet bekend ben : Het interesseert me niet, en ik denk dan alleen maar constant : Hoe kan ik dit gesprek zo snel mogelijk subtiel beëindigen?
Dat is ook zo op mijn sport die ik sinds kort doe. De sport vind ik zelf leuk, alleen wordt er vaak nog wat gedronken daarna met het team. Regelmatig knijp ik er dan tussenuit, maar soms vind ik dat ik het echt niet kan maken om voor de derde keer (als enige) op rij weg te sneaken. Vervolgens zit ik weer met mijn nieuwe teamgenoten aan de bar, en beginnen ze ook wel dingen aan me te vertellen, of gaat het over de wedstrijden in de eredivisie van het afgelopen weekend, maar het boeit me allemaal gewoon niet. Terwijl als ik diezelfde gespreksonderwerpen met een vriend zou bespreken, zou het me wel boeien.
Hebben jullie dit ook soms? Kun je het misschien ook ontwikkelen / trainen ofzo?
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |