Vragen, opmerkingen en commentaar graag in Commentaren op de Streamverslagen - Deel 23. Dat houdt de streamverslagen beter leesbaar.
Vervolg op de Streamverslagen van woensdag 11 december 2002.
Mus is in zijn eentje in de slaapkamer en gaat naar bed.
Wouter: "Willen alle batterijen hun bewoners wisselen?" Margriet: "Wil Jeanette haar karbonade opeten?" Het woord discuzeuren wordt genoemd door Laurens; het schijnt te slaan op Judith (hoe kan dat nou?). Marcs ankeren wordt genoemd, Tingeling. Het is een drukte van belang van allerlei losse kreetjes door elkaar heen. Ze klinken zoals op vrijdagavond als ze uit de kroeg komen en allemaal half dronken zijn. Druk, gezellig, maar moeilijk te verslaan.
Mar: en jij maar denken dat dit een microfoon is hahahaaaa. Waar wij dat ding allemaal al niet gehad hebben, echt overal. Mar: kijk maar effe goed! Tegen Steef. Steef: kan je je nog 1 keer omdraaien misschien. Mar: NEE!
Wouter: ze gaan iets toepassen wat wij niet verwachten. Een andere exitvorm toe te passen. (En iedereen tettert er weer doorheen, fok!).
Daan wil gaan bubbelen. Mar zegt: ja want het kan morgen wel HEEL raar gaan lopen. It can be very different. Daan: I can assure you, it WILL be different. (De dames weten iets hoor, da´s echt duidelijk).
Sucken, s u c k e n (en dan op z'n Sjois.... dit is wel echt grappig!).
Mar praat nu met een zachte g. Alle meiden trouwens. Mar zegt dat ze de zus van Anita Meijer is. Daan: ik ga NOG een keer vragen of de mannen de bunker in mogen hahaha.
Daan: zullen we nog effe gapen met zijn allen. Enorme gaap van Stefan. Ju: jeetje er gaat effe een luik open. Jea: er gaat een schuif open daar word je niet vrolijk van. Mar: ik kon je stuitje zien, wat een gapend gat, ik kan er bijna mijn hoofd in steken. Moet je daarmee gaan zoenen. Nou.....
Daan: daar verdrink je in. Half over je gezicht zo. Mar praat nu met een soort echo alsof ze in de mond zit hahaha. Met haar mond dichtgeknepen met haar handen roept ze ´mijn vader heeft haar op zijn borst´. Wat dan dus anders klinkt :-) Haar op zijn worst.
Daan piest haast in haar broek van het lachen om Margriet haar rare stemmen. Mar zegt iets over een neusoperatie die ze gaat doen en de anderen moeten raden wie ze is. Ze gillen van het lachen.
Iedereen zit gekke bekken te trekken. Wouter zegt dat Daan zo beter is (hehe). Steef: hoe heette de Amerikaanse zangeres die naar Nederland is gekomen. Lori Spe (hoe komen ze daaaar nou ineens weer op). Mar zit meteen een lied van haar te zingen. Steef ligt in een deuk. Mar kan best goed zingen trouwens, zelfs al doet ze het als persiflage.
Daan: ik ga naar mijn bed. Mar: la la la la la la laaaaaa. Lau: die vrouw met die drie borsten. Total Recall. Demolition Man. Mar: kijk nog maar even goed naar ons (tegen de mannen). Het is echt wat zwaarder dan jullie denken.
Realiseer het even, want dit is echt de laatste nacht waarschijnlijk.
Laurens laat weer vieze scheten, van de eieren. "Een kurk in z'n kont! zegt Judith. Laurens doet of hij gek is en praat gewoon door. Jeanette en Judith knuffelen nu hevig. Jeanette gaat morgen nog lekker met de leuke mensen kletsen en haar spullen pakken en dan ziet ze het wel. Kus kus, nog een kus.
Sierra, de S van scheet, zegt Margriet. ;-) Steef laat even horen dat hij dat alfabet kent (kilo lima tango enzo). Ju tegen Jea: anders nog effe lekker bubbelen? Nee zegt Jea, ik zorg dat mijn spullen gepakt zijn en lekker nog eve kletsen met iedereen die belangrijk is en dan zien we het wel. Jea snottert geloof ik ´het is niet leukkkk´. Ju: maar sprookjes kunnen ook niet altijd maar doorgaan. Knuffeldeknuffel. Slaap lekker.
(Ik hoop dat Margriet nog even wakker blijft en zich verlult!). De mannen zijn nog klaarwakker zo te horen. Jea blijft piepen over morgenavond weggaan.
Judith is nog niet naar bed. "Je mag wel naar bed gaan hoor!" zegt Margriet nog eens. "Nee, ik heb alvast mijn tandjes gepoetst, maar ik ben nog klaarwakker, het geeft niet" zegt Judith. Maar ik geloof dat ze nu toch besluit te gaan slapen. Ik kan het niet helemaal volgen.
Daan zegt dat ze ook naar bed gaat. Steef: nou, jullie we het nu maar vertellen dan. Daan: je bent zwanger?
En daar kom je nu pas mee? Steef mompelt iets over onderbewust zijn. Daan: je had het anker te diep uitgegooid? En waar heb je het dan weer gevonden? Steef: daarnet op de wc. Daan: nou, ben blij dat je het gevonden hebt. Wees lief voor jezelf. Ben blij met jezelf!
Mar zit er ook nog, maar die kent de tekst zeker niet haha want die zingt niet. Het volgende nummer dat in koor wordt gezongen is Never Gonna Give You Up van Rick Ashley. (Zullen de slapers blij mee zijn!).
Ze gaan weer verder met When I Fall In Love, want dit is zo´n mooi kerstnummer.
Mr Sandmannnnn bring me a dreammmmmm tralallaaaaaa zingt Margriet (boeiend verslag he, dit, hmpf...)
Mar: sorry dat ik hier zo lelijk en ongegeneerd zit te gapen.
Off topic: Ze moeten nu ophouden met die kwijlerige kerstliedjes hoor, want ik heb ook nog soort van ludduvuduh en dan kan je dit soort liedjes beter niet horen ;-)
Wouter en Judith liggen in bed nog wat te kletsen. Ze kijken terug naar hoe ze het huis in gingen en hoe lang dat al geleden is.
Mr Sandman... ook leuk ja. Jeetje, wat er toch voor liedjes in je op komen als je al zo lang geen radio meer hebt aangehad!
Wouter en Judith hebben het over dingen die BB niet amken kan, maar dat die dingen toch gebeuren, zoals Margriet en Ting, Dennis die het huis niet meer in kwam, Marc via de DBK.
Jeanet vanuit de slaapkamer (dacht ik) met zwoele stem: Lauuuuu ik wacht op je. Lau: ga je links of ga je rechts?
Mar: het sprookje is over. Lau: tuurlijk zitten wij na te denken. Steef: nee je mag niks zeggen. Iemand zit tegen een deur te rammen. Steef: nou dit klinkt niet als iemand die hulp nodig heeft. Dit is meer agressie. Mar: ja dat gezicht van jou hoef ik nou helemaal effe niet. Jij moet nu effe niet tegen me praten. Steef: ik nie??
Mar wil duidelijk ergens over praten maar het mag niet. Lau zingt nog maar eens: Giddy up giddy up giddy up let´s gooooo.
Dat vind ik wel een mooi einde van mijn streammarathon! Trusten iedereen 
Hier nog een stukkie uit de slaapkamer:
Geloof dat Steef en Mar de enige zijn die nog wakker zijn. Mar zingt ´wat er ook gebeurt ik lach´. Hoop dat ze nu nog even wat gaat opbiechten. Ze had het wel met Daan net over ´hoe doen ze dat dan met de familie, gaan ze die dan in 1 dag nog even bellen ofzo?´. Daan: ik heb een streep op mijn wang die er niet hoort (die is dus ook nog wakker). Mar met raar stemmetje: de camera´s volgen mij niet meer, ik ben al afgeschreven. Daan en Steef zingen nog een duetje. Van Marco Borsato. Mar is niet zo´n Marco B fan.
Ow, Steef gaat nog effe op de serieuze toer. Over afscheid. Even goed luisteren. Margriet zucht. Shit, gaat Daan weer zingen. Als er nooit meer een morgen zou zijnnnnnn, dat vind ik ook zo heftig. Er is nu een enorme stilte. Tijd om zo te gaan slapen denk ik. Ow, Wouter is ook nog wakker hoor ik. Hij zegt tegen Judith ´wel een beetje slapen jij he´. Ju: Een beetje. Ik hoop dat we het er morgen om 10.00 uur even over kunnen hebben. (Praat nou doohooooorrrr). Ju: ik ben er zelf helemaal klaar voor (ze is niet eens genomineerd, dus....). Als je moet gaan moet je gaan en als je moet blijven moet je blijven. Heel makkelijk. Wouter: zie je al aanknopingspunten voor jezelf waarmee je het straks weer op kan pakken? Dat je niet in een gat valt. Dat je niet een gat creëert. Dat je het besef hebt van de dingen die gaan komen. Ju: van het leven hierna bedoel je? Ja er zijn heel veel scenario´s. Kijk je moet gewoon keuzes gaan maken. Mijn spullen staan in een opslag. Zit op een zoldertje. Geen baan, tenminste... ik kan wel terug. Ik kan het hierbuiten pas bepalen hoe en wat. Nu zijn er gewoon allemaal losse puzzelstukken. En hierbuiten valt het gewoon... elke situatie die kan gebeuren en wat goed voelt doe ik gewoon. Ik volg gewoon mijn hart. Wouter: hm hm. Op jou wacht iets meer dan dat er op mij wacht. Denk ik. Ik heb een hele makkelijke situatie achtergelaten. Geen mensen die eh.... op me wachten met bepaalde verwachtingen of bepaalde ideeën. Ju: nee maar er wacht ook niemand op mij met verwachtingen. Gewoon iemand die me heel erg lief vindt en respecteert. Hij komt hier elke week. Hij wil echt iets aan me duidelijk maken en dat wordt ook duidelijk, maar dat moeten we hierna pas bekijken. Onze paden kunnen heel ver uit elkaar liggen. Ik wil het wel heel graag maar... ik weet het niet.
Jezus jongens, zo kom ik noooit naar bed! Jullie zouden me sturen!
"We zullen het zien" zegt Jeanette, "Ik wil gewoon niet dat morgen aanbreekt. Morgen wordt wel heavy". "ja" zegt Laurens, "Ik denk het ook". Stilte weer. Diepe zucht van Jeanette. En nog eentje. "Nou ja..." "Ik ga nog even van dit bedje genieten" zegt ze dan. En ik hoor haar zich nog eens omdraaien. Ze wensen elkaar weltrusten. Laurens zegt nog even dat hij het toch leuk vindt dat Hummie haar haar mooi vindt. "Ja, ze zei dat het mooi zat" zegt Jeanette.
Bij het hek staan Stefan, Daan en Margriet nog steeds te praten, over bekend zijn en vooroordelen enzo. Ik ga nu echt echt echt afhaken, al doen m'n streams het nog de hele nacht en al zijn er straks tien exits en al ontploft Hummie en al krijgt Quincy vannacht twaalf jonkies live op mijn streams... ik ga NU slapen!
Lau fluistert iets tegen Jeanette in de bungalowslaapkamer. Mus ligt daar al lang te slapen natuurlijk. Jeanette heeft het over ´terugkrabbelen hoort niet bij een echte vent´. Lau zegt: ik denk dat ze de genomineerden... dat je dus voor 1 persoon mag bellen en de tweede persoon voor wie het minst is gebeld en dan blijft er 1 over. Dus dat er twee wegmoeten morgen. Jea: ik weet het niet. Tsja. Wist ik het maar.
Camera weer op Mar en Daan. Daan: jij hebt veel van je laten zien, vind ik. Onzekerheid, dat is ook een kracht. Je hebt zoveel kracht in je waar je je niet van bewust bent. Mar: jij ook, dat is een dooddoener maar.... haha. Daan: ik zie er niet uit man, ik ben echt een bunkerbabe. Weet je dat het me niet eens zo kan schelen sinds ik hier zit? Ik wil alleen onopgemaakt naar de sportschool. Maar je wordt hier zekerder van jezelf. Mar: ik ben onzekerder aan de bunkerkant dan hier.
Daan: nou oké, nu kent heel Nederland je. Maar die kom je heus niet in 1 keer tegen in de supermarkt hoor. Dan ga je gewoon een pet dragen. Mar: ik draag nooit petten. Daan: ik zou het dom vinden van mensen als ze tegen jou zouden zeggen iets over je smurfenstem of neem nog een neut (hihi). Of tegen mij: verleidelijke enzo. Dat vind ik kortzichtig, ze kennen je toch helemaal niet. Vind je dat eng? Mar: ja tuurlijk. Daan: maar dat had je toch eerst ook niet? Mar mompelt iets van: maar toen was ik nog geen Bekende Nederlander. Daan: ja haha maar dan had je dat eerder moeten bedenken. Heej I don´t care!
Steef: zal ik hier eens een kleine tip geven? Mar: een kleine dip zal je bedoelen (lachend).
Nou, ik geef ze wel het goede voorbeeld: WELTRUSTENNNNNN.
De bewoners zijn net gewekt (en ik ook, dus wat doe je dan als rechtgeaard streamer als je sreams het nog doen...? Juist!)
Margriet en Jeanette liggen in bed. Jeanette zegt tegen Margriet: "We hebben nu aledrie hetzelfde gevoel en dat kan echt niet. Ik ben de jongste dus ik heb het minste.... je snapt wel wat ik bedoel. Ik hou ook op met alle kansberekeningen want anders ben ik straks aan het einde van de dag echt een stuiterbal". Margriet mompelt wat. "we zullen het wel zien" zegt Jeanette min of meer berustend. Maar het is duidelijk dat het Margriet niet loslaat. Laurens is overigens al op en met Quincy buiten geweest. Mus slaapt nog. De bunkerbewoners liggen allemaal nog in bed.
Jeanette vraagt of Margriet zin heeft om te sporten maar dat heeft ze niet. Alle bewoners zender checken. Even later: "Wil Margriet haar zender checken". Margriet reageert meteen: "Hallo, ik lig gewoon nog te slapen!" En dan in haar zender: "Tjonge jonge jonge, ik lig te slapen, tjonge jonge jonge". Dan gaat ze maar over haar droom vertellen. Ze is vannacht in de werkkamer van prins Claus geweest en ze heeft met Willem-Alexander met de hond gespeeld. Ze waren met de bewoners met een busje door de RVD opgehaald. Prins Claus had heel erg last van zijn adem. "Maar ja, die is dood, dus dat is een minder leuk verhaal".
Ook in de bunkerslaapkamer worden dromen uitgewisseld. Ik heb het daar nooit zo op, dus ik ga dat niet zitten verslaan.
Jeanette is wel opgestaan. Zij staat nu een bloot hempje en een witte broek bij Laurens in de keuken. Margriet is weer gaan slapen, vertelt ze en ze vindt het saai. "Ik ga niet meer slapen!" zegt Laurens. Hij gaat koffie voor haar maken. "Het is min zeven, dus het valt best mee. We kunnen wel buiten eten."
Het geluid valt steeds weg. Ik ga mijn pc een keer opnieuw opstarten, kijken of de boel het dan nog doet en wat minder traag is dan.
Heropstarten helpt en de streams doen het nog steeds.
Jeanette en Laurens zitten samen in de keuken met een sigaret en koffie. "Van koffie moet ik altijd stiften" zegt Jeanette. Ze kunnen zich allebei hun dromen niet herinneren, gelukkig.
"Was heel schattig, jij liet vanmorgen een scheetje in je slaap" zegt ze tegen Laurens. En vervolgens laat ze zelf een scheet. Ach ja, 't is wat als je net wakker bent. "Nog een nachtje slapen en dan word je wakker en dan ben je 22" zegt Laurens vervolgens. Hij vraagt of ze een brommer voor haar verjaardag vraagt. "Nee," zegt ze, "Een pyjama, strings, mascara. Ik zou ook wel een beautycase willen, een hele mooie. Dat vind ik wel leuk."
Deze twee zijn de enige die wat zeggen. In de bunker slaapt alles weer. En in de bungalowslaapkamer slapen Margriet en Mus ook allang weer.
Ik ga wat werken vandaag; de streams blijven op de achtergrond aan, als er wat gebeurt ben ik er weer!
Jeanette en Laurens hebben een gesprek gehad over haar verjaardag, wat ze zou willen krijgen, de kou, de dekens en meer vand at. Dan horen ze opeens keihard muziek. Ze rennen naar de bungalowslaapkamer, maar het komt uit de bunker. Daar wordt keihard 'Solliciteren" van de Janse Bagge Band gedraaid. Jeanette staat bij het hek te dansen, Laurens staat tegen de muur geleund te kijken en te luisteren. "Wooowww..." zegt een van de dames. Dan komt er een nieuw nummer, het lijkt wel carnaval. Jeanette staat uit d'r dak. Yep, het is Honkie Tonkie Pianissie van Nico Haak, 'want we gaan nog niet naar huis' (Yeaaaaahhhhh, is de reactie van de bewoners).
Laurens en Jeanette doen polonaise bij het hek (voor jullie beeld: Laurens met die enorme groene sloffen, Jeanette in pyjama en half wakker). De bunkerbewoners liggen de boel stil te doorstaan.
En weer een wake-up call.
"Sinaasappelkissie" of zo iets van Nico Haak
Alles danst, zowel liggend in bed als staand aan het hek.
Laurens en Jeanette zijn al wel op.
Jeanette kent het lied niet.
"We gaan nog niet naar huis" is de laatste regel van het liedje.
Of ik heb geluid van de bunker, of er wordt gewoon niks gezegd. Ik kan het niet helemaal ontdekken.
In de bungalow staan Jeanette en Laurens te voetballen, met Quincy in het midden, nadat Laurens een uitgebreide knuffelsessie met haar heeft gehouden en haar aan de camera heeft geshowd. Jeanette vraagt aan Quincy of ze mee naar buiten gaat.
En ze gaan weer herinneringen ophalen, zij en Laurens.
Even later zuchten ze weer. Ze denken terug aan de nagel-styliste.
Laurens zal dat nooit meer vergeten.
Voor in het boek blijkt een uitdrukking van een ex-bewoner te staan. "Het was een fantastische ervaring maar ik zou het nooit meer doen" Hierop zegt Jeanette: "ik zou het zo weer doen"
Dan zegt ze dat ze maar even gaat douchen.
En dat is wat ik nu ook ga doen.
Laurens en Jeanette staan buiten te roken. Jeanete vindt het erg koud. Stefan heeft in de bunker de wcdeur laten openstaan. Laurens vindt het erg dom. Ik vraag me af of de wc het nog doet.
In de bunker zijn ze wel wakker. Ze praten over verschillende liedjes die ze de afgelopen tijd in hun hofd hebben gehad. Jeanette is in onzekerheid: "Eerst krijgen wij allemaal liedjes met dat we onze spullen moeten pakken, en dan krijgen zij allemaal liedjes dat ze nog niet naar huis gaan. Dus ik ga denk ik. Maar ik mocht van Margriet niks meer zeggen, dus ik ga m'n mond houden." Dan halen ze herinneringen op aan de afgelopen weken en feestjes die ze gehad hebben. Ze proberen te bedenken hoeveel tranen Jeanette in het huis vergoten heeft. "Nou, dat zijn er heel veel!" roept ze uit.
Na een poosje gaan ze weer naar binnen. In de bunker wordt nog steeds gezongen. Jeanette kruipt op de grond en gaat met Quincy spelen.
Jeanette volgt het voorbeeld van Bunnyma en is aan het douchen. Laurens staat in de keuken iets met ontbijt ofzo te doen. Margriet en Mus liggen nog altijd diep onder de dekens (net stonden drie streams een tijdje op hen gericht). En in de bunker liggen ze alle vier in bed te kletsen en te zingen. Laurens riep naar hen dat de wcdeur openstond, maar volgens hen kan die niet helemaal dicht omdat er ijs tussen zit. Vervolgens brulde Judith naar Laurens dat hij het vuilnis buiten moet zetten. Dat nodigde Wouter uit om eraan toe te voegen dat de vloer in de bungalow ook vies is en nodig moet worden geschrobd. Laurens gaat onverstoorbaar door in de keuken en zingt er een liedje bij.
Laurens en Margriet zitten wij elkaar aan de bar.
Laurens vertelt haar welke liedjes de bunker hebben gehoord.
Margriet heeft daar niets van meegekregen.
Zij zegt meteen: "Dat zijn net de neummers die ik leuk vind"
En zij gaat naar het hek om eens precies te vragen aan Daan wat zij te horen hebben gekregen.
Judith vertelt dat zij ook "Que si, que no "hebben gehad.
Margriet vraagt zich af wat het precies betekent.
Zij denkt dat Jodie Bernal vanavond misschien wel komt.
En zij bespreken Jodie.
Ik zie Wouter in de DBK. Even was er geluid.
Het gaat over isoleren van buizen. Hij heeft extra zout aangevraagd, vertelt hij Judith.
Margriet vertelt dat zij gedroomd had dat ze naast Wouter in bed lag. Helemaal naakt.
Judith vraagt zich af wat dat betekent en Margriet zegt dat zij het gewoon koud had.
Jeanette komt de toilet af met het sexboekje.
Margriet zegt dat zij te jong is om zulke boekjes te lezen.
Daniela vindt van niet.
"Wat zou je oma er wel niet van zeggen" wordt haar gevraagd.
Jeanette antwoordt dat haar oma 63 jaar oud is en Margriet constateert dan haar de oma van Jeanette net zo oud is als haar moeder.
Daniela: "Dan heeft jouw oma al vroeg kinderen gekregen"
Margriet zegt tegen Wouter dat hij in haar dromen wel knapper was.
Ze geven Jeanette raad wat ze aan moet trekken.
Margriet biedt Jeanette aan om dan maar iets van haar aan te trekken
Ik zie nu Margriet en Jeanette samen in de badkamer, dus snel luisteren of zij wat zeggen over gisteren avond.
Helaas, ik hoor Jeanette alleen maar zeggen dat zij zich niet meer druk gaat maken.
"We hebben nog 9 uur", zegt ze.
Laurens komt binnen om zijn kuifje goed te doen en Margriet zegt dat zij in het buitenbad gaat.
Laurens vindt dat wel gedurfd, Margriet vertrekt.
12.05
Judith en Wouter zitten nog steeds samen op het bankje in de bunker.
"Wouter en water, dat lijkt wel veel op elkaar"zegt Judith.
Adrem zegt Wouter: "Jeemig, wat heb jij een waterhoofd"
"Wat zelfspot" zegt Wouter.
12.06
Margriet is idd bij het buitenbad. Laurens helpt haar met de klep en waarschuwt haar dat het water 2x de temperatuur heeft van haar lichaam.
Margriet stapt er, met pet op in.
Ze is alleen dus geen gesprekken te verwachten, ze zingt wat in haar eentje.
En het gesprek in de bunker wil ook al niet vlotten.
( dus ik ga even wat doen)
Margriet (in het bubbelbad) met Laurens (ernaast). Laurens zegt: "Goh, ik ben toch echt heel benieuwd wat jullie nou gisteren te horen hebben gerkegen." "Ja" zegt Margriet, "Ik hoop niet dat ze het doorzetten maar ik denk het wel. En dan wordt het echt niet leuk. Echt niet." Korte stilte.
"Ja" zegt Margriet vervolgens peinzend "Dat belooft nog wat voor de mannen volgende week. Als dat ook zo gaat...".
(tegen Margriet die buiten in de bubble ligt)
Ik ben toch zo benieuwd naar wat jullie nou te horen kregen gister..
Mar: Nou, das niet leuk dat kan ik je wel vertellen.
Ik hoop niet dat het...maar het zal wel. En dan de mannen...
Lau: Ik vraag me wat af..
Mar: (heel subtiel-not-) tis minder koud he?
Lau -4, ik hoop dat de tijd snel gaat, ik zit er zo tegenaan te hikken.
Ik ga de ontbijtafel maar dekken.
Mar: Ja als dat is wat iedereen wilt, ik vind het best.
Ik heb wel zin in een soepie. (die zijn er zat hier voor haar maar dat weet ze nog niet.
)Ze kletsen nog heel even door maar ik hoor verder alleen water.
Lau staat nu in de keuken en ook in de bunker zijn ze bezig met het voorbereiden van het eten. Daan kneed het brooddeeg. Judith zit er bij.
Ju: Ik ga heel rustig aan doen vandaag, alleen een beetje mediteren, al die toestanden.
Als antwoord zucht Daan alleen nog maar eens dieper.
Jeanette staat nu buiten bij Margriet.Terwijl Margriet uit het bad klimt, zuert/zingt ze "Ik wil nog niet naar huis!"
Jea: nee, niemand! En trek nou wat aan want het is te koud zo.
Mar: Ik heb het niet koud.!
Jea: straks wel, ga nou maar. Jahaa, Big Brother is watching us.....onvoorstelbaar.
Nu naar binnen Margriet!
Mar: Ik ga ff bijkomen!
Jeanette zwijgt verder maar.
(zou ik ook doen want Griet was best snibbig)
Ok.
Ik heb geen verslag gemaakt van het eerste halve uur.
13.28 Wouter doet een poging 'Ben' van Michael Jackson te zingen. Daniela doet alles linkshandig vandaag. Daniela tegen Judith : Ben jij rechts aan het douchen ? Je moet alles rechts doen vandaag. Alle bunkerbewoners zingen nu.
13.32 Mustapha en Quincy zitten buiten. Mustapha doet de deur open zodat Quincy naar binnen kan.
13.33 Margriet en Jeanette in de keuken. Jeanette : Wou Moes ook een pasteitje ? Margriet : Nee. Jeanette : Lau wel. Margriet : Ja. Laurens zegt vervolgens dat hij geen pasteitje wil. Margriet : Wel een biefstukkie ? Laurens : Ja, wel doorgebakken. Anders val ik vanavond om. Margriet : Ik wou nog wat onthullingen doen vandaag. Ik ben niet wat ik ben, ik ben eigenlijk een man. Ik ben het zusje van, hoe heet ze nou ? Ik ben het achtenichie van Kelly. Margriet en Jeanette eten hun pasteitjes. Ik geloof dat Margriet drie biefstukken in de pan heeft gedaan omdat ze het zonde vindt ze weg te gooien.
13.42 In de bunker wordt gezongen en gepraat over muziek.
13.52 Laurens staat inmiddels bij Mustapha buiten. Wouter over de temperatuur : Min twee, het gaat goed. Laurens beweert dat lauw water sneller bevriest omdat de temperatuur daarvan sneller daalt. Daniela zegt dat ze het snapt.
13.54 Laurens zit bij de keuken te eten. Laurens eet nooit rood vlees omdat zijn moeder het ook niet doet. Laurens : Ik kan het ook niet. Dan zou ik ook een weiland in kunnen stappen en een hap uit een koe kunnen nemen. Margriet : Sommige mensen eten hun biefstuk helemaal rauw.
13.57 Reclame.
14.28 Einde uitzending.
Meste werk voor vandaag is gedaan, theedrinker is de deur weer uit, dus streamen maar weer. Alhoewel geloof ik half fok nu al gratis streams heeft dus wie dit nog leest....
Margriet staat Jeanette d'r haar te fohnen in de badkamer. Het moet natuurlijk mooi zitten voor vanavond. In de bunker zijn ze druk bezig met het zingen van allereli popklassiekers. Ik hoorde Nirvana voorbijkomen, The Police, de Red Hot Chili Peppers etc. Vooral Wouter zingt flink vals. Judith zingt wel aardig mee en weet ook aardig wat teksten.
Daan is buiten iets aan het doen met een pannetje kokend water. Waarschijnlijk wordt het thee ofzo. Steef heeft net gedouched en liep rond in zo'n strak zwart slippie. Inmiddels is hij weer aangekleed.
Lois Lane, Simply Red. Wouter noemt van alles op maar weet dan steeds niet hoe het heet of wat het is. "Hoe heet dat nummer ook alweer van Simply Red, met die sterren en zo filmpje en dat ie dan..." dat soort teksten dus.
In de badkamer van de bungalow wordt nog steeds gefohnd en inmiddels ook alweer gezongen. Jeanette zingt Like the way I do van Melissa Etheridge. (Wel leuk, tot nu toe allemaal leuke nummers gehoord).
14.58 uur
Stefan en Laurens staan buiten te kletsen over schaatsen. Stefan en Wouter kunnen het allebei niet. Laurens uiteraard wel. Volgens Laurens is het leuk als je een beetje goed kan schaatsen, dat je dan een tochtje gaat amken en dan allerlei koek en zopie tentjes kunt afgaan.
Laurens moet naar de DBK komen. "That's me" zegt hij. En hij gaat.
Mar: kijk eens happy!
Jea: ja...
Mar: We hadden voor Bb ook een leven en dat was ook heel leuk.
Dan waren we nu andere dingen aan het doen geweest.
Jea: aan het werk.
Mar: had je nu staan te verkopen.
Ze zingen nu 'House for sale'
in de bunker hebben ze het over schaatsen.
Steef: er gaat zeker geschaatst worden, ik heb geen schaatsen, alleen scheve.
Wou: ik kan niet schaatsen.
Ju:als je skeelert scheelt dat wel, eerst kon ik het niet, nu nog niet zo goed, maar beter sinds het skeeleren.
En ook hier gaat het weer verder over muzieknummers.
Ok.
"Zet de bos bloemen maar thuis klaar" zegt Laurens terwijl hij naar binnen loopt. Beeld van Mus die in zijn eentje op bed zit, gewikkeld in een deken met een boek. De bunkerbewoners zitten vrijwel allemaal op de kist. Laurens is alweer terug. Het gaat over de maat van zijn schaatsen, maar ik weet niet of dat echt is of een grapje. "Nee" zegt hij dan, "De wasmachine is bevroren, daarvoor moest ik even komen". Het klinkt me net iets te nonchalant. Wouter gaat meteen verder met zingen. Spandau Ballet is aan de beurt met Gold.
Judith trekt het broekje van Quincy weer aan. De stemming is vreemd; echt afwachtend, er gebeurt weinig behalve de dagelijkse dingen. De bewoners zitten maar wat bij elkaar in een soort melancholische, rustige sfeer en zingen dus voornamelijk. Mus zondert zich deze dagen weer erg af. Margriet en Jeanette tutten, en de rest zit bij het hek.
"Ik ben vanaf nu elke dag klaar om weg te gaan" zegt Wouter. De rest zegt meteen dat ze dat ook hebben. Judith: "Wat er ook gebeurt, vanaf nu moet je gewoon op alles voorbereid zijn". Ook zij hebben het erover dat ze met vier mensen overblijven. "Of dat je met z'n tweeën bent... Bij elkaar, met de kerst met z'n tweeën aan tafel."denkt Judith. "Ja, of eentje hier en eentje daar" zegt Wouter.
Het haar van Jeanette is klaar. Ze zijn verder aan het rommelen met hun uiterlijk. "Ik ben klaar!" roept Jeanette. "Zullen we even lekker gezellig koffie drinken met z'n allen?" In de bunker is ook het brood klaar, dus die gaan eten.
Beeld gaat weer op Mus maar daar is weinig aan te zien. Die zit gewoon stilletjes te lezen.
De fohn gaat uit en ik versta nog net dat Griet zegt tegen Lau vind je dat belangerijk dan?
Jea: ja ik vind het wel belangerijk dat ik mijn kleren hier mee kan nemen.
Mar: als je eruit bent zie je daar wel weer..
Jea: gaat me er vooral om dat ze hier niet vernaggeld(?) worden.
En de fohn gaat weer aan en het is stil.
In de bunker hebben ze het over geluiden, de leidingen, de koeling...
Laurens loopt nog steeds met sokken te leuren, not mine roepen Wouter, Steef en Judith.
badkamer:
Jea: weet je wat ik net heb zitten denken?
dat we vanavond een confrontatie moeten aangaan met degene die we gekozen hebben..
Mar:dat je samen moet bewerkstelligen wie er dan uit gaat..
Jea: Lau tegen Wouter...
Mar: daan heeft mij dus die valt dan weg...
Jea: dan moet de ander knokken dat je blijft..
Mar: dat zou wel oneerlijk zijn..
Jea: ja...het kan allemaal, wat een gedoe...
Ok.
Laurens: "We moeten misschien gewoon alle koffertjes maar klaar zetten straks." Margriet en Jeanette meteen samen: "nee, doe dat maar niet, dat lijkt me niet nodig". En vervolgens gaat het gesprek over John de Mol, en dat ze die willen leren kennen. Ze zitten nu op de bank, met een sigaret en met Quincy. En praten over de afgelopen weken en maanden.
Ze zijn benieuwd wie er zijn als ze eruit komen. Dan gaan ze maar zingen. Jeanette: "Ik moet toch echt zeggen dat ik het netjes van de productie vind dat ze dit allemaal op touw zetten, want het valt toch niet mee, zo'n heel project en zo'n heel programma." Laurens zegt dat hij denkt dat Mus zichzelf niet meer is, dat hij het moeilijk heeft omdat het zolang duurt. Hij kan volgens hen beter wat leuks gaan doen, dan gaan de dagen sneller. Margriet: "Hij heeft volgens mij ontzettende heimwee".
15.28 uur
Margriet gooit d'r koffie om. Jeanette kan zich nog zo goed herinneren dat ze het huis in kwam en "nu stift ik er gewoon alweer uit zeg, wat een tijd".
Jea: wedden dat ie vanavond weer wat gaat zeggen over dat roken va ons...
Mar: dat zijn zenuwenroken.
Jea: maar aan het einde zouden we toch ook Meneer de Mol leren kennen...dat zou ik wel leuk vinden.
Lau: Johnny de Mol? uit GTST..
Jea: ja daar zou ik ook wel een beschuitje mee willen eten..
Lau: hij lijkt veel op zijn vader.
Jea: ja duh.
Lau: die man geeft je een handje en zegt dag Jeanette.
Margriet begint weer te zingen " this could be our last day"
Jea: nah ik moet toch zeggen dat ik de mensen van de productie waardeer om dit allemaal op touw te zetten.
Lau: Mus heeft het ff moeilijk, het duurt echt lang voor hem.
Jea: hij wil echt naar huis, hij heeft het gehad.
Mar: hij heeft volgens mij ontzettende heimwee.
Lau: mompel mompel, maar goed, das nu, dat kan straks weer over zijn.
Jea: nou ik weet nog in het begin, en nu stift ik er echt gewoon doorheen.
Lau: 10 jaar erbij hier?
Jea: 5 zeker, als ik kijk hoe ik erin kwam..
Griet zingt er weer doorheen.
Jea: als je dan gaat kijken hoe ik me nu voel...das heel anders, ondanks dat ik voor een groot gedeelte nog echt wel hetzelfde ben..
Lau:jij had het in begin moeilijk met vertrouwen, en onzeker, had te maken dat je niet hoopte er als eerste uit te gaan.
Jea: nee maar wat ik heb meegemaakt in mijn leven is niet niks..
Lau: nou ik denk dat iedereen wel terug kan kijken op een leuke tijd, en dat we dingen geleerd hebben.
Jea: ja sooo..
Mar: ooh ik ben straks zo zenuwachtig..
Jea: niet doen Griet..
Mar: ja niet om te gaan maar...
Stem niet op Jeanette..stem niet aan mij...bel voor ons, dat wij mogen blijven...nou he..mijn tijd zit erop, het belangerijkste heb ik al mogen doen dus...
jea: ik ga straks mijn afscheidronde doen,
Lau: ik weet niet hoe het gaat, of een van jullie gaat..of misschien ga ik wel...
Jea: wat wil je nou zeggen...
Lau: mompel mompel.
Jea: ja alles wat van mij is neem ik mee, en we weten van wie alles is, je kan niet alles meenemen.
Mar: komt oma niet op de scooter?
Jea: haha, nee, maar die koffers kunnen niet eens allemaal in de auto, maar ik rij terug vanavond, echt wel, ik rij.
Dan moeten mijn vriendinnen ook meekomen, dan moten ze de auto meenemen.
Mar: ik hoop dat mijn zus mee komt, en vriendinnen... (noemt wat namen)
Ok.
Margriet is zo zenuwachtig. "Niet om te gaan maar gewoon..." "Voor de gevolgen" zegt Laurens, vissend. Maar ze zeggen niks. "Stem niet op Jeanette, stem niet op mij!" zegt Margriet dan weer tegen de internetkijkers. Ze vinden het wachten te moeilijk. Jeanette gaat straks vast een afscheidsronde doen, zodat ze vanavond niet met natte ogen staat. Dan hebben ze het over het inpakken van hun kleding. Jeanette wil vanavond rijden. "Ik stift terug vanavond, ik ga daar niet mee wachten, dat ga ik echt wel doen!"
Margriet hoopt dat Kyra en Odette er zijn. En d'r zus. Laurens gaat nu ook bedenken wie er voor hem zouden kunnen zijn.
Daan en Jeanette bij het hek. "Ik probeer me de hele tijd maar een beetje in te houden, maar als ik erin ga hangen, kan ik de hele dag janken" zegt Daan. Jeanette beaamt dat. "Niemand wil weg". Ze geven elkaar een dikke knuffel door de tralies heen. En ja hoor, Jeanette weer in tranen. Daan zegt teveel lieve dingen tegen haar. "Het is niet het afscheid van jullie, want ik zie jullie snel weer. Maar het is gewoon het afscheid van dit alemaal." Daan vindt het heel eng dat ze straks verder het contact met haar familie gaat herstellen. ze wil het wel, maar ze vindt het eng en spannend.
Jeanette zit hevig te snotteren op de bank. Margriet zit naast haar en houdt haar troostend vast. Er wordt niets gezegd, Margriet zingt wat zachtjes. Jeanette: "Volgens mij kan ik beter vanaavond geen mascara opdoen, want voor ik het weet ben ik hier helemaal zwart!".
Wouter en Laurens kaarten bij het hek. De dames gaan maar even naar buiten met Quincy. Even frisse lucht is misschien goed, denkt Margriet hardop. Ze gaan buiten bloemen invriezen. "we maken een leuk grafsteentje ervan" zegt Margriet. "Je kan ook een lintje nemen," zegt Jeanette, "En dan onze letters erin stiften van onze drie namen." Ze vraagt of Daan dat ook een leuk idee vindt. Daan vindt het wel wat. Met kaarsjes en bloemen en een lintje met hun namen. 
In de schaal bij het zwembad hebben ze drie letters van rood koord gemaakt, drie kaarsjes en wat bloemetjes eromheen. Dan water erover in de hoop dat dat bevriest. Margriet moet er bijna van huilen. ze gaan nu de kaarsjes aansteken. "Nou, daar liggen we dan" lacht Daan. "En uit!" zijn de kaarsjes.
Binnen speelt Laurens liggend op de grond met Quincy. Ze heeft haar broekje weer uit weten te wurmen. Laurens doet of hij haar probeert te pakken en Quincy duikt steeds op hem af en rent dan weer weg. D'r staartje kan volgens mij niet sneller heen en weer gaan; het ziet er erg grappig uit! Als Laurens weer verder wil gaan met kaarten, is het voor Quincy nog niet afgelopen en ze probeert steeds zijn arm en hand te pakken terwijl hij met de kaarten bezig is. En dus gaat Laurens nog maar even met haar door.
Op het speelveld zien ze allerlei lampen in een rondje staan. Ze horen ook al een poosje machines en denken dat ze vanavond moeten schaatsen, dat er een schaatsbaan ligt op het veld. Ze hopen wel dat er dan leuke skipakken in de DBK liggen.
Mus ligt de koran te lezen, hoor ik nu van Laurens, dus dat is waar hij al de hele dag mee op bed zit. Wouter denkt dat er iets in de serre gaat gebeuren vanavond, want er is iets dat hij nog nooit heeft gezien. Maar ik weet niet wat dat is, want dat heb ik natuurlijk net weer niet gehoord.
Wouter zit aan het hek terwijl Daan zijn hoofdhuid masseert. Stefan en Margriet en Judith ziten er ook, maar er wordt nauwelijks gesproken. Het is echt de hele dag zo'n stille stemming, vol afwachting en spanning.
Ze speculeren wie van de ex-bewoners er zullen zijn.
Ze rekenen nu op Bo, Ting en Geesje.
Ze zeggen dat Bo niet iedere keer zal zijn geweest, want sommige van de buitenlanders kende hij niet eens.
Margriet gaat bedenken wat zij aan zal doen. Ze is er erg onzeker over.
Wel rood, geen rood.
Stefan en Wouter geven haar advies.
Jeanette is niet van plan er erg veel werk van te maken.
Ze twijfelen of ze iets warms aan zullen doen of niet.
Stefan: "De mannen moeten schaatsen en alleen Laurens kan maar schaatsen"
De dames denken echter dat alleen de genomineerde vrouwen moeten schaatsen.
Jeanette stelt Margriet voor om toch ook maar haar sportkleding klaar te leggen, voor het geval ze moeten sporten.
Margriet zegt "Ja" maar ze blijft gewoon zitten.
Mus ligt nog steeds op bed, verdiept in de koran.
Ik weet niet of hij vandaag al heeft gesproken.
Ze horen buiten het een en ander.
Jeanette roept : "een sneeuwmachine"en iedereen rent naar buiten.
"Oh, we moeten skieen"roept Margriet.
Of een sneeuwrand om de schaatsbaan heen.
Jeanette riep van tevoren nl dat ze het ijs aan het glad maken waren.
"Oh jee, daar gaat mijn kapsel" zegt Jeanette.
Jeanette zegt tegen Margriet dat er nog was van haar in de wasmachine zit, maar dat het washok dicht is.
"Vraag dan even in de DBK" zegt Margriet, maar Jeanette doet dat niet. Zij noemt op wat er nog van haar is.
Ze gaan nu samen naar de slaapkamer om te bekijken wat ze aantrekken. Mus kijkt niet op of om.
Wouter vraagt of er paracetamol is.
De anderen vrgaen warom.
"Ik heb een beetje last van mijn oogkassen" zegt Wouter.
Ogenblikkelijk schiet Judith in de lach en ze maakt er gauw van dat ze melig is.
19.32
In de bungalow zijn de dames druk met optuigen.
Mus staat te strijken.
19.33
In de bunker bekijkt Daniela het broekje van Quincy, het inlegding zit er volgens Daniela niet goed in. Laurens heeft de broekjes tegenwoordig kant en klaar liggen.
Daniela doet Quincy een nieuw broekje aan.
Verder is het een gelaten sfeer.
Niet alleen bij alle BB Fokkers maar ook in het BB huis is er sprake van enige spanning.
Een gedeelte van de bewoners hebben zich verzameld bij het hek.
Volgens Margriet hebben ze er nog nooit zo mooi uitgezien. Wel hebben ze er rekening meegehouden dat ze eventueel nog moeten sporten.
Jeanette heeft het hele huis in haar geheugen geprent, zegt ze.
Mus en Laurens zitten nog op de bank in de serre.
Judith zegt nog wel even dat Jeanette de enige was die naakt douchte.
Jeanette zegt dat Carmen wel topless douchte. Stefan wist dat niet en is heel verbaasd. Judith zegt plagend: "Dat wist je niet he Steef".
Teleurgesteld zegt Stefan, dat hij dat niet geweten heeft.
Margriet heeft een mooie rode sjaal om, maar ineens begint ze bah, bah te roepen. Dab blijkt dat de pieslucht die ze al een tijdje rook vlak onder haar neus zat. Quincy heeft op haar rode sjaal gepiest. Zij gaat dit nog even verhelpen.
De rest wacht
Judith: Willen alle bewoners om de tafel gaan zitten.Wil Margriet naar de DBK komen. En wil dan iedereen in de serre aan zitten.
* Stefan naar DBK
Hij krijgt de sleutel van het hek.
Als mensen naar de DBK moeten tijdens de live geen batterijen uit.
Iedereen moet nu gaan zoeken naar goede warme kleren. De bunker bewoners mogen ook goede warme kleren pakken vanuit de bungalow
Het hek gaat open en iedereen gaat op zoek naar warme kleding.
Daniela gaat meteen naar de toilet in de bungalow.
Judith omhelst nu even Margriet, Margriet zegt "We zien elkaar toch!"
Wat we net op de achtergrond van Martijn zagen, klopte niet, want er zat nog niemand aan tafel.
Iemand neemt nu al afscheid van elkaar.
Mus wordt ook gepakt door Margriet. Mus zegt: "Komt allemaal goed".
Iedereen zit nu op de bank.
Zij wachten af.
Tot nu toe valt het mee, zeggen ze tegen elkaar.
Jeanette pest Laurens nog even.
Daniela": "Ik ga zingend het huis uit".
Judith kreeg de tent niet open.
Ze worden gewaarschuwd voor de nepsneeuw.
Laurens heeft de supervisie.
Ook Judith en Stefan krijgen de buizen niet open. Zij zeggen dat het muurvast zit.
En het zijn 2 mannen en vrouw tegen 1 man en 2 vrouwen.
De bunker heeft dus 1 persoon minder.
Bungalow loopt voor.
Zij zetten het frame al in elkaar.
Er is een hoop rumoer, de sneeuwmachine maakt ook herrie. Ze schreeuwen er overheen. Het klinkt wel wat paniekerig. Laurens kent deze tent en weet dus precies wat eerst moet en wat daarna. Als de bungalow dit niet wint, dan weet ik het niet meer.
Bij de bunker zoeken ze nog uit hoe de buizen in elkaar moeten.
Judith gaat het vragen. Ze zoeken nu naar een verlenging. Judith heeft de supervisie op zich genomen. Ook zij zetten het frame nu in elkaar.
Bij de bungalow hoor ik Laurens opdrachten geven. Zij zijn al toe aan het tentdoek.
Ze worden er op gewezen dat de tent exact hetzelfde moet worden als het voorbeeld. Wel zonder lichtjes, grapt de instructeur.
Het zit verkeerd volgens Laurens, het moet helemaal draaien, het tentdoek.
Instructeur waarschuwt weer, dat het wel in een goed tempo gaat, maar dat ze op moeten letten dat het een kopie moet zijn.
De sneeuwmachine begint weer te loeien.
Bunker is nog steeds niet toe aan het doek.
Jeanette vraagt 'n paar keer of Laurens zeker weet dat het goed is.
Laurens is er van overtuigd dat het goed gaat.
Ik heb Jeanette nog geen moment haar mond dicht horen houden. Ze klept maar zenuwachtig door.
Wouter kijkt of de raampjes aan de goede kant zitten.
Bij de bungalow zit het doek er al bijna over.
Bij de bunker wordt het zeil uitgespreid.
Jeanette snauwt naar Laurens: "Voorzichtig"
Margriet lacht.
Ik zie Laurens boven op het frame zitten, vandaar dat Jeanette voorzichtig riep.
"Pas op dat je niets breekt, anders breek ik jou" zegt ze tegen Laurens.
Margriet zegt : "Hij zit aardig goed"
Opzichter: "Met aardig goed ben ik straks niet tevreden, Margriet".
Laurens staat nu bovenop de tent allerlei dingen te doen. De instructeur waarschuwt dat ze moeten uitkijken straks niet opeens onder 220 te staan (waarvan weet ik niet). De bungalowkant ziet er goed uit, tentdoek is er al overheen. In de bunker moet nog veel meer gebeuren.
Wouter vraagt of dit de voorkant is.
Stefan vraagt aan Wouter: "Wat nu"?
Maar Wouter zegt vaak: "Even kijken".
Zou mooi zijn als onze commando verliest.
Jeanette noemt Laurens steeds Lauke en hij heeft al een keer gezegd tijdens deze confrontatie dat hij zo niet heet, maar ze blijft hem zo noemen.
Het is echt zwaar werk volgens mij, want ik hoor ze aan alle kanten kreunen. Het verschil tussen beide tenten is best groot: bij de bungalow zit het doek er al vrij strak omheen, die zijn het van binnen verder ana het avstmaken. Bij de bunker zit het er nog niet eens helemaal overheen.
Maar zowel Wouter en Stefan zijn geen professionele tentenbouwers.
Laurens dacht klaar te zijn.
Jeanette: "Hij staat wel zo scheef als een hoer"
Opzichter: "Dat kan jij niet beoordelen, Jeanette"
Hij zegt dat de tent van de bubgalow nog niet goed is.
"Dat noemen ze nou een bungalowtent" zegt de opzicgter grappig.
"Als ik objectief ben, zeg ik dat ik aan die kant niet zou willen slapen omdat het daar nog tocht" wijst hij de bungalowers op gaten in hun werk. "Dit noemen ze nou een bungalowtent he?" grapt hij. De bewoners moeten er nauwelijks om lachen, ze zijn veel te druk bezig.
Hij vindt dat ze minstens de stukken bij elkaar hadden moeten houden. Zij zoeken nl de koppelstukken die overal onder liggen. Ze vinden ze weer terug.'Zoekt en gij zult vinden " zegt Wouter.
Ook vraagt hij aan Jeanette of zij hem al recht vindt. Jeanette antwoordt "nee".
Judith vraagt Wouter wat zij moet doen, en Wouter moet even denken.
Het blijft hectisch allemaal. Ze zijn de tent van de bungalowers recht aan het zetten. Het verschil tussen beide tenten is echt groot nu, maar da's natuurlijk ook geen wonder. Ze zijn bij de bunker nog stangen aan het verwisselen, die eerst helemaal los moeten etc. Ik geloof dat ze zowat overnieuw moeten beginnen als ik het goed begrijp.
De instructeur geeft aanwijzingen aan de bungalow wat er nog niet recht genoeg is.
Bij de bunker hebben ze ergens in het frame al een fout gemaakt, ze missen ergens een tussenstuk, waardoor d eboel niet strak kan komen te staan. Dus halve tent afbreken inderdaad. Ze gaan er vrolijk mee aan de slag, hoewel volgens mij al duidelijk is dat ze hebben verloren. Maar daar heeft niemand het over.
Bij de bunker missen ze een rechte buis. Daar zit het doek er nog steeds niet helemaal overheen.
De opzichter gaat nu de bunker wat helpen.Hij zegt wat ze moeten doen.
Het is ook niet helemaal eerlijk. 3 tegen 4.
Ze krijgen te horen dat ze het helemaal niet slecht doen. Hij ziet dat ze zweten.
"Met z'n drietjes"zegt Judith meteen. (dat zal ze nog wel vaker gaan zeggen vanavond)
En ter verhoging van de feestvreugde zetten ze de sneeuwmachine weer even aan.
Jeanette vindt nog wat onderdelen. Hun tent staat er wel strak bij.
Jeanette roept weer Lauke en Laurens anrwoordt : "Laurens".
De sneeuwmachine gaat weer aan en maakt een klereherrie. De bungalowbewoners zijn niet te zien, die zijn denk ik in de tent bezig. De bunkerbewoners hebben nog altijd een positieve blik: "Nou, lekker tentje hoor" zegt Judith. Ze gaat bij de originele tent kijken om te zien hoe het moet. De instructeur geeft hen nog wat instructies.
De bungalowbewoners leggen nog wat spullen in en uit de tent. En doen hem nu dicht. Laurens loopt met jassen te sjouwen, die ze in de tent blijkbaar uit hebben gehad.
Judith zei nog in de uitzending al dat zij maar met z'n drieën waren, Bunnyma! Dat zag ik al op de tv. De bungalowtent is zo goed als klaar. Ik hoor de bunker nog steeds zeggen dat het de goede kant op gaat, maar volgens mij zijn ze toch echt aan het verliezen.
Ze bekijkt even hoe ver de bunker is en zegt dat ze nog de details kunnen doen.
Stefan blijkt een halve meter doek te kort te komen.
Want die warme kleren hebben ze tijdens de bouw niet nodig.
De tent van de bunkeraars staat echt een stuk platter dan die van de bungalow. Er moet nog flink wat gespannen worden volgens mij.
De bungalowers vinden dat ze klaar zijn, de instructeur zou er ook wel in durven slapen zegt hij. Hij vindt wel dat het nog iets rechter zou kunnen.
Het valt mij ook op dat de instructeur wel erg vaak vraagt of ze er zelf wel in zouden durven slapen zoals de tent er nu uit ziet. Ze zijn de bungalowtent nu nog verder aan het rechtzetten en strak maken. Daar is de bunker nog lang niet aan toe. Laurens geeft er de aanwijzingen bij.
Hij ziet toch wel iets scheefs.
Bij de bunker zit het doek er zo te zien nu ook over.
Misschien moeten die wel ophouden als de anderen melden dat ze klaar ziujn en blijft daarom die opzichter het wat rekken.
Opzichter: Goed hun best gedaan. Bungalow wint. Ze kunnen stoppen met bouwen.
Ze mogen toch terug, jammer....
De bungalow is klaar. Ze gaan nog een half uurtje naar de tent kijken, zeggen ze. De bunker wil de tent gewoon afmaken. Stefan vindt dat niet zo'n goed idee. "Dit kost je veel energie, terwijl je misschien nog een week in de bunker zit schat" zegt hij tegen Wouter. Daar is Wouter het wel mee eens.
Margriet bedankt Laurens. "Anders hadden we er echt niks van gebakken hoor." De bungalowers hebben gewonnen.
"Jullie weten wat dit inhoudt? Jullie kunnen nu rechtstreeks terug naar jullie verblijf. Tot ziens en een prettige avond nog". Jeanette: "Tot een volgende keer" en dan zachtjes erachter aan: "Ik hoop niet al te snel".
En terug gaat iedereen.
Waar blijft de clou?
Ze kleden zich weer uit. Nemen afscheid van elkaar.
Margriet omhelst Judith en zegt dat zij het niet leuk was.
Jeanette zegt dat het voor de bunker bewoners onbegonnen werk was. M argriet zegt dat het eigenlijk niet eerlijk was, 3 tegen 4 en dan ook nog Laurens erbij.
Stefan had gehoord wat de mensen op het veld hadden gezegd: "Dat hadden ze toch nooit kunnen winnen"
Ze zijn weer binnen en praten heel erg druk door elkaar heen. Er is nog veel te bepraten denk ik: deze confrontatie, de exit, de nominaties. Judith gaat gewoon weer de bunker in, zegt ze. Margriet vindt het moeilijk. Judith: "maar hij stond wel!" Wouter: "Met z'n drieën!". Ze zijn het erover eens dat het al bij voorbaat een verloren strijd was. Judith vond het toch leuk om te doen en te kijken wat ze er uit kon halen. "Ik vond het top hoor" zegt ze.
Stefan gaat de DBK in om boodschappen te halen en hoort de mensen van het veld komen. Ze schijnen tegen elkaar gezegd te hebben: "Joh, dat hadden ze toch nooit kunnen winnen". De bunker joelt. Ze krijgen weer chili en zijn teleurgesteld.
De camerajongen met het spijkerjackje is volgens Jeanette een lekkertje. De bunkeraars knuffelen elkaar. Judith blijft maar zeggen dat ze het geweldig vond. Jeanette heeft 22 kaarsjes op haar taart en ze is er heel erg blij mee. Ze riep net al een keer heel hard: "Jongens, ik vier mijn verjaardag in de bungalow!!!".
In de bunker zegt Stefan tegen Judith en Wouter dat ze veilig zitten. Maar ze denken dat er best nog twee uit zouden kunnen gaan, dat BB van alles kan doen.
Ook in de bungalow hebben ze het daarover. Margriet denkt dat er wel nog iets komt zoals vanavond. Maar Jeanette zegt dat Martijn het had over de laatste nominatie dus dat het niet kan. Margriet en Laurens hebben het over de keuze van Margriet voor Laurens. Ze vond het fair om voor hem te kiezen omdat verder niemand haar twee keer een kans had ontnomen om te blijven, alleen hij. Dus dat was voor haar de reden. Hij vraagt aan haar waarom ze het over twijfel had aan zijn oprechtheid. Laurens legt uit dat er nooit dingen zijn die hij wel voelt maar niet zegt.
"Het is heel spannend nu" zegt hij vervolgens. "Ja, net als bij ons" antwoordt Margriet. Mus vindt het maar dom van Margriet dat ze echt dacht dat ze iemand mee zou nemen bij een exit. "Dat kan toch niet" zegt hij en hij schudt zijn hoofd nog maar eens.
"Je weet gewoon niet wat ze naar de buitenkant en in de studio hebben gezegd." zegt Margriet. En dat Daan er van overtuigd was dat er niemand met haar mee zou gaan.
Jeanette moet naar de DBK komen.
Margriet vindt het heel erg dat Daan haar truitje heeft meegenomen. Ze gaat nu de spullen van Daan inpakken, omdat ze denkt dat Jeanette daarvoor naar de DBK werd geroepen. Dat klopt. En Jeanette mag ook nadenken over een kadootje voor haar zusje die ook bijna jarig is. Margriet blijft maar 'jezus' zeggen. Ze denken dat het wel heel raar voor Daan is geweest om te horen dat ze toch alleen moest gaan, als ze zou hebben gedacht dat ze samen gingen.
Jeanette en Margriet pakken samen de spullen in van Daan. Margriet doet haar kleren, Jeanette haalt alle spullen uit de badkamer. Bij het hek zitten Laurens en Stefan te praten. Zij hebben het over de nominaties.
Laurens: "Wouter is lekker eh... Maar wij staan er met zijn drieën. Wel spannend hoor. Ik zie ons drieën echt als gelijken qua..." Stefan wil het liever voor de kerst weten dan dat hij met de kerst nog blij in het huis zit en dan alsnog eruit moet zonder te winnen.
Dan gaat het over de opdracht van vanavond.
22.21 Na de nodige omhelzingen zitten de armen weer in de bunker. Judith en Jeanette zeggen dat het belangrijk is door te gaan, ook al verlies je. Jeanette roept : Maar ik vier mijn verjaardag in het BB huis. Aaaaa. Jeanette tegen Laurens : Zo'n drillmaster als jou. Margriet : Je hebt het heel goed gecoördineerd. Jeanette : Hee Juud, zag je die camerajongen. Die is echt lekker. En ik zweet me de tering hier met zes broeken aan. Judith, dit is een mokkataart. Dat is nog mijn allerliefste ook. Jeanette telt 22 kaarsjes. Judith : Ik zou hem wel in de koelkast zetten schat. Jeanette : Ik hoop dat jullie hier allemaal mogen zijn. Mustapha bij het hek tegen Stefan : Wouter heeft er toch al twee keer op gestaan, jij maar één keer.
22.28 Jeanette vertelt bij het hek aan Judith wat er in de dagboekkamer gezegd is. Judith : Niet met je moeder of iemand gesproken, helemaal niks ? Jeanette : Nee. Jeanette zegt dat ze een cadeautje wil geven aan haar zusje. Ze wil gaan vragen of dat mogelijk is. Jeanette : De eerste verjaardag niet thuis. Ik dacht, ik ga Wouter niet ontwijken. Judith : Hij staat niet op de lijst van de nominaties. Jeanette : Met Moes heb ik ook niet veel. Judith : Wel meer. Jeanette : Ik wil niet dat iemand het ziet als dat ik die persoon niet mag want zo is het echt niet. Hoe vind jij het dat Daantje weg is ? Judith : Heel raar, ik kan het nog niet geloven. Speaker : Jeanette naar de dagboekkamer. Judith tegen Margriet : Ik vond het voor jou ook heftig. Dat je weer het gevoel had ik ga. Margriet : Ik dacht, misschien vind ik het wel leuk niet alleen te gaan. Ik had het idee dat ze het leuk had gevonden als ik mee was gegaan. Judith : Had jij het leuk gevonden als Lau mee was gegaan ? Margriet : Nee. Jeanette is terug. Ze zegt iets over het cadeautje voor haar zusje.
23.33 Stefan bij het hek : Hee jongen, tegen jou is het niet persoonlijk. Ik wist dat jij mij ging nomineren. Ik verwachte hem van Daniela ook. Laurens : Het is heel spannend. Ook weer drie van, zoals Martijn Krabbé het noemt, de harde kern. Ik zie ons echt als gelijken. Laurens legt uit hoe je de tent op moet zetten. Stefan : Het is een beetje een mindfuck. Hoe ga je er mee om. Laurens : Ik moet zeggen, Margriet en Moes aanwijzingen geven ging echt goed.
Breedbandstream 1
22.41 Jeanette en Margriet pakken de spullen van Daniela in in de slaapkamer.
De dames in de bungalowslaapkamer praten over Daan alsof ze dood is. "Dit had ze aan toen ze erin ging" "En dit: hier was ze zo mooi in". "Wat erg toch... ze was zo lief." En dan doet Jeanette een vondst: "Kijk nou, nog zo'n kort rokje! Die heeft ze helemaal niet aan gehad!" Er blijken wel meer kleren in haar kast te liggen die ze niet kennen. Ze schieten een beetje op, omdat ze denken dat er op de spullen gewacht wordt. "Ze is nog niet weg hoor", zegt Margriet dan weer. Ze doen de schoenen in een vuilniszak omdat het anders niet past. "Ze verdient echt het allerbeste" zegt Jeanette nog maar een keer.
Judith heeft ook de bunkerspullen van Daan ingepakt, maar de DBK wil niet open. Wouter en Stefan praten over Daan als maatje. En dat je daar meer aan hebt dan aan een partner.
Mus en Laurens zitten samen aan de bar bij de keuken. Mus begint langzaam zijn kleren allemaal uit te trekken (heuh, dit klinkt iets anders dan ik het bedoel... ). Hij heeft veel kleren aan gedaan voor de buitenconfrontatie en begint het nu warm te krijgen dus pelt wat laagjes af. Margriet geeft Laurens een knuffel.
Breedbandstream 2
22.58 Stefan en Jeanette buiten. Stefan : Er gaat één van de ouwen weg. Als ik nog een keer genomineerd werd wou ik tegen Lau staan. Ik wil weten waar ik sta. Judith komt er bij. Jeanette omhelst Judith. Jeanette : Gaat het met jou ? Judith : Gewoon even sterk zijn. Stefan vertrekt. Judith : Ik was blij dat het tent bouwen er tussen zat. Jeanette begint over het cadeautje voor haar zusje. Jeanette : Morgen ben ik meer bezonken, dan zal ik meer realiseren dat Daantje er echt niet meer is. Judith : Ik probeer me er niet te veel in laten meeslepen. Ik ging even in bed liggen. Judith maakt het geluid van een camera. Judith en Jeanette gaan binnen bij het hek zitten. Judith : Ik ik ik ik ik ik ik. Ik denk dat het over Margriet gaat die op de achtergrond te horen is.
Breedbandstream 1
23.07 Margriet tegen Laurens : Ik heb jou een paar keer doordringend aangekeken. Ik wilde jou voorbereiden. Laurens zegt dat hij het gemerkt heeft. Mustapha : Het kan gewoon niet dat er vier overblijven. Ik denk dat het toch zes wordt. Hij denkt dat 27 december het eindfeest is. Laurens : Ik weet zeker, aan het einde zijn de kijkcijfers torenhoog. Het gaat van mond tot mond, BB, spannend. Mustapha : Ik heb nooit gekeken. Praten ze er over ? Laurens : Ja. Laurens zegt dat het extra spannend is omdat Wouter niet genomineerd is. Laurens : Ik ben stijf man.
Breedbandstream 2
23.15 Judith vertelt bij het hek dat ze een borstel van everzwijnhaar heeft van 120 gulden. Judith : Daar gaat je haar van glanzen. Margriet zit er inmiddels ook bij.
Breedbandstream 1
23.16 De vier mannen bij het hek. Mustapha : Ik heb spijt. Nu willen we Wout nomineren (niet serieus).
23.23 Stefan zegt bij het hek dat hij liever genomineerd staat tegen de oude groep dan tegen Wouter. Stefan zegt dat ze er alles aan gedaan hebben om Daniela naar de bungalow te krijgen. Wouter : Ik heb vier confrontaties achter elkaar verloren. Judith : Is het interessant om drie mensen tegen vier mensen iets te laten doen ? Marc tegen Ting laten touwtrekken ? Wouter : Ik zie het in dezelfde categorie als die kaarsjes. Stefan : Het gaat er om hoe je er mee om gaat. Je kunt je doodergeren of je kunt gaan fluiten. Dan is er ook geen rancune. Het enige dat ik wel eens heb opgebouwd is een partytent. Jeanette : Zonder Lau hadden wij het ook niet geweten. Wouter : Ik kan allen de tent opzetten in mijn bed. Laurens gaat weer uitleggen hoe je de tent op moet zetten.
Breedbandstream 1
23.31 Mustapha bij de keuken : Nou lekker Margriet. Margriet : Ik weet niet wat er nog gaat komen. Mustapha : Ik denk dat we met zijn zessen overblijven. Mustapha denkt dat er een week gekozen kan worden wie er wint. Mustapha : Het is om Jeanette hier te houden. Die krijgt morgen een driewieler. Of een grote beer. Margriet : Vreselijk vind ik die dingen. Ik hou helemaal niet van knuffelbeesten. Ze kletsen even over een Molukse cameraman. Margriet : Ik ga een borrel nemen, voor de verandering. Ik ben weer dik aan het worden. Stel je voor dat je wint Moes. Mustapha : Stel je voor dat jij wint. Margriet : Ik kan het me niet voorstellen. Ik geloof het niet. Mustapha : Het maakt niet uit. Die Ruud is ook rijk geworden. Mustapha grapt : Doe mij maar een pure wodka. Mustapha : Ik dacht dat jij Wouter ging nomineren. Margriet : Je moet me niet zes keer de grond in trappen. Ik vrees dat jij er uit kunt gaan. Jij hebt de minste sympathie bij de kijkers. Ik zou maar aardig gaan doen tegen mij deze week. Je bent het populairst maar niet sympathiek. Mustapha : Leuk dilemma voor mij, aardig doen de hele week. Margriet : Gewoon jezelf zijn. Niet de hele dag in de koran gaan lezen. Mustpaha : Ik kan ook tegen jou zeggen dat je wat sympathieker moet zijn. Je bent wie je bent. Margriet : Wat zal mijn vader trots zijn. Die wist niet eens wat het programma inhield. Mustapha : Ik vond hem relaxed. Margriet : Hij deed het om mij op te vrolijken. Mustapha : Ik ben de enigste die niks gehoord heeft (van zijn broer als zwarte piet).
23.45 Laurens komt er bij zitten. Mustapha : We gaan morgen naar het café. Margriet : Dat is voor mij lang geleden. Mustapha : Zal ik maar weer een onsympathieke opmerking er in te gooien ? Wie vind jij de onsympathiekste bewoner van dit huis ? Laurens : Die zijn allemaal weg. Mustapha : Mensen die in het huis zitten. Laurens : Steef. Mustapha : Nee, kom op. Margriet zegt dat ik onsympathiek ben. Laurens : O. Waar baseert ze dat op ? Mustapha : Ik ben ook best wel onsympathiek. Dat is ook mijn bedoeling. Margriet : Omdat het te maken heeft met sociaal. Daar toets je sympathie aan. Mustapha : Ik hoef niet sympathiek gevonden te worden. Margriet : Je valt er wel over. Mustapha : Ik weet dat ik onsympathiek ben maar jij kan er ook wat van. Margriet : Ik ben zo sympathiek dat ik er nog steeds ben. Laurens : Het scheelde maar één telefoontje. Margriet over de keuze van Daniela : Je gaat toch geen vrouw meenemen. Margriet tegen Mustapha : Ik heb ook nog over jou gedacht. Margriet vertelt dat de mensen achter de schermen niet wisten wat Hummie deed. Mustapha : Apart. Margriet vertelt weer dat ze haar keuze veranderd heeft. Laurens : Ik vind het niet erg. Stefan : We doen het donderdag weer. Laurens : Dan weet je wel wie ik meeneem. Stefan : Nee Lau, dat is flauw. Laurens : Quincy neem ik mee. Margriet : Gisteravond wisten we het al. Laurens : Met die poppetjes. Margriet : Jij zag ineens mij met dat poppetje ? Laurens : Ja. Margriet : Hahahahahahahahahaha. Stefan : Als Daan wel een man genomen had, ik vraag me af wat er dan gebeurd was. Margriet : Dan hebben ze nu een probleem.
Steef: ik vind het wel een eer, zo met zijn drieën. We gaan eens kijken zo onderling met zijn drieën. Tussen Lau en mij zit een heel klein gat denk ik en Mus is de sterkste.
Even bij Lau, Margriet, etc. Iemand gaat naar de wc. Mar zegt : neem het supermarkt sexboek mee. Oh het is Jeanet. Mar tegen Quincy: ohhh wat ligt hier voor een hoopje... een hoopje hond! Lau vindt het niet leuk dat hij Lauke wordt genoemd door Jeanette. Ik heet Lau, klaar! Lau: nou dat wordt een spannend weekje. Ju staat zeer luidruchtig haar tanden te poetsen bij het hek, Jea en Lau kijken toe. Jea zat klem bij de tentenbattle en haar nagel en vinger is blauw. Ze blijft trouwens maar ´stiften´ roepen. Da´s haar nieuwe woordje. We bleven maar door stiften. Jea tegen Lau: zoals met iemand als jou, die zeggen wat ik moet doen, daar kan ik het beste mee werken. Lau: ik heb wel les moeten geven op de KMS en alles voorbereiden en dan moet je héél duidelijk zijn. Jea: duidelijkheid is prettig, werkt voor mij in ieder geval goed. Bah, oninteressant gesprek over hoe de tent beter had gemoeten volgens Lau.
Jea tegen Ju: als er wat is, aan de bel trekken. Afgesproken? Knuffeldeknuffel. Ju kust Margriet op haar hand door het hek. Mar mag het luchtje van Ju in de badkamer zetten en gebruiken. Het is maar een luchtje. Liefdeselixer. Verleidingswater. Jea: ik hoop dat als ik een kadootje krijg dat ik dan een fohn krijg met een borstel. Mar: zullen we die voor je via de butlertelefoon bestellen. Of bij de kapper kan je zo´n borstel halen. Tegen Steef: misschien ook wel goed voor jouw haar. Steef: ja ik blijf hier wel weer een tijdje in de bunker. Steef: als je in de bunker genomineerd zit moet je eigenlijk de confrontatie expres verliezen, en als je er dan nog eentje krijgt dan weet je zeker dat je gaat. Ze babbelen nu nog even over het kaarsjes gebeuren, dat ze uitwaaiden.
Mar: ik heb nou wel genoeg exits overleefd zo langzamerhand. Ju: ik ga lekker naar bed. Jea: tot morgenochtend lieve Judith, tot morgenochtend. Steef mompelt tegen Mar: we shall see. Mar probeert los te trekken uit Steef wie hij denkt dat er gaat. Mus? Vraagt ze. Nee denkt Steef. Dan kijkt ze richting Lau. Steef zegt: je hoort het mij niet zeggen. Mar fluistert... sanctie!!!!! Ze fluistert: Mus had gedacht dat ik Wouter zou nomineren. Daar hebben we niet goed over nagedacht. Steef: foutje. Mar fluistert: hij zegt, anders had ik wel op Wouter gestemd (Mus dus). Het was beter als ze met zijn vieren waren genomineerd. Steef: had nooit gelukt, we waren met zijn zevenen. Mar fluistert ´Daantje´. Jeanetje is hartstikke lief en ik gun het haar hartstikke, maar ik had het ook leuk gevonden als Daantje was gebleven. Dat is iemand die het echt verdient. Dat meen ik echt. Dat zou ik leuk vinden als die nou eens een keer eh....
Mar: ik ben ook een kampioen mezelf wegcijferen dus misschien nou maar wel eens een keertje. Moet ik er maar eens blij mee zijn.
Mar: weer al die familie opgetrommeld. Ik zou ze wel bezig! Weer allemaal in die auto. Had ik al verteld dat ik met Willem Alexander de hond had uitgelaten? WA zei ´goh had je vrij ofzo´. Ik geloof dat dit gaat over wat Mar gedroomd had. Het was niet zo leuk want Prins Claus leefde nog en die ademde heel moeilijk. En WA erbij met een labrador en die zat ook in dat busje. En die mochten allemaal blijven logeren. Moet ik effe de hond uitlaten, ja hoor prima (als jullie dit lezen... Loesje is NIET dronken... dit zegt Mar echt). Steef doet nu heel goed de stem en het accent van Prins Claus / Bernhard na.
Ju heeft iets raars met haar haar gedaan. Ohhhhh zegt Mar, wat word je daar lekker ordinair van. Zullen we een keer allemaal een foute avond gaan houden, dat we allemaal ordi er uit zien. Dan doe ik een fout jurkje aan en toupeer ik mijn haar helemaal. Ze vinden het allemaal prima.
Lau nu ook bij het hek. Mar begint nu over Aad, de vriend van Lau. Lau: heej wat is er met je haar gebeurd, ontploft? Tegen Ju. Ja komt door de vlechten. Tis nu net Raggul. Sjoewarmah. Mar: ow god ik zit hier met de kleuterklas. Mar en Steef fluisteren weer onwijs!!! Mar: Morgenochtend even uhhh.... Steef: ja namens iedereen. We krijgen sowieso zaterdagavond feestje verwacht ik, balonnen enzo. Hele boel versieren. Ow het gaat denk ik over de verjaardag van Jeanet. Mar: wat is nou leuk voor haar om te verzinnen. Een verrassing. Dat we haar wakker maken enzo. Slingers enzo. Ze willen iets verzinnen met een dilemma en dat ze dan binnen komt dat zij de hele boel hebben versierd. Mar: ik zit te denken aan iets geks ofzo. We kunnen het nu ook doen hoor, maar dan valt het weer zo op.
Mar: (ineens)... ik had het Daan echt gegund. Echt dat meen ik. Gewoon echt iemand die je het ook gunt. Misschien nog wel meer juist dan ... he... mezelf bij wijze van. Omdat ik een grotere mond heb en bla bla bla. En al naar Uganda ben geweest en zus en zo. Ik kan mezelf ook niet veranderen, doe mezelf niet anders voor dan ik ben. Ik kan er ook niks aan doen Steef. Ik doe niet meer mijn best dan dat ik mezelf ben. Ik bedoel, ik heb niet meer moeite gedaan om mezelf op de voorgrond te drukken ofzo. (Mar lijkt zich schuldig te voelen dat Daan weg is, en dat na die matennaai streek van Daan!! Sorry dit is niet erg onpartijdig van me haha).
Steef vindt het ook onzin dat ze zo praat. Mar: ze is zo´n leuk mens. Had het haar echt gegund. Vorige keer met dat nomineren, toen heb ik tegen Judith gezegd want toen had ik het moeilijk... van doe mij nou maar in godsnaam. Niet Daan en niet Jeanetje. Steef: jij vlakt jezelf hartstikke snel uit. Mar: ja maar ik gun het anderen gewoon. Steef: maar jij bepaalt dat niet, dat bepaald iemand anders. Dat moet je niet doen. Dat siert je. Dat heb ik vorige week ook al gezegd. Dat heb jij, dat heb ik. En dat is geen verwijt, mensen kunnen niet altijd te goeder trouw zeggen van ´nomineer mij dan maar´. Mar zucht eens diep.
voor de steamers
