R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dikke knuffel voor iedereen
Werewolf
Papa 15/11/1950 - 29/08/2025
Fring is mijn allerliefste knuffelkont
Papa 15/11/1950 - 29/08/2025
Fring is mijn allerliefste knuffelkont
Mijn moeder is ruim 4 jaar geleden overleden, en vandaag ben ik jarig en ben uit eten geweest met mijn vader en zijn vriendin..
Terwijl ik gisteren en vandaag het verhaal van CotS las, kwamen er toch ook wat herrineringen boven.
Toen mijn moeder overleed ervaarde ik het opbaren van haar als heel fijn en prettig, want ik zag haar voor het sinds 12 jaar met een glimlach en zonder pijn.
Ik vond dat prettig en mooi, maar vond het ook raar om het zo uit te spreken naar anderen toe..
Dan is het 5 maart. Lees je dat een gesprek over de dood fijn is, dat kan het vaak ook zijn en mis je toch de cliche gesprekken van een moeder "ik weet nog als de dag van gisteren dat je geboren werd"..
Terwijl je tijdens het etentje met je pa en zijn vriendin het onderwerp van mijn moeder maar probeert te vermijden (ook niet leuk of ongemakkelijk voor die vrouw denk ik dan)..
Terwijl moeders zo'n dag altijd "feestelijk" wilde maken, zijn vaders daar toch normaler in.
Ben er stiekem een beetje boos om, maar het is geen boosheid, t zal wel een stukje rouw zijn die ik al een tijdje niet meer ervaarde..
Moest ik even kwijt
Terwijl ik gisteren en vandaag het verhaal van CotS las, kwamen er toch ook wat herrineringen boven.
Toen mijn moeder overleed ervaarde ik het opbaren van haar als heel fijn en prettig, want ik zag haar voor het sinds 12 jaar met een glimlach en zonder pijn.
Ik vond dat prettig en mooi, maar vond het ook raar om het zo uit te spreken naar anderen toe..
Dan is het 5 maart. Lees je dat een gesprek over de dood fijn is, dat kan het vaak ook zijn en mis je toch de cliche gesprekken van een moeder "ik weet nog als de dag van gisteren dat je geboren werd"..
Terwijl je tijdens het etentje met je pa en zijn vriendin het onderwerp van mijn moeder maar probeert te vermijden (ook niet leuk of ongemakkelijk voor die vrouw denk ik dan)..
Terwijl moeders zo'n dag altijd "feestelijk" wilde maken, zijn vaders daar toch normaler in.
Ben er stiekem een beetje boos om, maar het is geen boosheid, t zal wel een stukje rouw zijn die ik al een tijdje niet meer ervaarde..
Moest ik even kwijt
Hell To The Liars
Gefeliciteerd met je verjaardag.quote:Op donderdag 5 maart 2026 19:48 schreef Droopie het volgende:
Mijn moeder is ruim 4 jaar geleden overleden, en vandaag ben ik jarig en ben uit eten geweest met mijn vader en zijn vriendin..
Terwijl ik gisteren en vandaag het verhaal van CotS las, kwamen er toch ook wat herrineringen boven.
Toen mijn moeder overleed ervaarde ik het opbaren van haar als heel fijn en prettig, want ik zag haar voor het sinds 12 jaar met een glimlach en zonder pijn.
Ik vond dat prettig en mooi, maar vond het ook raar om het zo uit te spreken naar anderen toe..
Dan is het 5 maart. Lees je dat een gesprek over de dood fijn is, dat kan het vaak ook zijn en mis je toch de cliche gesprekken van een moeder "ik weet nog als de dag van gisteren dat je geboren werd"..
Terwijl je tijdens het etentje met je pa en zijn vriendin het onderwerp van mijn moeder maar probeert te vermijden (ook niet leuk of ongemakkelijk voor die vrouw denk ik dan)..
Terwijl moeders zo'n dag altijd "feestelijk" wilde maken, zijn vaders daar toch normaler in.
Ben er stiekem een beetje boos om, maar het is geen boosheid, t zal wel een stukje rouw zijn die ik al een tijdje niet meer ervaarde..
Moest ik even kwijt
Ik kan me voorstellen dat het gevoel dubbel is. Het lijkt mij dat de vriendin van je vader toch wel begrip zou moeten hebben als je moeder af en toe ter sprake komt. Het is je verjaardag, en je mist je moeder op zo'n dag. En ja, die cliché gesprekjes met je moeder..ik draaide toen altijd wel met mijn ogen.
Maar ik zou ze graag nog willen voeren.Mijn moeder is afgelopen jaar overleden, komende maandag een jaar geleden. Ik heb niet de behoefte om op die dag er extra bij stil te gaan staan, want dat doe ik elke dag wel eigenlijk. Ik heb geen broers en zussen, maar wel een warme familie. Ik voel wel dat zij er meer een ding van maken, waarschijnlijk om mij te steunen. Dat is mooi, maar stiekem heb ik het liefst dat zo'n dag snel om gaat zonder poespas. Al met al komen we wel bij elkaar, en zo'n eerste sterfdag is natuurlijk wel beladen.
Het blijft kut.
Een hele dikke knuffel voor jouquote:
Mijn moeder is ruim 4 jaar geleden overleden, en vandaag ben ik jarig en ben uit eten geweest met mijn vader en zijn vriendin..
Terwijl ik gisteren en vandaag het verhaal van CotS las, kwamen er toch ook wat herrineringen boven.
Toen mijn moeder overleed ervaarde ik het opbaren van haar als heel fijn en prettig, want ik zag haar voor het sinds 12 jaar met een glimlach en zonder pijn.
Ik vond dat prettig en mooi, maar vond het ook raar om het zo uit te spreken naar anderen toe..
Dan is het 5 maart. Lees je dat een gesprek over de dood fijn is, dat kan het vaak ook zijn en mis je toch de cliche gesprekken van een moeder "ik weet nog als de dag van gisteren dat je geboren werd"..
Terwijl je tijdens het etentje met je pa en zijn vriendin het onderwerp van mijn moeder maar probeert te vermijden (ook niet leuk of ongemakkelijk voor die vrouw denk ik dan)..
Terwijl moeders zo'n dag altijd "feestelijk" wilde maken, zijn vaders daar toch normaler in.
Ben er stiekem een beetje boos om, maar het is geen boosheid, t zal wel een stukje rouw zijn die ik al een tijdje niet meer ervaarde..
Moest ik even kwijt
|
|
