R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Misschien zouden jullie kunnen werken aan het idee dat intimiteit voor jullie beiden een manier is om liefde te uiten. Het klinkt alsof jij vooral veel bevestiging nodig hebt en daarin voorbij gaat aan wat zij nodig heeft, omdat jij een bepaald beeld in je hoofd hebt. Ofzo..quote:Op woensdag 21 september 2016 08:06 schreef sweet_symphony het volgende:
[..]
Er zijn momenten dat we intiem in bed liggen te knuffelen en te zoenen, dat ze seks wil. Dit terwijl ik haar eerste vriend ben (zeggen zij en haar moeder) terwijl ze een eind in de 20 is en haar hele vriendengroep haar wil neuken.
Dan denk ik bij mezelf ''ik moet toch iets goeds doen''. Dat ze van me houdt omdat ik eerlijk ben en voor haar klaar sta. En ik zie er zelf ook niet verkeerd uit.
Misschien voelt zij het ook wel als een verwijt dat jij je zo onzeker over jullie relatie voelt. Vindt je het nog wel interessant om dingen vanuit haar standpunt te willen/leren zien of ben je gewoon klaar als dingen niet zo kunnen zijn als jij het voor ogen hebt/had?quote:Maar als ze me in de steek laat of van die lelijke verwijten maakt, raak ik het vertrouwen kwijt.
Moeder verwacht dat ik vandaag gezellig mee kom eten en dat we samen probleemloos verder gaan. Ik ben niet overtuigd en heb zin om een tijd alleen te reizen. Als ik zeg dat ik me niet meer zeker voel over de relatie komen er wsl nog meer verwijten, maar dat is dan maar zo
Als ik me je vorige topic goed voor de geest haal, wilde ze niet naar Europa komen? Op zichzelf staand kan dat natuurlijk en is dat haar goed recht. Maar als je dit in een reeks van gebeurtenissen zet, bv je niet willen afhalen op het vliegveld, kan je dat ook wat anders vertellen. Ook schrijf je dat ondanks haar leeftijd jij haar eerste relatie bent? Dan vraag ik me af, heeft ze nooit geleerd compromissen te maken?
Tevens geen idee of dat inherent is aan de cultuur en positie van de vrouw daar maar lijkt me belangrijk genoeg om af te vragen in hoeverre je zelf in dat (mogelijk) non-conformistische gedrag mee wilt en kunt gaan?
Tevens geen idee of dat inherent is aan de cultuur en positie van de vrouw daar maar lijkt me belangrijk genoeg om af te vragen in hoeverre je zelf in dat (mogelijk) non-conformistische gedrag mee wilt en kunt gaan?
Your life is your life: go all the way
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
Lees je veel Boucquet-romannetjes?quote:
[..]
Dan denk ik bij mezelf ''ik moet toch iets goeds doen''. Dat ze van me houdt omdat ik eerlijk ben en voor haar klaar sta. En ik zie er zelf ook niet verkeerd uit.
Maar als ze me in de steek laat of van die lelijke verwijten maakt, raak ik het vertrouwen kwijt.
Je idee van 'romantische liefde' vol 'ridders op witte paarden' en 'eeuwige trouw' lijkt er een beetje op.
terwijl je aan de andere kant de indruk wekt dat de realiteit om je heen, uit je verleden en misschien ook het idee van relaties waarin je opgegroeid bent, daar heel erg ver van staat en weinig raakvlaken heeft met de fantasie die je zelf wil nastreven of ophouden.
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25
Hier zit een hoop waarheid in!quote:Op woensdag 21 september 2016 12:05 schreef Re het volgende:
trouwen, daar hebben die katholieken respect voor
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Kun je mij uitleggen waarom jij je vriendin nou zo fijn vindt?quote:
[..]
Er zijn momenten dat we intiem in bed liggen te knuffelen en te zoenen, dat ze seks wil. Dit terwijl ik haar eerste vriend ben (zeggen zij en haar moeder) terwijl ze een eind in de 20 is en haar hele vriendengroep haar wil neuken.
Dan denk ik bij mezelf ''ik moet toch iets goeds doen''. Dat ze van me houdt omdat ik eerlijk ben en voor haar klaar sta. En ik zie er zelf ook niet verkeerd uit.
Maar als ze me in de steek laat of van die lelijke verwijten maakt, raak ik het vertrouwen kwijt.
Moeder verwacht dat ik vandaag gezellig mee kom eten en dat we samen probleemloos verder gaan. Ik ben niet overtuigd en heb zin om een tijd alleen te reizen. Als ik zeg dat ik me niet meer zeker voel over de relatie komen er wsl nog meer verwijten, maar dat is dan maar zo
De rode draad in je posts over haar is:
- Jij bent de eerste man in haar leven én je bent geaccepteerd door haar moeder.
- Je vindt haar enorm lekker, je hemelt haar uiterlijk op.
- Al haar vrienden willen haar neuken, maar daar heeft zij geen interesse in.
Maar verder hoor ik je eigenlijk vooral klagen over haar innerlijk, over haar gedrag richting jou.
Je vriendin is dan wel betrouwbaar in de zin dat ze niet vreemdgaat, maar je kunt er niet op bouwen.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 21-09-2016 13:13:15 ]
Ik ga niet de hypocriet uithangen en ontkennen dat het feit dat ze aantrekkelijk is een belangrijke rol speelt. Maar om het staande te houden is er meer nodig dan dat.quote:Op woensdag 21 september 2016 13:12 schreef zarGon het volgende:
[..]
Kun je mij uitleggen waarom jij je vriendin nou zo fijn vindt?
De rode draad in je posts over haar is:
- Jij bent de eerste man in haar leven én je bent geaccepteerd door haar moeder.
- Je vindt haar enorm lekker, je hemelt haar uiterlijk op.
- Al haar vrienden willen haar neuken, maar daar heeft zij geen interesse in.
Maar verder hoor ik je eigenlijk vooral klagen over haar innerlijk, over haar gedrag richting jou.
Je vriendin is dan wel betrouwbaar in de zin dat ze niet vreemdgaat, maar je kunt er niet op bouwen.
Ze is een levensgenieter, daar hou ik enorm van. Lacht overal mee, en in die zin zijn we complementair.
En ik ben er de eerste maanden vanuit gegaan dat ze heel eerlijk is, wat erg belangrijk voor me is. Dat ze trouw is, en geen interesse heeft in snelle vrijblijvende seks die haar continu wordt aangeboden. Ik heb een andere mooie vrouw die dat wilde afgewezen omdat ik iets serieuzers met mijn vriendin wilde proberen.
Ik heb haar nooit op een leugen betrapt, maar soms zijn er dingen die ze liever achterhoudt. Bijvoorbeeld als ik vraag wanneer ze voor het laatst verliefd was.
Alles wat daarover gaat is blijkbaar te prive. Iets achterhouden staat voor mij bijna gelijk aan liegen. Omdat ik onzeker werd van flirterig gedrag van sommige kerels in die vriendengroep heb ik gevraagd naar wie en wanneer er in het verleden iets geprobeerd heeft, maar daar wil ze geen details over geven. Gewoon dat ze stoppen nu wij samen zijn.
Het kan inderdaad best zijn dat ze haar emoties op een andere manier uit dan ik. Dat zegt ze zelf ook. En ik hoop ook echt dat dat zo is, want ik houd me vast aan die gedachte.
Dat ze nooit geleerd heeft om compromissen te maken is goed mogelijk. Moeder zegt dat ze erg dominant is en dat blijkt.
Maar communicatie is belangrijk voor me, en als ik mijn gevoelens op tafel gooi reageert ze met beledigingen. De laatste keer dus toen ik vroeg waarom ze de hele dag niet antwoordde. Ze had gewoon kunnen schrijven ''ik voel me niet goed'' en case closed.
Wat er een halve dag later volgde was "Waarom maak je hier een punt van? Je respecteert mijn moeder niet en komt me hier de les lezen. Je ziet er slecht uit (ik was de hele dag buiten en het was heet). Jij moet eens bij een psycholoog langs gaan, of ga maar naar je vader bellen''
Toen ik aangaf dat ik moeite had met de continue opmerkingen van haar moeder over het huwelijk, heeft ZIJ haar daar respectloos over aangevallen toen ik er niet was.
's avonds gingen we uit en ik vroeg of alles oke was. Toen zei ze " Ik heb voor het eerst in jaren ruzie met mijn moeder en dit is allemaal jouw schuld. Ik heb net gebeld en ze huilt''
Ik was daar kapot van, en dat heb ik nooit gewild. Ik zei dat we het uitgaan moesten afblazen en met haar moeder moesten praten.
Wilde ze niet, want haar vrienden mochten het niet weten.
Ik moest even tot rust komen en de vrienden vroegen zich af waar ik bleef. Mijn vriendin kwam me zoeken en in plaats van een rustig gesprek ging het van "Hoe is het godverdomme mogelijk dat jij je slecht voelt? Jij hebt hier zelf voor gezorgd. Kom terug naar beneden en breng me niet in verlegenheid bij vrienden".
Op zo'n momenten twijfel ik, of er gewoon wat aan haar geschaafd moet worden (zoals ik zelf ook niet perfect ben) of dat ze geen enkele vorm van respect voor een ander kent
Dat zou iets geloofwaardiger zijn als je hier zou vragen hoe jij of nog liever jullie beter met een en ander om zouden kunnen leren gaan. Maar liever spui je je gal, alsof gelijk krijgen over het vermeende onrecht wat zij (en haar matties) jou allemaal aandoet je hoogste prioriteit heeft. En dan is het misschien tijd om te beseffen dat jullie beide geen relatiemateriaal zijn, in ieder geval niet voor elkaar en er mee te kappen..quote:
Op zo'n momenten twijfel ik, of er gewoon wat aan haar geschaafd moet worden (zoals ik zelf ook niet perfect ben) of dat ze geen enkele vorm van respect voor een ander kent
Ik vind haar eerlijk gezegd niet onredelijk. Ze is niet verplicht alles over zichzelf te vertellen. Als vrouwen dat wel doen, heb je geluk maar anders heb jij je er bij neer te leggen.quote:
[..]
Ik ga niet de hypocriet uithangen en ontkennen dat het feit dat ze aantrekkelijk is een belangrijke rol speelt. Maar om het staande te houden is er meer nodig dan dat.
Ze is een levensgenieter, daar hou ik enorm van. Lacht overal mee, en in die zin zijn we complementair.
En ik ben er de eerste maanden vanuit gegaan dat ze heel eerlijk is, wat erg belangrijk voor me is. Dat ze trouw is, en geen interesse heeft in snelle vrijblijvende seks die haar continu wordt aangeboden. Ik heb een andere mooie vrouw die dat wilde afgewezen omdat ik iets serieuzers met mijn vriendin wilde proberen.
Ik heb haar nooit op een leugen betrapt, maar soms zijn er dingen die ze liever achterhoudt. Bijvoorbeeld als ik vraag wanneer ze voor het laatst verliefd was.
Alles wat daarover gaat is blijkbaar te prive. Iets achterhouden staat voor mij bijna gelijk aan liegen. Omdat ik onzeker werd van flirterig gedrag van sommige kerels in die vriendengroep heb ik gevraagd naar wie en wanneer er in het verleden iets geprobeerd heeft, maar daar wil ze geen details over geven. Gewoon dat ze stoppen nu wij samen zijn.
Het kan inderdaad best zijn dat ze haar emoties op een andere manier uit dan ik. Dat zegt ze zelf ook. En ik hoop ook echt dat dat zo is, want ik houd me vast aan die gedachte.
Dat ze nooit geleerd heeft om compromissen te maken is goed mogelijk. Moeder zegt dat ze erg dominant is en dat blijkt.
Maar communicatie is belangrijk voor me, en als ik mijn gevoelens op tafel gooi reageert ze met beledigingen. De laatste keer dus toen ik vroeg waarom ze de hele dag niet antwoordde. Ze had gewoon kunnen schrijven ''ik voel me niet goed'' en case closed.
Wat er een halve dag later volgde was "Waarom maak je hier een punt van? Je respecteert mijn moeder niet en komt me hier de les lezen. Je ziet er slecht uit (ik was de hele dag buiten en het was heet). Jij moet eens bij een psycholoog langs gaan, of ga maar naar je vader bellen''
Toen ik aangaf dat ik moeite had met de continue opmerkingen van haar moeder over het huwelijk, heeft ZIJ haar daar respectloos over aangevallen toen ik er niet was.
's avonds gingen we uit en ik vroeg of alles oke was. Toen zei ze " Ik heb voor het eerst in jaren ruzie met mijn moeder en dit is allemaal jouw schuld. Ik heb net gebeld en ze huilt''
Ik was daar kapot van, en dat heb ik nooit gewild. Ik zei dat we het uitgaan moesten afblazen en met haar moeder moesten praten.
Wilde ze niet, want haar vrienden mochten het niet weten.
Ik moest even tot rust komen en de vrienden vroegen zich af waar ik bleef. Mijn vriendin kwam me zoeken en in plaats van een rustig gesprek ging het van "Hoe is het godverdomme mogelijk dat jij je slecht voelt? Jij hebt hier zelf voor gezorgd. Kom terug naar beneden en breng me niet in verlegenheid bij vrienden".
Op zo'n momenten twijfel ik, of er gewoon wat aan haar geschaafd moet worden (zoals ik zelf ook niet perfect ben) of dat ze geen enkele vorm van respect voor een ander kent
Dat jij een onzekere jongen bent die daar niet mee om kan gaan moet je niet bij haar leggen.
Dan het gedoe met moeder. Inderdaad heb je geen respect voor het standpunt van moeder. Maak een grapje en leg die huwelijksopmerkingen naast je neer. Maar nee, je klaagt erover en je vriendin heeft zelfs voor JOU over om dat ook tegen haar moeder te zeggen! Of dat respectloos ging in de zin van "Trut, hou je bek over het huwelijk" weet ik niet. Maar ze doet het voor JOU en het is in die cultuur logisch dat moeder dat niet leuk vind. En dan ga jij nog piepen over de ruzie die daar door ontstaat
Dat zijn verder jouw zaken helemaal niet! Ze heeft gelijk dat jij dat veroorzaakt heeft! Pass die chick maar naar een andere FOK!ker die wel ballen heeft en haar aankan.
Jij duidelijk niet.
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Gal spuien.. Ik probeer feiten te benoemen (luchthaven, en wat er letterlijk gezegd is in onze discussies)quote:
[..]
Dat zou iets geloofwaardiger zijn als je hier zou vragen hoe jij of nog liever jullie beter met een en ander om zouden kunnen leren gaan. Maar liever spui je je gal, alsof gelijk krijgen over het vermeende onrecht wat zij (en haar matties) jou allemaal aandoet je hoogste prioriteit heeft. En dan is het misschien tijd om te beseffen dat jullie beide geen relatiemateriaal zijn, in ieder geval niet voor elkaar en er mee te kappen..
Als jullie daar een ander gevoel bij hebben, wees vrij om het te schrijven en me ongelijk te geven.
Als iemand vindt dat ze niet niet onredelijk is door haar gevoelens en haar verleden niet aan mij te vertellen, maak ik daarvan dat je in een relatie geheimen mag hebben en niet helemaal eerlijk hoeft te zijn.
Of zie ik dat verkeerd?
Eerlijkheid is net wat ik belangrijk vind.
Ik ben een heel open persoon die over alles praat. Zij is veel meer gesloten. Maar ik ga er vanuit dat dat mindert naarmate we elkaar beter kennen
+1!quote:
[..]
Ik vind haar eerlijk gezegd niet onredelijk. Ze is niet verplicht alles over zichzelf te vertellen. Als vrouwen dat wel doen, heb je geluk maar anders heb jij je er bij neer te leggen.
Dat jij een onzekere jongen bent die daar niet mee om kan gaan moet je niet bij haar leggen.
Dan het gedoe met moeder. Inderdaad heb je geen respect voor het standpunt van moeder. Maak een grapje en leg die huwelijksopmerkingen naast je neer. Maar nee, je klaagt erover en je vriendin heeft zelfs voor JOU over om dat ook tegen haar moeder te zeggen! Of dat respectloos ging in de zin van "Trut, hou je bek over het huwelijk" weet ik niet. Maar ze doet het voor JOU en het is in die cultuur logisch dat moeder dat niet leuk vind. En dan ga jij nog piepen over de ruzie die daar door ontstaat
Pass die chick maar naar een andere FOK!ker die wel ballen heeft en haar aankan.
Jij duidelijk niet.
Echt ts, je gaat zelf lopen jankballen over die huwelijksopmerkingen, dan praat zij voor jou met haar moeder daarover wat niet lekker loopt en ipv dat je haar dan steunt ga jij het slachtoffer uithangen.
Zelfde met die vragen over haar verleden, je laat duidelijk zien onzeker te zijn, zij wil niet in details treden, mede om jou te beschermen naar alle waarschijnlijkheid en geen extra gedoe te veroorzaken en jij bent de gebeten hond.
Dan ook nog een opmerking over een beetje bijschaven... BAH! Ze is potjandorie geen plank hout die je in model wil brengen, ze is een persoon die is zoals ze is. Hou van haar zoals ze is of ga. Maar hou op met denken dat je haar moet "opvoeden".
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Dat zie je verkeerd. Haar verleden gaat niet over jullie relatie. En aangezien jij duidelijk nu al fikse problemen hebt met zaken snap ik het heel goed dat zij niet in detail wil treden daarover. Want je wil het niet weten omdat je haar zo goed wil leren kennen, je wil het weten vanuit onzekerheid en zal haar veroordelen als het antwoord je niet bevalt.quote:
[..]
Gal spuien.. Ik probeer feiten te benoemen (luchthaven, en wat er letterlijk gezegd is in onze discussies)
Als jullie daar een ander gevoel bij hebben, wees vrij om het te schrijven en me ongelijk te geven.
Als iemand vindt dat ze niet niet onredelijk is door haar gevoelens en haar verleden niet aan mij te vertellen, maak ik daarvan dat je in een relatie geheimen mag hebben en niet helemaal eerlijk hoeft te zijn.
Of zie ik dat verkeerd?
Eerlijkheid is net wat ik belangrijk vind.
Ik ben een heel open persoon die over alles praat. Zij is veel meer gesloten. Maar ik ga er vanuit dat dat mindert naarmate we elkaar beter kennen
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Begin eens met minder selectief te reageren op reacties.quote:
[..]
Gal spuien.. Ik probeer feiten te benoemen (luchthaven, en wat er letterlijk gezegd is in onze discussies)
Als jullie daar een ander gevoel bij hebben, wees vrij om het te schrijven en me ongelijk te geven.
Dit gaat fout op meerdere levels, want je bent tering naïef als je denkt dat je überhaupt alles te weten zal komen van de ander. Je maakt het ook bijzonder onuitnodigend, want als je het niet doet wanneer jij erom vraagt, zet jij dat weg als liegen. Mag je allemaal recht proberen te praten over dat het belangrijk voor jou is en alles, maar dan ga je wederom voorbij aan dat je in deze relatie met zijn tweetjes zou zitten. Kennelijk ben je meer geïnteresseerd in wat voor jou belangrijk is dan hoe een en ander op haar overkomt. En dat is nog zo een uitnodigend gevoel om dingen te gaan vertellen enzo.quote:Als iemand vindt dat ze niet niet onredelijk is door haar gevoelens en haar verleden niet aan mij te vertellen, maak ik daarvan dat je in een relatie geheimen mag hebben en niet helemaal eerlijk hoeft te zijn.
Of zie ik dat verkeerd?
Eerlijkheid is net wat ik belangrijk vind.
Is zij veel meer gesloten als persoon dan kun je je afvragen in hoeverre dat nog gaat veranderen. Maar goed, sowieso klink je niet alsof je haar daadwerkelijk zou willen leren kennen dus ik zou het ook niet verwonderlijk vinden als jouw vraaggedrag die geslotenheid niet gaat verbeteren en zelfs zou kunnen verergeren. Misschien kun je beter overstappen naar een wantrouwige rechercheur om zelf eens lekker doorgezaagd te worden. Eens zien hoeveel zin jij dan nog hebt om extra moeite te doen voor de ander..quote:Ik ben een heel open persoon die over alles praat. Zij is veel meer gesloten. Maar ik ga er vanuit dat dat mindert naarmate we elkaar beter kennen
[cttp://i.fokzine.net/p/0s.gif[/img] Op woensdag 21 september 2016 15:11 schreef erodome het volgende:
Ik ben niet diepgelovig, en zie de toekomst niet per se met een huwelijk.
Eventueel over een jaar kunnen we het daar over hebben als alles goed gaat.
Zij heeft tegen moeder gezegd dat ze er over op moet houden en dat ze helemaal niet meer tegen mij mag communiceren.
Als ik zeg bijschaven bedoel ik dat we open communiceren zonder beledigingen en dat we rekening houden met elkaars gevoelens.
Aan mij mag er ook geschaafd worden. Ik bedoel daar niks walgelijks mee.
Bijvoorbeeld als ze ziek is en daarom een dag alleen wil zijn, het gewoon even aangeven. Voor jou blijkbaar een vast staande manier van ''Ze is zo, accepteer het''.
Is dat niet gewoon communicatie bijschaven?
Ik zei dat het huwelijk nog lang niet aan de orde was, omdat we nog maar 2 weken samen waren toen haar moeder er aan tafel over begon. Dat is een tiental keren gebeurd.quote:+1!
Echt ts, je gaat zelf lopen jankballen over die huwelijksopmerkingen, dan praat zij voor jou met haar moeder daarover wat niet lekker loopt en ipv dat je haar dan steunt ga jij het slachtoffer uithangen.
Zelfde met die vragen over haar verleden, je laat duidelijk zien onzeker te zijn, zij wil niet in details treden, mede om jou te beschermen naar alle waarschijnlijkheid en geen extra gedoe te veroorzaken en jij bent de gebeten hond.
Dan ook nog een opmerking over een beetje bijschaven... BAH! Ze is potjandorie geen plank hout die je in model wil brengen, ze is een persoon die is zoals ze is. Hou van haar zoals ze is of ga. Maar hou op met denken dat je haar moet "opvoeden".
Ik ben niet diepgelovig, en zie de toekomst niet per se met een huwelijk.
Eventueel over een jaar kunnen we het daar over hebben als alles goed gaat.
Zij heeft tegen moeder gezegd dat ze er over op moet houden en dat ze helemaal niet meer tegen mij mag communiceren.
Als ik zeg bijschaven bedoel ik dat we open communiceren zonder beledigingen en dat we rekening houden met elkaars gevoelens.
Aan mij mag er ook geschaafd worden. Ik bedoel daar niks walgelijks mee.
Bijvoorbeeld als ze ziek is en daarom een dag alleen wil zijn, het gewoon even aangeven. Voor jou blijkbaar een vast staande manier van ''Ze is zo, accepteer het''.
Is dat niet gewoon communicatie bijschaven?
Als je je communicatie wil bijschaven ts, dan zou je misschien iets minder moeten genieten van het luisterend oor van haar mamma. En eens gaan turven hoe vaak je het woord ik gebruikt en waar in vredesnaam de wij te vinden is..
Wat zou zo'n antwoord kunnen zijn dat me niet bevalt?quote:
[..]
Dat zie je verkeerd. Haar verleden gaat niet over jullie relatie. En aangezien jij duidelijk nu al fikse problemen hebt met zaken snap ik het heel goed dat zij niet in detail wil treden daarover. Want je wil het niet weten omdat je haar zo goed wil leren kennen, je wil het weten vanuit onzekerheid en zal haar veroordelen als het antwoord je niet bevalt.
Vermoedelijk alles wat buiten jouw ideaal plaatje van haar valt..quote:
[..]
Wat zou zo'n antwoord kunnen zijn dat me niet bevalt?
Om overigens ook nog niet eens te spreken over het verschil tussen iemand daadwerkelijk veroordelen en gewoon niet snappen hoe je over komt. Maar goed, daar naar vragen zou misschien ook een brug te ver kunnen zijn..
Dat is me vaak gezegd, dus zal het wel waar zijn. Vraag me alles over wiskunde maar emotioneel ben ik blijkbaar niet intelligent.quote:
Als je je communicatie wil bijschaven ts, dan zou je misschien iets minder moeten genieten van het luisterend oor van haar mamma. En eens gaan turven hoe vaak je het woord ik gebruikt en waar in vredesnaam de wij te vinden is..
Ik (nu doe ik het weer) ben gewend om te schrijven vanuit mijn eigen uitgangspunt.
Ze zei zelf wel dat ze het belangrijk vond dat ik met haar moeder communiceer. Na dat gedoe over het huwelijk heb ik een uur met haar (moeder) gepraat, over onze verwachtingen daarover. Ook over kinderen, en waar die zouden opgroeien.
Uiteindelijk communiceren we goed en mijn vriendin was daar erg blij mee. Vloog me de volgende dag in de armen. Ook na het volgende incident heb ik met moeder gepraat en dat voelde van 2 kanten goed. Mijn vriendin zei zelf dat ze dat waardeert.
Is dat de ''wij'' die je bedoelt?
Staat "wij" gelijk aan "ik" die rekening houd met haar gevoelens?
Je schrijft dat praten met haar moeder geen goeie zaak is.
[ Bericht 2% gewijzigd door sweet_symphony op 21-09-2016 15:56:32 ]
TS, je bent op z'n manier wel een beetje bezig met een self fulfilling prophecy. Hoe vaak heb je gedacht dat ze misschien jou pijn ging doen en heb je daarop geanticipeerd, en hoe vaak heeft ze je daadwerkelijk iets geflikt?
Verder zal iemand, een verstandig iemand, ook niet snel opener worden als jij voornamelijk door je eigen angst gedreven wordt. Anderzijds schrijf je ook niet dat ze een beetje rekening met jou houdt en iets minder klef met haar vrienden is. Dus in dat opzicht verwachten jullie beide dat de een de ander steunt maar wordt gemakshalve maar vergeten dat dat ook geboden dient te worden.
De moeite met opmerkingen van haar moeder snap ik niet helemaal. Ik dacht op te maken uit je andere berichten dat zij juist enorm steunend is naar jullie toe. Dan kun je haar 'geloof' en de gebruiken die daarmee samen gaan toch niet kwalijk nemen?
A healthy relationship is where two people make a deal that they will help each other to make the best version out of themselves?
Verder zal iemand, een verstandig iemand, ook niet snel opener worden als jij voornamelijk door je eigen angst gedreven wordt. Anderzijds schrijf je ook niet dat ze een beetje rekening met jou houdt en iets minder klef met haar vrienden is. Dus in dat opzicht verwachten jullie beide dat de een de ander steunt maar wordt gemakshalve maar vergeten dat dat ook geboden dient te worden.
De moeite met opmerkingen van haar moeder snap ik niet helemaal. Ik dacht op te maken uit je andere berichten dat zij juist enorm steunend is naar jullie toe. Dan kun je haar 'geloof' en de gebruiken die daarmee samen gaan toch niet kwalijk nemen?
A healthy relationship is where two people make a deal that they will help each other to make the best version out of themselves?
Your life is your life: go all the way
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
Bij alles wat je zegt en doet jezelf afvragen of dat haar het gevoel zal geven dat je haar graag wil geven. Lastig als je het niet gewend bent, maar maakt de betekenis van je woorden wel vele malen effectiever.quote:
Dat is me vaak gezegd, dus zal het wel waar zijn. Vraag me alles over wiskunde maar emotioneel ben ik blijkbaar niet intelligent.
Ik (nu doe ik het weer) ben gewend om te schrijven vanuit mijn eigen uitgangspunt.
Your life is your life: go all the way
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
Er zijn vragen waar je het antwoord eigenlijk helemaal niet van wil weten. Dat zijn vragen die je zou moeten vermijden om te stellen.quote:
Ik heb haar nooit op een leugen betrapt, maar soms zijn er dingen die ze liever achterhoudt. Bijvoorbeeld als ik vraag wanneer ze voor het laatst verliefd was.
Alles wat daarover gaat is blijkbaar te prive. Iets achterhouden staat voor mij bijna gelijk aan liegen. Omdat ik onzeker werd van flirterig gedrag van sommige kerels in die vriendengroep heb ik gevraagd naar wie en wanneer er in het verleden iets geprobeerd heeft, maar daar wil ze geen details over geven. Gewoon dat ze stoppen nu wij samen zijn.
Er zijn vragen waar het antwoord onnodig reacties bij de andere gaat oproepen (en waardoor je dus alleen maar vragen gaat stellen). Dat zijn de antwoorden die je moet zou moeten vermijden om te geven...
Elk antwoord dat ze jouw geeft over haar interactie met die jongens zal alleen maar meer onzekerheid bij je veroorzaken. De antwoorden zullen niet voldoende zijn, je zal meer willen weten. Het is een gebed zonder einde, je zal je er onbewust constant mee bezighouden...
Verstandig is om daar niet al te veel mee bezig te zijn... En haar te vertrouwen in haar keuzes wat betreft interactie met die jongens.
Dude...quote:Maar communicatie is belangrijk voor me, en als ik mijn gevoelens op tafel gooi reageert ze met beledigingen. [/a]
Zo te lezen communiceren jullie niet op dezelfde manier; zij beledigt je zelfs. Dat is niet gezond, want door zo'n houding zal jij voorzichtiger zijn met het uiten van jezelf om haar niet te kwetsen (of om zelf niet beledigd te worden). De algehele communicatie zal op die manier dus verslechteren/
[q]Toen ik aangaf dat ik moeite had met de continue opmerkingen van haar moeder over het huwelijk, heeft ZIJ haar daar respectloos over aangevallen toen ik er niet was.
's avonds gingen we uit en ik vroeg of alles oke was. Toen zei ze " Ik heb voor het eerst in jaren ruzie met mijn moeder en dit is allemaal jouw schuld. Ik heb net gebeld en ze huilt''
Ik was daar kapot van, en dat heb ik nooit gewild. Ik zei dat we het uitgaan moesten afblazen en met haar moeder moesten praten.
Wilde ze niet, want haar vrienden mochten het niet weten.
Ik moest even tot rust komen en de vrienden vroegen zich af waar ik bleef. Mijn vriendin kwam me zoeken en in plaats van een rustig gesprek ging het van "Hoe is het godverdomme mogelijk dat jij je slecht voelt? Jij hebt hier zelf voor gezorgd. Kom terug naar beneden en breng me niet in verlegenheid bij vrienden".
Een sterke relatie hebben is niet constant leuke momenten met elkaar hebben of het constant met elkaar eens zijn; een sterke relatie is een relatie waar je de meningsverschillen op een volwassen manier kan oplossen en samen kan werken aan een oplossing waar je allebei tevreden mee bent.
Simpel gezegd: als je niet op de goede manier oneens met elkaar kan zijn, zal dat alleen maar wrijvingen opleveren en zoiets lijkt me niet houdbaar.
Ik gok dat jij je heel erg onbegrepen voelt, omdat ze niet wil begrijpen hoe jij ernaar kijkt.quote:Op zo'n momenten twijfel ik, of er gewoon wat aan haar geschaafd moet worden (zoals ik zelf ook niet perfect ben) of dat ze geen enkele vorm van respect voor een ander kent
De manier waarop jullie een meningsverschil oplossen is al frustrerend, maar het wordt helemaal onhoudbaar door de inhoud en wat jullie allemaal tegen elkaar zeggen.
Is zij de moeite echt waard?
Ok, dus dit is geen nieuws en dan is een simpel het zal dan wel zo zijn voldoende? Wat heb je eraan geprobeerd te doen so far? In hoeverre hoe je hier rekening mee ten opzichte van je partner?quote:
[..]
Dat is me vaak gezegd, dus zal het wel waar zijn. Vraag me alles over wiskunde maar emotioneel ben ik blijkbaar niet intelligent.
Ik (nu doe ik het weer) ben gewend om te schrijven vanuit mijn eigen uitgangspunt.
Nee, ik schrijf dat jij niet teveel moet genieten van mamma's luisterende oor, dat is hopelijk wezenlijk iets anders dan de totale communicatie tussen jullie beide mag ik hopen. Als jij nogal aan je eigen standpunt en beleving hangt, dan is voor je gevoel gelijk krijgen van de mamma niet de meest constructieve poging om weer nader tot je vriendin te komen. Gebruik de mamma niet als back up en blijf direct met je vriendin in gesprek over jullie relatie.quote:Ze zei zelf wel dat ze het belangrijk vond dat ik met haar moeder communiceer. Na dat gedoe over het huwelijk heb ik een uur met haar gepraat, over onze verwachtingen daarover.
Uiteindelijk communiceren we goed en mijn vriendin was daar erg blij mee. Vloog me de volgende dag in de armen. Ook na het volgende incident heb ik met moeder gepraat en dat voelde van 2 kanten goed. Mijn vriendin zei zelf dat ze dat waardeert.
Is dat de ''wij'' die je bedoelt?
Je schrijft dat praten met haar moeder geen goeie zaak is.
Kun je zelf een verschil aangeven in dat gesprek van een uur over jullie verwachtingen en die van andere gesprekken, waarna ze je niet in de armen vloog een dag later? Had je misschien iets meer oog en ruimte voor haar beleving ofzo?
Niet zeker of ik dit begrijpquote:
TS, je bent op z'n manier wel een beetje bezig met een self fulfilling prophecy. Hoe vaak heb je gedacht dat ze misschien jou pijn ging doen en heb je daarop geanticipeerd, en hoe vaak heeft ze je daadwerkelijk iets geflikt?
Mij pijn doen op welke manier? Door te zeggen dat ze gevoelens voor een ander had toen ik vroeg wanneer ze voor het laatst verliefd was? En dat ze daarom liever niks zegt?
Ze heeft me nooit wat aangedaan, belogen of bedrogen. "Geflikt" zoals een Vlaming dat zegt
Dat is wel lekker makkelijk van haar.quote:
Ze zei zelf wel dat ze het belangrijk vond dat ik met haar moeder communiceer. Na dat gedoe over het huwelijk heb ik een uur met haar (moeder) gepraat, over onze verwachtingen daarover. Ook over kinderen, en waar die zouden opgroeien.
Uiteindelijk communiceren we goed en mijn vriendin was daar erg blij mee. Vloog me de volgende dag in de armen.
Als er een probleem is, ben jij de (enige) schuldige.
En dat zal je weten ook, want ze weet je te raken met haar nare woorden.
Vervolgens moet jij natuurlijk het probleem wel oplossen, anders doet ze rot tegen je.
En wanneer je dan het probleem oppakt (zelfs wanneer het niet jouw schuld is of wanneer het door anderen overdreven wordt) en oplost is ze weer helemaal normaal.
Ze is dan vergeten wat ze allemaal heeft gezegd.
En verder leidt dat gedrag alleen maar tot 'jij hebt dit en dat probleem veroorzaakt, want ja, anders zou het niet willen oplossen'.
Ze moet verschrikkelijk goed in bed zijn en je ogen enorm strelen, hm.
Als ze een naam noemt, wil je weten wie dat is.quote:
[..]
Niet zeker of ik dit begrijp
Mij pijn doen op welke manier? Door te zeggen dat ze gevoelens voor een ander had toen ik vroeg wanneer ze voor het laatst verliefd was? En dat ze daarom liever niks zegt?
Ze heeft me nooit wat aangedaan, belogen of bedrogen. "Geflikt" zoals een Vlaming dat zegt
Als ze een naam noemt die jij ook kent, wil je de details weten. En ga je je anders gedragen (tegen haar en/of tegen die persoon).
Als ze een antwoord geeft dat verschilt van de verwachting, ga je je afvragen wat of waarom; je gaat haar beoordelen op iets wat ze vóór jouw heeft ervaren.
Als ze iets zegt wat je liever niet zou willen horen, bestaat de kans dat je aan jezelf gaat twijfelen.
Noem het maar op.
Je moet haar niet in zo'n moeilijke positie plaatsen door dat soort vragen te stellen.
Je stelt vragen die met haar verleden te maken hebben, maar het antwoord neem je mee in je beslissingen in het heden en de toekomst. Zo werkt het namelijk, je laat het niet met rust.
.[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 21-09-2016 16:07:35 ]
|
|
