quote:
Oké dan...waar te beginnen?
Allereerst is deze gehele reportage enkel en alleen éénzijdig. Radar kan altijd heel flamboyant een instantie of instituut aan de schandpaal nagelen zoals ze hier weer laten zien. Ik heb geen enkel (goed) tegengeluid gehoord, niets.
Dan moet je je al afvragen welke journalistieke waarde zo'n programma nu écht heeft. 'Cherry picking' in een aantal datasets en hier deels foutieve conclusies aan verbinden is geen journalistiek, maar populisme. Beetje niveautje Alberto Stegeman, maar goed, ik snap dat het voor de gemiddelde Wajong'er en Lambiekjes begrijpelijk moet zijn en niettemin: polariserend.
Laat ik beginnen met de zaken waar ik het mee eens ben:
- De gezondheidszorg is te duur en wordt steeds verder 'geprivatiseerd' en gedecentraliseerd. Navenant krijg je vanzelfsprekend een onoverzichtelijke zooi aan bureaucratie, gebrek aan transparantie en gebrek aan een controlerende functie op overheidniveau. Logisch, maar zeker niet goed.
- De marktwerking -zoals hooggeleerde mevrouw huppelepup stelt- moet inderdaad niet gaan leiden tot Amerikaanse taferelen. Echter, haar
tertium non datur als argument is een zwakke, per definitie. Op nationaal, provinciaal of regionaal niveau kun je hier namelijk best afspraken over maken. Dus het argument van marktwerking leidt onherroepelijk tot het Amerikaanse systeem is demagogie en onkuis.
Ik bedoel, Jumbo maakt ook reclame dat ze altijd dezelfde prijs hebben of goedkoper, maar ik zie de Appie niet zo snel failliet gaan.
Oh wacht, zaken waar ik het mee eens was...
- Het DBC-systeem is niet optimaal, eens.
- Om Lambiekje tegemoet te komen: jazeker, er zijn altijd frauduleuze artsen die extra DBC's afsluiten (hoewel hier wel degelijk controle op is). Zo is het simpelweg niet mogelijk een dubbele DBC te openen voor een patiënt, want het systeem geeft een ERRORRRRRRRR.
Ja, er kunnen wel meerdere DBC's parallel lopen als de patiënt én bij de neuroloog loopt én bij de internist én bij de psychiater etc. Lijkt mij op zich logisch, want waarom zou een internist geen geld mogen krijgen als hij desbetreffende patiënt 10 keer ziet in 2 maanden voor een actueel en acuut probleem, terwijl de neuroloog de patiënt langer in behandeling heeft en alleen een follow-up doet? Kom ik later nog op terug.
- Waar ze het zo snel niet over hebben is die vervloekte 4-dubbele managementlaag en raad van bestuur waar bakken met geld naar toe gaan. Ok, die mensen werken best hard vermoed ik, maar net zo hard als een gemiddelde traumachirurg? Denk het niet.
Zaken die mij opvallen als bewust verdraaid of totaal niet waar:
- Laat ik beginnen bij die DBC's; wat die gozer uit het Erasmus zegt is pertinent niet waar. Er is geen concurrentie om een patiënt eerder te zien, want dat kán helemaal niet. Een patiënt wordt verwezen via de huisarts naar de 2de lijn en naar een specifiek specialisme. Dus niet van: 'hier, een verwijzing voor het ziekenhuis en vraag dan maar aan iemand bij welke arts je moet zijn voor je gekneusde enkel, misschien wordt het wel een cardioloog die je gaat behandelen...'
Als iemand een eerste poliklinisch traject in gaat is dát besloten door de huisarts. Als iemand een tweede poliklinisch traject in gaat voor follow-up wordt dat besloten door de specialist naar wie de huisarts die patiënt reeds had verwezen. Wat denk je, dat een kinderarts de follow-up gaat overnemen van een geriater omdat patiënt dement is en strak vervolgd moet worden?
Zo werkt het écht niet.
Als iemand het SEH-traject in gaat, wordt de patiënt getriëerd door óf de huisarts óf het ambulancepersoneel. De arts heeft niets anders te doen dan af te wachten wie voor hem komt. Dat bepalen zij (wij) niet. Alsof ik überhaupt een fucking perianaal abces wil zien om 3:00 's nachts....
En als iemand vervolgens een klinisch traject in gaat, gebeurt dat via óf de polikliniek óf de SEH, dus hiervoor geldt hetzelfde verhaal.
Ik snap werkelijk waar niet hoe die alvleeskleuter hier op komt.
- De doorlooptijd van DBC's is inderdaad verkort van 1 jaar naar 3 maanden (ik had nog 4 maanden in m'n hoofd, maar goed). Dat is voor chronisch zieken een heikel iets (ofschoon ze ook weer deels gecompenseerd worden).
Toch levert dit voordelen op want wat in de praktijk héél vaak gezien wordt, is dat mensen -de notoire draaideurpatiënten- elke keer maar weer op je polikliniek verschijnen met een nieuwe klacht. En je kunt dus geen parallelle DBC's hebben openstaan voor hetzelfde specialisme. Gevolg: bij het eerste contact open je een DBC voor een (ik noem maar iets) hersenbloeding wat meer geld oplevert, deels terecht want dat is een heel arbeidsintensief proces, maar gelukkig herstelt patiënt erg vlot binnen een week. Controle vindt plaats binnen het geopende DBC en de arts denkt: 'mooi, alles is kits mevrouwtje, ik hoef u niet meer terug te zien'. Een maand later staat ze op de stoep met een carpaal tunnelsyndroom, twee maanden later op de stoep met wat vage hoofdpijn en ze vertrouwt het niet vanwege de hersenbloeding, 3 maanden later staat ze op de stoep met tintelingen in haar grote teen rechts....*flash forward 9 maanden later*, ''komt dat kutwijf wéér?!?! Wat nu?!?!'' Oh, ze heeft nu een carpaal tunnelsyndroom aan de andere kant...
Die 3 maanden moeten ertoe leiden dat ziekenhuizen, zorginstellingen en zorgverzekeraars weten welke zorgtrajecten de patiënt allemaal is in gegaan. Anders verlies je helemáál het overzicht.
Ja, de arts krijgt dan meer geld, maar dan moet die kut maar niet voor elke poep en een scheet naar het ziekenhuis gaan. Wat me brengt tot de volgende punten:
- De psychologie van patiënten zélf is ook veranderd. Zo'n grote en relevante factor mag je niet weglaten in dergelijke kosten-batenanalyses die Radar maakt. Mensen 'googlelen', mensen hebben een grote muil, mensen gaan niet meer naar een arts voor advies maar voor een pilletje etc. Dit jaagt de zorgkosten óók op. Ik ben wel benieuwd naar die cijfertjes.
- Mensen eisen meer onderzoeken wat onder andere blijkt uit de opkomst van instanties zoals
Pre-scan en zulks. Ze willen zekerheid en wil je zekerheid, dan zul je soms toch een aanvullend onderzoek moeten doen. Doe je dat niet, dan gaat de patiënt of zo hard zeiken dat je een klacht aan je broek krijgt (over Amerikaanse taferelen gesproken...) óf de patiënt, nee, geen genoegen neemt met een 2nd opinion maar zelfs een 3rd opinion wil. Dat heeft geen invloed op de zorgkosten? Right.
Mensen moeten minder zeiken en van hun gezondheid genieten. Als je 80 keer naar de dokter wil, prima, maar loop niet te zaniken dat je
meer moet betalen.
- De zorgkosten zijn misschien wel met 45% gestegen, maar de bevolking is ook gestegen met ruim 1miljoen mensen, waarvan de meeste mensen tussen de 45 en 70 jaar zijn. Vergrijzing speelt geen rol? Wellicht. Hoe definiëer je 'vergrijzing'. Dat onderzoek wil ik ook nog wel eens lezen dan. Want in de volksmond en de mond van het CBS hoor ik voornamelijk 65+ers.
Laat nu heel toevallig 10 jaar geleden de piek liggen tussen, je raadt het al, 35 en 60 jaar!
ALLE mensen van toen (<60) kostten relatief weinig voor de gezondheidszorg, maar 10 jaar later heb je opeens 65+ers en een vergrijzing.
Als je dan alleen kijkt naar de mensen die toen 55+ waren binnen de selecte groep van 35-60 jaar (een cohort van slechts 5 jaar) en dit afzet tegen hun leeftijd nu, namelijk 65+ tot en met 110 ofzo (want bij 65 ligt de arbitraire grens
for the sake of the argument) dan ben je bewust de resultaten aan het manipuleren. Ik zeg niet dat ze dit specifiek gedaan hebben, maar dat zou één van de redenen kunnen zijn dat het onderzoek tot een dergelijke conclusie kwam.
- Vergeet ook niet dat we in die 10 jaar tijd 25% meer zijn gaan verdienen (wat aardig compenseert voor die 45%) en de koopkracht percentueel bijna altijd dik positief is geweest ten tijde van dat o zo geweldige ziekenfonds. Sinds 2009 hebben we geen positieve koopkracht meer gehad, behoudens de laatste 2 jaar. Dat is appels met peren vergelijken. Je vergelijkt een systeem met dik positieve koopkracht met een systeem met dik negatieve koopkracht + toenemende bevolking + huizenmarktcrisis + bizarre stijgingen in de huurpijzen + zakgeld naar Zuid - Europa + zakgeld naar Finland en zo kan ik nog wel ff doorgaan.
Ik vraag me af of hiervoor allemaal gecorrigeerd is om tot die 45% te komen. Is die 45% wel echt 45% als je het corrigeert voor het jaar 2006?
We leven in andere tijden. Je moet een systeem daarom in zijn totaliteit analyseren. GOED analyseren, dus niet van die snelle stamp-hap-klaaronderzoekjes die op een saaie zondagmiddag even in SPSS geflikkerd worden.
Je kunt niet de hele huidige geopolitieke mondiale context negeren. Dat is zoals Neil deGrasse Tyson mooi zegt: 'We pakken een glas en nemen hiermee een sample water uit de zee. Verrek, ik dacht dat er walvissen rondzwommen in zee...'
Aardig stukje pseudo-journalistieke televisie met een hoog entertainmentgehalte, maar ik vraag me af hoe dicht het bij de waarheid zit. En wetenschap draait om waarheid, niet om meningen.
My 2 cents
[ Bericht 0% gewijzigd door starla op 18-05-2016 13:52:23 ]