R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hallo,
Ik weet nu al dat mijn situatie raar en onherkenbaar zal zijn voor de meeste mensen hier, maar ik wil het graag van me afschrijven en daarnaast hoop ik toch op een paar goede tips/ ideeën/steun.
Ik ben een vrouw van 24 jaar. Ik heb al ruim drie jaar een relatie met een man van 31 jaar (op dit moment). Wij verschillen enorm van elkaar wat betreft onze afkomst, situatie, geloof, cultuur etc.
Wij kwamen elkaar tegen, hij vroeg mij mee uit op een date en omdat hij mij wel aardig leek, heb ik ja gezegd.
Tijdens de date vertelde hij dat hij een alleenstaande vader is. Ik was toen 20 jaar en het feit dat hij al een kind heeft, schrok mij af. In gedachten had ik dan ook al besloten dat dit een eenmalige date zou zijn.
Paar dagen na de date vertelde ik hem dat, maar hij gaf niet op. Deed zijn best voor mij en liet merken dat hij echt een klik voelde en mij wilde als zijn vriendin.
Die klik voelde ik zelf ook, mijn enige reden om het af te kappen, was het feit dat hij al een vader is. Toch kon ik hem niet helemaal loslaten, ondanks dat er nog maar 1 date was geweest, vond ik hem leuk en vooral erg lief.
Op een gegeven moment besloot ik hem dus toch een kans te geven. Het klikte perfect tussen ons en we werden verliefd. Na een paar maanden leerde ik zijn kind kennen en ik werd gelijk geaccepteerd. Kort gezegd, alles gaat dus goed. Onze relatie verloopt rustig en fijn en ondertussen heb ik ook een band opgebouwd met zijn kind en mag haar heel graag.
Echter is er één best wel groot probleem. Hij wordt namelijk niet, maar dan ook totaal niet geaccepteerd door mijn ouders (en broers). Ik kom uit een conservatief en teruggetrokken gezin. Ik heb overbezorgde ouders en ben zelf ook erg beschermd grootgebracht. Zij willen alles te zeggen hebben over mij en voor mij bepalen wat het beste is.
De relatie was in het begin dan ook ‘geheim’. We spraken af zonder dat mijn ouders dit wisten en probeerden tijd voor elkaar vrij te maken.
De relatie vorderde en het werd allemaal serieuzer (wij willen namelijk trouwen/samenwonen en ons eigen gezin starten), dus we moesten het vertellen aan mijn ouders.
Het nieuws kwam aan als een klap voor ze. Ze konden het niet bevatten dat ik kies voor een man met een kind. En daarnaast met een andere afkomst en geloof.
Ik bleef aandringen en ze hebben geaccepteerd om vrijblijvend kennis te maken. Na de kennismaking kreeg ik nog meer gescheld en gezeik over me heen. Ze vonden hem lelijk, oud, hij praatte te veel volgens hen. Ik was te lief en hij manipuleerde mij en maakte gebruik van mij en blabla.
Ze hebben gezegd dat ik het kan vergeten. Dat ze dit nooit zullen accepteren en dat ik nooit hun toestemming zal krijgen voor verdere stappen. Dat ik mijn leven/ toekomst vergooi op deze manier en dat ze zich schamen voor mijn keuzes. Dat ik op dit moment alles makkelijk voor me zie, maar dat het ‘opvoeden’ van een kind, en vooral van andermans kind, echt niet zo makkelijk is en dat ik het allemaal onderschat.
Natuurlijk geef ik dit niet op. Ik houd van hem en wil mijn eigen keuzes kunnen maken wat betreft mijn toekomst. Of de keuzes nou verstandig of dom zijn, ik wil zelf kunnen kiezen.
Ik kan mijn ouders niet zomaar ‘verlaten’. Ik had altijd een goede band met ze, ondanks dat ze zo beschermend waren, hebben ze het wel altijd goed bedoeld en ik weet dat ze het beste voor mij over hebben. Maar ik kan mijn vriend ook niet ‘verlaten’. Ik ben echt toe aan een volgende stap met hem en wil verder met mijn leven. Ik wil dus beide partijen niet loslaten, dus gewoon samenwonen zonder toestemming van mijn ouders, is geen optie.
Hoe kan ik dit doen? Wat kan ik het beste doen?
Zijn er mensen die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten?
Zijn er mensen die een samengesteld gezin hebben en wat kan ik ongeveer verwachten, waar moet ik rekening mee houden/ niet onderschatten?
Sorry voor het lange verhaal.
Ik weet nu al dat mijn situatie raar en onherkenbaar zal zijn voor de meeste mensen hier, maar ik wil het graag van me afschrijven en daarnaast hoop ik toch op een paar goede tips/ ideeën/steun.
Ik ben een vrouw van 24 jaar. Ik heb al ruim drie jaar een relatie met een man van 31 jaar (op dit moment). Wij verschillen enorm van elkaar wat betreft onze afkomst, situatie, geloof, cultuur etc.
Wij kwamen elkaar tegen, hij vroeg mij mee uit op een date en omdat hij mij wel aardig leek, heb ik ja gezegd.
Tijdens de date vertelde hij dat hij een alleenstaande vader is. Ik was toen 20 jaar en het feit dat hij al een kind heeft, schrok mij af. In gedachten had ik dan ook al besloten dat dit een eenmalige date zou zijn.
Paar dagen na de date vertelde ik hem dat, maar hij gaf niet op. Deed zijn best voor mij en liet merken dat hij echt een klik voelde en mij wilde als zijn vriendin.
Die klik voelde ik zelf ook, mijn enige reden om het af te kappen, was het feit dat hij al een vader is. Toch kon ik hem niet helemaal loslaten, ondanks dat er nog maar 1 date was geweest, vond ik hem leuk en vooral erg lief.
Op een gegeven moment besloot ik hem dus toch een kans te geven. Het klikte perfect tussen ons en we werden verliefd. Na een paar maanden leerde ik zijn kind kennen en ik werd gelijk geaccepteerd. Kort gezegd, alles gaat dus goed. Onze relatie verloopt rustig en fijn en ondertussen heb ik ook een band opgebouwd met zijn kind en mag haar heel graag.
Echter is er één best wel groot probleem. Hij wordt namelijk niet, maar dan ook totaal niet geaccepteerd door mijn ouders (en broers). Ik kom uit een conservatief en teruggetrokken gezin. Ik heb overbezorgde ouders en ben zelf ook erg beschermd grootgebracht. Zij willen alles te zeggen hebben over mij en voor mij bepalen wat het beste is.
De relatie was in het begin dan ook ‘geheim’. We spraken af zonder dat mijn ouders dit wisten en probeerden tijd voor elkaar vrij te maken.
De relatie vorderde en het werd allemaal serieuzer (wij willen namelijk trouwen/samenwonen en ons eigen gezin starten), dus we moesten het vertellen aan mijn ouders.
Het nieuws kwam aan als een klap voor ze. Ze konden het niet bevatten dat ik kies voor een man met een kind. En daarnaast met een andere afkomst en geloof.
Ik bleef aandringen en ze hebben geaccepteerd om vrijblijvend kennis te maken. Na de kennismaking kreeg ik nog meer gescheld en gezeik over me heen. Ze vonden hem lelijk, oud, hij praatte te veel volgens hen. Ik was te lief en hij manipuleerde mij en maakte gebruik van mij en blabla.
Ze hebben gezegd dat ik het kan vergeten. Dat ze dit nooit zullen accepteren en dat ik nooit hun toestemming zal krijgen voor verdere stappen. Dat ik mijn leven/ toekomst vergooi op deze manier en dat ze zich schamen voor mijn keuzes. Dat ik op dit moment alles makkelijk voor me zie, maar dat het ‘opvoeden’ van een kind, en vooral van andermans kind, echt niet zo makkelijk is en dat ik het allemaal onderschat.
Natuurlijk geef ik dit niet op. Ik houd van hem en wil mijn eigen keuzes kunnen maken wat betreft mijn toekomst. Of de keuzes nou verstandig of dom zijn, ik wil zelf kunnen kiezen.
Ik kan mijn ouders niet zomaar ‘verlaten’. Ik had altijd een goede band met ze, ondanks dat ze zo beschermend waren, hebben ze het wel altijd goed bedoeld en ik weet dat ze het beste voor mij over hebben. Maar ik kan mijn vriend ook niet ‘verlaten’. Ik ben echt toe aan een volgende stap met hem en wil verder met mijn leven. Ik wil dus beide partijen niet loslaten, dus gewoon samenwonen zonder toestemming van mijn ouders, is geen optie.
Hoe kan ik dit doen? Wat kan ik het beste doen?
Zijn er mensen die in een soortgelijke situatie zitten of hebben gezeten?
Zijn er mensen die een samengesteld gezin hebben en wat kan ik ongeveer verwachten, waar moet ik rekening mee houden/ niet onderschatten?
Sorry voor het lange verhaal.
Woon je in de bible belt ofzo? Zon familie ben je liever arm dan rijk toch, lekker je eigen familie maken die je wel accepteerd. 
Over jaar of 5 komen ze met hangende pootjes terug of ze hun dochter aub mogen zien.
Over jaar of 5 komen ze met hangende pootjes terug of ze hun dochter aub mogen zien.
Thinking about thinking of you. ♫
Het is dan ook jouw leven, en de enige die daar wat over te zeggen heeft ben jij, zeker als het gaat om je geluk. Ze zullen toch een manier moeten vinden het te accepteren.quote:Op dinsdag 3 mei 2016 13:10 schreef Slush-Puppy het volgende:
Ik kan mijn ouders niet zomaar ‘verlaten’. Ik had altijd een goede band met ze, ondanks dat ze zo beschermend waren, hebben ze het wel altijd goed bedoeld en ik weet dat ze het beste voor mij over hebben. Maar ik kan mijn vriend ook niet ‘verlaten’. Ik ben echt toe aan een volgende stap met hem en wil verder met mijn leven.
Ja doei.
Je kan beiden verlaten, want dat is een kwestie van doen.quote:
Ik kan mijn ouders niet zomaar ‘verlaten’. Ik had altijd een goede band met ze, ondanks dat ze zo beschermend waren, hebben ze het wel altijd goed bedoeld en ik weet dat ze het beste voor mij over hebben. Maar ik kan mijn vriend ook niet ‘verlaten’.
De vraag is wat je wilt.
Harstikke leuk dat je ouders je verder goed hebben opgevoed en ze het beste bedoelen, maar dat is het verleden. Vergeet de toekomst niet.
Het zal uiteindelijk een kwestie van kiezen worden, kies voor jezelf. En bepaal vanuit daar wat daar het beste bij past (wel of geen contact met ouders/vriend/etc)
Je ouders proberen je te beschermen tegen deze moslim jongen, ze weten dat je dan ook moslim moet worden. Liefde maakt je blind maar het geloof ook, wat denken vriendinnen van je nieuwe vriend?
Nou, dan lijkt het me duidelijk.quote:
wij willen namelijk trouwen/samenwonen en ons eigen gezin starten
Toch?
En als je tegen je ouders en rest van de familie zegt dat je dat na gaat streven en dat zij je niet kunnen tegenhouden, dan hebben ze dat maar te accepteren.
Of komt er ook nog wat eerwraak enzo om de hoek kijken?
Acquisitie n.a.v. deze post wordt niet op prijs gesteld.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
Ben wel benieuwd naar die afkomst en religie verschillen. Verder ben je nu volwassen dus mag je gewoon zelf bepalen wat je wil.
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
Of TS en familie zijn moslim. Maar dan zijn het natuurlijk intolerante achterlijke mensen.quote:
Je ouders proberen je te beschermen tegen deze moslim jongen, ze weten dat je dan ook moslim moet worden. Liefde maakt je blind maar het geloof ook, wat denken vriendinnen van je nieuwe vriend?
know'm sayin?
×
word? word.
×
word? word.
Als je familie je tegen gaat houden om je eigen geluk te vinden, dan zijn het sowieso intolerante achterlijke mensen, welke religie ze al dan niet aanhangen.quote:
Of TS en familie zijn moslim. Maar dan zijn het natuurlijk intolerante achterlijke mensen.
Acquisitie n.a.v. deze post wordt niet op prijs gesteld.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
Je moet kiezen tussen je vriend en je familie. Je bevindt je in een situatie dat de keus hoe-dan-ook pijnlijk is. Tegelijkertijd heb je het al verbruid bij je ouders, dus kies voor je vriend. Maar laat diegene ook de ernst van de situatie weten en zorg dus voor een verbintenis, zodat je niet over een maand met lege handen staat.
Wat is "vrijblijvend kennismaken"?
Wat is "vrijblijvend kennismaken"?
Bestiality sure is a fun thing to do. But I have to say this as a warning to you:
With almost all animals you can have a ball, but the hedgehog can never be buggered at all.
With almost all animals you can have a ball, but the hedgehog can never be buggered at all.
Ik ben islamitisch en hij is christelijk (maar allebei niet streng gelovig).quote:
Wat is jouw afkomst en geloof en dat van hem?
Het geloof en de afkomst is niet het grote probleem, is meer een bijzaak. De reden dat hij niet wordt geaccepteerd is dat hij al getrouwd is geweest en een kind heeft.
RIP TS dan alvast als je wel doorgaat met deze jongen.quote:
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
Tsja, wat is de reden dat zijn vorige relatie naar de knoppen is gegaan.quote:
[..]
Ik ben islamitisch en hij is christelijk (maar allebei niet streng gelovig).
Het geloof en de afkomst is niet het grote probleem, is meer een bijzaak. De reden dat hij niet wordt geaccepteerd is dat hij al getrouwd is geweest en een kind heeft.
Daar duidelijkheid in geven kan ook rust brengen bij je ouders he.
Ik begrijp een ouder wel wanneer zijn kind thuiskomt met zowel een partner als kind. Dat is toch een drempel voor velen, vooral velen van de oude stempel.
http://steam-cards.com/?click=a07a01
voor gratis spellen
voor gratis spellen
Wat er ook gezegd wordt, jij bent niet degene die ze de rug toekeert, dat doen zij. De keuze lijkt mij ook al te zijn gemaakt. Doe wat jou het gelukkigst maakt, je ouders draaien vroeg of laat wel bij. En is dat niet het geval, dan weet je helaas dat je ze beter kwijt kunt zijn.
Dat zijn dingen die 'buitenstaanders' vaak beter zien dan jijzelf...ze zouden dus weleens een punt kunnen hebben.quote:
Ik was te lief en hij manipuleerde mij en maakte gebruik van mij en blabla.
Uiteindelijk bepaal jij dat natuurlijk zelf en heb je hun toestemming niet nodig.quote:Ze hebben gezegd dat ik het kan vergeten. Dat ze dit nooit zullen accepteren en dat ik nooit hun toestemming zal krijgen voor verdere stappen. Dat ik mijn leven/ toekomst vergooi op deze manier en dat ze zich schamen voor mijn keuzes.
Dat is ook niet gemakkelijk, zeker voor een vrouw niet. En dan ook nog een ander geloof? Ben jij instaat om zijn kind, een dochter nog wel, naar zijn geloof op te voeden? In de praktijk is het nog altijd vooral de vrouw die zorgt en opvoedt, die de meeste tijd met de kinderen doorbrengt... maar hij zal ws wel eisen dat dat volgens zijn ideeën gaat... Daar kunnen enorme drama's uit voortkomen. Denk aan een totaal onhandelbaar kind (straks puber) en een vader die jou verbiedt om het kind op haar plaats te zetten waarna het kind gaat klagen bij Pappielief..quote:Dat ik op dit moment alles makkelijk voor me zie, maar dat het ‘opvoeden’ van een kind, en vooral van andermans kind, echt niet zo makkelijk is en dat ik het allemaal onderschat.
Woont zijn dochter bij hem of is hij een weekeind vader? In het laatste geval is het gemakkelijker en kan je vooraf harde afspraken maken dat hij opvoedt en zorgt en niet jij terwijl hij in de kroeg, op het voetbalveld of in de moskee hangt.
Ik. Al wonen wij dan niet samen. Met mijn huidige vriend en daarvoor met een andere man.quote:Zijn er mensen die een samengesteld gezin hebben en wat kan ik ongeveer verwachten, waar moet ik rekening mee houden/ niet onderschatten?
Maar ik ben de moeder en zij hebben (hadden) geen kinderen en dat is een wereld van verschil.
Ik zie het om me heen ook vooral goed gaan met een alleenstaande moeder en een nieuwe man, andersom gaat het veel vaker verkeerd.
Mijn ex (weekeind) vader van mijn kinderen heeft ook een verbroken relatie achter de rug mede door gezeik over de opvoeding van onze kinderen en nu woont hij samen met een alleenstaande moeder maar zijn ze ook opzoek naar een ander huis voor haar omdat het niet gaat. En nee, dat ligt niet aan mijn kinderen maar aan mijn ex die de opvoeding volledig bij zijn vriendinnen legt en meer eisen stelt dan de wet aan een kinderdagopvang.
Je klinkt heel weloverwogen. Als jij gelukkig bent met jouw vriend, ga ervoor. Steek je energie in het opbouwen van een leven met hem en zijn kind, dat is sowieso al een grote stap zonder het gedoe met je ouders.
Je leeft voor jezelf, niet voor je familie.
Women with dicks and weak men with vaginas.
Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei.
Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei.
Neem hier wel in mee dat zij islamitisch is he.quote:Op dinsdag 3 mei 2016 13:56 schreef 2Happy4U het volgende:
Je leeft voor jezelf, niet voor je familie.
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
Dan nog geldt dat.quote:
[..]
Neem hier wel in mee dat zij islamitisch is he.
Acquisitie n.a.v. deze post wordt niet op prijs gesteld.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
Don't you see going to heaven is just in the thought that you might?
As an on-line radio program grows longer, the probability of a German song approaches 1.
herkenbaar, ben zelf ook buitenlands en heb een nederlandse vrouw met 2 kinderen.
duurde wel 8jaar voordat mijn ouders haar uiteindelijk accepteerde, met veel ruzie en gezeik.
tevens werk ik samen met veel streng gelovige in zeeland, en die meiden hier breken bijna allemaal met hun familie.
dus mijn advies is kiezen voor je liefde, want je gaat toch niet heel je leven bij je ouders wonen.
aan jou om te bewijzen dat je ouders altijd ongelijk hebben gehad en de jeugd is de nieuwe generatie en vrijheid en liberalisme is niet te stoppen.
duurde wel 8jaar voordat mijn ouders haar uiteindelijk accepteerde, met veel ruzie en gezeik.
tevens werk ik samen met veel streng gelovige in zeeland, en die meiden hier breken bijna allemaal met hun familie.
dus mijn advies is kiezen voor je liefde, want je gaat toch niet heel je leven bij je ouders wonen.
aan jou om te bewijzen dat je ouders altijd ongelijk hebben gehad en de jeugd is de nieuwe generatie en vrijheid en liberalisme is niet te stoppen.
Nothing to see here, carry on
Akkoord. Praktijk is alleen vaak anders dat probeer ik er alleen mee te zeggenquote:
quote:
TS is lame als ze haar geloof haar rug toekeert, de enige liefde die je nog hebt is God. De liefde met je vriend is tijdelijk en die van God is eeuwig.
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
TS is lame als ze haar geloof haar rug toekeert, de enige liefde die je nog hebt is God. De liefde met je vriend is tijdelijk en die van God is eeuwig.
|
|
