quote:Op dinsdag 29 maart 2016 21:16 schreef vencodark het volgende:
Even inhaken: Ik vind Peppa echt geweldig.![]()
Grappig, herkenbaar, sociaal, realistisch en opvoedkundig zonder dat dit er te dik bovenop ligt. Ik vind het eigenlijk niet eens kinderlijk om zelf mee te kijken.
Aiden haalt heel veel dingen van de filmpjes eruit die hij in het dagelijkse leven herkent. Hij praat er ook veel over en kent de afleveringen inmiddels heel goed.
Het gezinsleven en vriendjes staan centraal dus Aiden begrijpt ook die wereld.
En hij steekt er qua taal ook veel van op: "Ja graag" en "hmm, verrukkelijk"!![]()
Thumps up voor Peppa.![]()
Anyway, ook Aiden is snipverkouden.En niet alleen zijn neus zit vol, ook zijn oren geloof ik.
![]()
Alles is nee, of hij doet totaal niet wat ik vraag. Ik moet dus constant ingrijpen zoals opstaan en naar hem toe gaan (zoals iets terugzetten, weggooien, afblijven) of hem zelf oppakken en meenemen (ipv dat hij zelf komt).
Wat mij ook erg irriteert is dat hij de laatste week tig keren aangeeft iets te willen eten maar na 1 hap heeft ie genoeg. Dus weer iets voor niks gesneden of gesmeerd. Grrr.Misschien smaakt het dan toch niet, maar denk eigenlijk dat hij dan toch weer van gedachten is van veranderd.
Wanneer denken jullie dat een kind besef heeft van brutaal zijn?
Ik vraag Aiden weleens iets en dan doet hij weer als een 1-jarige: bleblebleh.
En dan word ik zo boos! Alsof hij nu al denkt: klets maar.
En doet vervolgens ook niet wat ik van hem vraag.
Doe ik nou zo moeilijk?
![]()
Ik leg het ook weer in de koelkast hoor maar ergens gaat het mij ook om het principe. En ik wil niet tig keer opnieuw aan tafel gaan zitten.quote:Op dinsdag 29 maart 2016 21:49 schreef AwayTL het volgende:
[..]dit kan ik echt 1 op 1 overnemen voor V . Niet luisteren, lekker doorgaan (met een lach dus hij hoort mij heus). 10000 keer vragen om eten, maar het niet opeten. Ik leg het gesmeerde overigens gewoon in de koelkast en buiten de standaard eet momenten en wat ik minimaal vind dat hij nodig heeft krijgt hij niks anders dan hetgeen nog op moet. V is van deze aanpak niet onder de indruk overigens.
Sinds drie weken is aan dat lijstje liegen voor eigen gewin toegevoegd. Aan papa zeggen dat mama gezegd heeft dat hij echt nog wel een paaseitje mocht hoor! (Niet dat ik dat niet 3 seconden geleden verboden heb en aan dezelfde tafel zit als papa. Zn skills zijn nog niet om over naar huis te schrijven.)
Ik zie nu wel dat hij steeds meer naar het kind zijn toe groeit. Steeds minder baby,dreumes, peuter. Vooral het liegen vind ik hilarisch. Hij maakt nu een bepaalde connectie op sociaal gebied ofzo. Het niet laten merken dat ik het hilarisch vind ik de uitdaging.. En dan ook nog hem vermanend aanspreken op zijn lieg-gedrag. Soms moet ik echt wegkijken.
Meh. Otje is ook fan, maar als Vriend iets laat slingeren, laat vallen, vergeet o.i.d. roept ze "stoute, slordige pappa" (of mamma/ opa/ oma). Daarmee heeft Peppa voor mij eigenlijk wel afgedaan.quote:
Het gaat vrij geleidelijk merk ik. Dat scheelt. En nu speel ik er op in door handvatten te geven, door uit te leggen dat bepaalde dingen niet netjes of niet aardig zijn (idem voor jouw peppa pig voorbeeld) en wat je dan beter kunt zeggen. Op zich werkt dat best goed.quote:Op dinsdag 29 maart 2016 22:37 schreef _Ophelia_ het volgende:
[..]
Daar zie ik best wel tegen op om eerlijk te zijn.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt."All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Het is nog steeds een van de dingen die ik heel lastig vind aan ouderschap: dat je niet alle externe invloeden buiten de deur kan houden. Soms is dat iets heel kleins, maar Oudste is ook wel eens thuis gekomen met heel rascistische uitlatingen. Dat was wel, eh.. een uitdaging.quote:Op dinsdag 29 maart 2016 22:37 schreef _Ophelia_ het volgende:
[..]
Daar zie ik best wel tegen op om eerlijk te zijn.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Als je twijfelt aan bovenstaande tekst, neem dan contact op met je medisch specialist.
Helemaal mee eens, en kom je er niet uit wel aankaarten bij het gastouderbureauquote:Op woensdag 30 maart 2016 11:54 schreef Twinkle20 het volgende:
Bedankt voor jullie imput!
Als het nou een random kind was .. maar het is haar eigen kind dus de kans dat ze zich dan aangevallen voelt is aanwezig.
Ik denk dat we sowieso even een goed gesprek aan moeten knopen
Bad! Voor jezelf, of kind of samenquote:Op woensdag 30 maart 2016 13:25 schreef Burdie het volgende:
Knap van ze, Goitske.
Meh, hebben jullie ook wel eens zo'n stomme dag. Waarop je de hele tijd alleen maar in elkaars irritatiezone zit een eigenlijk alleen maar boos en kortaf doet, terwijl je kind er ook niks aan kan doen?. Vandaag, dus. Ik weet ook even niet hoe het te doorbreken.
Ja, dat herken ik wel ja. Niet leuk, wel menselijk. Moeilijk om te doorbreken soms. Hier werkt het het beste om even naar buiten te gaan.quote:Op woensdag 30 maart 2016 13:25 schreef Burdie het volgende:
Knap van ze, Goitske.
Meh, hebben jullie ook wel eens zo'n stomme dag. Waarop je de hele tijd alleen maar in elkaars irritatiezone zit een eigenlijk alleen maar boos en kortaf doet, terwijl je kind er ook niks aan kan doen?. Vandaag, dus. Ik weet ook even niet hoe het te doorbreken.
Jaquote:Op woensdag 30 maart 2016 13:25 schreef Burdie het volgende:
Knap van ze, Goitske.
Meh, hebben jullie ook wel eens zo'n stomme dag. Waarop je de hele tijd alleen maar in elkaars irritatiezone zit een eigenlijk alleen maar boos en kortaf doet, terwijl je kind er ook niks aan kan doen?. Vandaag, dus. Ik weet ook even niet hoe het te doorbreken.
quote:Op woensdag 30 maart 2016 14:47 schreef danic het volgende:
[..]
Jamaar meestal niet met mijn kinderen. Ik heb daar een partner voor
Herkenbaarquote:Op woensdag 30 maart 2016 14:47 schreef danic het volgende:
[..]
Jamaar meestal niet met mijn kinderen. Ik heb daar een partner voor
Ik snauw liever tegen hem dan tegen saar... Dingen met R. uitspreken en sorry zeggen gaat makkelijker dan bij Saar.quote:Op woensdag 30 maart 2016 18:23 schreef danic het volgende:
Echt? Herkenbaar? Ik ben daar stiekem wel een beetje blij mee
Want ik ben echt regelmatig niet leuk tegen hem. En dan vind ik mezelf weer een trut omdat ik zo doe.
Maar het lijkt wel alsof ik al mijn irritaties voor hem opspaar. En als hij dan thuis komt uit zijn werk ofzo, ik dan alles op hem projecteer.
Heel oneerlijk.
Maar ik vind het echt moeilijk om het te veranderen. Terwijl ik dat wel wil!
Ja dat is ook zo.quote:Op woensdag 30 maart 2016 18:59 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
[..]
Ik snauw liever tegen hem dan tegen saar... Dingen met R. uitspreken en sorry zeggen gaat makkelijker dan bij Saar.
Maar andersom gebeurt het ook hoor, we zijn allemaal mensen met emoties.
Ik kreeg vandaag al bij het koken of ik m met rust kon laten. Ik beet bijna zn kop eraf omdat hij verkeerd de hutspot bakte.quote:Op woensdag 30 maart 2016 14:47 schreef danic het volgende:
[..]
Jamaar meestal niet met mijn kinderen. Ik heb daar een partner voor
quote:Op woensdag 30 maart 2016 20:01 schreef danic het volgende:
[..]
Ja dat is ook zo.
Maar het moet wel leuk blijven hè. Je woont niet samen om alles op elkaar af te reageren. Je moet het ook leuk hebben samen. Dat ontbreekt hier soms wel eens in de hectiek van de dag.
Maar dat is ook wat ik wil zeggen met mijn post. Het gebeurd helaas niet af en toe.
Daarom wil ik het ook veranderen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 33% gewijzigd door L-E op 30-03-2016 20:31:40 ]
Pffff, ja, het is zo menselijk! Het helpt wel om er naderhand even op terug te komen. Uitspreken dat je niet blij bent met je eigen gedrag. Is hier vaak een opening voor een goed gesprek samen, over verwachtingen en over waar irritaties vandaan komen en hoe we dat kunnen oplossen.quote:Op woensdag 30 maart 2016 18:23 schreef danic het volgende:
Echt? Herkenbaar? Ik ben daar stiekem wel een beetje blij mee
Want ik ben echt regelmatig niet leuk tegen hem. En dan vind ik mezelf weer een trut omdat ik zo doe.
Maar het lijkt wel alsof ik al mijn irritaties voor hem opspaar. En als hij dan thuis komt uit zijn werk ofzo, ik dan alles op hem projecteer.
Heel oneerlijk.
Maar ik vind het echt moeilijk om het te veranderen. Terwijl ik dat wel wil!
Dat heb ik mezelf al wel aangeleerd: ze zullen het altijd anders doen dan jij. Ga er niet op staan kijken want dan irriteer je je mateloos.quote:Op woensdag 30 maart 2016 20:03 schreef Ticootje het volgende:
[..]
Ik kreeg vandaag al bij het koken of ik m met rust kon laten. Ik beet bijna zn kop eraf omdat hij verkeerd de hutspot bakte.
Ja precies. We hebben haar gevonden en ze heeft 'ja' gezegd.quote:Op woensdag 30 maart 2016 20:17 schreef L-E het volgende:
Dat oppasprobleem herken ik. Maar om die reden hebben we een spw'er van het kdv van Sticker geplukt en ze is nu ons oppasmeisje. Ons leuke-dingen-doen-oppasmeisje
Ik had al gekookt en hij hoefde alleen op te bakken en in mijn ogen verpestte hij mijn eten. Ik kan veel hebben, maar om 18:30 met honger in mijn buik en iemand die niet goed mn eten roert als ik net ongesteld ben geworden... Dat is nog net geen reden om te scheiden.quote:Op woensdag 30 maart 2016 20:18 schreef danic het volgende:
[..]
Dat heb ik mezelf al wel aangeleerd: ze zullen het altijd anders doen dan jij. Ga er niet op staan kijken want dan irriteer je je mateloos.
Ik had dat met dweilen. Ik mocht dat niet meer doen omdat ik niet mocht tillen (en dus niet met die emmer kon sjouwen). De eerste keer dacht ik echt 'wat sta je dan onhandig te doen met die dweil'. Ik heb niks gezegd, ben even boven iets gaan doen en toen ik terug kwam was alles gedweild.
Hij blij, ik blij.
quote:Op woensdag 30 maart 2016 20:25 schreef Ticootje het volgende:
[..]
Ik had al gekookt en hij hoefde alleen op te bakken en in mijn ogen verpestte hij mijn eten. Ik kan veel hebben, maar om 18:30 met honger in mijn buik en iemand die niet goed mn eten roert als ik net ongesteld ben geworden... Dat is nog net geen reden om te scheiden.
Gelukkig houdt hij zoveel van mij.
Ja Luuk heeft dat ook, als hij heel erg boos is, veel pijn heeft of als hij geschrokken is. ik pak m nu meestal op als 't gebeurt omdat hij ook wel eens outfit gaat iddquote:Op donderdag 31 maart 2016 10:16 schreef mousemicky het volgende:
Loj, haha, pubers zijn soms gewoon erg grappig![]()
En fijn dat jullie er even over hebben kunnen praten Exode. Ik herken t, kan soms ook die onverwachte buien niet goed handelen, zeker als het gecombineerd is met een jengelende baby![]()
En iets anders, herkent iemand dit: J heeft er ook een handje van om als ie heel boos/ overstuur is z'n adem in te houden, vervolgens blauw aan te lopen, en dan soms zelfs even 'out' te gaan. Hij wordt dan helemaal slap, en met wat in z'n gezicht blazen en tegen m praten komt ie weer bij, en is t meteen ook over. Ik vind t zo naar, en ook een beetje eng, blauwe lipjes, helemaal slap, en hij laat dan ook zn ontlasting lopen. Het gebeurt niet vaak (4/5 keer per jaar?), maar toch...
En over oppassen. Wij waren gisteren voor t eerst sinds de geboorte van F met zn tweeën weg, en we hadden voor het eerst een oppas die geen opa/oma/goede vriendin is. Ons buurmeisje van 19 heeft opgepast, en J vond haar helemaal geweldig! Vanochtend was ie boos, want Z. moest m uit bed komen halen, niet mamaBuurmeisje is dus een blijvertje, ze is echt heel leuk met kinderen (heeft ook een half jaar stage gelopen op een KDV), en F lachte ook lief naar d'r
Dat laatste doet mijn vriend ook, en als ik dat hoor denk ik ook altijd: oooh, dit heeft zo geen zin nu.quote:Op donderdag 31 maart 2016 09:21 schreef exode het volgende:
Gisterenavond ook even een goed gesprek gehad met vrouw, ik heb echt moeite met die dramatische peuterbuien. Nou ja, als uit het niets komen. Als er een 'aanleiding' voor is (de tv gaat uit, hij mag niet staand eten, hij mag zijn pj niet aan naar het KDV etc etc etc) kan ik het best goed handelen. Maar als het ineens uitbarst zoals gisterenochtend word ik zwaar geïrriteerd en wil ik het liefst mee gaan gillen.
Was fijn om er samen over te kunnen praten en ja kom ik weer, mijn vrouw is echt een topmoeder. Zo van nature alles goed doen moeder. Zo'n moeder die gaat kleuren, knutselen, kleien etc met haar kind en dat A leuk vindt en B alles netjes houdt. Ze had genoeg tips voor me en gaf vooral mee: als hij zo'n bui heeft, kom je er niet doorheen. Laat het gewoon even, ga zelf wat anders doen. Dan is het niet minder vervelend maar is het wat beter te doen. Dus dat ga ik de volgende keer maar eens proberen. Ik ga in zo'n bui met hem in gesprek wat dus echt geen nut heeft.
Yep. En het is lastig om er echt een gesprek over te hebben. Zijn antwoord is standaard 'ik weet het niet' of 'omdat ik dat gewoon wil'. Uiteindelijk is hij wel gaan slapen zonder dat wij bij hem zaten, dus op zich is dat wel een kleine verbetering. Het is misschien ook wel veel gevraagd om na 5 nachten direct een gewoonte blijvend te doorbreken en van hem te verwachten dat hij precies weet wat wel en niet legitieme redenen zijn om ons te roepen. Maar ja, het is in ieder geval iets dat het wel mógelijk is. We blijven het gewoon proberen.quote:Op donderdag 31 maart 2016 11:05 schreef Franny_G het volgende:
Hij heeft de buit binnen en valt weer terug in zijn oude gewoonte dus? Dat is inderdaad teleurstellend. Maar ergens zit er dus wel echt een bewustzijn bij hem en weet hij dus ook heel goed wat hij doet. Is het dan niet iets waar je weer met hem op door kan gaan? Dat het cadeau bedoeld was om ervoor te zorgen dat hij door zou blijven slapen? En waarom dat nu niet meer lukt en de afgelopen nachten wel?
He, wat naarquote:Op donderdag 31 maart 2016 11:02 schreef Phaidra het volgende:
Nou. Gister had peuter 5 nachten 'lang geslaapt', zoals hij dat zelf zegt, en had hij recht op zijn brandweerwagen. Hij helemaal blij en trots. En jaaaa hij zou echt ook nu gaan slapen zonder papa en mama te roepen.
![]()
![]()
![]()
Niet dus. Ik was zo teleurgesteld. Ik dacht echt dat we iets bereikt hadden, dat hij zich ook realiseerde dat hij zelf weer kon gaan slapen en ergens blij was dat hij mama en papa niet per se nodig had. Maar what was I thinking?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |