F&L Filosofie & Levensbeschouwing
Een plek om te discussiëren over filosofische vragen, filosofen, religieuze vraagstukken of religie en levensbeschouwing in het algemeen.
Het oog is een fascinerend orgaan. Zo is het netvlies gevoelig genoeg om 1 foton te kunnen detecteren, wat laatst in een mooi experiment nogmaals werd aangetoond. Daarnaast hebben we een gezichtsveld van bijna 180 graden, kunnen we ver weg kijken om sterren te zien en dichtbij om de kleinste details te bekijken. We hebben zowel 's nachts als overdag zicht, en overdag zelfs in kleur! Er zijn vogels die scherper zien, en andere dieren die 's nachts beter zien - een kat ziet beter in het donker, maar moet het met een zwart wit beeld doen - maar er zijn maar weinig ogen die zo veelzijdig zijn als het menselijke oog.
Maar als je op microscopische schaal naar dat oog gaat kijken, dan realiseer je je dat er van alles aan dat ontwerp mankeert.
Zo liggen de bloedvaten en zenuwen boven op de lichtgevoelige staafjes en kegeltjes, zodat er een gecompliceerde 'post processor' nodig is om de patronen die je bloedvaten en andere cellen projecteren op die lichtgevoelige cellen, weg te halen. Met een blauw lampje dat je snel op en neer beweegt vlak naast je oog in een donkere omgeving, kun je die processor voor de gek houden, en het patroon van bloedvaten in je netvlies zelf zien.
Een inefficient ontwerp? Ik denk het wel, maar traditionele CCD cameras werken ook met lichtgevoelig elementen die onder de bedrading liggen, waardoor die cameras minder gevoelig zijn. Ingenieurs hebben daar een oplossing voor gevonden, en zogenaamde back-illuminated sensoren bedacht, waarbij de bedrading achter de sensor zit. Er bestaat een type inktvis, met een netvlies dat ook op die manier is opgebouwd. Fascinerend, hoe de evolutie tot twee verschillende ontwerpen heeft geleid.
Het centraalste deel van je gezichtsveld heeft overigens een uitzonderingspositie bedongen, en heeft geen bloedvaatjes, zodat je daar het scherpst ziet. Niet onbelangrijk, omdat dit deel van het gezichtsveld wordt gebruikt om te lezen. Maar er is een kleine groep mutanten, de TS is er een van, die wel bloedvaatjes in het centrum van het netvlies hebben. Zonder dat dit een merkbare invloed lijkt te hebben op het zichtsproces.
Los van deze vreemde verschillen is het toch vreemd dat er zo veel rommel boven op de staafjes en kegeltjes ligt, en dat dit schijnbaar de tand des tijds heeft overleefd.
Er blijkt een hele aardige verklaring voor het omgekeerde ontwerp van het netvlies te zijn, die er op neer komt dat het detecteren van met name blauwe lichtdeeltjes een behoorlijk giftige taak is, en dat een "omgekeerd" netvlies er voor zorgt dat lichtgevoelige cellen beter beschermd worden. Door de lichtgevoelige cellen bovenop een laag van verzorgende pigmentcellen te leggen, die heel dicht tegen de lichtgevoelige cellen aan liggen, ze bijna omhelzen, kunnen deze cellen beschermd worden tegen de vrije radicalen die vrij komen bij het invangen van fotonen, en die een aanslag zouden plegen op de staafjes en kegeltjes. Verder zorgt de grote hoeveelheid bloed die door de achterkant van het oog stroomt er voor dat het netvlies op een constante temperatuur wordt gehouden. Schijnbaar niet onbelangrijk, omdat de gedetecteerde fotonen warmte afgeven.
De verzorgende pigmentcellen hebben een uitermate ondankbare taak. Aan de ene kant groeien de staafjes en kegeltjes iedere dag een stukje, maar aan de andere kant "eten" de pigmentcellen het opgebruikte deel van de staafjes en kegeltjes op. Op die manier hebben de vrije radicalen geen kans om al te veel schade aan te richten. Maar die pigmentcellen zijn zo ontworpen, dat ze die opgepeuzelde deeltjes netjes opslaan, zonder ze compleet te recyclen!
Het gevolg daarvan is dat die pigmentcellen in de loop der tijd heel erg vol met afval komen te zitten. Stel dat de rest van ons lichaam ook zo zou zijn ontworpen. Dan hoef je niet meer naar de WC, maar klap je als baby toch vrij snel uit elkaar.
Het gaat gelukkig om kleine deeltjes, en de eerste pak 'm beet 70 jaar van je leven heb je er niet zo veel last van, maar als je heel erg oud wordt, dan knappen die pigmentcellen echt uit elkaar, en komt je netvlies vol met afval te zitten. Dit zorgt uiteindelijk voor een vervelende ziekte die ouderdomsgerelateerde maculadegeneratie heet. En nee, daar bestaat nog geen behandeling voor.
Nu snap ik ook wel dat het nooit de bedoeling was om 70 jaar of ouder te worden, want nadat wij voor nageslacht hebben gezorgd, zijn we voortplantingstechnisch niet meer zo interessant, maar kom op, welke ingenieur zou toestaan dat dit afval niet netjes opgeruimd wordt?
[ Bericht 0% gewijzigd door Lyrebird op 26-01-2016 10:02:09 ]
Maar als je op microscopische schaal naar dat oog gaat kijken, dan realiseer je je dat er van alles aan dat ontwerp mankeert.
Zo liggen de bloedvaten en zenuwen boven op de lichtgevoelige staafjes en kegeltjes, zodat er een gecompliceerde 'post processor' nodig is om de patronen die je bloedvaten en andere cellen projecteren op die lichtgevoelige cellen, weg te halen. Met een blauw lampje dat je snel op en neer beweegt vlak naast je oog in een donkere omgeving, kun je die processor voor de gek houden, en het patroon van bloedvaten in je netvlies zelf zien.
Een inefficient ontwerp? Ik denk het wel, maar traditionele CCD cameras werken ook met lichtgevoelig elementen die onder de bedrading liggen, waardoor die cameras minder gevoelig zijn. Ingenieurs hebben daar een oplossing voor gevonden, en zogenaamde back-illuminated sensoren bedacht, waarbij de bedrading achter de sensor zit. Er bestaat een type inktvis, met een netvlies dat ook op die manier is opgebouwd. Fascinerend, hoe de evolutie tot twee verschillende ontwerpen heeft geleid.
Het centraalste deel van je gezichtsveld heeft overigens een uitzonderingspositie bedongen, en heeft geen bloedvaatjes, zodat je daar het scherpst ziet. Niet onbelangrijk, omdat dit deel van het gezichtsveld wordt gebruikt om te lezen. Maar er is een kleine groep mutanten, de TS is er een van, die wel bloedvaatjes in het centrum van het netvlies hebben. Zonder dat dit een merkbare invloed lijkt te hebben op het zichtsproces.
Los van deze vreemde verschillen is het toch vreemd dat er zo veel rommel boven op de staafjes en kegeltjes ligt, en dat dit schijnbaar de tand des tijds heeft overleefd.
Er blijkt een hele aardige verklaring voor het omgekeerde ontwerp van het netvlies te zijn, die er op neer komt dat het detecteren van met name blauwe lichtdeeltjes een behoorlijk giftige taak is, en dat een "omgekeerd" netvlies er voor zorgt dat lichtgevoelige cellen beter beschermd worden. Door de lichtgevoelige cellen bovenop een laag van verzorgende pigmentcellen te leggen, die heel dicht tegen de lichtgevoelige cellen aan liggen, ze bijna omhelzen, kunnen deze cellen beschermd worden tegen de vrije radicalen die vrij komen bij het invangen van fotonen, en die een aanslag zouden plegen op de staafjes en kegeltjes. Verder zorgt de grote hoeveelheid bloed die door de achterkant van het oog stroomt er voor dat het netvlies op een constante temperatuur wordt gehouden. Schijnbaar niet onbelangrijk, omdat de gedetecteerde fotonen warmte afgeven.
De verzorgende pigmentcellen hebben een uitermate ondankbare taak. Aan de ene kant groeien de staafjes en kegeltjes iedere dag een stukje, maar aan de andere kant "eten" de pigmentcellen het opgebruikte deel van de staafjes en kegeltjes op. Op die manier hebben de vrije radicalen geen kans om al te veel schade aan te richten. Maar die pigmentcellen zijn zo ontworpen, dat ze die opgepeuzelde deeltjes netjes opslaan, zonder ze compleet te recyclen!
Het gevolg daarvan is dat die pigmentcellen in de loop der tijd heel erg vol met afval komen te zitten. Stel dat de rest van ons lichaam ook zo zou zijn ontworpen. Dan hoef je niet meer naar de WC, maar klap je als baby toch vrij snel uit elkaar.
Het gaat gelukkig om kleine deeltjes, en de eerste pak 'm beet 70 jaar van je leven heb je er niet zo veel last van, maar als je heel erg oud wordt, dan knappen die pigmentcellen echt uit elkaar, en komt je netvlies vol met afval te zitten. Dit zorgt uiteindelijk voor een vervelende ziekte die ouderdomsgerelateerde maculadegeneratie heet. En nee, daar bestaat nog geen behandeling voor.
Nu snap ik ook wel dat het nooit de bedoeling was om 70 jaar of ouder te worden, want nadat wij voor nageslacht hebben gezorgd, zijn we voortplantingstechnisch niet meer zo interessant, maar kom op, welke ingenieur zou toestaan dat dit afval niet netjes opgeruimd wordt?
[ Bericht 0% gewijzigd door Lyrebird op 26-01-2016 10:02:09 ]
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Degeneratie lijkt mij zeer effectief middel om de balans in stand te houden. Stel dat iedereen het eeuwige leven zou hebben en dat we in goede gezondheid tweehonderd jaar oud zouden worden? Dan zouden we een tweede Aarde nodig hebben.
Alle vorm is aan vergankelijkheid onderworpen.
Alle vorm is aan vergankelijkheid onderworpen.
Ik zie niet zo goed in hoe je komt tot de term 'slecht'. Slecht verhoudt zich altijd tot iets wat goed/beter is. Ik denk dat een onjuiste benadering is van het onderwerp, en een pragmatische benadering toepasselijker is waarbij je kijkt naar functionaliteit en noodzakelijkheid. Functioneert het naar behoeven? Voor ons overleven was er klaarblijkelijk geen ander biologisch systeem vereist die tot betere overlevingskansen en voortplanten zou leiden. (ook al zouden er 'oog' gerelateerde mutaties hebben plaatsgevonden, dan hebben deze zich niet voldoende in isolatie kunnen verspreiden omdat de overlevingskansen van de ander min of meer gelijk waren) Daarnaast is het een geleidelijk proces, net als bij technologie waar de Pentium II eerst voldoende was en nu niet langer.
Het lijkt mij dat vrijwel elke ingenieur een onderdeel dat langzaam slijt/volloopt/etc. zou toestaan zolang het blijft functioneren tot tenminste de geplande levensduur (of er een eenvoudig vervangbaar onderdeel van maken).
It ain't what you don't know that gets you into trouble. It's what you know for sure that just ain't so - Mark Twain
Darwinisme? Altijd weer leuk om die term weer eens langs zien te komen. 
Verder wat Cockwhale al zegt, slecht of goed zijn menselijke concepten. Binnen de natuur is het eigenlijk enkel belangrijk dat een functie een dermate praktische invulling geeft dat het (via de genen) door kan worden gegeven.
Je kan zeggen dat een eigenschap doorgeven wordt zolang het niet een dermate negatief effect heeft dat het organisme sterft voordat het voor nageslacht kan zorgen (en daarmee de genen door te geven).
En zelfs dat is niet altijd waar, want ook potentiële nadelige eigenschappen kunnen door worden gegeven via recessieve genen (naast zaken zoals punt-mutaties, gen-deletie/insertie of inversie).
Verder zijn ogen inderdaad een mooi voorbeeld van evolutie, niet alleen qua opbouw van het oog waar, maar ook het feit dat het oog verre van "perfect" hoeft te zijn om toch functioneel te zijn. Neem enkel al de hoeveelheid mensen met allerlei gebreken aan hun oog, gebreken die we tegenwoordig redelijk kunnen compenseren via brillen, contactlenzen en zelfs directe correcties van de lens.
Overigens dat laatste kan leiden tot het hilarisch geval dat er creationisten zijn die zeer gepassioneerd naar het oog verwijzen en aangeven dat het wel ontwerp _moet_ zijn gezien de perfectie, en daarna hun bril op zetten om de volgende quote op te lezen.
Verder wat Cockwhale al zegt, slecht of goed zijn menselijke concepten. Binnen de natuur is het eigenlijk enkel belangrijk dat een functie een dermate praktische invulling geeft dat het (via de genen) door kan worden gegeven.
Je kan zeggen dat een eigenschap doorgeven wordt zolang het niet een dermate negatief effect heeft dat het organisme sterft voordat het voor nageslacht kan zorgen (en daarmee de genen door te geven).
En zelfs dat is niet altijd waar, want ook potentiële nadelige eigenschappen kunnen door worden gegeven via recessieve genen (naast zaken zoals punt-mutaties, gen-deletie/insertie of inversie).
Verder zijn ogen inderdaad een mooi voorbeeld van evolutie, niet alleen qua opbouw van het oog waar, maar ook het feit dat het oog verre van "perfect" hoeft te zijn om toch functioneel te zijn. Neem enkel al de hoeveelheid mensen met allerlei gebreken aan hun oog, gebreken die we tegenwoordig redelijk kunnen compenseren via brillen, contactlenzen en zelfs directe correcties van de lens.
Overigens dat laatste kan leiden tot het hilarisch geval dat er creationisten zijn die zeer gepassioneerd naar het oog verwijzen en aangeven dat het wel ontwerp _moet_ zijn gezien de perfectie, en daarna hun bril op zetten om de volgende quote op te lezen.
Putting the Fun back into Fundamentally Wrong since 1975.
"Yes, of course, I knew you would volunteer, Mr. Feynman, but I was wondering if there would be anybody else."
"Yes, of course, I knew you would volunteer, Mr. Feynman, but I was wondering if there would be anybody else."
Geen van beide.
Evolutie is geen filosofie (darwinisme is een belachelijk woord) en het is ook geen ontwerp in de zin zoals we dat begrip normaal begrijpen.
Evolutie is geen filosofie (darwinisme is een belachelijk woord) en het is ook geen ontwerp in de zin zoals we dat begrip normaal begrijpen.
Niet meer aanwezig in dit forum.
Altijd leuk om weer wat na te mogen denken... is het kunstig of kunstzinnig,..,.
Wanneer het gaat om een ontwerp zijn de meeste dingen om ons heen, slecht ontworpen mits je de middelen werkelijk ter beschikking zou hebben..... wanneer het gaat om werking, functioneren ze weer boven elke ons haalbare verwachting.
Een ontwerp zou daarbij duiden op een doel terwijl Darwin juist (imho) aangeeft dat het gewoon een gemiddeld beter (?) gevolg van wat er reeds eerder aanwezig was. Er is geen plan.
Deeltjes beïnvloeden andere deeltjes die zich samenbinden tot atomen welke concurreren met andere atomen, klonteren samen tot moleculen die op enig moment blablabla samengroeien tot zichzelf verbeterende organismen en samenlevingen.
Het oog is erg fascinerend maar qua ontwerp een onding, neem alleen al de beperkte zichtscherpte en (relatief) uiterst smalle golflengte, traagheid en benodigde onderhoud etc.etc.
Nee, wanneer het ontworpen is met die vaardigheden die kennelijk gebruikt zijn om het te laten werken, beschouw ik de ontwerper als prutser.
Wanneer het gaat om een ontwerp zijn de meeste dingen om ons heen, slecht ontworpen mits je de middelen werkelijk ter beschikking zou hebben..... wanneer het gaat om werking, functioneren ze weer boven elke ons haalbare verwachting.
Een ontwerp zou daarbij duiden op een doel terwijl Darwin juist (imho) aangeeft dat het gewoon een gemiddeld beter (?) gevolg van wat er reeds eerder aanwezig was. Er is geen plan.
Deeltjes beïnvloeden andere deeltjes die zich samenbinden tot atomen welke concurreren met andere atomen, klonteren samen tot moleculen die op enig moment blablabla samengroeien tot zichzelf verbeterende organismen en samenlevingen.
Het oog is erg fascinerend maar qua ontwerp een onding, neem alleen al de beperkte zichtscherpte en (relatief) uiterst smalle golflengte, traagheid en benodigde onderhoud etc.etc.
Nee, wanneer het ontworpen is met die vaardigheden die kennelijk gebruikt zijn om het te laten werken, beschouw ik de ontwerper als prutser.
"On bended knee is no way to be free" Peter R 1954-2021 (©Zapata)
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
De nek van de giraffe is al helemaal een mooi voorbeeld.
And if you listen very hard
The tune will come to you at last
When all are one and one is all
To be a rock and not to roll
The tune will come to you at last
When all are one and one is all
To be a rock and not to roll
Daar durf ik wel stelling tegen te nemen.quote:Op zondag 31 januari 2016 22:52 schreef Vallon het volgende:
Het oog is erg fascinerend maar qua ontwerp een onding, neem alleen al de beperkte zichtscherpte en (relatief) uiterst smalle golflengte, traagheid en benodigde onderhoud etc.etc.
Nee, wanneer het ontworpen is met die vaardigheden die kennelijk gebruikt zijn om het te laten werken, beschouw ik de ontwerper als prutser.
Zoals ik al eerder stelde, zijn de staafjes gevoelig voor 1 enkel foton. Er is geen enkele camera ter wereld die dezelfde gevoeligheid haalt. Sowieso is het idee om twee verschillende sensoren te gebruiken, een setje voor zwart/wit beelden bij lage intensiteit, en een andere om in kleur te kunnen zien, briljant. En het bereik is ook erg goed: we kunnen ver weg scherp zien, en onze accomoderende lens kan er voor zorgen dat je ook zonder al te veel moeite kleine details op slechts een paar cm van je oog af waar kunt nemen (neemt helaas af bij het ouder worden).
Daarnaast hebben wij een gezichtsveld van bijna 180 graden, zonder noemenswaardige vertekening. Weet eigenlijk niet waarom dat is, maar misschien komt het omdat ons oog een bolvormig netvlies heeft, terwijl cameras het met een platte sensor moeten doen.
De spectrale bandbreedte is idd niet spectaculair, zo missen wij het infra rood en het UV, en met name het IR is toch wel erg handig om prooien 's nachts te kunnen zien. Maar... wij hebben wel behoorlijk wat spectrale gevoeligheid, met onze groene, rode en blauwe kegeltjes. Veel dieren hebben dat niet, en zien zwart/wit.
Maar als je dus wat dieper in de materie duikt, dan zie je 'oplossingen' die geen echte oplossing zijn. De meest frappante constructie is de zogenaamde avasculaire zone (? anglicisme?). In de OP had ik het er al over: een gebied in het centrum van je gezichtsveld, waar zich in 9 van de 10 mensen geen bloedvaatjes bevinden. De gedachte hierachter is dat het gebrek aan bloedvaatjes er voor zorgt dat je scherper zicht hebt. Maar 'mutanten' die niet over zo'n zone beschikken, en die dus wel door hun bloedvaten moeten kijken, hebben geen aantoonbaar slechter zicht. Waarom dan die moeite doen om zo'n zone te maken?
[ Bericht 5% gewijzigd door Lyrebird op 01-02-2016 03:59:16 ]
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Erg verhelderend filmpje!quote:Op maandag 1 februari 2016 00:48 schreef Fir3fly het volgende:
De nek van de giraffe is al helemaal een mooi voorbeeld.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Ik snap dat het er allemaal erg intelligent uitziet. Slim dat systeem waar we "het" mee moeten doen. Jammer dat de "grote ontwerper" geen rekening heeft gehouden met veroudering en op z'n minst steekjes laat vallen.quote:Op maandag 1 februari 2016 03:52 schreef Lyrebird het volgende:
[..]
Daar durf ik wel stelling tegen te nemen.
Zoals ik al eerder stelde, zijn de staafjes gevoelig voor 1 enkel foton. Er is geen enkele camera ter wereld die dezelfde gevoeligheid haalt. Sowieso is het idee om twee verschillende sensoren te gebruiken, een setje voor zwart/wit beelden bij lage intensiteit, en een andere om in kleur te kunnen zien, briljant. En het bereik is ook erg goed: we kunnen ver weg scherp zien, en onze accomoderende lens kan er voor zorgen dat je ook zonder al te veel moeite kleine details op slechts een paar cm van je oog af waar kunt nemen (neemt helaas af bij het ouder worden).
Daarnaast hebben wij een gezichtsveld van bijna 180 graden, zonder noemenswaardige vertekening. Weet eigenlijk niet waarom dat is, maar misschien komt het omdat ons oog een bolvormig netvlies heeft, terwijl cameras het met een platte sensor moeten doen.
De spectrale bandbreedte is idd niet spectaculair, zo missen wij het infra rood en het UV, en met name het IR is toch wel erg handig om prooien 's nachts te kunnen zien. Maar... wij hebben wel behoorlijk wat spectrale gevoeligheid, met onze groene, rode en blauwe kegeltjes. Veel dieren hebben dat niet, en zien zwart/wit.
Maar als je dus wat dieper in de materie duikt, dan zie je 'oplossingen' die geen echte oplossing zijn. De meest frappante constructie is de zogenaamde avasculaire zone (? anglicisme?). In de OP had ik het er al over: een gebied in het centrum van je gezichtsveld, waar zich in 9 van de 10 mensen geen bloedvaatjes bevinden. De gedachte hierachter is dat het gebrek aan bloedvaatjes er voor zorgt dat je scherper zicht hebt. Maar 'mutanten' die niet over zo'n zone beschikken, en die dus wel door hun bloedvaten moeten kijken, hebben geen aantoonbaar slechter zicht. Waarom dan die moeite doen om zo'n zone te maken?
Een paar opmerkingen, die ik vooral plaats in het "licht" en "zicht" van de enorme techniek die nodig is en zich zo (kennelijk, imho evolutionair) heeft aanpast.
• Staafjes: heel slim maar erg ingewikkeld om een fotonen-reactie op te vangen. Onze cameraat's zijn daar al een stuk beter, vooral preciezer, sneller in en dan staan we nog maar aan het begin van onze microtechniek.
• Zwart/wit zicht: onnodige beperking als gevolg van ongevoeligheid, nachtzicht/kijkers zijn ook niet echt ingewikkeld om beelden te versterken.
• Lens: met genoeg megapixels, heb je geen lens nodig en kan je fixed-focus scherpstellen op elk gewenst detail. Voorbeeld: lichtveld-camera.
• Avasculair is inherent aan het feit dat er een lens nodig is.....mensen die daar wel bloedvaatjes hebben en geen last van hebben, zijn "getraind" het zichtbeperkende element weg te filteren. Een leuk voorbeeld van zichttraining zijn de concentrische multifocale contactlenzen, je moet er even aan wennen maar na een dag heb je "ineens" weer volledig ver- en dichtbij zicht. Je hersenen krijgen meerdere "focusbeelden" en selecteren het benodigde benodigde afstand (focus)beeld waarmee simultaanzicht wordt verkregen zonder dat hiervoor een accommoderende lens nodig is.
• 180 graden zicht: onze ogen zijn maar in een kegel van ca 90o bruikbaar, voor de rest moeten we het oog "bewegen" om daarmee zeg tot ca 160o zicht te krijgen. Een ontwerper zou zo min mogelijk bewegende (=slijtage) onderdelen gebruiken.
Stel dat ik ontwerper zou zijn, zou ik m'n (huid)cellen voorzien van full-range sensoren zodat ik 360o zicht zou hebben. Geen lenzen, geen wimpers, geen motorspierjes etc.etc. Erg handig om "ogen" in je vingers te hebben.
Voor iets of iemand dat in staat is de huidige ingewikkelde manier van kijken te ontwerpen op een tekenbord, moet dat toch een koud kunstje zijn. Daarbij gaat een bij z'n verstand zijnde ontwerper ook niet moedwillig een slechte werking meebouwen.....
Veel dingen in, aan en rondom onze handige ogen zijn imho (wanneer je er technisch naar kijkt) ontstaan om een "foutje" in het voorgaande werkend "ontwerp" te compenseren. De daarop resulterende fout of beperking wordt/is weer opnieuw gecompenseerd. De hele soesa bij elkaar, ziet er verrekte slim uit maar is lachwekkend wanneer je dit ziet als beste ontwerp.
Neem het beroemde vleermuis-echolocatie voorbeeld, niet echt heel ingewikkeld en je kunt je echt afvragen waarom wij mensen dat ook niet hebben in ons ontwerp. "Golflengte kijken" is een stuk moeilijker dan echolocatie.
[ Bericht 0% gewijzigd door Vallon op 01-02-2016 14:35:17 ]
"On bended knee is no way to be free" Peter R 1954-2021 (©Zapata)
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Over zichtcellen in de huid gesproken, waarom hebben bomen geen ogen?
Stel dat ze ogen hadden, dan kunnen ze nog niet weglopen, als er bijvoorbeeld een auto tegen de boom aan dreigt te knallen. Hoe frustrerend zou dat wel niet zijn.
Ik vond het filmpje van die giraffe wel heel erg verhelderend, en het verklaart waarom het een en ander in het oog zo in elkaar steekt.
Desondanks is het toch wel frappant dat wij een (logisch gezien) omgedraaid netvlies hebben, net zoals een CCD camera, terwijl de reuzeinktvis (giant squid) een normaal netvlies heeft, net zoals een back lighted CCD.
Stel dat ze ogen hadden, dan kunnen ze nog niet weglopen, als er bijvoorbeeld een auto tegen de boom aan dreigt te knallen. Hoe frustrerend zou dat wel niet zijn.
Ik vond het filmpje van die giraffe wel heel erg verhelderend, en het verklaart waarom het een en ander in het oog zo in elkaar steekt.
Desondanks is het toch wel frappant dat wij een (logisch gezien) omgedraaid netvlies hebben, net zoals een CCD camera, terwijl de reuzeinktvis (giant squid) een normaal netvlies heeft, net zoals een back lighted CCD.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Zeker leuk. Bomen/planten hebben in zekeren zin wel degelijk ogen want ze volgen o.a. het licht. en qua weglopen, zelfs dat doen ze ook maar een stuk langzamer dan wij (mensen, gewend zijn).quote:
Over zichtcellen in de huid gesproken, waarom hebben bomen geen ogen?
Stel dat ze ogen hadden, dan kunnen ze nog niet weglopen, als er bijvoorbeeld een auto tegen de boom aan dreigt te knallen. Hoe frustrerend zou dat wel niet zijn.
Ik vond het filmpje van die giraffe wel heel erg verhelderend, en het verklaart waarom het een en ander in het oog zo in elkaar steekt.
Desondanks is het toch wel frappant dat wij een (logisch gezien) omgedraaid netvlies hebben, net zoals een CCD camera, terwijl de reuzeinktvis (giant squid) een normaal netvlies heeft, net zoals een back lighted CCD.
Dat ze niet weghollen voor "auto''s" komt omdat die hun tijdsschaal, nog niet zo lang bestaan zijn om zich daarop aan te passen.
Qua kijken met je huid, is het niet denkbeeldig dat "ogen" zo zijn ontstaan, een plekje ergens op de huid wat door willekeurige mutaties gevoelig bleek voor licht en zich zo verder heeft ontwikkeld. Niet als plan maar omdat het een voordeel gaf/geeft, licht van donker te kunnen onderscheiden etc.etc.
Dat omgedraaid kijken is trouwens direct het gevolg dat licht op onze schaal zich nu eenmaal rechtlijnig beweegt. Teruggekaatst licht van een beeld door een bolle lens lens, breekt/vervormd onder een hoek en veranderd dus van richting waardoor het beeld uiteindelijk per definitie 180o draait. Dat biologische lensen bol zij, is m.i. voornamelijk omdat de afgeronde/bol vorm, de basis is.
Volgens mij heeft een inktvis een soortgelijk netvlies als wij met het verschil dat de lens niet wordt vervormd (accommoderen) maar scherp wordt gesteld door die vaste lens te verplaatsen zoals idd, bij een camera.
Zie ook: http://www.kennislink.nl/publicaties/ogen-in-de-evolutie
"On bended knee is no way to be free" Peter R 1954-2021 (©Zapata)
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Nog's even wat nagekeken en idd, je hebt gelijk. In zekere zin hebben wij een ander netvlies dan de inktvis.quote:
Over zichtcellen in de huid gesproken, waarom hebben bomen geen ogen?
Stel dat ze ogen hadden, dan kunnen ze nog niet weglopen, als er bijvoorbeeld een auto tegen de boom aan dreigt te knallen. Hoe frustrerend zou dat wel niet zijn.
Ik vond het filmpje van die giraffe wel heel erg verhelderend, en het verklaart waarom het een en ander in het oog zo in elkaar steekt.
Desondanks is het toch wel frappant dat wij een (logisch gezien) omgedraaid netvlies hebben, net zoals een CCD camera, terwijl de reuzeinktvis (giant squid) een normaal netvlies heeft, net zoals een back lighted CCD.
Bij ons worden de ca. 130miljoen lichtgevoelige staafjes namelijk voorlangs met zenuwbanen verbonden en lopen daarbij feitelijk (slecht ontwerp) in de weg. De verschillende zenuwbaantjes komen vervolgens om samen door het kanaal van onze blinde-vlek naar de hersenen te gaan.
Bij de inktvis worden de lichtgevoelige staafjes aan de achterzijde van het netvlies verbonden.
Het netvlies is niet zozeer omgedraaid maar anders aangesloten. Een typisch geval van een evolutionaire oplossing die voor een "probleem" (aansluiten lichtstaafjes) een verschillende oplossing hebben veroorzaakt.
Bron schrijfsel: Francisco J Hernández
Het ontwerp van onze ogen is dus raar. Geen enkele bij z'n verstand zijnde ontwerper zou bij een camera CCD aan de voorkant met een kabel verbinden. Dat is onhandig omdat je de "verbindingskabels" over de CCD moeten laten lopen.
"On bended knee is no way to be free" Peter R 1954-2021 (©Zapata)
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Hegel: "De waarheid is subjectief"
Covid19: "Doctors can’t cure stupid, but at least they can sedate it."
Dat zou je denken, maar ook CCDs hebben hun elektroden voor de lichtgevoelige laag zitten, zodat een deel van de fotonen niet gedetecteerd kunnen worden.De zogenaamde back-lighted CCDs zijn op een logischere manier gebouwd, met de elektroden aan de achterkant. Deze CCDs zijn duurder en worden bijvoorbeeld in de astronomie gebruikt.
Wafer-technisch gezien is dat niet zo eenvoudig, vandaar dat de oudere normale CCDs ook zo raar in elkaar zitten.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
|
|
