Psychiatrie: wie is er gek?

Een elegantere ECT lijkt het.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 11:08 schreef pompoen20 het volgende:
Sinds ik weet dat je door het balanceren van de electrische activiteit (neurale oscillaties) in de cortex met behulp van "high resolution, resonance based electroencephalic mirroring" (HiRREM) een groot gedeelte van de psychiatrische ziektes (stress/trauma, ptss, paniek, etc.) kunt doen verdwijnen, denk ik dat het gros van de psychiaters/psychologen in de verkeerde richting aan het zoeken is, en alleen aan symptoombestrijding doet.

Bij veel psychische problemen denk ik dus dat een onbalans in de neurale oscillaties tussen de linker en rechter hersenhelft de onderliggende oorzaak is van de verstoring in het gedrag. Deze onbalans kan dan veroorzaakt worden door externe invloeden (bijvoorbeeld een traumatische ervaring).

Het zou wel kunnen zijn dat mensen die deze electrische onbalans hebben als gevolg daarvan ook een chemische onbalans hebben. Deze chemische onbalans zal dan ook weer verdwijnen als de electrische neurale oscillaties weer in balans zijn. Medicatie is dus meer een maskering van het probleem, terwijl de calibratie van neurale oscillaties juist de bron van de klachten weg neemt.

Is het daarmee dan ook mogelijk om de neurale oscillaties te heralliniëren door mentale processen te herconditioneren? Kortweg, opnieuw de gedachten en belevingen te leren gebruiken op een positieve manier

Gebeurtenis-gedachte-beleving-emotie-onbalans.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 12:01 schreef I-care het volgende:

[..]

Is het daarmee dan ook mogelijk om de neurale oscillaties te heralliniëren door mentale processen te herconditioneren? Kortweg, opnieuw de gedachten en belevingen te leren gebruiken op een positieve manier

Gebeurtenis-gedachte-beleving-emotie-onbalans.

ECT

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 08:30 schreef I-care het volgende:

[..]

En waar lag dat aan denk je?

idiote vragen

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 12:29 schreef Blue_Panther_Ninja het volgende:

[..]

idiote vragen

Iets meer uitleg zou gewaardeerd worden. Ik neem aan dat het in ieder geval jouw beleving was. En mogelijk ook terecht. Maar daar is tot nu toe niemand wijzer door geworden.

Ik zou dan graag willen weten welke vragen gesteld werden of juist niet gesteld werden, en wat daardoor je vertrouwen in specialisten deed zinken tot het nulpunt.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 12:23 schreef Re het volgende:

[..]

ECT

Dat is wel erg pragmatisch gedacht.. Niet dat het kortstondig kan werken natuurlijk.

Maar wat ik bedoel is door middel van nieuwe gedachtepatronen aanleren en deze te incorporeren in de je nieuwe zelf, hetzelfde effect bereikt kan worden, mind over body zeg maar.

De relatie tussen geest en lichaam is al wel redelijk bewezen dacht ik?

Is dit scientology promotende topic nog steeds gaande.

Pas de OP aan en donder dat Scientology filmpje weg.
Neem een voorbeeld aan Duitsland en verbied die bende.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 15:16 schreef starla het volgende:
Kan OP niet meer aanpassen

En als je denkt dat dit topic de 'scientology church' promoot, dan heb je het topic evident niet gelezen...

Zo lang dat filmpje in de OP staat is dit voor mij Scientology gerelateerd.
Vraag mij af of jij enige kennis hebt van Scientology.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 15:34 schreef starla het volgende:

[..]

Waarom zou ik kennis moeten hebben van scientology? Ik wil daar niets mee te maken hebben en heb dat hier aangegeven. Kennis hebben van scientology lijkt me ook buitengewoon irrelevant voor dit topic.

Het valt me op dat je zeer weinig inhoudelijks hebt bij te dragen aan dit topic. Het is helemaal niet erg als je geen ervaring hebt met de psychiatrie, zowel persoonlijk als professioneel, noch is het niet erg dat je weinig weet van psychiatrische ziektebeelden en de behandeling ervan. Ik snap alleen niet de drang om dan te posten. Dat ontgaat mij een beetje.

Maar iedereen is welkom in dit topic want het is een openbaar publiekelijk forum

Sommigen dragen gewoon 'iets' minder bij dan anderen

Het valt mij op dat jij te lang aanwezig bent in BNW, en met het wel bekende BNW trekje komt op te proppen.
Aannames, aannames, aannames en nog eens aannames.
Je weet persoonlijk helemaal niets van mij, dus valt hier even iemand geheel door het ijs, als of ze wel de gene is die het allemaal bezit.

Zo'n veel gemaakte fout door BNW'ers die doordraven.
Succes met je pseudo psygologie en wankelende mensen kennis.
Voortaan misschien handig als je even een tijd weg blijft van BNW voordat je denkt te weten wie of wat voor kennis iemand heeft.

ps,
Je antwoord al wel bijna als iemand van scientology.
Zit dat in het pakket dat je nu volgt?

[ Bericht 1% gewijzigd door schommelstoel op 24-11-2015 15:52:05 ]

Na negen maanden opname in 2009 weet ik wat gek zijn is.

Bij mij duurde het even voor ik medicatie (AD) kreeg want op school dachten ze dat ik komedie speelde.

Pas in 2002 (ik studeerde in 2000 af) kreeg ik voor het eerst AD omdat ik mijn trauma's niet te baas kon op mijn werk.

In 2006 kreeg ik definitief AD voor mijn depressie en psychologische begeleiding.

In 2008 de stap gezet naar dagbehandeling voor ik opgenomen werd.

Daar liep het volledig mis en ik werd nog 'gekker' (als in somber)

Uiteindelijk in augustus terug naar huis nadat mijn kamergenote me bestolen had.

Nu heb ik een lieve psychotherapeute waar ik om de 14 dagen terecht kan.

Handicap van 66%, Non-Verbal Learning Disorder en hoogsensitief.

Maar goed, ik begrijp de lappen tekst niet goed want moeilijke woorden.

[ Bericht 32% gewijzigd door Pinnenmutske op 24-11-2015 16:06:07 ]

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 14:56 schreef starla het volgende:

[..]

Ik kan daar ook wel een beetje over uitwijden denk ik, want ik heb diezelfde ervaring.

Vragen waar ik persoonlijk gek van werd waren:
- hoe komt het dat je somber bent? 'Tsja, weet ik veel, ben erg verveeld en m'n leven voelt daardoor wat leeg'
- hoe komt dat zo? 'Waarom ik snel verveeld ben? Weet ik niet, vertel mij het'
- Er moet toch een reden zijn, wat denk je zelf? 'Jezus, ik zeg toch dat ik dat niet weet, dat komt van binnen, is moeilijk te zeggen dus'
- Hmmm...gek dat er geen reden is. 'Ja, mooi, en nu?
- We kunnen je moeilijk helpen zo, wat verwacht je van ons? 'Nou, misschien dat JULLIE een reden vinden zodat je daar naar kunt handelen?'

En als dit in de intake gebeurt is het niet zo'n probleem, maar dit gesprek vond ELKE keer plaats als ik bij ze kwam.

Moest ook een keer een soort autobiografie maken, opdat ze daaruit wellicht de 'oorzaak' konden destilleren. Netjes gemaild enzo. Volgende afspraak: 'we hebben je verhaal niet ontvangen' Bijzonder, heb hem toch echt gemaild. 'Oh, ik heb het verkeerde mailadres gegeven hihi' Ja echt superleuk, want ik heb geen mail teruggekregen die zei 'failure to send, recipient does not exist' of iets in die trant, dus Joost moge weten wie nu mijn levensverhaal heeft ontvangen.
Hierna opnieuw gemaild en ze zijn er nooit op teruggekomen, dus ze hebben het nooit gelezen.

En zo waren er genoeg andere zaken die wat wrijving veroorzaakten. Zoals je verhaal elke keer weer opnieuw vertellen aan 5 verschillende psychiaters. Erg matige continuïteit...

Om nog maar te zwijgen over de belachelijke wachtlijsten. Nu ben ik wel wat gewend, ook omdat ik zelf in de zorg werk, maar 3 maanden tussen de intake en het volgende gesprek vond ik wel érg lang.

Jij bent al een heel eind verder gekomen dan ik..

Bij jou vroeg men nog iets, bij mij praktisch niets eigenlijk, al ben ik van nature erg gesloten en ben geen natuurlijke verteller.

Maar nu ben ik wel benieuwd of je nu werkelijk geen idee hebt, je geeft zelf namelijk al het antwoord en zij vergeten daarop de juiste vragen te stellen. Zo kom je zelf namelijk ook nooit bij de antwoorden uit als dit de werkelijk gestelde vragen zijn

Het geheel doet nogal amateuristisch aan.. Maar vreemder is het, omdat je zelf evident intelligent bent, dan geen antwoord/uitleg/eigen interpretatie geprobeerd hebt te geven? Mismatch wellicht?

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 16:24 schreef starla het volgende:
Mismatch was er zeker ja, althans dat vond ik.
Alsof we elkaar op een fundamenteel niveau gewoon niet begrepen. En dan vallen ze mijns inziens al snel door de mand met hun geprotocolleerde vraagjes. Waag het er eens op zou ik zeggen; 'outside the box' denken en vragen. Ik denk dat je alleen op die manier bij de kern arriveert.

Nochtans had ik een keer een psychotherapeut die mij wel beter leek te begrijpen. Was een aardige en aantrekkelijke man

Nu ben ik gelukkig geheel niet nieuwsgierig geworden over de kern van de zaak, maar je hebt gelijk..

Nu is dit niet de eerste keer dat ik dergelijke antwoorden heb zien verschijnen en steeds zijn het dezelfde 'aandoeningen' die hierbij betrokken zijn.

Maargoed, dat is puur speculatie uiteraard.

Ben je inmiddels al wel verder gekomen in je proces? Ergens aan verbonden/gebonden/ zijn is meestal een prima hulpmiddel voor verveling en gebrek aan doel.

Dat varieert uiteraard van metafysisch tot relaties in alle smaken en de principes zijn niet veel verschillend waarschijnlijk.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 12:39 schreef I-care het volgende:

[..]

Dat is wel erg pragmatisch gedacht.. Niet dat het kortstondig kan werken natuurlijk.

Maar wat ik bedoel is door middel van nieuwe gedachtepatronen aanleren en deze te incorporeren in de je nieuwe zelf, hetzelfde effect bereikt kan worden, mind over body zeg maar.

De relatie tussen geest en lichaam is al wel redelijk bewezen dacht ik?

Dit is wat je leert bij cognitieve gedragstherapie. Dat wordt gebruikt bij bv angst en depressie.

Ik vind dit best een interessante discussie om te volgen. Maar mag het gehalte aan medisch jargon en vooral afkortingen van jargon iets lager. Want ik snap niet altijd wat er wordt bedoeld.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 08:24 schreef I-care het volgende:

[..]

Hoe ben je er in eerste instantie mee in aanraking gekomen dan?

Voorkomen of vroegtijdig leren herkennen is zoals je zegt deel van de oplossing mocht je gevoelig zijn voor bepaalde patronen. Vandaar dat educatie zo belangrijk is om dergelijke kwetsuren te erkennen en denkpatronen te doorbreken.

Het is namelijk niet je lichaam maar je geest die ervaringen aan stress koppelt. Dat kan door extremen komen, en dan ligt voorkomen natuurlijk heel ergens anders, maar het kan ook meer in de irrationele hoek liggen en die kun je veel makkelijker afleren in principe..

Door 2,5 jaar in een omgeving te werken met constant verbaal geweld, intimidatie, gebrek aan respect voor limieten mbt prive leven, aanval op reputatie bij huisbaas, pogingen mij en anderen. te overtuigen dat ik aan een psychiatrische stoornis zou lijden, valse beschuldigingen, vernederingen, provocaties en bespottingen wegens religieuze overtuigingen, en uiteindelijk ontslag en een aanklacht tegen me ingediend gekregen voor poging tot kidnappen van een minderjarige, gebaseers of gefabriceerde bewijzen. Doordat ik het vervolgens financieel niet breed had, een auto die constant met panne zat en een deteriorerende relatie voor extra druk zorgde gaf dat niet de ideale omstandigheden om er weer bovenop te komen. Ook zeer weinig tot geen enkel begrip van de omgeving omdat het niet voor te stellen is waar je doorheen gaat als je het zelf niet mee hebt gemaakt.

Ik herkende denk ik relatief snel dat ik overmatige stress had (slecht slapen, angsten, niet meer kunnen lachen, overmatig op de hoede zijn en constant over de schouder kijken, paranoia, fantasien van wraak, zelfmoordgedachten, metabolisme problemen en verslaving, overgevoeligheid voor alles wat als kritiek opgevat kan worden, woede uitbarstingen, paniekaanvallen met hyperventilatie, overweldigende gevoelens van ontmoediging, verlies van toekomstperspectief, zelfvertrouwen, humor, hyper kritisch naar eigen gedrag, onmiddelijke fysieke stress reactie bij contact met voormalige werkgever, sterke herinneringen bij bepaalde visuele of auditieve cues, obsessieve gedachten over wat er is gebeurd, overmatig zorgen maken over details, niet kunnen ontspannen, niet kunnen praten over gevoelens, geheugenproblemen, gevoel van isolement en verlies van controle, gevangene in eigen lichaam, depressie, somberheid, gedemotiveerd, enz enz

Irrationeel is het zeker, je lichaam interpeteert de situatie alsof je in levensgevaar bent, maar je kan niet vechten of vluchten, en vaak niet eens nadenken, je geest wordt een ruisende storm van impulsen en emoties, hoogst labiel en volatiel, met soms momenten waarin het beter lijkt te gaan on vervolgens vaak weer hard terug te vallen bij het minste of geringste. Je loopt dan ook leterlijk hersenle sel op onder invloef van dergelijke stress, ik denk dat het normaal is dat dat tijd kost om te helen door je gedachtenprocessen weer op orde te krijgen.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ali_Kannibali op 24-11-2015 23:18:30 ]

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik weet niet of dit plek heeft in dit topic, maar wilde deze kant ook belichten.

quote:

Op woensdag 25 november 2015 09:55 schreef summer2bird het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ik weet niet of dit plek heeft in dit topic, maar wilde deze kant ook belichten.

Die kan is zeker van belang! En veranderingen in die zin zijn al in werking gezet, en zullen zich hopelijk verder gaan ontwikkelen om cliënten beter te horen, en zo te zorgen voor een andere, meer gelijkwaardiger omgang met elkaar.

Medezeggenschap staat weer op de kaart gelukkig en er zijn een aantal initiatieven om hier handvatten aan te geven. Ik hoop dat dit landelijk de trend is, maar uit ervaring weet ik dat er aan gewerkt wordt op dit moment.

quote:

Op dinsdag 24 november 2015 23:10 schreef Ali_Kannibali het volgende:

[..]

Door 2,5 jaar in een omgeving te werken met constant verbaal geweld, intimidatie, gebrek aan respect voor limieten mbt prive leven, aanval op reputatie bij huisbaas, pogingen mij en anderen. te overtuigen dat ik aan een psychiatrische stoornis zou lijden, valse beschuldigingen, vernederingen, provocaties en bespottingen wegens religieuze overtuigingen, en uiteindelijk ontslag en een aanklacht tegen me ingediend gekregen voor poging tot kidnappen van een minderjarige, gebaseers of gefabriceerde bewijzen. Doordat ik het vervolgens financieel niet breed had, een auto die constant met panne zat en een deteriorerende relatie voor extra druk zorgde gaf dat niet de ideale omstandigheden om er weer bovenop te komen. Ook zeer weinig tot geen enkel begrip van de omgeving omdat het niet voor te stellen is waar je doorheen gaat als je het zelf niet mee hebt gemaakt.

Ik herkende denk ik relatief snel dat ik overmatige stress had (slecht slapen, angsten, niet meer kunnen lachen, overmatig op de hoede zijn en constant over de schouder kijken, paranoia, fantasien van wraak, zelfmoordgedachten, metabolisme problemen en verslaving, overgevoeligheid voor alles wat als kritiek opgevat kan worden, woede uitbarstingen, paniekaanvallen met hyperventilatie, overweldigende gevoelens van ontmoediging, verlies van toekomstperspectief, zelfvertrouwen, humor, hyper kritisch naar eigen gedrag, onmiddelijke fysieke stress reactie bij contact met voormalige werkgever, sterke herinneringen bij bepaalde visuele of auditieve cues, obsessieve gedachten over wat er is gebeurd, overmatig zorgen maken over details, niet kunnen ontspannen, niet kunnen praten over gevoelens, geheugenproblemen, gevoel van isolement en verlies van controle, gevangene in eigen lichaam, depressie, somberheid, gedemotiveerd, enz enz

Irrationeel is het zeker, je lichaam interpeteert de situatie alsof je in levensgevaar bent, maar je kan niet vechten of vluchten, en vaak niet eens nadenken, je geest wordt een ruisende storm van impulsen en emoties, hoogst labiel en volatiel, met soms momenten waarin het beter lijkt te gaan on vervolgens vaak weer hard terug te vallen bij het minste of geringste. Je loopt dan ook leterlijk hersenle sel op onder invloef van dergelijke stress, ik denk dat het normaal is dat dat tijd kost om te helen door je gedachtenprocessen weer op orde te krijgen.

Bedankt voor het delen van je verhaal

Dat klinkt behoorlijk diepgaand in de zin van vernedering en psychologisch geweld! Ik hoop dat je niet al teveel geconfronteerd wordt op dit moment met die mensen nog.

Hoe ben je nu met je herstel bezig als ik vragen mag?