Het geweldige Merhawi KUDUS topic #1 Eerste Eritreeër in de Tour

Merhawi KUDUS Ghebremedhin is een enorm getalenteerde wielrenner uit Eritrea. Hij is naar alle waarschijnlijkheid de jongste deelnemer van deze Tour de France. Op 23 januari 1994 zag hij in Asmara, de hoofdstad van Eritrea, het levenslicht. Hij is dus pas 21. Samen met ploeggenoot Daniel Teklehaimanot is hij de eerste renner uit Eritrea die deel gaat nemen aan de Tour de France. We zagen al Eritreeërs in de Vuelta a España, maar nu is het dan eindelijk tijd voor de doorbraak van Eritrea in de Tour de France.

Het is sowieso een bijzondere Trour, want de ploeg waar KUDUS en Teklehaimanot deel van uitmaken is de eerste Afrikaanse ploeg in de Tour de France. In het verleden hadden we wel eens Barloword. Een ploeg die de basis ook kende in Zuid-Afrika, maar op een Britse licentie reed. Barloworld was de ploeg waar onder andere Thomas Geraint en Chris Froome reden toen ze er nog niets van konden. MTN-Qhubeka rijdt wel gewoon rond op een Zuid-Afrikaanse licentie en is daarmee dus officieel de eerste écht Afrikaanse ploeg in de Tour. Ze nemen vijf renners uit Afrika mee, naast de twee Eritreeërs ook nog Jacques en Reinardt Janse van Rensburg (geen familie) en zo'n beetje het grootste Afrikaanse talent: Louis Meintjes. Meintjes kent een heel goed jaar, won de Settimana Coppi e Bartali en viel op in de Dauphiné. Van hem mogen we wel wat verwachten. De rest van MTN-Qhubeka bestaat helaas uit Europese middelmaat. Het is hopen dat Boasson Hagen zijn talent weer gaat hervinden, want van Tyler Farrar en Serge Pauwels gaat het niet komen. Cummings is dan nog wel een aardige renner, die zomaar een rit kan pakken.

Het heeft een reden dat er bij een Afrikaanse ploeg ook zoveel Europeanen meedoen. De originele filosofie van MTN-Qhubeka was om Afrikaanse wielrenners een eerlijke kans te geven. Die kans is er normaal niet. Het leven van een Afrikaanse wielrenner gaat vaak niet over rozen. Er zijn in Afrika over het algemeen weinig mogelijkheden om je te ontwikkelen. De wegen zijn slecht, goede fietsen zijn er haast niet en zoiets als een opleiding is er vaak ook niet. Alleen in Zuid-Afrika is dit een beetje goed geregeld. Daar komen dan ook vaak andere jongens uit Afrika uit. Zo is Chris Froome van Kenia naar Zuid-Afrika gegaan en ook KUDUS zelf. Niet alleen het niveau in Afrika is het probleem, uit Afrika zien te komen is nog een groter probleem. Vooral voor Eritreeërs. Er is in dat land nogal wat onrust en er zijn een hoop vluchtelingen. Iedere keer dat een wielrenner uit Eritrea naar Europa wil moet hij een visum aanvragen. Die krijgen ze vaak niet, omdat men bang is dat zo'n jongen dan in dat land blijft hangen en niet meer terug gaat. Als we het over professionele wielrenners hebben een ongegronde vrees, maar het is nog steeds een probleem. Vooral voor de jongens die nog net niet professioneel zijn. KUDUS krijgt uiteindelijk zijn visum wel, de wat minder bekende Eritrese wielrenners vaak niet, waardoor ze onbekend blijven. Enorm treurig, want er is in Eritrea heel veel talent.

Naast het kansen geven aan Afrikaanse wielrenners is er nog een veel belangrijkere reden voor het bestaan van deze ploeg. Qhubeka is niet zomaar iets, Qhubeka is een niet-gouvernementele organisatie. Eigenlijk is het vooral een groot project. Qhubeka betekent zoveel als ontwikkelen, vooruitgaan. Het grote doel is om Afrikaanse jongeren een fiets te bezorgen. Niet zomaar, daar moet wel iets voor gedaan worden. Maatschappelijk werk, schoonmaken of gewoon goed je best doen op school. Als je investeert in jezelf of in je omgeving kun je beloond worden met een fiets. Voor ons is een fiets heel vanzelfsprekend, maar in Afrika is dat natuurlijk niet zo. Veel Afrikaanse jongeren zijn meer dan een uur bezig om naar school te lopen. Met een fiets doen ze daar nog maar een kwartier over. Het maakt het mogelijk voor deze jongen om echt iets van hun leven te maken. Dat is het hele doel achter dit project, door middel van fietsen jongeren een toekomst bieden. Een prachtig project, als je het mij vraagt. Bicycles change lives is het motto en dat lijkt me vooral in Afrika zeker een waarheid. Het gaat natuurlijk niet alleen om fietsen naar school, je kan ook ineens naar andere locaties fietsen en je kan wat makkelijker ontkomen als er gevaar dreigt. Je kan ook aan een dokter denken, die met een fiets ineens veel meer mensen kan bereiken op een dag. Om meer aandacht te vragen voor Qhubeka zijn er wat 'grote' namen aangetrokken. Vooral uit de grote wielerlanden, omdat je door één ster vaak meer aandacht krijgt dan met een hele ploeg. Zo leverde het aantrekken van Boasson Hagen MTN-Qhubeka meer followers op twitter op dan deelname aan de Vuelta vorig jaar. Toch werkt dit ook niet altijd even vlekkeloos, want het aantrekken van Matt Goss voor aandacht in Australië en het aantrekken van Theo Bos voor aandacht in Nederland kunnen we moeilijk een doorslaand succes worden.

De deelname aan deze Tour is dan wel weer een doorslaand succes. Voor jongens als Meintjes en KUDUS een prachtige kans. Om maar even terug te komen op het eigenlijke onderwerp van dit topic. Merhawi (Mera voor de vrienden) is een enorm getalenteerde jongen. Hij komt dus uit Eritrea en Eritrea is een van de beste Afrikaanse landen op het gebied van wielrennen. Er is hier een fietscultuur ontstaan omdat de Italianen niet al te lang geleden in Eritrea zijn geweest. Ze hebben daar niet veel achtergelaten om trots op te zijn, eigenlijk alleen het fietsen dus. Eritrea is het Colombia van Afrika. Het grootste gedeelte van het land ligt op een metertje of 2000 boven de zeespiegel. Renners die hier vandaan komen hebben dus een natuurlijk voordeel. Dit zien we ook aan de Eritrese renners die al een beetje zijn doorgebroken. Natnael Berhane en Daniel Teklehaimanot zijn jongens die al langer meedraaien en al een paar keer hebben laten zien dat ze best aardig kunnen klimmen. Toch kunnen ze lang niet zo goed klimmen als Merhawi. Merhawi is een rasklimmer en dit heeft hij al enkele malen laten zien. Het begon voor Merhawi allemaal toen hij 13 was. Hij kreeg een mountainbike en begon met fietsen. Naar eigen zeggen was dat heel logisch. In Eritrea is wielrennen zo populair als voetbal in Brazilië. Overal om zich heen zag Merhawi mensen wedstrijden fietsen en dat wilde hij ook.



Na een kort verblijf in Zuid-Afrika werd Merhawi opgepikt door het World Cycling Center. Hij had al een aantal opvallende resultaten geboekt. In 2012 won hij een rit in de Ronde van Rwanda. Iedereen vraagt zich dan waarschijnlijk af wat daar zo knap aan is, maar de Ronde van Rwanda is een van de belangrijkste wedstrijden in Afrika. Veel toppers van dat continent staan daar aan de start. In 2012 was KUDUS pas 18 en nam hij als junior al deel aan een koers tussen de elite. Een jaar later won hij een rit in zijn eigen ronde, de Ronde van Eritrea. Zegt ons ook niks, maar dat is ook een heel belangrijke koers in Afrika. Zijn prestaties vielen op en hij kwam in Zwitserland terecht. We kunnen veel zeggen over de UCI, maar dit doen ze wel goed. Het Centre Mondial du Ciclisme is een centrum in Aigle waar renners van over de hele wereld een opleiding krijgen. Vooral renners uit landen waar er normaal totaal geen opleiding is. Alle bekende Eritreeërs zijn hier geweest, eerst Teklehaimanot en Berhane, daarna KUDUS. Een andere opvallende deelnemer aan de Tour, de Argentijn Eduardo Sepulveda, heeft hier ook een deel van zijn opleiding genoten. Zo zijn er nog wel wat redelijk bekende jongens die hier hun opleiding hebben genoten. Bij de Eritreeërs is het heel goed te zien aan hun stijl op de fiets. Ze zitten werkelijk waar prachtig op hun fiets. De renners krijgen bij het World Cycling Centre niet alleen een goede training, maar ook kans om wedstrijden in Europa te rijden.

In Europa ging Kudus gewoon door met winnen. Hij won een wedstrijd in Frankrijk en een wedstrijd in Italië. Het viel Bretagne-Seche op en daar kreeg hij een plaats als stagiair. Ook daar behaalde hij wat aardige resultaten, onder andere een tweede plaats in de Vuelta Ciclista a Leon, een 17e plaats in de Tour de l'Ain en een 11e plaats in de Tour de l'Avenir. Bij MTN-Qhubeka werden ze eindelijk wakker en boden ze hem een contract aan voor 2014. In 2014 ging zijn ontwikkeling gestaag door. Hij begon rustig aan het seizoen, maar in de Tour de Langkawi stond hij er. Tijdens de belangrijkste bergrit van die ronde, naar het welbekende Genting Highlands, kon hij alleen de Iraanse wielergod Mirsamad Poorseyedi niet volgen. Mirsamad Poorseyedi is de grootste baas van het peloton. Hij won nooit wat en werd in 2011 gepakt op EPO. Hij kreeg twee jaar om na te denken hoe hij het beter kon doen en dat is aardig gelukt. Sinds zijn terugkeer in het peloton heeft hij van de 14 rittenkoersen waaraan hij deel heeft genomen er 8 gewonnen. Voor zijn schorsing kon hij er geen kut van en na zijn schorsing won hij bijna alles. Wat een oppergod. Helemaal niet slecht om daar nipt van te verliezen.



Niet lang daarna reed hij als 20-jarige Milaan - San Remo uit. Zijn ploeg vond dat niet zo verstandig, maar Merhawi is een doorzetter. Als hij ergens aan begint maakt hij het af, tenzij het echt niet meer anders kan. Een paar maanden later reed hij opvallend in de Ronde van Turkije waar hij vierde werd in een bergrit. Helaas viel hij later uit met een gebroken sleutelbeen, maar ook dat moet je meegemaakt hebben als wielrenner. In 2014 reed hij ook heel goed in de Route du Sud. Hij werd vijfde in een bergrit, in een groepje met Valverde en Michael Rogers. Niet slecht. Daarna mocht hij deel gaan nemen aan de Vuelta. Als jongen van 20 al deelnemen aan een grote ronde, het is niet veel renners gegeven. Hij kende een ongelukkig begin en viel een paar keer in de eerste etappes. Daardoor kon hij niet echt iets laten zien, maar hij bleef wel stug doorfietsen. Ook al haalde hij zijn normale niveau niet. Een 92e plaats in het eindklassement was het resultaat. Toch niet slecht als je bedenkt dat het zijn eerste grote ronde was en hij pas 20 was. Daarnaast ook nog een aantal valpartijen, hij hoeft zich nergens voor te schamen.

Helaas is 2015 tot nu toe een minder jaar. Het begon nog wel goed, samen met Natnael Berhane, Daniel Teklehaimanot en Mekseb Debesay won hij het Afrikaanse kampioenschap TTT. Je zou verwachten dat Zuid-Afrika dat ieder jaar wint, maar dat is absoluut niet het geval. Eritrea wint ieder jaar de ploegentijdrit. Eritrea is Zuid-Afrika aan het verdrijven als beste Afrikaanse wielerland. Daarna hebben we niet veel meer gezien van KUDUS. In de Tour de Langkawi wilde hij zijn goede prestatie van een jaar daarvoor herhalen, maar hij werd ziek en moest afstappen. Hij werd nog 19e in de Giro del Trentino en reed Luik-Bastenaken-Luik uit met een keurige 51e plaats. Mogen we voor deze Tour dus veel verwachten van Merhawi? Nee, eigenlijk niet. Desalniettemin is Merhawi een ontzettend groot talent en is hij een verdomd goede klimmer. Over een paar jaar gaat deze jongen serieus meedoen om het klassement in grote rondes en dan kunnen jullie trots tegen iedereen zeggen dat jullie hem al jaren kennen.

Merhawi is een hele lieve jongen. Je hoort wel eens van sporters uit arme regio's dat ze iets voor hun ouders doen. Merhawi heeft iets voor zijn hele dorp gedaan. Zijn salaris was genoeg om ervoor te zorgen dat het hele dorp nu over elektriciteit beschikt. Hoe kan je niet van deze jongen houden? Hij is klein (1.70), hij is sympathiek, hij kan ontzettend goed klimmen en hij komt uit Eritrea. Daar moet je natuurlijk absoluut fan van zijn. Merhawi KUDUS is een renner om in de gaten te houden en Eritrea is een wielernatie om in de gaten te houden. Er zitten nog veel meer getalenteerde jongens in Afrika en in het bijzonder Eritrea, maar deze jongens moeten wel een eerlijke kans krijgen. Alleen MTN-Qhubeka geeft af en toe een kans aan zo'n jongen, maar omdat het project Qhubeka ook bekend moet worden gaan er ook veel plaatsen verloren aan Europeanen. Voor Afrikaanse talenten is dat jammer, maar het is ook wel weer begrijpelijk.

Eigenlijk moeten meer ploegen kansen gaan geven aan Afrikaanse wielrenners. Dat zal langzaam wel gaan gebeuren, want Meintjes en KUDUS staan al bij veel ploegen op een lijstje. Dan kan MTN-Qhubeka weer andere talenten gaan halen. Hopelijk veel Eritreeërs, want daar zitten de goede klimmers. Laten we in ieder geval eerst maar eens kijken hoe het met KUDUS gaat in deze Tour. Hopelijk een mooi begin, waar hij een goede basis legt om in de jaren hierna mee te gaan doen om de knikkers. De potentie is er absoluut. Hup Mera! #teameritrea



[ Bericht 0% gewijzigd door Rellende_Rotscholier op 23-06-2015 14:07:35 ]

Het is wel een beetje lang geworden zie ik.

Korte variant: KUDUS is een baas.

quote:

Op dinsdag 23 juni 2015 14:35 schreef Immerdebestebob het volgende:

[..]

Maar Poorseydi is de opperbaas.

Absoluut. Tabriz Petrochemical Godenteam moet volgend jaar een wildcard krijgen.

quote:

Op dinsdag 23 juni 2015 14:41 schreef Ajacied422 het volgende:
En Teklehaimanot dan?

Heb ik toch ook gewoon genoemd.

quote:

Op dinsdag 23 juni 2015 14:44 schreef Immerdebestebob het volgende:

[..]

En Skydive?

Denk niet dat Paco Mancebo nog echt wat toe kan voegen helaas.

quote:

Op dinsdag 23 juni 2015 14:57 schreef Ajacied422 het volgende:

[..]

De TT suggereert anders .

Kan 'm ook moeilijk de tweede noemen. Gedeeld eerste is ook weer zoiets.

Niet zo zeiken Stijn.

quote:

Op dinsdag 23 juni 2015 15:55 schreef LeTourdeFrance het volgende:

[..]

Gewoon afwachten welke van de twee er het eerst van start gaat in Utrecht.

Wel verdomme, vertrekt Teklehaimanot gewoon als eerste van allemaal. Heb ik weer.

In ieder geval, let op nummer 216 jongens! KUDUS is er klaar voor. De eerste interviews al gehad.

quote:

Op vrijdag 3 juli 2015 19:14 schreef DeeBee het volgende:
Ik hoop dat deze jongen ook ooit bilharzia overwint.

Ik vind dit echt een heel rare post.

Merhawi is gisteren 175e geworden in de tijdrit. Niet echt zijn ding, dat tijdrijden. Hij was wel heel ontspannen bij de start.



Na de finish kwam hij nog wat landgenoten tegen. Foto van Jeroen Grueter, die maar weer liet blijken dat hij naast voetbal ook geen verstand van wielrennen heeft. Sukkel dacht dat dit Teklehaimanot was maar het gaat toch echt om KUDUS.

Gisteren gevallen, maar vandaag ging het beter met Merhawi. Hij voelt zich zelfs heel goed. Een 30e plaats vandaag. Had nog beter kunnen zijn, maar door al dat nerveuze gedoe in het peloton reed hij liever wat verder naar achteren.

quote:

Merhawi Kudus – Rider
We had massive support today from before the start with so many fans coming out to see us. There were Eritrean flags everywhere so when I started I was really motivated. Unfortunately it was a bad race. I have never seen anything like this before, everybody gets so nervous and there was a massive crash. So when I was riding in the peloton I was a little bit scared and didn’t ride right in front but actually I was feeling good.

Vandaag was Merhawi voor het eerst duidelijk in beeld. Helaas was daar wel een valpartij voor nodig.

Professionele jinx van Lieven Van Gils, in een schattig interviewtje gisteren met Merhawi attendeerde hij hem erop dat hij nog niet was gevallen. Zal je altijd zien.

http://sporza.be/cm/sporz(...)9954?video=1.2388128

We moesten er even op wachten, maar vandaag was Merhawi dan eindelijk voor het eerst in de aanval. De jongste renner van deze Tour komt bovendrijven in de derde week, doet hij niet slecht. 14e in de rit, hij reageerde een beetje overmoedig op een aanval van Pinot en dat moest hij bekopen. Misschien zat er nog wel meer in. Staat nu wel in de top 100 van het klassement. Als hij de komende dagen zo blijft fietsen kan hij trots terugkijken op zijn eerste Tour. Zijn jaren gaan nog komen. Eritrea is hoe dan ook nu al trots.

Parijs gehaald! Dat is voor de jongste deelnemer aan deze Tour al een prima prestatie. Uiteindelijk 84e geworden in het klassement. Klinkt niet heel indrukwekkend, maar is voor een jongen van 21 niet slecht. Reed sterk in de etappe naar La Toussuire en werd 26e in die rit. Ging in de straten van Parijs ook nog even in de aanval en werd tweede bij de tussensprint. Niks mis mee.

Nog wat woorden van Merhawi zelf:

quote:

Merhawi Kudus – Rider
It was a really good and amazing tour for us. I am the youngest rider in the peloton so to survive all those hard stages it was not easy, I don’t think it is even normal but I am really proud and really happy right now.

Eritrea mag trots zijn op Mera en landgenoot Teklehaimanot. Teklehaimanot reed een stuk opvallender, maar is natuurlijk ook 5 jaar ouder. In de komende jaren gaat KUDUS steeds nadrukkelijker in beeld rijden, dat staat vast.