SES School, Studie en Onderwijs
Wiskunde in de brugklas, Frans voor het examen of een studie Personeel en Arbeid? Moeilijke formulieren van DUO? Iets weten over studiefinanciering of studentenverenigingen? Dit is het forum voor leerkrachten, scholieren en studenten, van brugklas tot uni
Ik hoop dat docenten geďnspireerd worden door de ervaringen van de studenten. Daarom dat ik een uitnodiging plaatste in die andere draad waar jij op reageerde.quote:Op vrijdag 31 oktober 2014 20:48 schreef Claudia_x het volgende:
Anyhow, leuk topic, Bram. Ik blijf het met interesse volgen. Misschien doe ik nog ideeën op.
ING en ABN investeerden honderden miljoenen euro in DAPL.
#NoDAPL
#NoDAPL
Voor de meeste vakken die ik krijg wordt grotendeels een handboek gevolgd. De reden is evident: je hebt simpelweg die basisstof nodig en alleen het behandelen van die basisstof in de beschikbare tijd is een lastige klus.quote:
[..]
Ik weet niet hoe jouw vakken in elkaar zitten, maar als ik de stof van een hoorcollege thuis wil bestuderen ben ik daar vaak wel een stuk langer mee bezig als ik het boek erbij pak, daar de stof probeer te vinden die van belang is voor het vak, en dat zonder introductie moet gaan verwerken.
Ik gebruik hoorcolleges voornamelijk als handvat om een beetje orde te scheppen in het zelfstandig leren begrijpen van de betreffende stof. Maar de meeste van mijn vakken gebruiken ook wel meerdere boeken en artikelen waarover de stof verspreid is in plaats van een enkel boek, in dat geval is een hoorcollege wat de stof samenvat misschien wel overbodig. Dat soort vakken heb ik ook wel gevolgd, maar dat was vooral in het eerste jaar.
Hoe dan ook heb ik het liefst dat een docent altijd bronnen geeft waarin je de behandelde stof kan opzoeken. Het liefst ook laagdrempelige bronnen indien mogelijk, bijv. een openbare website van een universiteit waarop het goed wordt uitgelegd.
ING en ABN investeerden honderden miljoenen euro in DAPL.
#NoDAPL
#NoDAPL
Er zijn ook maar weinig mensen op deze wereld die serieus interessant en enthousiast dingen kunnen vertellen.
Leuk dat je veel kennis hebt, maar als je de onderwerpen alleen maar op een erg monotone manier kan overbrengen dan gaat echt niemand geďnteresseerd luisteren.
Leuk dat je veel kennis hebt, maar als je de onderwerpen alleen maar op een erg monotone manier kan overbrengen dan gaat echt niemand geďnteresseerd luisteren.
Toen ik dit topic nog eens goed doorlas, kwam het volgende in mij op.
Hoewel het leuk is om hier te filosoferen over het 'ideale' college (dat in mijn ogen niet bestaat, omdat elke onderwijsvorm ook wel nadelen kent, hoe weinig dat er misschien ook zijn), geloof ik niet dat het hoorcollege in zijn huidige vorm snel veranderd zal worden.
Dus: waarom niet gewoon kiezen? Als jij een student bent die voornamelijk met boeken studeert, en weet dat je tijdens hoorcolleges weinig geboeid kan zijn, waarom zou je er dan nog heen gaan? Fair enough, je neemt daarmee het risico dat er tijdens dat ene hoorcollege toch interessante dingen worden verteld, maar als je (minstens) alle voorschreven literatuur goed hebt bestudeerd, moet je mijns inziens per definitie een mooi cijfer voor dat vak kunnen halen.
Andersom: als jij makkelijker studeert met behulp van hoorcolleges, dan ga je daar toch heen, in plaats van alle literatuur zelfstandig te bestuderen? Aangezien ik het idee heb dat in de hoorcolleges de belangrijkste dingen uit de literatuur wel aan bod komen, kun je ook met deze manier van studeren voldoende opsteken van een vak om een mooie voldoende te halen.
En, dat geldt voor beide studeertactieken: als je het (nog) niet snapt, ga je naar het hoorcollege (voor de lezers) of pak je het boek erbij (voor de luisteraars).
Hoewel het leuk is om hier te filosoferen over het 'ideale' college (dat in mijn ogen niet bestaat, omdat elke onderwijsvorm ook wel nadelen kent, hoe weinig dat er misschien ook zijn), geloof ik niet dat het hoorcollege in zijn huidige vorm snel veranderd zal worden.
Dus: waarom niet gewoon kiezen? Als jij een student bent die voornamelijk met boeken studeert, en weet dat je tijdens hoorcolleges weinig geboeid kan zijn, waarom zou je er dan nog heen gaan? Fair enough, je neemt daarmee het risico dat er tijdens dat ene hoorcollege toch interessante dingen worden verteld, maar als je (minstens) alle voorschreven literatuur goed hebt bestudeerd, moet je mijns inziens per definitie een mooi cijfer voor dat vak kunnen halen.
Andersom: als jij makkelijker studeert met behulp van hoorcolleges, dan ga je daar toch heen, in plaats van alle literatuur zelfstandig te bestuderen? Aangezien ik het idee heb dat in de hoorcolleges de belangrijkste dingen uit de literatuur wel aan bod komen, kun je ook met deze manier van studeren voldoende opsteken van een vak om een mooie voldoende te halen.
En, dat geldt voor beide studeertactieken: als je het (nog) niet snapt, ga je naar het hoorcollege (voor de lezers) of pak je het boek erbij (voor de luisteraars).
Ik snap niet dat hoorcollege's nog serieus worden genomen in de 21st eeuw. Mijn ideale college: een soort van MOOC, en gebruik het geld wat je bespaart voor een meer persoonlijke benadering in werkcollege's. Trouwens, op University College's in Nederland bestaan hoorcollege's ook al helemaal niet meer, alleen maar werkcollege's.
Vooropgesteld lijk ik het grotendeels met Claudia_x eens te zijn, maar laat ik dan nog wat aanvullen. Naar mijn idee is het hoorcollege achterhaald (of misschien nooit geschikt geweest) voor kennisoverdracht. We zitten op een model--ik weet niet of dat zo geevolueerd is of in beginsel verkeerd aangepakt, van lesstof die je tot je moet nemen en het hoorcollege die de belangrijkste dingen hieruit filtert en de studenten de executive summary geeft. Hier manifesteert zich het eerste probleem, want als alle belangrijkste dingen in de colleges behandeld worden, waarom zou je dan nog de lesstof tot je nemen. Het tweede probleem is dat studenten boos worden als je iets op het tentamen vraagt wat niet in de collegeslides staat. Dan is het de schuld van de docent dat deze ofwel iets onbelangrijks op het tentamen vraagt (en dus geen goed tentamen heeft gemaakt), ofwel de stof niet goed heeft samengevat (en dus geen goede colleges heeft gegeven). Studenten worden passieve toehoorders waarbij je aan het eind kijkt of ze het opgeslagen hebben. Deze informatieacquisitie als hoogste doel en bijbehorende summative information assessment is funest voor mentaalmodelconstructie, voor de motivatie van studenten, en past niet meer in deze tijd. Daarover later meer.
Eerst de hoorcolleges. Mijns inziens zijn deze ongeschikt voor de grote informatiedump zoals ze nu vaak gebruikt worden. Als je feitenkennis tot je wil nemen kun je dat efficienter uit een boek of uit interactieve multimedia halen, omdat je dan op je eigen tempo iets tot je kunt nemen, de dingen op aan het zoeken bent die op dat moment relevant zijn voor je schemaconstructie, en terug kunt gaan als je het niet snapt. Idealiter wil je in een dialoog gaan met je studenten, maar daar is het hoorcollege format niet geschikt voor (one to many ipv one to one). Wat dan wel? Je bent als docent een betoog aan het houden, een verhaal aan het vertellen. En waar zijn verhalen goed in? Mensen uitnodigen een alternatieve werkelijkheid voor te houden en deze te beschouwen. En zodoende een idee over te brengen, of een paradigmaverschuiving plaats te laten hebben. In mijn hoorcolleges (maar ook presentaties op conferenties e.d.) focus ik me steeds meer op een bepaald idee over brengen; op het geven van een bepaalde kijk op de materie die ze nodig hebben om vervolgens op eigen houtje op onderzoek uit te gaan. Wil je de details van het onderzoek weten, lees dan de paper maar.
Idealiter doe je dat op een manier die ook wat verwarring geeft, een lichte mate van cognitieve dissonantie of iets contrasterends waardoor ze op onderzoek uit moeten. Soms verleid ik mezelf tot polemiek. Dan zeg ik zoiets als hardcore gamers maken met afstand de slechtste spellen. Dan zie je ze allemaal zo kijken van wuuuut ik zal je wel laten zien dat ik het kan. Of game developers zijn drugsverkopers en corrumperen de jeugd. Laat ze maar een argument zoeken voor het tegenovergestelde, met dat knagende zaadje in hun hoofd dat de docent misschien gelijk heeft. Contrasterende paradigmata geven, activeren, motiveren.
Daarnaast (of eigenlijk in deze lijn) zijn colleges ook uitstekend om voorbeelden te geven, plaatjes, filmpjes, een interactieve setting. Wetenschappelijk minder correct, maar het gaat om een idee overbrengen.
Sowieso en afgezien van de hoorcolleges, vind ik dat meer de rol van docenten worden, de handvatten geven (een bril, waardes, vaardigheden) om zelf onderzoek te faciliteren. Laten we wel wezen, het internet is beter voor informatievoorziening dan wij, en de veranderingen gaan tegenwoordig zo snel dat zodra een vak geinstitutionaliseerd is, deze eigenlijk alweer achterhaald is. Alhoewel dat natuurlijk wel vakgebied afhankelijk is. Bij ons hebben ze het dus omgedraaid. Wij bieden een context aan en de student moet zelf informatie gaan zoeken, experts spreken, en dingen uit proberen om een bepaald probleem op te lossen. Als docent hebben we meer een begeleidende rol, ervoor zorgen dat ze reflecteren op de keuzes die ze maken en zorgdragen dat ze zich aan hun leerdoelen houden. En voortdurend hun visie op de maatschappij bijscherpen. Dat vond ik aanvankelijk heel erg zweverig, maar uiteindelijk misschien wel het belangrijkste. Ze moeten dus zelf analyseren waar ze denken dat de maatschappij over 5, 10, 20 jaar naartoe gaat bewegen en wat zij belangrijk vinden om te leren, zodat ze over 20 jaar de eerste experts in de nieuw ontstaande niches zijn. Daardoor wordt het een stuk dynamischer, maar belangrijker, alles is ontzettend relevant voor de studenten omdat het aansluit bij wat zij (gaandeweg) belangrijk (zijn gaan) vinden. Je brengt zo ook veel meer een duidelijke lijn in het curriculum. Niet meer 'we hebben docenten op deze vakgebieden dus iedereen doet er een plasje over met hoorcolleges, werkcolleges en een practicum', maar een door de student gekozen specialisatie uitdiepen. Mijn bachelorstudenten zijn i.h.a. al gemotiveerder dan bij mijn vorige universiteit de masterstudenten. Je ziet het ook terug bij de evaluaties.
Ze voelen zich (zijn?) veel beter uitgerust dan de andere studies voor het 'echte' leven.
Eerst de hoorcolleges. Mijns inziens zijn deze ongeschikt voor de grote informatiedump zoals ze nu vaak gebruikt worden. Als je feitenkennis tot je wil nemen kun je dat efficienter uit een boek of uit interactieve multimedia halen, omdat je dan op je eigen tempo iets tot je kunt nemen, de dingen op aan het zoeken bent die op dat moment relevant zijn voor je schemaconstructie, en terug kunt gaan als je het niet snapt. Idealiter wil je in een dialoog gaan met je studenten, maar daar is het hoorcollege format niet geschikt voor (one to many ipv one to one). Wat dan wel? Je bent als docent een betoog aan het houden, een verhaal aan het vertellen. En waar zijn verhalen goed in? Mensen uitnodigen een alternatieve werkelijkheid voor te houden en deze te beschouwen. En zodoende een idee over te brengen, of een paradigmaverschuiving plaats te laten hebben. In mijn hoorcolleges (maar ook presentaties op conferenties e.d.) focus ik me steeds meer op een bepaald idee over brengen; op het geven van een bepaalde kijk op de materie die ze nodig hebben om vervolgens op eigen houtje op onderzoek uit te gaan. Wil je de details van het onderzoek weten, lees dan de paper maar.
Idealiter doe je dat op een manier die ook wat verwarring geeft, een lichte mate van cognitieve dissonantie of iets contrasterends waardoor ze op onderzoek uit moeten. Soms verleid ik mezelf tot polemiek. Dan zeg ik zoiets als hardcore gamers maken met afstand de slechtste spellen. Dan zie je ze allemaal zo kijken van wuuuut ik zal je wel laten zien dat ik het kan. Of game developers zijn drugsverkopers en corrumperen de jeugd. Laat ze maar een argument zoeken voor het tegenovergestelde, met dat knagende zaadje in hun hoofd dat de docent misschien gelijk heeft. Contrasterende paradigmata geven, activeren, motiveren.
Daarnaast (of eigenlijk in deze lijn) zijn colleges ook uitstekend om voorbeelden te geven, plaatjes, filmpjes, een interactieve setting. Wetenschappelijk minder correct, maar het gaat om een idee overbrengen.
Sowieso en afgezien van de hoorcolleges, vind ik dat meer de rol van docenten worden, de handvatten geven (een bril, waardes, vaardigheden) om zelf onderzoek te faciliteren. Laten we wel wezen, het internet is beter voor informatievoorziening dan wij, en de veranderingen gaan tegenwoordig zo snel dat zodra een vak geinstitutionaliseerd is, deze eigenlijk alweer achterhaald is. Alhoewel dat natuurlijk wel vakgebied afhankelijk is. Bij ons hebben ze het dus omgedraaid. Wij bieden een context aan en de student moet zelf informatie gaan zoeken, experts spreken, en dingen uit proberen om een bepaald probleem op te lossen. Als docent hebben we meer een begeleidende rol, ervoor zorgen dat ze reflecteren op de keuzes die ze maken en zorgdragen dat ze zich aan hun leerdoelen houden. En voortdurend hun visie op de maatschappij bijscherpen. Dat vond ik aanvankelijk heel erg zweverig, maar uiteindelijk misschien wel het belangrijkste. Ze moeten dus zelf analyseren waar ze denken dat de maatschappij over 5, 10, 20 jaar naartoe gaat bewegen en wat zij belangrijk vinden om te leren, zodat ze over 20 jaar de eerste experts in de nieuw ontstaande niches zijn. Daardoor wordt het een stuk dynamischer, maar belangrijker, alles is ontzettend relevant voor de studenten omdat het aansluit bij wat zij (gaandeweg) belangrijk (zijn gaan) vinden. Je brengt zo ook veel meer een duidelijke lijn in het curriculum. Niet meer 'we hebben docenten op deze vakgebieden dus iedereen doet er een plasje over met hoorcolleges, werkcolleges en een practicum', maar een door de student gekozen specialisatie uitdiepen. Mijn bachelorstudenten zijn i.h.a. al gemotiveerder dan bij mijn vorige universiteit de masterstudenten. Je ziet het ook terug bij de evaluaties.
Ze voelen zich (zijn?) veel beter uitgerust dan de andere studies voor het 'echte' leven.
They told me all of my cages were mental, so I got wasted like all my potential.
Ik moet dit even copy-pasten naar mijn BKO portfolio, scheelt weer, hehe.
They told me all of my cages were mental, so I got wasted like all my potential.
Nu doe ik geen beta-opleiding zoals Bram_van_Loon, ik kan me voorstellen dat de stof daar anders is. Ik zit meer in de richting van bedrijfskunde en merk daar ook dat er goede en slechte hoorcolleges worden gegeven. Afgelopen periode had ik een docent die naar mijn mening heel goed college kon geven zonder dat hij enkel de stof samenvatte.
De leerstof voor het vak waren een aantal wetenschappelijke artikelen, deze artikelen waren allemaal in de lijn van een bepaalde theorie of onderwerp. Uiteindelijk werden de colleges gebruikt om de rode draad in deze theorie uit te leggen. Slechts sporadisch werd er ingegaan op de inhoud van een artikel. Daarnaast maakte de docent gebruik van filmpjes e.d. als voorbeelden, dit helpt tevens om de spanningsboog van de studenten weer wat op te krikken. De docent gaf aan het begin van de reeks aan dat we zelf worden geacht de stof te bestuderen en dat hij alleen de hoofdpunten zou geven. Het tentamen bestond meer uit wat er in de artikelen stond dan wat er op de colleges werd gezegd, maar ik heb geen boze studenten gezien na het tentamen die vonden dat de docent ze had voorgelogen.
Daarom vind ik de redenering dat een hoorcollege slechts een samenvatting van de stof is wel erg kort door de bocht. Ik kan nu niet oordelen over hoe dat gaat in het eerste jaar, maar in de masterfase wordt er in ieder geval verwacht dat je als studenten zelfstandig de stof kunt bestuderen. Daarnaast legt de docent verbanden uit en plaatst het allemaal in een groter kader. Naar mijn mening is dat ook waar een hoorcollege voor is bedoeld.
De leerstof voor het vak waren een aantal wetenschappelijke artikelen, deze artikelen waren allemaal in de lijn van een bepaalde theorie of onderwerp. Uiteindelijk werden de colleges gebruikt om de rode draad in deze theorie uit te leggen. Slechts sporadisch werd er ingegaan op de inhoud van een artikel. Daarnaast maakte de docent gebruik van filmpjes e.d. als voorbeelden, dit helpt tevens om de spanningsboog van de studenten weer wat op te krikken. De docent gaf aan het begin van de reeks aan dat we zelf worden geacht de stof te bestuderen en dat hij alleen de hoofdpunten zou geven. Het tentamen bestond meer uit wat er in de artikelen stond dan wat er op de colleges werd gezegd, maar ik heb geen boze studenten gezien na het tentamen die vonden dat de docent ze had voorgelogen.
Daarom vind ik de redenering dat een hoorcollege slechts een samenvatting van de stof is wel erg kort door de bocht. Ik kan nu niet oordelen over hoe dat gaat in het eerste jaar, maar in de masterfase wordt er in ieder geval verwacht dat je als studenten zelfstandig de stof kunt bestuderen. Daarnaast legt de docent verbanden uit en plaatst het allemaal in een groter kader. Naar mijn mening is dat ook waar een hoorcollege voor is bedoeld.
Studenten staan daar te onzeker voor in hun schoenen. Wil je als student de kans lopen om belangrijke informatie te missen? Daarnaast willen studenten een vak halen, en wordt er niet geleerd om iets te leren, men leert voor de punten. Wat dat betreft hebben we ook een idioot leermodel.quote:
Toen ik dit topic nog eens goed doorlas, kwam het volgende in mij op.
Hoewel het leuk is om hier te filosoferen over het 'ideale' college (dat in mijn ogen niet bestaat, omdat elke onderwijsvorm ook wel nadelen kent, hoe weinig dat er misschien ook zijn), geloof ik niet dat het hoorcollege in zijn huidige vorm snel veranderd zal worden.
Dus: waarom niet gewoon kiezen? Als jij een student bent die voornamelijk met boeken studeert, en weet dat je tijdens hoorcolleges weinig geboeid kan zijn, waarom zou je er dan nog heen gaan? Fair enough, je neemt daarmee het risico dat er tijdens dat ene hoorcollege toch interessante dingen worden verteld, maar als je (minstens) alle voorschreven literatuur goed hebt bestudeerd, moet je mijns inziens per definitie een mooi cijfer voor dat vak kunnen halen.
Andersom: als jij makkelijker studeert met behulp van hoorcolleges, dan ga je daar toch heen, in plaats van alle literatuur zelfstandig te bestuderen? Aangezien ik het idee heb dat in de hoorcolleges de belangrijkste dingen uit de literatuur wel aan bod komen, kun je ook met deze manier van studeren voldoende opsteken van een vak om een mooie voldoende te halen.
En, dat geldt voor beide studeertactieken: als je het (nog) niet snapt, ga je naar het hoorcollege (voor de lezers) of pak je het boek erbij (voor de luisteraars).
Studenten zijn volgens mij prima in staat om zelfstandig te leren (ze hebben ten slotte het VWO afgemaakt), dus wat mij betreft kan er flink geschrapt worden in het lesgeven, in hoorcolleges, werkcolleges.
Volgens mij kan het als het om beta vakken gaat heel anders en beter. Het model dat speknek hierboven uitlegt bevalt me wel. We moeten verder van het idee af dat je studeert op de universiteit, en dat je daarna nooit meer studeert. Mijn ervaring is dat je zonder studeren na een aantal jaar niet meer mee kunt in je vakgebied, omdat alles zo verschrikkelijk snel verandert. Laat studenten daar aan wennen, help ze om betere studenten te worden. Dat vind ik zelf trouwens enorm zweverig klinken, en parallel daaraan zou het goed zijn om er voor te zorgen dat er toch een hele stevige abstracte basis is. Gaarne geen InHolland-praktijken.
Good intentions and tender feelings may do credit to those who possess them, but they often lead to ineffective — or positively destructive — policies ... Kevin D. Williamson
Ik vond hoorcolleges ook onzin. Verspilling van mijn tijd, kostbaar belastinggeld en schaarse onderwijsruimte. Al vrij snel ging ik niet meer tenzij het verplicht was ( 
) of wanneer er een gastspreker kwam. Een degelijk gastcollege is eigenlijk zoals een goed hoorcollege hoort te zijn. Een boeiend aanvulling op de opgegeven stof en een sterke motivatie om eens wat vroeger uit bed te stappen. Tijdens mijn masters waren, godzijdank, alle hoorcolleges ook afgeschaft en vervangen door gastcolleges en werkgroepen. Ideaal!
) of wanneer er een gastspreker kwam. Een degelijk gastcollege is eigenlijk zoals een goed hoorcollege hoort te zijn. Een boeiend aanvulling op de opgegeven stof en een sterke motivatie om eens wat vroeger uit bed te stappen. Tijdens mijn masters waren, godzijdank, alle hoorcolleges ook afgeschaft en vervangen door gastcolleges en werkgroepen. Ideaal!
For every complex problem there is an answer that is clear, simple, and wrong.
--
Mijn meningen zijn gewoon feiten. Ik heb gelijk en anderen hebben ongelijk - TB / Ryon
--
Mijn meningen zijn gewoon feiten. Ik heb gelijk en anderen hebben ongelijk - TB / Ryon
Ik heb grotendeels geluk gehad met hoorcolleges (dus vooral de docenten) en vond ze vaak erg leuk en interessant, maar heb er ook genoeg gehad die om te janken waren. Ik denk niet dat hoorcollege's zouden moeten verdwijnen, maar wel dat UD's met hun tijd mee moeten gaan en zich eens goed moeten realiseren waar studenten hun informatie vandaan kunnen en wíllen halen en op wat voor een manier ze deze zouden willen delen of ontdekken met elkaar, met de docent, en ga zo maar door.
Dit betekent uiteraard niet dat een docent alles voor moet kauwen en dat een student 100% de dienst uitmaakt, want luie kutstudenten zijn van alle tijden, niet alleen van onze huidige wikipedia-generatie maar wel dat urenlange (tot 2 uur vaak, met een korte pauze) monologen met af en toe een slide/sheet met ladingen informatie niet bevorderlijk is voor het interesse wekken onder studenten. Dat was het nooit, m.i., maar zeker in onze huidige maatschappij waarin de student (soms een vloek, soms een zegen!) een stuk mondiger is zéker niet meer.
Ik ben misschien zelf altijd wel grotendeels een modelstudent geweest. Ik ging graag naar de meeste vormen van colleges, deed actief mee en dat was ook de manier waarop ik persoonlijk het beste leerde omgaan met informatie: door er wat mee te doen in plaats van alles klakkeloos aan te horen en nemen.
Een goed gegeven hoorcollege is een zegen en inspirerend, alles wat daar vanaf wijkt m.i. geldverspilling en één grote gemiste kans. Ik hoop over de komende jaren zelf een manier te ontwikkelen van academisch lesgeven die kan bereiken wat ik graag zou zien in het academisch onderwijs: een goede verhouding tussen mondige studenten die weten wat ze willen en waar ze voor betalen en docenten die dát beseffen maar ook blijven staan voor hun taak én passie.
Dit betekent uiteraard niet dat een docent alles voor moet kauwen en dat een student 100% de dienst uitmaakt, want luie kutstudenten zijn van alle tijden, niet alleen van onze huidige wikipedia-generatie
maar wel dat urenlange (tot 2 uur vaak, met een korte pauze) monologen met af en toe een slide/sheet met ladingen informatie niet bevorderlijk is voor het interesse wekken onder studenten. Dat was het nooit, m.i., maar zeker in onze huidige maatschappij waarin de student (soms een vloek, soms een zegen!) een stuk mondiger is zéker niet meer. Ik ben misschien zelf altijd wel grotendeels een modelstudent geweest. Ik ging graag naar de meeste vormen van colleges, deed actief mee en dat was ook de manier waarop ik persoonlijk het beste leerde omgaan met informatie: door er wat mee te doen in plaats van alles klakkeloos aan te horen en nemen.
Een goed gegeven hoorcollege is een zegen en inspirerend, alles wat daar vanaf wijkt m.i. geldverspilling en één grote gemiste kans. Ik hoop over de komende jaren zelf een manier te ontwikkelen van academisch lesgeven die kan bereiken wat ik graag zou zien in het academisch onderwijs: een goede verhouding tussen mondige studenten die weten wat ze willen en waar ze voor betalen en docenten die dát beseffen maar ook blijven staan voor hun taak én passie.
Ja doei.
Nice, Speknek! En mee eens. Ik ga eens nadenken of ik iets kan met het idee van verwarring zaaien om te prikkelen.
Overigens denk ik dat je de verschillen tussen opleidingen (en ook de studenten die zij trekken) niet moet veronachtzamen. Ik sta bijvoorbeeld onder meer voor de opgave om studenten die liever toepassingsgericht studeren theoretische bagage mee te geven. Met een sterkere nadruk op de praktische relevantie van wat ik vertel, bereik ik dan niet per definitie mijn doel.
[ Bericht 33% gewijzigd door Claudia_x op 05-11-2014 19:59:21 ]
Overigens denk ik dat je de verschillen tussen opleidingen (en ook de studenten die zij trekken) niet moet veronachtzamen. Ik sta bijvoorbeeld onder meer voor de opgave om studenten die liever toepassingsgericht studeren theoretische bagage mee te geven. Met een sterkere nadruk op de praktische relevantie van wat ik vertel, bereik ik dan niet per definitie mijn doel.
[ Bericht 33% gewijzigd door Claudia_x op 05-11-2014 19:59:21 ]
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.
Volgens mij zijn de meeste van ons het er dus over eens dat het belangrijkste bij een les is dat de student geen passieve houding heeft en dat dit bij een hoorcollege waarbij een samenvatting wordt gegeven moeilijk te voorkomen is. We lijken het er ook over eens te zijn dat je de student activeert met praktijkvoorbeelden, casussen en het uitdiepen van de interessantere punten (hoorcollege na voorbereiding).
ING en ABN investeerden honderden miljoenen euro in DAPL.
#NoDAPL
#NoDAPL
Zo ben ik het er wel mee eensquote:
Volgens mij zijn de meeste van ons het er dus over eens dat het belangrijkste bij een les is dat de student geen passieve houding heeft en dat dit bij een hoorcollege waarbij alleen een samenvatting wordt gegeven moeilijk te voorkomen is. We lijken het er ook over eens te zijn dat je de student activeert met praktijkvoorbeelden, casussen en het uitdiepen van de interessantere punten (hoorcollege na voorbereiding).
Verwarring zaaien lijkt me geen goede taktiek. Prikkelen is natuurlijk goed, maar op een andere manier moet het ook kunnen.quote:
Nice, Speknek! En mee eens. Ik ga eens nadenken of ik iets kan met het idee van verwarring zaaien om te prikkelen.
Overigens denk ik dat je de verschillen tussen opleidingen (en ook de studenten die zij trekken) niet moet veronachtzamen. Ik sta bijvoorbeeld onder meer voor de opgave om studenten die liever toepassingsgericht studeren theoretische bagage mee te geven. Met een sterkere nadruk op de praktische relevantie van wat ik vertel, bereik ik dan niet per definitie mijn doel.
|
|
