Ervaringen LLM Buitenland

Dat zou je toch International Law moeten studeren. Denk dat je met Private Law niet zo ver komt. Waar zit je zelf aan te denken?

De wet is in elk land anders. Toch lastig.

Kennis van mij heeft dit gedaan en een jaar in The States gezeten. Inmiddels weer een paar jaar geleden, maar zijn verhaal in grote lijnen samengevat in zoverre relevant voor dit topic:

Een (Amerikaanse of Europese) LLM biedt niet voldoende basis als zelfstandige master. Het valt aan te raden om ook in Nederland een specialisatie (krijg je ook een LLM graad voor) te doen en daarnaast ook in het buitenland een LL.M specialisatie te doen. Je krijgt dan ook een Nederlands civiel effect, wat de opties weer vergroot.

Probeer zoveel mogelijk te regelen via jouw universiteit. De Nederlandse universiteiten hebben goede connecties met de Amerikaanse en Canadese universiteiten en dat maakt het leven gewoon een stuk makkelijker. Dat gaat natuurlijk ook weer makkelijker als je in Nederland ook een LLM doet.

Zoals in dit topic ook genoemd lijken veel studenten te denken dat je 'international law' moet gaan studeren als je in het buitenland rechten gaat doen. Waarom mensen dit denken is een groot raadsel. Tijdens je juridische bachelor is het je waarschijnlijk al opgevallen dat internationaal recht veel bestaat uit publiek en verdragrecht. Erg interessant, zeker als je interesse hebt in de VN als werkgever of als partnerorganisatie. Maar daar hoef je niet voor naar het buitenland te gaan.

Verstandiger is het om een afgebakende specialisatie te doen zoals corporate of finance law. Kennis van het Amerikaanse of ander groot (privaat)rechtelijke stelsel is voor Nederlanders heel erg handig. Het zal je wellicht opgevallen zijn dat Nederlandse bedrijven ook veel in het buitenland te vinden zijn.

Een enkele master biedt niet voldoende basis om als jurist in het buitenland aan de slag te gaan. Naast je reguliere Nederlandse (privaatrecht) master biedt het wel een mooie ingang om vanuit Nederland internationaal te gaan. Als bedrijfsjurist kan je bijvoorbeeld uitgezonden worden naar het buitenland voor een multinational.

Als je echt in het buitenland aan de slag wilt gaan is een juridische opleiding niet de meest ideale keuze. Afhankelijk van de sector waar je aan de slag wilt biedt een bedrijfskundige, technische of culturele studie een betere basis. Het is mogelijk (als je perse maar 1 master wilt doen) om na je bachelor LLB door te schakelen naar een ander vakgebied.

De kennis van mij heeft naast zijn LLM ook een master ondernemingsrecht in Nederland gedaan en een master finance (bedrijfskunde) erbij. Momenteel werkt die voor een bekende internationale consultancyboer waar hij buitenlandse ondernemingen adviseert die in Nederland geld willen investeren. Dit doet hij zowel in Nederland als waar de onderneming gevestigd is. De link met zijn studieachtergrond is denk ik wel helder.

quote:

Op donderdag 28 augustus 2014 16:58 schreef dani177 het volgende:
Bedankt voor de reacties, met name Ryon.

Ik doe op het moment de bachelor rechten maar volg een minor in allerlei Europees recht en bedrijfskunde-gerelateerde vakken, vrijwel allemaal Engelstalig. Mijn 'plan', voorzover je dat zo kan noemen in een dusdanig prille fase, is om een LLM in bijvoorbeeld Corporate law te doen in de VS. Waarna ik zowel kennis van het Europees recht, het Nederlands recht en het Amerikaans recht heb(weliswaar in verschillende mate). Mijn droombaan is namelijk precies zoals jij beschrijft een soort internationale bedrijfsjurist die een brugfunctie heeft tussen internationale cliënten en Nederland (of andersom). Maar inderdaad was ik vergeten dat ik een Nederlandse master nodig heb voor het civiel effect.
Ga goed nadenken over welke master het best hierbij aansluit, al vallen de niet-rechtsgerelateerde masters wel af aangezien ik die nodig heb voor mijn civiel effect.

Dan de praktische kant, voorzover je die kent:
- hoe moeilijk is het regelen? (ik heb begrepen dat Nederlandse universiteiten niet altijd even meewerkend zijn bij masters in het buitenland omdat je deze los doet van de universiteit en zij er dus weinig aan hebben, al ga ik er zeker achteraan)
- Hoe duur is het?
- Aan wat voor universiteit moet je denken? Ik heb relatief goede cijfers, volg een honours programma en heb daarbij de nodige nevenactiviteiten opgebouwd. Is het de moeite waard een poging te wagen bij een van de grote universiteiten (Ivy League en net eronder)?

Alvast bedankt

-Als je een aparte LLM wilt doen heb je niets met je Nederlandse universiteit te maken. Als je een uitwisseling o.i.d. wilt doen natuurlijk wel, maar dan zul je geen volledige LLM-graad kunnen behalen.
-Voor een LLM aan een topuniversiteit moet je rekenen op 50000-60000 dollar collegegeld per jaar. Inclusief woon- en leefkosten kom je dan op, grofweg, 80000 dollar minimaal.
-Ivy League en net daaronder is mogelijk, maar je moet een uitstekend cv hebben en ook behoorlijk wat geluk. Aangezien je alleen een LLB hebt en dus geen echte werkervaring (als advocaat o.i.d.) moet je sowieso wel een 8.0 gemiddeld hebben, liefst een 8.5, om enige kans te maken. Daarnaast voldoende activiteiten. Ook dan is je kans klein. Je concurreert met mensen die jarenlange ervaring hebben als advocaat of rechter, publicaties hebben, enzovoorts.

Neem voor informatie ook eens contact op met 'beursorganisaties' (zoals fulbright). Die kunnen je ook in contact brengen met studenten die de afgelopen jaren LLM's in het buitenland gedaan hebben.

Ook gebeurt het wel eens dat grote Nederlandse advocatenkantoren je LLM betalen. Wel is dan vereist dat je daarna bij hen in dienst treedt. Dit is dus wellicht minder relevant voor je, nog afgezien van het feit dat je je bachelor nog niet hebt en ze een dergelijke beurs zeer waarschijnlijk niet aan je toe zullen kennen.

quote:

Op donderdag 28 augustus 2014 20:56 schreef LuigiVampa het volgende:

[..]

-Als je een aparte LLM wilt doen heb je niets met je Nederlandse universiteit te maken. Als je een uitwisseling o.i.d. wilt doen natuurlijk wel, maar dan zul je geen volledige LLM-graad kunnen behalen.
-Voor een LLM aan een topuniversiteit moet je rekenen op 50000-60000 dollar collegegeld per jaar. Inclusief woon- en leefkosten kom je dan op, grofweg, 80000 dollar minimaal.
-Ivy League en net daaronder is mogelijk, maar je moet een uitstekend cv hebben en ook behoorlijk wat geluk. Aangezien je alleen een LLB hebt en dus geen echte werkervaring (als advocaat o.i.d.) moet je sowieso wel een 8.0 gemiddeld hebben, liefst een 8.5, om enige kans te maken. Daarnaast voldoende activiteiten. Ook dan is je kans klein. Je concurreert met mensen die jarenlange ervaring hebben als advocaat of rechter, publicaties hebben, enzovoorts.

De Ivy Leagues geven vaak merit based financiële hulp. De meeste studenten hebben geen/weinig schulden als ze hun BSc/MSc behaald hebben.

quote:

Op vrijdag 29 augustus 2014 08:27 schreef netchip het volgende:

[..]

De Ivy Leagues geven vaak merit based financiële hulp. De meeste studenten hebben geen/weinig schulden als ze hun BSc/MSc behaald hebben.

Ja, maar dan moet je wel in aanmerking komen daarvoor o.b.v. je "merit". Hoewel ze buitenlandse studenten in principe wel graag sponsoren, concurreer je dan opnieuw met de duizenden andere aanmeldingen uit de gehele wereld. Mensen die gepromoveerd zijn of meer, praktijkervaring hebben, enzovoorts. Zeker omdat een LLM in de VS in principe niet (of iig niet per se) bedoeld is voor undergraduates zonder enige werkervaring, moet je al van enorm goede huize komen wil je binnen komen, laat staan om een scholarship te krijgen.

TS schrijf "relatief goede cijfers" te hebben; ik vraag me af wat hij daaronder verstaat. Hoewel ze in de VS wel gauw onder de indruk zijn van honours programs (ook al stellen ze in NL vrij weinig voor - dat weten ze dan weer niet), is het gewoon erg lastig je te onderscheiden van de enorme massa die zich voor zo'n LLM en/of sponsorship aanmeldt. Laten we zeggen: met een summa cum laude in NL (9.0 gemiddeld) en twee aanbevelingsbrieven van gerenommeerde, ook daar bekende, hoogleraren maak je een goede kans. Met een 8-8.5 ook, maar dan moet je idealiter eigenlijk nog wel wat extra prestaties hebben zoals een publicatie o.i.d. + geluk. Onder de 8 gemiddeld wordt het erg lastig.

edit: dit gaat dan over Yale, Chicago, NYU, Columbia, Harvard, etc. Voor minder vooraanstaande universiteiten is het allemaal natuurlijk iets makkelijker, naarmate het prestige daalt.