Je ergste pijn #2

Iets aan mijn kies!!

Was zo erg dat ik zelfs om de dood smeekte.

Met school gym op aan raden van de leraar mijn sprong van de andere hoek nemen (hoogspringen) er niet op lettende dat hij aan deze kant banken had laten uit steken waar ik door de mat op werd gestuiterd met mijn rug.
Ik heb de hele gymzaal bij elkaar geschreeuwd, met spoed naar de SEH waar bleek dat er 2 wervels het aardig voor de kiezen hadden gehad, gelukkig geen blijvende schade aan over gehouden na een jaar fysiotherapie.

De krampen voorafgaande mijn diagnose Crohn, tot bijna flauwvallen aan toe zo'n pijn.

Alvleesklierontsteking door de medicatie voor Crohn, alleen in foetus houding kunnen liggen omdat het anders leek alsof mijn maag uit elkaar zou scheuren.

De peesontstekingen door mijn hele lichaam als bij-symptoom van de Crohn

Glasplaat die uit het raam sprong van mijn balkondeur, die met een gebroken punt in mijn voet viel, heb gelukkig mijn grote teen nog maar blijft zeer doen. Doet zelfs pijn als er water op valt tijdens het douchen

Uhm, ik twijfel tussen twee dingen. Een auto-ongeluk waarin ik meerdere botbreuken had (beide sleutelbenen, borstbeen, ribben, wervel) en een zware hersenschudding.
Of een ontstoken kies

Ernstige nekkrampen vanwege bijwerkingen van medicatie.

Heftige darmkrampen door colitis ulcerosa.

Pijn op de borst na plaatsing pacemaker.

Nu: drie keer per week redelijk nare prikken voor dialyse.

Acute blindedarmontsteking. Alle mensen die alleen maar keken of wezen richting mijn buik wilde ik wel neersteken (als ik had kunnen opstaan ).

quote:

Op maandag 8 mei 2017 15:53 schreef vera166 het volgende:
Acute blindedarmontsteking. Alle mensen die alleen maar keken of wezen richting mijn buik wilde ik wel neersteken (als ik had kunnen opstaan ).

Steek jij niet mannen mensen voor veel minder neer!?

quote:

Op maandag 8 mei 2017 20:20 schreef Puntenjager het volgende:

[..]

Steek jij niet mannen mensen voor veel minder neer!?

whehehe ja oke

Verdovingsspuiten in de toppen van bijna al mijn vingers om de wratjes die daar zaten te verdoven zodat ze weggebrand konden worden.

Menstruatiepijn. Paar keer flauw gevallen, soms echt laveloos in bed.

Daarna afspraak kaakchirurg waar de verdoving uitgewerkt was voor hij klaar was.

quote:

Op maandag 8 mei 2017 21:47 schreef Koettie het volgende:
Menstruatiepijn. Paar keer flauw gevallen, soms echt laveloos in bed.

Daarna afspraak kaakchirurg waar de verdoving uitgewerkt was voor hij klaar was.

Grootste angst Verdoving die te vroeg uitwerkt.

Tijdens atletiek gooide iemand per ongeluk zo'n ijzeren discus van 2 kg tegen mijn achterhoofd. Moest meteen naar de huisartsenpost waar ik drie spuiten in mijn wond kreeg en daarna nog eens 8 hechtingen. De week daarna moesten die hechtingen er weer uitgepulkt worden. Godver, ik krijg weer de rillingen. Meteen gestopt met atletiek.

quote:

Op dinsdag 9 mei 2017 12:12 schreef AlwaysHappy het volgende:
Ik had een keer een ingegroeide teennagel. Plus ontsteking. Het was niet erg genoeg voor narcose e.d., dus er werd gewoon in mijn nagel gesneden met wat plaatselijke verdoving. Probleem? Ontsteking blokkeerde een groot deel van die verdoving, dus ik voelde alles. Dat was een hel. Napijn was ook geweldig

Ik had een losse teennagel en dat deed pijn, ook met verdoving.
Toen mocht ik tot 10 tellen en onder narcose

Had wel de pech dat ik 9 jaar oud was en pas weg mocht nadat ik meegegeten had in het ziekenhuis ( t was spinazie )

quote:

Op maandag 8 mei 2017 22:25 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Grootste angst Verdoving die te vroeg uitwerkt.

Ik begon tijdens het dichtmaken van de keizersnede-wond alweer gevoel te krijgen. En het was verre van prettig. Ik kon natuurlijk niet precies zien wat er gebeurde, maar volgens mij waren ze van binnen (baarmoeder? spierlaag?) naar elkaar toe aan het trekken voor het hechten. Gelukkig kreeg ik een shotje morfine.

Had een ontstoken verstandskies die nog voor een groot deel onder het tandvlees zat die eruit moest. Omdat het gebied er omheen ontstoken was, pakte de verdoving niet goed aan.

Het snijden ging nog... Maar dat 'wrikken' deed zo'n ongelofelijke pijn dat ik toch wel wat diepe mannelijke oergeluiden heb gemaakt. Gelukkig duurde dit maar 30 seconden ofzo.

Voeg bij mij het verwijderen van mijn kies er aan toe. Verdoving werkte nauwelijks ook na een tweede dosering. God wat was dat een rotgevoel dat hij mijn kies ging losdrukken.

Mijn leven is 1 en al pijn geweest. Hersenvliesontsteking, Sydenham's chorea, tandarts, psychoses, ernstige bijwerkingen van de medicatie...

And I'm still standing. 😆

quote:

Op maandag 8 mei 2017 22:25 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Grootste angst Verdoving die te vroeg uitwerkt.

Bij mij ging het andersom. De narcose werkte te vroeg uit ofzo en ik werd (gelukkig was de operatie al afgerond) in de operatiekamer zelf al wakker. 1e wat ik deed, was de chirurg vragen of de operatie goed gegaan was en ik vond 't al vreemd want ik zag hem schrikken en hij zei iets van dat het wel goed was gegaan.
Verdoving werkte gelukkig wel nog

OT: Ergste pijn was wel bij een aantal tandartsen (tijdens m'n kindertijd vooral) en toen m'n zusje een keer een kaasschaaf tegen m'n gezicht had aangegooid.

Toen ik 11 of 12 was werd ik met stoel en al uit een skelter gelanceerd en stuiterde ik op mijn stuitje over de grond. Ik schreeuwde het uit van de pijn, kon een paar weken niet meer normaal zitten en het bleef nog jaren gevoelig wanneer ik op een harde ondergrond zat of lang in dezelfde houding.

Toen ik 17 was brak ik mijn middenvoetsbeentje toen ik viel bij het skateboarden. Eerst ging ik er nog op staan, maar de pijn werd erger, tot het ondraaglijke.
Ik ging de volgende dag pas naar het ziekenhuis dus die nacht duurde heel erg lang.

Mijn ergste pijn, denk dat ik niet exact kan zeggen dat was het ergst, maar deze 4 geven mij nog nachtmerrie's

1. Hernia, kon amper lopen en voelde elk steentje op de weg.

2. Zware kaak ontsteking, was nog niet eens te verdoven met 16 ibuprofens, toen ik bij de kaak chirurg kwam moest hij 8 keer prikken en zei hij nog, en nu niet wegrennen he, die verdoving gaat er op den duur weer uit, was toen de enige die met een scheve grijns van geluk in de wachtkamer zat met mijn hele hoofd verdoofd..

3. Mijn bekken gebroken, arts zei dat het beetje gekneusd was, na 3,5 maand kwamen ze erachter dat het op 4 plekken gebroken was. Kon niet liggen, zitten, lopen en slikte tramadol als snoepjes.

4. Mijn bevalling, liep toen nog met verkrampingen en dergelijke van de hernia dus was dubbel feest, ben daarna nog 5 dagen schor geweest van mijn gegil, de verloskundige zei achteraf nog, misschien was een ruggeprik wel een goed idee geweest.

Ooit heb ik een spiraaltje laten plaatsen bij de huisarts.
Met een ijzeren staafje ging ze erin en dat deed zoveel pijn dat ik ben flauwgevallen.
Deed meer pijn dan mn bevalling.

Die pijn ben ik nooit meer vergeten. Andere dingen zijn niet in de buurt gekomen. Heb ongeveer 3 dagen ondraaglijke pijn gehad.

Heb 6 wortelkanaalbehandelingen gehad die ook vrij pijnlijk waren.
Ben met 90 km pu met de brommer frontaal op een auto geknalt ooit en veel gekneusd en gebroken gehad.
De nagel van mijn kleine teen is er ooit afgerukt.

Al deze dingen waren kleinigheidje vergeleken bij het spiraalmartelen.

Toen ik nog een opleiding aan het volgen was tot lasser was ik een metalen plaat aan het lassen. Autogeen, vlam wordt zo'n 3100 graden.

Wat er in mijn hoofd ook bezielde, ik heb werkelijk waar geen idee. Maar ik dacht nog als ik de plaat ga koelen heb ik wel een tang nodig. Ondanks die gedachte pakte ik de plaat met mijn rechter hand beet.

Het vel tussen mijn duim en wijsvinger was natuurlijk verband en sloeg meteen geel en wit uit. Het vel kon eraf getrokken worden zonder pijn. Meteen gekoeld en daarna kwam de pijn opzetten. Tot nu toe het ergste ook vanwege de continu aanwezige pijn.

Duim gesneden.

Maar chronische hoofdpijn is mijn ergste pijn.

Fysieke pijn neem ik aan? Ik denk toen ik mijn hele hand heel erg vies heb gebrand en ik het continu onder water moest houden, want iedere keer toen ik hem boven water hield (in de lucht) ging het alweer ontzettend branden. Dus ik sliep de hele nacht met mijn ene hand in het water.