We gaan scheiden en zij heeft al een partner

Wat je kinderen betreft, dat zal moeilijk zijn. Natuurlijk moet je ze proberen te helpen, zorgen dat ook zij zich weer goed gaan voelen.

Aan de andere kant, hoe denk je hen te helpen als je zelf nog zoveel moet verwerken? Als jij (bij wijze van spreke) op het punt staat in huilen uit te barsten terwijl je je kids vertelt dat het wel goedkomt, prikken ze daar (en zeker je oudste) doorheen. Gelukkig zijn kinderen veerkrachtig, dat helpt, maar misschien kun je erover denken ze met een kinderpsycholoog te laten praten. Ze moeten hier wel op de juiste manier mee leren omgaan.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 01:19 schreef IMVHI het volgende:

[..]

Dat je als man zijnde over je heen laat lopen is mede de oorzaak dat je bij dit soort vrouwen in deze situatie terecht kan komen

Hij heeft haar 5 jaar geleden vergeven. Dat getuigd imo juist van lef en durf en verdiend alle respect.
Hij had ook de makkelijke weg kunnen kiezen en toen al zijn vrouw de deur uit stampen.

Kiezen voor je relatie en de moeilijke weg toont juist aan dat hij wél ruggengraat heeft en
niet over zich heen heeft laat lopen.

Maargoed, dergelijke stoere praat kraamde ik vroeger ook uit en toen schopte ik ze ook per direct de deur uit.

Sterkte ermee TS en laat je vooral niet gek maken.

quote:

Op vrijdag 27 juni 2014 22:42 schreef bijdehand het volgende:
Ik kan me ook niet voorstellen dat, wanneer ze vreemdgaat, ze dit verder nooit meer zal doen. Waarom vertrouwde je je vrouw nog? Zeker omdat het met een man uit de straat was, en niet iemand van een paar dorpen verderop.

Wat is dat toch altijd, die 'eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger' mentaliteit?

Ik ben 1x vreemdgegaan, de dag daarna opgebiecht, en me daar vervolgens toch wel een paar maanden zodanig schuldig over gevoeld dat ik nu duidelijker dan ooit weet dat ik zoiets een ander, en mezelf, nooit meer aan wil doen. Maw, ik ben me nu alleen maar meer bewust van wat zoiets met mensen doet.

Maar goed .. On topic: Super klote voor je, en laat je niet piepelen.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:08 schreef LelijKnap het volgende:
Topic nummer 558654377443478965423679974321467986433566422577636899865432156890542135788657990876532257789906543216890865422457998653211579007643 die bevestigd dat vrouwen manipulerende sletten c.q. hoeren zijn.

Sterkte TS, verder valt er eigenlijk niet zoveel te zeggen...

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:08 schreef LelijKnap het volgende:
Topic nummer 558654377443478965423679974321467986433566422577636899865432156890542135788657990876532257789906543216890865422457998653211579007643 die bevestigd dat vrouwen manipulerende sletten c.q. hoeren zijn.

Jij komt er wel met de vrouwtjes.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:14 schreef LelijKnap het volgende:

[..]

Denken dat de vrouwtjes er wel met mij komen

Je bent dus net zo erg als je je eigen vooroordeel.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:16 schreef LelijKnap het volgende:

[..]

Oordeel. Achteraf bepaald na verhalen en eigen ervaring. Niks 'voor' dus.

Tuurlijk joh.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:03 schreef probeer het volgende:

[..]

Wat is dat toch altijd, die 'eens een vreemdganger, altijd een vreemdganger' mentaliteit?

Ik ben 1x vreemdgegaan, de dag daarna opgebiecht, en me daar vervolgens toch wel een paar maanden zodanig schuldig over gevoeld dat ik nu duidelijker dan ooit weet dat ik zoiets een ander, en mezelf, nooit meer aan wil doen. Maw, ik ben me nu alleen maar meer bewust van wat zoiets met mensen doet.

Maar goed .. On topic: Super klote voor je, en laat je niet piepelen.

Dat vreemdgaan, heel veel mensen praten dit voor zichzelf goed. Ze bedonderen iemand, en vervolgens rechtvaardigen ze dit door te zeggen 'ja maar, hij/zij gaf mij nooit aandacht'. En dan is alles goed.
Hoe slecht een relatie ook is en hoezeer je ook uit elkaar gegroeid bent, de ander is altijd gekwetst.

Ik denk dan ook dat TS zijn ex voor zichzelf een mooi plaatje geschetst heeft zodat ze niet al te lang stil hoeft te staan bij wat ze haar gezin aandoet.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:16 schreef LelijKnap het volgende:

[..]

Oordeel. Achteraf bepaald na verhalen en eigen ervaring. Niks 'voor' dus.

OK knullie, ga elders trollen.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:19 schreef Seven. het volgende:

[..]

Dat vreemdgaan, heel veel mensen praten dit voor zichzelf goed. Ze bedonderen iemand, en vervolgens rechtvaardigen ze dit door te zeggen 'ja maar, hij/zij gaf mij nooit aandacht'. En dan is alles goed.
Hoe slecht een relatie ook is en hoezeer je ook uit elkaar gegroeid bent, de ander is altijd gekwetst.

Ik denk dan ook dat TS zijn ex voor zichzelf een mooi plaatje geschetst heeft zodat ze niet al te lang stil hoeft te staan bij wat ze haar gezin aandoet.

Om toch even op dat vreemdgaan in te gaan (want ik kan hier toch niet veel meer doen dan TS sterkte wensen) .. in mijn geval was het zo dat het vreemdgaan voor de volle 100% mij aan te rekenen was. Dat klinkt gek, want dat is het bij vreemdgaan natuurlijk sowieso. Maar er waren geen scheurtjes, fouten oid in onze relatie, waardoor voor iedereen, en ook mijzelf, duidelijk was dat die schuld op mijn schouders lag, en ik die niet af kon schepen met externe excuses / redenen.

Dus ja, daar geef ik je wel gelijk in. Sommige mensen schepen dat schuldgevoel te makkelijk af met zwakke excuses die buiten henzelf liggen. Daar waar juist zelfreflectie zo enorm waardevol kan zijn. Ik heb nu zoveel meer geleerd over mezelf en (de grenzen van) mijn moreel, normen en waarden.

(al vind ik het wel nog steeds pijnlijk, ook voor haar, om te zien dat ze nog steeds enorm boos op me is .. kaken stijf op elkaar, ogen die vuur spugen, elke keer dat ik haar op mijn studie tegenkom)

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:22 schreef probeer het volgende:

[..]

Om toch even op dat vreemdgaan in te gaan (want ik kan hier toch niet veel meer doen dan TS sterkte wensen) .. in mijn geval was het zo dat het vreemdgaan voor de volle 100% mij aan te rekenen was. Dat klinkt gek, want dat is het bij vreemdgaan natuurlijk sowieso. Maar er waren geen scheurtjes, fouten oid in onze relatie, waardoor voor iedereen, en ook mijzelf, duidelijk was dat die schuld op mijn schouders lag, en ik die niet af kon schepen met externe excuses / redenen.

Dus ja, daar geef ik je wel gelijk in. Sommige mensen schepen dat schuldgevoel te makkelijk af met zwakke excuses die buiten henzelf liggen. Daar waar juist zelfreflectie zo enorm waardevol kan zijn. Ik heb nu zoveel meer geleerd over mezelf en (de grenzen van) mijn moreel, normen en waarden.

(al vind ik het wel nog steeds pijnlijk, ook voor haar, om te zien dat ze nog steeds enorm boos op me is .. kaken stijf op elkaar, ogen die vuur spugen, elke keer dat ik haar op mijn studie tegenkom)

Het ontbreekt vaak aan zelfreflectie inderdaad.

Ik zie het aan mijn partner zijn ex. Zij ging jaren vreemd met verschillende mannen, was duidelijk op zoek naar iemand die haar uit haar huwelijk kon halen want ze was niet gelukkig maar voor zichzelf zorgen kon ze ook niet. Mijn partner zijn moeder overleed, hij was ondertussen zelf een uitbouw aan het doen op hun huis en mijn partner heeft een angststoornis waar hij zich niet aan wil laten helpen. Je kunt je voorstellen dat hun huwelijk onder zware druk stond en dat dit resulteerde in haar vreemdgaan, de daaropvolgende vechtscheiding die na 8 jaar nog steeds niet afgerond is. Mijn partner is ZEER bitter over zijn ex en steekt die haat zelden onder stoelen en banken , zij weigert ondertussen te praten over de kinderen met hem want ze heeft geen zin in de verwijten. Hun kinderen zijn door dit alles beiden zeer introvert, komen hun slaapkamers amper uit en dochter is bovengemiddeld vaak ziek en krijgt nu eindelijk therapie wegens ernstige angststoornis (moeder is nogal selfcentered dus die begon het pas in te zien nadat ik erop begon te hameren, mijn vriend weet diep van binnen wel wat het probleem is maar hij is te trots om hulp te zoeken). Zijn angststoornis was altijd al latent aanwezig maar de stress van het einde van het huwelijk heeft dat naar de oppervlakte gebracht. Een ontspannen vakantie met mijn vriend zit er niet in. Dit zijn allemaal directe gevolgen van haar vreemdgaan.

Zij ziet het anders. Zij vertelt mensen dat mijn vriend haar mishandeld heeft (ik geloof dit absoluut niet, hij heeft haar 1 keer in haar gezicht geslagen nadat zij de telefoon tegen zijn kop smeet), ze vertelt mensen dat hij vreemdging (zoals de waard is... hij is absoluut niet zo) en dat ze ongelukkig was. Op die manier hoeft ze niet in te zien wat ze haar kinderen aangedaan heeft. Door hem slecht de behandelen heeft ze haar kinderen ook rechtstreeks geraakt.

Bon, dit is dus NIET de manier om uit elkaar te gaan.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:40 schreef Seven. het volgende:

[..]

Het ontbreekt vaak aan zelfreflectie inderdaad.

Ik zie het aan mijn partner zijn ex. Zij ging jaren vreemd met verschillende mannen, was duidelijk op zoek naar iemand die haar uit haar huwelijk kon halen want ze was niet gelukkig maar voor zichzelf zorgen kon ze ook niet. Mijn partner zijn moeder overleed, hij was ondertussen zelf een uitbouw aan het doen op hun huis en mijn partner heeft een angststoornis waar hij zich niet aan wil laten helpen. Je kunt je voorstellen dat hun huwelijk onder zware druk stond en dat dit resulteerde in haar vreemdgaan, de daaropvolgende vechtscheiding die na 8 jaar nog steeds niet afgerond is. Mijn partner is ZEER bitter over zijn ex en steekt die haat zelden onder stoelen en banken , zij weigert ondertussen te praten over de kinderen met hem want ze heeft geen zin in de verwijten. Hun kinderen zijn door dit alles beiden zeer introvert, komen hun slaapkamers amper uit en dochter is bovengemiddeld vaak ziek en krijgt nu eindelijk therapie wegens ernstige angststoornis (moeder is nogal selfcentered dus die begon het pas in te zien nadat ik erop begon te hameren, mijn vriend weet diep van binnen wel wat het probleem is maar hij is te trots om hulp te zoeken). Zijn angststoornis was altijd al latent aanwezig maar de stress van het einde van het huwelijk heeft dat naar de oppervlakte gebracht. Een ontspannen vakantie met mijn vriend zit er niet in. Dit zijn allemaal directe gevolgen van haar vreemdgaan.

Zij ziet het anders. Zij vertelt mensen dat mijn vriend haar mishandeld heeft (ik geloof dit absoluut niet, hij heeft haar 1 keer in haar gezicht geslagen nadat zij de telefoon tegen zijn kop smeet), ze vertelt mensen dat hij vreemdging (zoals de waard is... hij is absoluut niet zo) en dat ze ongelukkig was. Op die manier hoeft ze niet in te zien wat ze haar kinderen aangedaan heeft. Door hem slecht de behandelen heeft ze haar kinderen ook rechtstreeks geraakt.

Bon, dit is dus NIET de manier om uit elkaar te gaan.

Het klinkt wel een beetje als een kansloze bende. Ik geloof er ook geen zak van dat alles aan het vreemdgaan van die vrouw ligt. Leuk hoor, een zondebok. Maar het zijn kinderen die inmiddels verknipt zijn (schandalig overigens) en twee opvoeders nodig om het zover te laten komen. Dat kan niet alleen maar aan een vrouw en vreemdgaan liggen. Dat zo'n man zich niet wil laten helpen, niets voor z'n kinderen wil doen uit trots/angst en in de slachtofferrrol zit omdat zijn ex vreemd is gegaan: ik vind het triest. Mijn bijdrage.

Succes ermee TS. Lijkt me heel erg kut.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:48 schreef Fierce. het volgende:

[..]

Het klinkt wel een beetje als een kansloze bende. Ik geloof er ook geen zak van dat alles aan het vreemdgaan van die vrouw ligt. Leuk hoor, een zondebok. Maar het zijn kinderen die inmiddels verknipt zijn (schandalig overigens) en twee opvoeders nodig om het zover te laten komen. Dat kan niet alleen maar aan een vrouw en vreemdgaan liggen. Dat zo'n man zich niet wil laten helpen, niets voor z'n kinderen wil doen uit trots/angst en in de slachtofferrrol zit omdat zijn ex vreemd is gegaan: ik vind het triest. Mijn bijdrage.

Succes ermee TS. Lijkt me heel erg kut.

Zijn kinderen zijn NIET verknipt! Zijn dochter heeft een angststoornis en zijn zoon gamet nogal veel. Dat maakt een mens niet direct verknipt.

Mja, wat ik dus eigenlijk met mijn lange epos wil zeggen:

TS, er zitten 2 kanten aan elk verhaal. Dat zij niet wil praten over de reden dat ze openstond voor een relatie met de buurman, wil niet zeggen dat er geen reden is. Blijkbaar waren er toch barsten in je huwelijk gekomen waar jij je niet direct bewust was. Het siert je dat je haar nog een kans hebt gegeven maar nu zij vertrekt, kun je niet automatisch alle schuld op haar afschuiven.

Het mogelijke resultaat heb ik hierboven al beschreven.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 10:13 schreef kan_niet_meer het volgende:
En wat het afhandelen betreft, dat wordt volledig door haar geregeld in overleg met mij.
Ik zei vanaf het begin al dat ik niets ging doen. Ga niet mn eigen graf graven.

Hoe is dat je eigen graf graven? Het afhandelen is iets waar je naar mijn mening nog iets mee te winnen hebt juist wanneer je het zelf regelt en er zo veel mogelijk probeert uit te halen. Ondanks al die jaren samen is ze een naar berekend persoon die je tweemaal heeft bedrogen met dezelfde persoon. Ik krijg dus niet echt het idee dat ze je ook maar een centimeter tegemoet zal komen, ze zal je eerder nog verder de afgrond in proberen te werken om er zelf op vooruit te gaan. Kan zijn dat ik daarmee fout zit maar goed.

Ik weet ook niet hoe graag ze van je af wilt komen op papier en hoe veel vaart ze dus achter alles in gang zetten zet. Dat kan je zelf wel doen. Des te sneller dat klaar is des te sneller je pas echt rust zal gaan krijgen lijkt mij.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:40 schreef Seven. het volgende:

[..]

Het ontbreekt vaak aan zelfreflectie inderdaad.

[knip]

Ow ja, hoe is het met dat meisje en haar broertje? Gaat het met haar inmiddels weer wat beter qua dingen ondernemen, opleiding (en de relatie met haar vader)?

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:52 schreef Seven. het volgende:

[..]

Zijn kinderen zijn NIET verknipt! Zijn dochter heeft een angststoornis en zijn zoon gamet nogal veel. Dat maakt een mens niet direct verknipt.

Mja, wat ik dus eigenlijk met mijn lange epos wil zeggen:

TS, er zitten 2 kanten aan elk verhaal. Dat zij niet wil praten over de reden dat ze openstond voor een relatie met de buurman, wil niet zeggen dat er geen reden is. Blijkbaar waren er toch barsten in je huwelijk gekomen waar jij je niet direct bewust was. Het siert je dat je haar nog een kans hebt gegeven maar nu zij vertrekt, kun je niet automatisch alle schuld op haar afschuiven.

Het mogelijke resultaat heb ik hierboven al beschreven.

Op jonge leeftijd haast niet je kamer uit (durven) gaan, dan ben je gewoon verknipt. En dat komt dus door de ouders en niet alleen door de moeder.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:53 schreef probeer het volgende:

[..]

Ow ja, hoe is het met dat meisje en haar broertje? Gaat het met haar inmiddels weer wat beter qua dingen ondernemen, opleiding (en de relatie met haar vader)?

Ze woont bij haar moeder nu, dus veel meer regelmaat omdat ze niet meer heen en weer hoeven te reizen. Ze gaat weer naar school en vindt dat leuk . De relatie met haar vader: beiden angststoornis, zodra de een zich angstig gedraagt gaat het mis. Maar ze is hier nu een paar keer een week geweest zonder ruzie. En EINDELIJK zien mensen in dat ze een angststoornis heeft, dus cognitieve gedragstherapie. Hopelijk leert ze haar angst onder controle te krijgen maar kan nog wel tijdje duren. Dus alles gaat enorm vooruit met haar. Zijn zoon gaat naar een andere school wegens er met de pet naar gooien, geen verrassing. Slechte schoolkeuze, ik wist nog voor het jaar startte dat het niks zou worden maar dat soort shit mag ik niet zeggen want ik ben hun moeder niet .

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:59 schreef Seven. het volgende:

[..]

Ze woont bij haar moeder nu, dus veel meer regelmaat omdat ze niet meer heen en weer hoeven te reizen. Ze gaat weer naar school en vindt dat leuk . De relatie met haar vader: beiden angststoornis, zodra de een zich angstig gedraagt gaat het mis. Maar ze is hier nu een paar keer een week geweest zonder ruzie. En EINDELIJK zien mensen in dat ze een angststoornis heeft, dus cognitieve gedragstherapie. Hopelijk leert ze haar angst onder controle te krijgen maar kan nog wel tijdje duren. Dus alles gaat enorm vooruit met haar. Zijn zoon gaat naar een andere school wegens er met de pet naar gooien, geen verrassing. Slechte schoolkeuze, ik wist nog voor het jaar startte dat het niks zou worden maar dat soort shit mag ik niet zeggen want ik ben hun moeder niet .

Al met al een zeer stijgende lijn, en die jongen moet er gewoon eerst zelf even achter komen, dat hebben jongens van die leeftijd wel vaker. Fijn om te horen

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:56 schreef Fierce. het volgende:

[..]

Op jonge leeftijd haast niet je kamer uit (durven) gaan, dan ben je gewoon verknipt. En dat komt dus door de ouders en niet alleen door de moeder.

Wie zegt dat ze hun kamer niet uit durven gaan?

Zijn zoon houdt van gamen maar gaat de deur wel uit voor school, honden lopen en weet ik veel wat. Maar hij en al zijn vrienden spreken elkaar voornamelijk online. Dat is jammer want als ze zouden parkhangen, dan zou hij veel vaker buiten komen.

Zijn dochter heeft een ernstige angststoornis, deels genen van haar vader, deels gedrag van beide ouders waardoor zij getraumatiseerd is.

Een ding zijn ze niet en dat is verknipt.

Je bent mijn inziens altijd een lul als je tijdens een relatie al zo ver bent dat je ook al met een 2e relatie bezig bent en dat je daarna direct van de ene in de andere relatie kunt rollen. Dat is mijn inziens altijd eikhol gedrag.

Ik kan er dan ontzettend slecht tegen wanneer de persoon in kwestie (die de breuk aan het forceren is en met een ander er vandoor gaat) het 'zo moeilijk heeft'.

quote:

Op zaterdag 28 juni 2014 11:48 schreef Fierce. het volgende:

[..]

Het klinkt wel een beetje als een kansloze bende. Ik geloof er ook geen zak van dat alles aan het vreemdgaan van die vrouw ligt. Leuk hoor, een zondebok. Maar het zijn kinderen die inmiddels verknipt zijn (schandalig overigens) en twee opvoeders nodig om het zover te laten komen. Dat kan niet alleen maar aan een vrouw en vreemdgaan liggen. Dat zo'n man zich niet wil laten helpen, niets voor z'n kinderen wil doen uit trots/angst en in de slachtofferrrol zit omdat zijn ex vreemd is gegaan: ik vind het triest. Mijn bijdrage.

Succes ermee TS. Lijkt me heel erg kut.

Ik snap best dat een vent, nadat een relatie uit is met z'n vrouw (en kids) tot niks meer in staat is. Zijn werk verneukt, ontslagen en diepe psychologische issues krijgt. En dat zo'n man zich dus niet wil laten helpen, niet voor z'n kinderen wil of kan doen ivm wat voor psychologische aandoening dan ook.

Wat ik niet snap, zijn mensen die dat dus niet snappen.