Medicijn voor autisme?

Want het autisme spectrum is ook niet breed ofzo, daarom 1 medicijn .

quote:

Op woensdag 23 april 2014 10:00 schreef LelijKnap het volgende:
Autisme kan niet eens duidelijk gedefinieerd worden.

dit inderdaad.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 09:57 schreef LesStroud het volgende:

[..]

Sommige autisten durven hun huis niet uit, als die dat met een ' chemisch goedje' wel kunnen zouden die wellicht dat chemische goedje maar voor lief nemen.

Ons lijf zit toch wel vol chemie. Al onze emoties zijn puur chemisch. Ook de gezonde emoties bij gezonde mensen. Het enige verschil met mensen die medicijnen slikken is dat ze hun chemische goedjes van buiten halen, omdat hun eigen chemische goedjes niet zo goed werken.

Dus, ik heb graag de keuze tussen dat chemische goedje en het (net zo goed chemische) ' puur natuur'. Ik kan altijd nog beslissen dat dit middel het niet voor mij is.

Ja dat is erg sneu, maar ik vind dat het beter anders opgelost kan worden dan iemand maar volproppen met drugs.

Ik als autist met 'verbetering' kan zelf zeggen dat het zoveel beter werkt om de juiste begeleiding te hebben. Zodra bij bijvoorbeeld het Syndroom van Asperger je de autist goed kan begeleiden om met die 'storing' om te gaan hebben zij daar op de langere termijn veel meer baat bij. Op dit moment word autisme nog te veel als 1 ziekte zonder gradaties te zien. Iedere vorm heeft een andere aanpak nodig. Met een medicijn om de fouten te corrigeren beperk je die mensen alleen maar in hun persoonlijkheid misschien. Met de juiste begeleiding en ondersteuning kunnen een groot deel van de autisten op de langere termijn zoveel meer dan voor mogelijk gehouden word denk ik.

Het gaat niet om het verhelpen van het probleem maar meer om hoe de persoon ermee om moet gaan.

Ik heb dan wel geen kinderen met autisme, maar als zo'n medicijn gewoon problemen oplost bij de opvoeding van kinderen, ben ik al ouder ook wel geneigd het gewoon te proberen...

iedere ouder heeft wel eens moeite met opvoeding en kinderen zijn nu eenmaal erg lastig met hun gedrag en wat meer medicijnen om ouders te helpen bij de opvoeding is alleen maar goed.

Hopelijk gaan die medicijnen standaard vergoed worden door de zorgverzekeraars

ADHD? Vroeger waren dat gewoon drukke kinderen die je dan lekker veel buiten liet ravotten zodat ze hun energie kwijt raakten, tegenwoordig stoppen ze die kinderen vol met drugs.

Dat de mogelijkheid van medicatie er komt voor de echt zware en moeilijk behandelbare gevallen is opzich niet slecht.

Echter, waar het gevaar uit bestaat is dat we elk gedrag dat als 'niet wenselijk' wordt gezien met een pilletje denken op te kunnen lossen. Medicijnen zouden een uiterste redmiddel moeten zijn, niet een standaard voorgeschreven makkelijke uitweg.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 10:31 schreef RM-rf het volgende:
Ik heb dan wel geen kinderen met autisme, maar als zo'n medicijn gewoon problemen oplost bij de opvoeding van kinderen, ben ik al ouder ook wel geneigd het gewoon te proberen...

iedere ouder heeft wel eens moeite met opvoeding en kinderen zijn nu eenmaal erg lastig met hun gedrag en wat meer medicijnen om ouders te helpen bij de opvoeding is alleen maar goed.

Hopelijk gaan die medicijnen standaard vergoed worden door de zorgverzekeraars

Ik ben anti medicijnen op dit gebied zolang niet duidelijk is wat het effect is op de lange termijn. Als je een rem op een kind gooit en deze dan zich langzamer / minder goed ontwikkeld psychisch zit je later met een lastiger kind. Persoonlijk vind ik het redelijk makkelijk hoe snel er nu kinderen plat worden gespoten / medicijnen krijgen toegediend terwijl ze misschien gewoon 'kind' zijn.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 10:14 schreef LesStroud het volgende:

[..]

Dat vind jij. Maar mogen andere mensen dat voor zichzelf beslissen?

Ik ken iemand die door alles overprikkeld raakt. Toekomst weg, die jongen zit voor de rest van zijn leven in een inrichting. Daar baalt hij van.

Bergen therapie krijgt ie, maar dat is maar een druppel op de gloeiende plaat, want hij komt nog steeds niet verder dan een beetje figuurzagen op de dagbesteding. Die mooie, natuurlijke, andere oplossing bestaat voor hem dus niet.

Als er iets beschikbaar zou zijn dat hem zou kunnen helpen zou hij dat (denk ik) met beide handen aangrijpen.

Ik zou hem dat in ieder geval niet willen ontzeggen omdat dat niet past bij iemand anders zijn idee over wat 'goed' en 'natuurlijk' is.

Zie jij ergens staan dat ik het verbied voor iemand anders. Ik geef alleen mijn mening hier.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 10:35 schreef Ajaxfan het volgende:

[..]

Ik ben anti medicijnen op dit gebied zolang niet duidelijk is wat het effect is op de lange termijn. Als je een rem op een kind gooit en deze dan zich langzamer / minder goed ontwikkeld psychisch zit je later met een lastiger kind. Persoonlijk vind ik het redelijk makkelijk hoe snel er nu kinderen plat worden gespoten / medicijnen krijgen toegediend terwijl ze misschien gewoon 'kind' zijn.

Helemaal mee eens. Het is zo makkelijk om er een pilletje in te stoppen zodat volwassene geen moeite hoeven te doen om ze in toom te houden.

Probleem met autisme is dat mensen als autist worden bestempeld als er niet geheel duidelijk is wat er aan de hand is. Dat zie je vaak bij mensen die gediagnosticeerd zijn met ADHD/ADD op latere leeftijd.

Vaak wordt er dan jonger geconstateerd dat er wat mis is, de psycholoog denkt autisme dus die doet een onderzoek en er komt een positieve diagnose uit. Latere leeftijd komen ze erachter dat het ADHD/ADD is, aangezien het veel raakvlakken heeft en enige vorm van tunnelvisie makkelijk een verkeerde diagnose gesteld wordt.

Waarom een diagnose autisme zoveel wordt gebruikt is ook omdat er geen medicatie bij gebruikt wordt. Dit betekend dat iemand met deze diagnose wel begeleiding (dus vergoeding) kan krijgen zonder dat er wat wordt aangerommeld met medicatie.

Een medicijn voor autisme is sowieso bullshit door het extreem vage spectrum waaronder autisme valt. Ze zullen toch echt een specifiekere groep moeten benoemen in het onderzoek.

Als autisme alleen te maken zou hebben met overprikkeling, dan zou het natuurlijk goed nieuws zijn. Maar je kan imho nooit genezen van autisme

Hier een soortgelijk artikel
http://www.niburu.nl/meis(...)r-e621-te-vermijden/

Zie nu dat Baclofen patentloos is, verklaard het allemaal.

De medische industrie heeft weinig baad bij onderzoek naar medicatie waarop ze geen patent hebben, iedereen kan het verkopen dus geen winst te halen.

Als je als onderzoeker dus vermoed dat een patentloos medicijn werkt voor een aandoening dan kan je moeilijk financiering krijgen uit de medische industrie. Wat er dan vaak gebeurt is media berichten de wereld in gooien als "medicijn geneest autisme", in de hoop dat ze wat idioten kunnen aanzetten tot het financieren van hun onderzoek.

Zie je erg veel gebeuren bij kanker, "medicijn geneest kanker" en dan een heel artikel. Zijn dan patentloze geneesmethoden waarbij ze de financiering niet rond krijgen voor het onderzoek.

Wat minder verwijfd je sterrenkindjes opvoeden zou al heel veel helpen.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 11:09 schreef VVDer het volgende:
Maar je kan imho nooit genezen van autisme

Dat word ook niet gezegd. Tweede zin in de OP.

quote:

Op woensdag 23 april 2014 10:27 schreef Ajaxfan het volgende:
Ik als autist met 'verbetering' kan zelf zeggen dat het zoveel beter werkt om de juiste begeleiding te hebben. Zodra bij bijvoorbeeld het Syndroom van Asperger je de autist goed kan begeleiden om met die 'storing' om te gaan hebben zij daar op de langere termijn veel meer baat bij. Op dit moment word autisme nog te veel als 1 ziekte zonder gradaties te zien. Iedere vorm heeft een andere aanpak nodig. Met een medicijn om de fouten te corrigeren beperk je die mensen alleen maar in hun persoonlijkheid misschien. Met de juiste begeleiding en ondersteuning kunnen een groot deel van de autisten op de langere termijn zoveel meer dan voor mogelijk gehouden word denk ik.

Het gaat niet om het verhelpen van het probleem maar meer om hoe de persoon ermee om moet gaan.

Ik denk dat ik me hierin kan vinden.