quote:Ik eet ongelooflijk lekkere dingen op dit moment. In fact, ik eet veel lekkerder en gevarieerder dan voor ik besliste dat ik wilde afvallen. Ik ben meer met mijn voeding bezig dan voordien. Vroeger vond ik eten evident, hoe lekker het ook was..
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:00 schreef HiZ het volgende:[..]
Veel bewegen en groenten eten, daar is niks mis mee. Maar waarom eet je weinig vet? Vind je vet eten niet lekker? En hoe lang ga jij het volhouden om 'weinig vet' te eten als je het toch lekker blijkft te vinden?
Nu probeer ik constant nieuwe recepten uit, en besef ik dat ik geen vette dingen nodig heb om toch heel lekker en gevarieerd te eten. En vooral die variatie in mijn voedingspatroon (wat ik vroeger onvoldoende had) zorgt ervoor dat ik dit niet zie als een straf.
Als ik zin heb in een spaghetti dan eet ik een spaghetti, maar dan zorg ik er ook voor dat ik de volgende dagen iets meer let op wat ik eet. En vooral: dan geniet ik ook van die spaghetti. Ik zie dit niet als een dieet omdat het niet erg is. Vanavond ga ik uit, en ik ga daar niet heel de avond met een watertje zitten. 
Ik heb deze week goed op mijn voeding gelet, heb geen gekke dingen gedaan en dus ga ik mezelf belonen, zonder schuldgevoelens...
Ik ben al zes kilo kwijt, ik doe dit eindelijk, en helemaal alleen, en daar ben ik trots op. En dat mag ik vieren ook. 
quote:Nee ik ben een heel uniek mens, en ik ben de enige persoon die met jojo-en 50 kilo is aangekomen. Ook ben ik de enige persoon die het verschijnsel kent van schuldgevoelens van het eten van zogenaamd 'ongezond eten' als hij op dieet is. En ik ben ook helemaal de enige persoon op deze wereld die bij elk dieet dat een beetje leek te lukken dacht dat ik het 'er nu nooit meer aan zou laten komen'.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:03 schreef Jojogirl het volgende:
Dat dat bij jou zo werkt, wil niet zeggen dat dat bij iedereen zo werkt.Ik weet van mezelf dat ik ga snacken als ik me verveel en weinig te doen heb. Daardoor ben ik ook aangekomen de laatste 6 jaar, want in periodes dat ik het druk had, bleef mijn gewicht stabiel. Aangezien ik nu na ruim een jaar achter de PC hangen, weer begonnen ben met werken en op zoek ben naar een vaste baan, vind ik dit een goed moment om dat extra opgedane gewicht van de laatste 6 jaar kwijt te gaan raken.
Als ik dus wat wil snacken neem ik een wortel en ga ik iets doen. En neem ik dus niet daarna ook nog die snack. Kan zijn dat jouw hoofd zo werkt, maar dat van mij dus niet. Dit is ook de eerste keer in m'n leven dat ik een dieet volg en wat mij betreft ook de laatste.
Of misschien ben ik wel helemaal niet zo uniek.
Ik ken mezelf het best en weet dus hoe mijn gewicht op die 90+ kilo is gekomen en ook wat er fout is aan mijn eetpatroon. Mijn maaltijden waren prima, ik snackte teveel. En dat het me nu vrij makkelijk afgaat om die snacks te laten staan of te vervangen door iets gezonders zegt voor mij alleen maar dat dat snacken een gewoonte was. En gewoontes kan je afleren, simpel. Net als duimzuigen, net als roken.
En ja dat kan je een geforceerd eetpatroon noemen, omdat het anders is dan m'n vroegere eetpatroon. Maar dat oude eetpatroon deugde gewoon niet, dus wat is er mis mee om dat te vervangen door een eetpatroon dat gezonder is.
quote:Ok, dit klinkt inderdaad alsof je bezig bent om je verhouding met eten te veranderen. Toch hou ik mijn twijfels als je zegt dat je 'rekening houdt' met de keren dat je spaghetti hebt gegeten. Dat klinkt in mijn oren al heel erg alsof je je ratio laat bepalen wat je lekker mag vinden. Dus dat je je gevoel niet echt de kans geeft zich te laten gelden. En uiteindelijk weet je gevoel (fysiek en mentaal) het best wat goed is voor je.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:07 schreef lilithu het volgende:[..]
Ik eet ongelooflijk lekkere dingen op dit moment. In fact, ik eet veel lekkerder en gevarieerder dan voor ik besliste dat ik wilde afvallen. Ik ben meer met mijn voeding bezig dan voordien. Vroeger vond ik eten evident, hoe lekker het ook was..
Nu probeer ik constant nieuwe recepten uit, en besef ik dat ik geen vette dingen nodig heb om toch heel lekker en gevarieerd te eten. En vooral die variatie in mijn voedingspatroon (wat ik vroeger onvoldoende had) zorgt ervoor dat ik dit niet zie als een straf.
Als ik zin heb in een spaghetti dan eet ik een spaghetti, maar dan zorg ik er ook voor dat ik de volgende dagen iets meer let op wat ik eet. En vooral: dan geniet ik ook van die spaghetti. Ik zie dit niet als een dieet omdat het niet erg is. Vanavond ga ik uit, en ik ga daar niet heel de avond met een watertje zitten.
Ik ben al zes kilo kwijt, ik doe dit eindelijk, en helemaal alleen, en daar ben ik trots op. En dat mag ik vieren ook.
Dat wil niet zeggen dat ik mijn leven laat beheersen door negatieve gevoelens, ook niet als ik op mijn eten moet letten.
quote:Hoezo mag je nergens rekening mee houden.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:13 schreef HiZ het volgende:[..]
Ok, dit klinkt inderdaad alsof je bezig bent om je verhouding met eten te veranderen. Toch hou ik mijn twijfels als je zegt dat je 'rekening houdt' met de keren dat je spaghetti hebt gegeten. Dat klinkt in mijn oren al heel erg alsof je je ratio laat bepalen wat je lekker mag vinden. Dus dat je je gevoel niet echt de kans geeft zich te laten gelden. En uiteindelijk weet je gevoel (fysiek en mentaal) het best wat goed is voor je.
Je kan er toch op letten in die zin dat je de volgende keer iets neemt dat ook lekker is, maar wel net iets minder vet.Jij gaat er gewoon vanuit dat we alleen dingen met vet/veel calorien lekker vinden en daar dus naar blijven hunkeren.
quote:Really? Hoe komt het dan dat ik al die tijd dat ik mijn gevoel heb gevolgd ben blijven aankomen?
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:13 schreef HiZ het volgende:[..]
Toch hou ik mijn twijfels als je zegt dat je 'rekening houdt' met de keren dat je spaghetti hebt gegeten. Dat klinkt in mijn oren al heel erg alsof je je ratio laat bepalen wat je lekker mag vinden. Dus dat je je gevoel niet echt de kans geeft zich te laten gelden. En uiteindelijk weet je gevoel (fysiek en mentaal) het best wat goed is voor je.
Dit is iets heel rationeels, als ik elke dag eet en doe wat ik wil verandert er niks. Ik wil dat er iets verandert dus geef ik daar dingen voor op. Als ik wil stoppen met roken moet ik daar mijn sigaretten voor opgeven, ook al vind ik ze gigantisch lekker.
quote:Idd, precies wat ik bedoel.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:17 schreef lilithu het volgende:[..]
Really? Hoe komt het dan dat ik al die tijd dat ik mijn gevoel heb gevolgd ben blijven aankomen?
Dit is iets heel rationeels, als ik elke dag eet en doe wat ik wil verandert er niks. Ik wil dat er iets verandert dus geef ik daar dingen voor op. Als ik wil stoppen met roken moet ik daar mijn sigaretten voor opgeven, ook al vind ik ze gigantisch lekker.
quote:jeetje, jij hebt inderdaad heel erg veel troep geslikt
Op donderdag 10 oktober 2002 22:11 schreef Luvstruck het volgende:
Heb al heel veel "troep" geslikt (Stacker2, Stacker3, Slim&Fit, Zero3, Ideaalgewicht, CLA-80, Herbalife en nog veel meer vage merken) en sommige met succes.
Heb je enig idee wat je in je lichaam propt bij al dat spul? En blijkbaar werkt het niet want je wilt nog steeds afvallen. Zoals HiZ al regelmatig aangaf: dieten met als enige doel gewichtsvermindering werken niet! Je moet je hele leefpatroon/voedselpatroon aanpassen. Gezonder gaan eten en meer bewegen en dat voor de rest van je leven. Oeh, dat klinkt dramatisch he? Maar het werkt wel, want als je nu met zo'n middeltje kilo's afvalt en daarna weer als voorheen verder gaat zul je gewoon weer aankomen. De bedoeling van dit dieetclubje is dan ook meer gezond eten en meer bewegen bevorderen en daardoor afvallen dan dat we hier de nieuwste uitvindingen van de dieetindustrie bespreken. Enig idee hoeveel winst daarin wordt omgezet? Die hebben geen oog voor je gezondheid zolang het middel niet is verboden. Verder succes hoor! En heel erg welkom quote:Ik heb ook het gevoel dat bijna iedereen dat hier probeert te bereiken: een gezondere levensstijl. Ik zie bijna niemand met extreme maatregelen aan de gang. Dieten werkt wel als je maar niet in oude gewoontes terug valt; jouw dietiste zegt dat dieten niet werken omdat er maar 10% van de mensen die afvallen op dat gewicht (of lager) blijven. Die 10% is een getal waar je zelfs al niet ondervalt als je na een jaar 1 kilo bent aangekomen...
Op vrijdag 11 oktober 2002 00:01 schreef HiZ het volgende:
Mijn diëtiste heeft mij er bij herhaling van proberen te doordringen dat diëten niet werken. En als ik zie hoe ik van 72 kg naar 121 kg ben gejojood geloof ik wel dat ze gelijk heeft. Het enige wat helpt is analyseren wat je houding tegenover eten is en hoe je gezond met je eten om kunt gaan.P.S. gezond en ongezond eten bestaan niet. Alleen ongezonde omgang met eten.
quote:Bedankt voor de supertip!
Op vrijdag 11 oktober 2002 10:13 schreef Bolletje... het volgende:
-----> overigens bevat een vispannetje van iglo maar 79 kcal, dus dames..smullen!!!!
quote:Het nut van een club als de weight watchers is de steun die mensen aan elkaar geven en de stok achter de deur. Dit helpt voor bepaalde mensen, maar niet voor iedereen. Dat ten eerste. Ten tweede is dit absoluut te vergelijken met ongeveer dezelfde opzet. Wij kunnen hier alleen liegen over ons gewicht want niemand gaat bij je thuis langs om te kijken of je idd 1 kilo bent afgevallen. Ik zelf vind dit een betere methode want er is dagelijks feedback en steun te vinden, dit itt de weight watchres waar je wekelijks terecht kan.
Op vrijdag 11 oktober 2002 10:22 schreef lilithu het volgende:
Wel, gisterenavond een nogal ergerlijk gesprek gehad met mijn vader over mijn dieet. (...)
Waarom hebben mensen altijd de neiging om je te demotiveren?
Verder denk ik dat je vader heel trots is op je moeder; zij heeft het toch maar mooi geflikt en met behulp van de ww. Misschien heeft ze het al veel vaker geprobeerd en faalde ze steeds, maar door de ww is ze nu wel afgevallen en dat geeft je vader het idee dat dat een doorslaggevende factor is. Hij wil jou verdriet voor de toekomst besparen en probeert je er op een klein beetje onaangename manier van te overtuigen dat ook jij naar de ww moet gaan. Hij wil volgens mij alleen het beste voor je *knuf* Probeer hem wat uit te leggen ofver Fok en zeg dat je daar alle steun vindt die je nodig hebt en mocht dit mislukken dan denk je er nog wel een keertje overna of je bij de ww gaat (beetje toegeven, is hij ook weer blij) Succes hoor!
quote:Heel erg leuk idee
Op vrijdag 11 oktober 2002 10:59 schreef Bolletje... het volgende:
Leuk idee om ook es met de rest wat te gaan doen ja!
Ik ga es nadenken wat je nou kan gaan doen met allemaal lijnende mensen
Had er zelf ook al een beetje aangedacht, maar leek me leuker als iedereen in een soort jubelfase qua gewicht zit en tevens een klein beetje erdoor heen zit wat betreft afvallen. Koken kan altijd bij mij (er is ook al een kookmeeting in mijn huis geweest, plek zat), maar een dagje strand of zo is ook te gek! In Den Haag zit een erg goed (en niet overdreven duur) Japans restaurant. Dit zouden we kunnen combineren met uitwaaien/wandelen op Scheveningse strand/duinen en daarna naar de Japanner. Zit vlak bij centraal station, dus je hoeft er niet ver voor de stad in. Dat beautydagje ben ik ook helemaal voor (hoe heette dat gedoe in Limburg ook alweer?)quote:Precies zoals ik erover denk
Op vrijdag 11 oktober 2002 14:54 schreef lilithu het volgende:
Ik zie het ook niet als een dieet, hoor. Ik zie het als een verandering van mijn levenswijze, en ik besef heel goed dat dit niet het moeilijkste stuk van de weg is... Dat stuk komt eens ik op mijn gewicht ben. Hoe erg het ook is: 90 procent van de lijners hervalt. In slechte eetgewoontes, in emo-eten,..
Dit is een leerproces. Ik beweeg meer, eet veel groenten en weinig vet, drink liters water per dag, en dat voor de rest van mijn leven als het van mij afhangt. Er bestaat nu eenmaal geen wondermiddel, en misschien is dat maar goed ook voor dit lichaam.
Het is echt geen straf dit lijnen, ik vermaak me tot nu toe prima, eet zalige dingen en heb hier en daar een klein dipje.quote:Ik herken je schuldgevoelens-voorbeeld helemaal niet, maar kan me voorstellen dat anderen dat wel doen. Ik eet gewoon die cracker met brie als ik daar zin in heb of ik eet die worteltjes als het met de lekkere trek wel meevalt. Ben namelijk dol op groente en fruit, dus ik smul sowieso ook van die worteltjes. Heb me nog nooit schuldig gevoeld over eten, schuldgevoelens zijn verschrikkelijk nutteloos en werken alleen maar demotiverend.
Op vrijdag 11 oktober 2002 14:57 schreef HiZ het volgende:
Ik geef maar een voorbeeldje; ik wil een cracker met brie.Maar omdat ik op dieet ben eet ik een wortel. Wortel op, maar ik wil nog steeds een cracker met brie, dan nog maar een wortel. Ik ben sterk, dus nog een wortel eroverheen. En dat gaat door tot de cracker met brie toch wint. Maar dan ga ik me schuldig voelen omdat ik TOCH weer niet sterk genoeg ben geweest, dus eet ik een heel pak crackers met een stuk brie op. Na afloop ga ik me wel lekker schuldig voelen.
Het alternatief; ik heb zin in een cracker met brie. Ik accepteer dat ik daar trek in heb, beleg een cracker met brie, en klaar is kees. Zonder overeten, zonder schuldgevoel.
sim-pel
quote:Dit werkt bij ratten.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:13 schreef HiZ het volgende:
En uiteindelijk weet je gevoel (fysiek en mentaal) het best wat goed is voor je.
Dit werkt bij erg kleine kinderen.
Dit werkt niet bij volwassen mensen!!!! Dit is aan alle kanten wetenschappelijk bewezen. Als het aan mensen ligt eten ze alleen alles wat lekker is (en veel vet, zoet en zout is lekker) zolang ze het zich kunnen veroorloven.
quote:Een crackertje wordt zacht als je erop sabbelt, een wortel niet.
Op vrijdag 11 oktober 2002 12:10 schreef Brighteyes het volgende:[..]
Nou wil ik natuurlijk niet vervelend doen, maarreh, wat is het verschil tussen een geraspte wortel en een crackertje, qua hardheid dan hè?
Niet dat ik het je verder niet gun hoor, dat crackertje (God knows dat ik er genoeg op heb deze week en niet alleen met camembert) maar ik dacht ineens...hmm.
Rauwkost is echt het enige wat ik nog niet kan eten, inclusief sla.
Probeer het anders maar eens een keertje.
Eet een wortel met alleen je voortanden en eet een crackertje met alleen je voortanden. Crackertje kan wel, wortel is geen succes.
[Dit bericht is gewijzigd door Gia op 11-10-2002 15:36]
quote:Zo doe ik het dus gewoon.
Op vrijdag 11 oktober 2002 14:57 schreef HiZ het volgende:
Ik geef maar een voorbeeldje; ik wil een cracker met brie.Maar omdat ik op dieet ben eet ik een wortel. Wortel op, maar ik wil nog steeds een cracker met brie, dan nog maar een wortel. Ik ben sterk, dus nog een wortel eroverheen. En dat gaat door tot de cracker met brie toch wint. Maar dan ga ik me schuldig voelen omdat ik TOCH weer niet sterk genoeg ben geweest, dus eet ik een heel pak crackers met een stuk brie op. Na afloop ga ik me wel lekker schuldig voelen.
Het alternatief; ik heb zin in een cracker met brie. Ik accepteer dat ik daar trek in heb, beleg een cracker met brie, en klaar is kees. Zonder overeten, zonder schuldgevoel.
sim-pel
Niets geen gezeur. Ik ga niet van te voren kijken wat ik mag eten, of het niet teveel cal. is.
Ik kijk waar ik trek in heb en maak dat.
Maar het vlees wel zonder margarine, zorg dat er genoeg groenvoer bij komt en uit iedere voedingsgroep iets en van iedere vitamine iets.
Als ik dan nog trek heb dan mag ik best een chocolaatje, een cracker met brie of weet ik veel wat.
Voor de spontane hongermomenten zorg ik dat ik altijd een appel in mijn tas heb.
Ik verander dus mijn eetpatroon. Als ik vroeger geen trek had in mijn brood dan ging het de vuilnisbak in en ging ik langs de Bram Ladage.
Mag nu ook wel... maar dan is het brood voor 's avonds en dan moet ik nog wel groenvoer eten.
Ik moet wel blijven leven. Ik ben dan ook weer niet zo dik dat het echt ongezond is, maar ik wil er gewoon wat strakker uitzien.
En omdat mijn eetpatroon verkeerd was werd ik dikker...
quote:Tnx voor de tip, maar ik denk niet dat het zo'n probleem is.
Op vrijdag 11 oktober 2002 13:06 schreef Knorretje het volgende:[..]
pas je op dat ie niet teveel ingenomen moet worden. Wordt er niet altijd mooier op. Mijn trouwjurk was 6 weken voor die tijd vermaakt doordat ik erg was afgevallen. Woog toen 55 kilo.
1 week voor het trouwen nog weer gepast en hij kon nog meer vermaakt worden, was reuze afgevallen door alle problemen en woog met het trouwen 48 kilo!!. Mijn jurk hebben ze heel erg moeten vermaken en veel moeten innemen en moeten verbloemen dat ik zo mager was dat het eigenlijk niet meer een mooie jurk was. En dat zou reuze zonde zijn in jouw geval.
De plaatsen die bij mij dik zijn, dat zijn mijn billen (die vallen toch onder de wijde rok), mijn bovenbenen, knieën, bovenarmen en onderbuik.
Onderbuik is al bijna verstopt onder de rok, bovenarmen zijn nagenoeg bloot, bovenbenen en knieën zitten weer onder de rok.
Dus het valt enorm mee.
Maar ik moet idd. op gaan letten dat die miniboobs van mij niet nog kleiner worden want anders zal het de jurk zeker niet mooier maken!
quote:Hey, je hebt vast gelijk
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:23 schreef Isabeau het volgende:Verder denk ik dat je vader heel trots is op je moeder; zij heeft het toch maar mooi geflikt en met behulp van de ww. Misschien heeft ze het al veel vaker geprobeerd en faalde ze steeds, maar door de ww is ze nu wel afgevallen en dat geeft je vader het idee dat dat een doorslaggevende factor is. Hij wil jou verdriet voor de toekomst besparen en probeert je er op een klein beetje onaangename manier van te overtuigen dat ook jij naar de ww moet gaan. Hij wil volgens mij alleen het beste voor je *knuf* Probeer hem wat uit te leggen ofver Fok en zeg dat je daar alle steun vindt die je nodig hebt en mocht dit mislukken dan denk je er nog wel een keertje overna of je bij de ww gaat (beetje toegeven, is hij ook weer blij) Succes hoor!
Ik had het gewoon moeilijk met het feit dat ons eerste gesprek ever over lijnen niet ging over hoe super het was dat ik eindelijk initiatief had genomen om iets aan mijn gewicht te doen, maar wel over alles waardoor het kon (en zou) mislopen. You know, dat soort dingen heb ik niet nodig. Ik ken zelf alle valstrikken, ik ben er namelijk al honderd keer ingetrapt, en ook al ben ik op dit moment nog heel erg positief, ik weet dat de kans groot is dat ik er weer intrap, ooit. Want ik ben geen supermens die plots het licht heeft gezien, ik ben gewoon lilithu met al haar goede en slechte kanten.
Ik vind het gewoon verschrikkelijk belangrijk dat ik de dingen positief blijf zien, zonder mezelf voor te liegen, that is. Als kind heb ik diëten en bezoekjes aan dietistes altijd als een gigantische straf gezien. Dat is ook de reden dat ik me jaren niks meer heb aangetrokken van mijn gewicht, ik was alles zo verschrikkelijk beu.
Maar nu ben ik ouder, en ik heb het gevoel dat dit mijn moment is. Weet je, ik had blind kunnen zijn, of geboren zijn met heel erg korte armpjes, of verlamd of whatever. Mijn enige 'probleem' is dat ik te dik ben. En daar kan ik zelf iets aan veranderen. En dat op zich is eigenlijk fantastisch, dus waarom zou ik me daar slecht over moeten voelen?
We hebben dit allemaal in eigen handen, en als we dit willen dan moet het lukken. Het zal lukken, dammit
quote:YEAH! *oerkreet uit*
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:44 schreef lilithu het volgende:We hebben dit allemaal in eigen handen, en als we dit willen dan moet het lukken. Het zal lukken, dammit
That's the spirit!
quote:Nee ik ga uit van een heel simpele regel, namelijk dat eetstoornissen (en overgewicht) komen doordat je niet in staat bent om te bepalen wat je lichaam daadwerkelijk aan eten nodig heeft. En wat je lichaam nodig heeft wordt niet bepaald door 'een keer zondigen gisteren' maar door wat NU nodig is.
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:16 schreef Jojogirl het volgende:[..]
Hoezo mag je nergens rekening mee houden.
Jij gaat er gewoon vanuit dat we alleen dingen met vet/veel calorien lekker vinden en daar dus naar blijven hunkeren.
En voor wie niet opgaat dat zijn/haar overgewicht het gevolg is van een eetstoornis, die moet gewoon naar een arts.
quote:Als dit waar is betekent dit twee dingen :
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:29 schreef Isabeau het volgende:[..]
Dit werkt bij ratten.
Dit werkt bij erg kleine kinderen.
Dit werkt niet bij volwassen mensen!!!! Dit is aan alle kanten wetenschappelijk bewezen. Als het aan mensen ligt eten ze alleen alles wat lekker is (en veel vet, zoet en zout is lekker) zolang ze het zich kunnen veroorloven.
1. Iedereen die deelneemt in dit topic kan wel stoppen want ze kunnen er toch niks meer aan doen.
2. Ik ben zo gek als een deur, want ik krijg op deze manier wel greep op mijn eetgewoontes.
P.S. er komt naduurlijk wel wat denkwerk aan te pas over wat ik rationeel weet dat ik nodig heb, zodat ik keuzes kan maken die wat gezonder zijn voor mezelf, maar de belangrijkste factor is toch echt naar m'n lijf leren luisteren.
[Dit bericht is gewijzigd door HiZ op 11-10-2002 17:12]
quote:Over welk gevoel heb je het hier? Het gevoel dat je lichaam eten nodig had of een ander gevoel dat je tot ongezond eten aanzette?
Op vrijdag 11 oktober 2002 15:17 schreef lilithu het volgende:[..]
Really? Hoe komt het dan dat ik al die tijd dat ik mijn gevoel heb gevolgd ben blijven aankomen?
quote:Weten wat je wil eten is zo makkelijk nog niet. We leren een hele hoop foute dingen te verbinden aan eten, Voor sommige mensen wordt het dan zo ingewikkeld dat ze niet meer willen waarnemen wat ze eten (hoe komt die zak chips nou toch leeg?). Dat is dus de ideale manier om dik te worden. Er zijn hele volksstammen die tegelijkertijd te dik zijn en het idee hebben dat ze helemaal niet zoveel eten.
Dit is iets heel rationeels, als ik elke dag eet en doe wat ik wil verandert er niks. Ik wil dat er iets verandert dus geef ik daar dingen voor op. Als ik wil stoppen met roken moet ik daar mijn sigaretten voor opgeven, ook al vind ik ze gigantisch lekker.
Overigens, je rookvoorbeeld is wel grappig, want met dezelfde benadering heeft een collega van me binnen 3 weken haar rookgedrag teruggebracht van een pakje per dag naar af en toe een sigaret.
quote:Ik denk dat het vooral betekent dat iedereen anders is en dat wat voor de een werkt voor de ander niet zal werken...
Op vrijdag 11 oktober 2002 17:03 schreef HiZ het volgende:[..]
Als dit waar is betekent dit twee dingen :
1. Iedereen die deelneemt in dit topic kan wel stoppen want ze kunnen er toch niks meer aan doen.
2. Ik ben zo gek als een deur, want ik krijg op deze manier wel greep op mijn eetgewoontes.
Jij hebt eht geluk dat je lichaam en je geest elkaar dus vast goed genoeg aanvoelen om "op gevoel" te kunnen eten omdat je lichaam je dit vertelt. Maar zou ik dat doen (en ik heb het zo geprobeerd) dan ging ik echt heel raar doen, mezelf voor de gek houden, ipv. 1 crackertje met brie een heel pakje crackers met een heel pakje brie eten en als dan de brie op was gewoon in de kast kijken waar ik nog meer zin in had. En dat onder de meest verschillende smoezen hoor, van "die ene smaakt zo goed dat er vast iets zit dat ik tekort kom dus eet ik er nog maar wat" tot "ja, die andere wil ik ook nog, anders krijg ik er alleen honger van" en alle mogelijke varianten daartussen.
Daarnaast had ik er een enorm handje van om maar te vinden dat ik overal behoefte aan had, of te wel: ik kon het niet en zal het ook nu niet kunnen. Tuurlijk is het mooi als het wel werkt voor je, maar dat doet het niet voor iedereen...
Gelukkig betekent dat hel verhaal niet dat er niet meer opties zijn!
Ik doe het voornamelijk met meer bewegen, ik let wel op wat ik eet, maar niet zo heel strak. Ik probeer eerst maar eens fatsoenlijk te eten (3 maaltijden per dag, en als dat niet uitkomt om de 3 uur iets) en dat op zich is al een hele verandering! Dat mijn lichaam daar niet zo blij mee is (meer mijn geest ws.) negeer ik maar. Verstandelijk gezien weet ik dat het beter is dan hoe ik voorheen leefde (groente? 1 per week, maximaal. Aardappels? lust ik niet. Vlees? ik ben vegetarier. rijst: ja, die ene keer per week om met de groente te eten.) Kun je nagaan wat er dan overblijft. broodjes, salades, koekjes, chips, broodjes bapao en heel veel meer echt niet hoor! Als ik eens spaghetti klaarmaakte was dat mijn gezonde uitspatting!
Nu merk ik heel goed dat mijn lichaam een beetje protesteert, het is immers al jaren gewend aan zeer slechte voeding. Vandaar ook dat ik momenteel veel sport, het is een effectieve manier om wat gewicht kwijt te raken, maar het is ook de lichamelijke voldoening waar ik anders absoluut chocola voor nodig had.
Maar om dat vol te houden moet ik streng zijn. Heel streng. En dat valt niet mee. Het sporten wel, da's een eitje, dat vind ik leuk! Het eten vind ik moeilijker, ik ben erg op zoek naar lekkere dingen, lekkere maaltijden, maar intussen blijft de rest ook zo lekker!
Of ik het vol ga houden weet ik niet er zal ongetwijfeld ooit een terugval komen. Maar nu gaat het goed, ik probeer de voordelen te zien van als ik een 15 kg kwijt ben. Dan hoef ik minder gewicht die step op te hijsen, dan zien de balance-oefeningen er wat charmanter uit, dan staat kleding beter, dan heb ik meer uithoudingsvermogen, dan hoef ik niet bij iedere beweging gekke posities aan te nemen om te voorkomen dat iemand mijn buik of kont ziet, dan kan ik ook laarzen aan!
En dan ben ik trots op mezelf. Niet dat ik dat nu niet ben hoor, ik heb mijn leven op orde, leuk werk, goede vrienden, ik word gewaardeerd. mét of zonder 15 kg extra... het is net dat ene puntje waarop ik het laat afweten. en dat kan ik niet uitstaan. Dus ik probeer af te vallen, en ik denk dat het leven dan alleen maar nog leuker wordt. En waarschijnlijk duurt het nog langer ook!
Sorry voor het hele verhaal, ik wilde een kleine reaktie geven maar mijn vingers bleven maar typen!
Sterkte van het weekend allemaal!
Ben afgelopen maand weer 23 cm geslonken intotaal van 3 maanden bij elkaar= 83,5 cm geslonken .Groetjes chrisie
quote:Ehm, dit is wel per 100 gram.
Op vrijdag 11 oktober 2002 10:13 schreef Bolletje... het volgende:
-----> overigens bevat een vispannetje van iglo maar 79 kcal, dus dames..smullen!!!!
En in het pakje zit 400 gram en je moet natuurlijk de melk die je erbij doet er ook nog bijtellen...
